Onwankelbaar bewijs! Ontdek het verbazingwekkende historische bewijs voor Jezus buiten de Bijbel!

Is het niet geweldig om te weten dat God wil dat je geloof sterk en vol vertrouwen is? Door de tijd heen heeft God verbazingwekkende tekenen achtergelaten, zelfs buiten de Bijbel, die recht naar Zijn Zoon, Jezus, wijzen. Jullie zijn bedoeld om te wandelen in de volle vreugde van Zijn waarheid, en het kijken naar deze geschiedenis zal jullie hart vullen met vrede. We gaan ongelooflijke verhalen ontdekken van mensen die Jezus niet eens volgden, hun woorden tonen nog steeds Zijn echte leven en het machtige werk dat Hij begon. Gods plan was zo krachtig, dat zelfs de wereld er toen rekening mee moest houden!

Gods waarheid uit vele hoeken

De eerste bewijzen van Jezus komen niet van één plaats. Nee, ze komen uit brieven die destijds zijn geschreven, zoals die van Paulus, verhalen over Zijn leven in de evangeliën, en zelfs vermeldingen door mensen buiten het christelijk geloof, allemaal rond dezelfde tijd.1 Dit is zo belangrijk! Het betekent dat de geschiedenis van Jezus op vele sterke steunpunten staat. Als je het wilt begrijpen, weet dan dat God ons vele manieren heeft gegeven om de waarheid te zien, van gelovigen en zelfs van degenen die van buitenaf toekijken. Dit maakt de waarheid nog sterker en laat zien hoezeer God wilde dat we het voor altijd zouden hebben. Deze dingen weten gaat niet alleen over het leren van feiten; het gaat om het opbouwen van een geloof dat niet kan worden geschokt. Als je ziet hoe de geschiedenis zelf over Jezus spreekt, zal je geest worden verheven!

Hebben oude stemmen buiten de Bijbel echt over Jezus gesproken? (Ja, en het is een geloofsbooster!)

Je zou je kunnen afvragen of Jezus alleen in de Bijbel wordt genoemd. Maak je klaar voor goed nieuws! Slechts een korte tijd na Zijn leven op aarde schreven Joodse en Romeinse historici – mensen die niet Zijn volgelingen waren – al over Hem.3 Dit is geen verrassing als je erover nadenkt; het is gewoon Gods verbazingwekkende manier om Zijn waarheid aan iedereen te laten zien.

Comfort in bevestiging

Het geeft zoveel troost en kracht om te weten dat de grootste persoon in de geschiedenis geen verborgen geheim was. Zijn leven, zijn leringen en de ongelooflijke dingen die zijn volgelingen deden, waren zo groot dat zelfs degenen buiten het geloof er niets aan konden doen om ze te zien. Dit geeft je een krachtige reden om te weten dat je geloof is gebouwd op stevige rots.

Zelfs critici erkenden hem.

Het is echt veelzeggend dat zelfs degenen die kritiek hadden op Jezus of Zijn volgelingen, zoals sommige Joodse rabbijnen die in oude geschriften werden genoemd, Hem beschuldigden van dingen als tovenarij, maar nooit zeiden dat Hij niet bestond.3 Ze wisten dat Hij echt was. Dat is een krachtig getuigenis! De manier waarop deze vroege critici spraken is zeer onthullend. Als Jezus slechts een mythe was, zou het gemakkelijkste voor Zijn vijanden zijn om te zeggen dat Hij verzonnen was. Maar in plaats daarvan betoogden ze door Hem een “magiër” te noemen of te zeggen dat Hij “mensen op een dwaalspoor bracht”, wat eigenlijk toegeeft dat Hij echt was en een impact had.3 Ze probeerden iets echts weg te leggen, niet te ontkennen dat het er was. Dit soort “negatief bewijs”, waarbij de kritiek zelf aantoont dat de persoon echt was, maakt de argumenten voor Zijn leven op aarde nog sterker. Voor u, als gelovige, betekent dit dat zelfs mensen die tegen Jezus waren, niet konden ontkennen dat Hij op deze aarde rondliep en de dingen op een grote manier veranderde. Gods waarheid was zo duidelijk dat ze erop moesten reageren, niet alleen maar negeren.

Onthulling van de Getuigen: Wie waren deze oude historici?

Het is verbazingwekkend hoe God iedereen kan gebruiken om Zijn waarheid te delen, zelfs mensen die Hem niet persoonlijk kenden. Verschillende belangrijke historici van lang geleden (Romeinen en Joden) geven ons in hun eigen geschriften een krachtig, afzonderlijk bewijs van Jezus en de eerste christenen.

Stemmen uit het verleden

Hier zijn enkele belangrijke mensen waar we naar zullen kijken:

• Flavius Josephus: Een bekende Joodse historicus die in de eerste eeuw leefde. Hij was op een plaats waar hij mensen kon kennen die Jezus werkelijk hadden gezien en gehoord.3
• Cornelius Tacitus: Een gerespecteerde Romeinse senator en historicus wiens geschriften als zeer betrouwbaar worden beschouwd.5
• Plinius de Jongere: Een Romeinse gouverneur die keizer Trajanus schreef over de omgang met christenen.3
• Andere stemmen: We zullen ook kort ingaan op Suetonius, Mara bar-Serapion, en vermelden in de Babylonische Talmoed.3

Waarom hun woorden zo belangrijk zijn

Het standpunt van deze historici is zo sterk omdat zij geen christenen waren die probeerden hun geloof te verspreiden.7 Velen keken gewoon vanaf de zijlijn toe, en sommigen waren zelfs twijfelachtig of kritisch over christenen. Dit maakt wat ze schreven ongelooflijk waardevol omdat ze belangrijke dingen over het leven van Jezus en de vroege kerk bevestigen vanuit een externe, onbevooroordeelde (of zelfs negatief bevooroordeelde) kijk. Het feit dat sommige van deze niet-christelijke schrijvers niet om het christendom gaven of er zelfs tegen waren, maar toch details opschreven die overeenkomen met het verhaal van het Nieuwe Testament, wordt beschouwd als zeer sterk historisch bewijs, soms “vijandverklaring” genoemd.7 Als iemand bevooroordeeld is ten gunste van iets, kun je je afvragen wat ze zeggen. Maar als iemand bevooroordeeld is tegen iets en bevestigt nog steeds delen ervan, die bevestiging betekent veel. Deze schrijvers, zoals Tacitus, die het christendom een “ondeugend bijgeloof” noemden, of de schrijvers van kritische Talmoedische passages, hadden geen reden om christelijke beweringen te verzinnen of te ondersteunen.6 Dus wanneer ze toevallig het bestaan van Jezus, Zijn executie en dat Hij volgelingen had, bevestigen, is het zeer geloofwaardig. Voor u betekent dit dat de waarheid van Jezus zo duidelijk was dat zelfs degenen die niet geloofden dat Hij de Messias was, of die Zijn volgelingen niet leuk vonden, Zijn historische impact moesten toegeven. Dit geeft je een diepe geruststelling dat je geloof niet gebaseerd is op wishful thinking, maar op echte, erkende gebeurtenissen.

Josephus: Het verbazingwekkende verslag van een Joodse historicus over Jezus!

Stel je een gerespecteerde Joodse historicus voor, Flavius Josephus, die schrijft over wat er in Judea gebeurde in dezelfde eeuw waarin Jezus leefde.3 Hij werd geboren rond 37 na Christus, niet al te lang na de kruisiging van Jezus. Josephus was zelfs een bevelhebber in Galilea, waar Jezus onderwees, wat hem in een speciale positie bracht om over deze dingen te weten te komen.3 God plaatste hem precies daar waar hij deze informatie kon krijgen!

Het beroemde “Testimonium Flavianum”

Josephus schreef iets dat geleerden al eeuwenlang fascineert, de zogenaamde Getuigenis Flavianum (Getuigenis van Flavius Josephus). Daarin beschrijft hij Jezus: "Over deze tijd leefde Jezus, een wijs man, als men hem een man zou moeten noemen. Want hij was iemand die verrassende daden verrichtte en een leraar was van mensen die de waarheid graag accepteerden. Hij won vele Joden en vele Grieken. Hij was de Christus.”8 Hij vervolgt: “Toen Pilatus hem op beschuldiging van de voornaamsten onder ons tot een kruis had veroordeeld, hielden degenen die hem het eerst hadden liefgehad, niet op. Hij verscheen hun een derde dag om weer tot leven te komen, want de profeten van God hadden deze dingen en duizend andere wonderen over hem voorzegd.

Wat geleerden vandaag zeggen

Het is goed om te weten dat sommige geleerden denken dat delen hiervan, met name zinnen als “Hij was de Christus” of details over de opstanding, later misschien zijn toegevoegd of benadrukt door christelijke schrijvers.3 Maar de meeste geleerden, zelfs degenen die geen gelovigen zijn, zijn het erover eens dat Josephus echt over Jezus heeft geschreven.3 Een Arabische versie, waarvan sommigen denken dat deze dichter bij het origineel ligt, zegt: “Hij was misschien de Messias over wie de profeten wonderen hebben verteld”, terwijl een Syrische versie zegt: “Hij werd verondersteld Christus te zijn”.5

De kernwaarheid schijnt door

Zelfs als sommige van de zeer christelijk klinkende zinnen in de Getuigenis Flavianum Er wordt over gedebatteerd, wetenschappers zijn het meestal eens over een kern die authentiek is. Deze kern bevestigt Jezus als een wijze leraar die door Pilatus werd gekruisigd en volgelingen had. Plus, Josephus’ onbetwiste vermelding van Jakobus, "broer van Jezus-die-is-genaamd-Messias" (in boek 20, hoofdstuk 9 van Oudheden van de JodenDeze vermelding van Jakobus, door hem door Jezus te identificeren, toont onafhankelijk aan dat Jezus een bekend persoon was voor Josephus en zijn lezers. Dit maakt het waarschijnlijker dat Josephus elders over Jezus zou hebben geweten en geschreven. U hoeft dus niet elke bediscussieerde zin in de

Getuigenis Er is nog steeds een krachtige historische bevestiging van Josephus. De delen waarover minder wordt gedebatteerd, zijn voldoende om de belangrijkste feiten vast te stellen.

De belangrijkste waarheid is nog steeds zo belangrijk: Zelfs als we alleen kijken naar de delen waar bijna alle geleerden het over eens zijn dat ze origineel zijn, bevestigt Josephus nog steeds dat Jezus een echt persoon was, een wijze leraar met veel volgelingen (zowel Joden als Grieken), en dat Pilatus Hem liet kruisigen. Dat is een verbazingwekkende bevestiging van een niet-christelijke Joodse historicus! In een andere passage die zeer weinig geleerden betwijfelen, noemt Josephus ook “James, de broer van Jezus-die-is-genaamd-Messias”.3 Dit is een andere sterke, bijna toevallige vermelding, waaruit blijkt dat Jezus een bekende historische figuur was. Laat wetenschappelijke debatten je geloof niet op losse schroeven zetten; in plaats daarvan kunt u Gods hand zien bij het houden van dit getuigenis. Zelfs met vragen over bepaalde zinnen is de belangrijkste boodschap van Josephus duidelijk: Jezus was een echte, invloedrijke persoon in de geschiedenis.

Romeinse records: Wat zei het Rijk over Christus en Zijn volgelingen?

Het Romeinse Rijk was destijds de supermacht van de wereld. Voor historici en ambtenaren om te praten over Jezus en Zijn volgelingen toont het ongelooflijke rimpeleffect van Zijn leven. Dit zijn niet alleen stoffige oude papieren; Het zijn levende getuigenissen van een waarheid waar je met heel je hart aan vast kunt houden!

Tacitus: Een gerespecteerde Romeinse stem

Cornelius Tacitus, een gerespecteerde Romeinse historicus, schreef rond A.D.116 in zijn annalen, vertelt over het grote vuur in Rome (64 n.Chr.) en hoe keizer Nero ten onrechte de christenen de schuld gaf.3 Hij schrijft: “Christus, van wie de naam zijn oorsprong had, werd tijdens het bewind van Tiberius zwaar gestraft door een van onze procuratoren, Pontius Pilatus...”.6 Deze verklaring van een hooggeplaatste Romeinse historicus, die geen christen was, bevestigt een aantal belangrijke dingen: Christenen zijn vernoemd naar "Christus" (Christus); Christus werd geëxecuteerd (“de extreme straf ondergaan” – een Romeinse manier om kruisiging te zeggen); Dit gebeurde onder Pontius Pilatus. En het was tijdens het bewind van Tiberius. Dit zijn precies dezelfde hoofdfeiten die we in de evangeliën vinden!3 Geleerden zijn het er in grote lijnen over eens dat deze passage echt en historisch waardevol is.6

Plinius de Jongere: Verslag van een gouverneur

Rond 112 n.Chr. schreef Plinius de Jongere, een Romeinse gouverneur, keizer Trajanus om advies over hoe met christenen om te gaan.3 Hij vermeldt dat christenen “gezangen zouden zingen voor Christus als voor een god”.3 Hieruit blijkt dat christenen Jezus al heel vroeg als goddelijk aanbaden. Uit de geschriften van Plinius de Jongere en mogelijk Suetonius blijkt ook dat het christendom zo sterk was gegroeid dat het al vrij vroeg een probleem werd voor het bestuur van het Romeinse Rijk. Dit wijst op een grote en merkbare beweging, niet een kleine, verborgen groep. In de brief van Plinius wordt het probleem beschreven van de behandeling van een groeiend aantal christenen, waarbij melding wordt gemaakt van “velen van elke leeftijd, van elke rang en van beide geslachten” die worden beschuldigd, en dat de “besmetting van dit bijgeloof zich niet alleen via de vrije steden heeft verspreid naar de dorpen en boerderijen”.12 Dit zijn niet slechts snelle vermeldingen van één persoon; Het zijn verslagen van de Romeinse regering die met een beweging te maken heeft. Dit benadrukt de krachtige, levensveranderende aard van de vroege die, gebouwd op de historische Jezus, groeide snel en maakte zijn aanwezigheid bekend, zelfs aan de Romeinse autoriteiten.

Suetonius: Verstoringen in Rome

Een andere Romeinse historicus, Suetonius, schreef rond 121 n.Chr. dat keizer Claudius (die regeerde over 41-54 n.Chr.) Joden uit Rome schopte omdat zij “op aandringen van Chrestus voortdurend verstoringen veroorzaakten”.3 “Chrestus” is waarschijnlijk een verkeerde speling van “Christus” (Christus). Dit suggereert dat conflicten over Christus al heel vroeg in Rome plaatsvonden, misschien zelfs voordat Paulus zijn brief aan de Romeinen schreef. De vermelding door Suetonius van "Chrestus" die problemen veroorzaakte die ertoe leidden dat mensen onder Claudius werden uitgezet (rond 49-50 n.Chr.) wijst op een vroege en merkbare impact in Rome zelf3.

Het is echt opmerkelijk dat deze Romeinse ambtenaren en historici, die bezig zijn met het runnen van een enorm rijk, details hebben opgeschreven die zo goed overeenkomen met het Nieuwe Testament. Je kunt dit zien als God die toestaat dat de waarheid van Zijn Zoon voor altijd in de verslagen van de geschiedenis wordt geschreven.

Meer verrassende stemmen: Andere oude vermeldingen die je zullen inspireren!

Voorbij de grote historici heeft God draden van waarheid over Jezus geweven in andere oude geschriften. Elk stuk is als een klein maar belangrijk stuk, dat bijdraagt aan het prachtige beeld van Zijn werkelijkheid.

Brief van een Syrische filosoof

Een Syrische stoïcijnse filosoof genaamd Mara bar-Serapion schreef een brief aan zijn zoon ergens na 73,5 na Christus. Daarin vergelijkt hij de executie van de “wijze koning” van de Joden met de dood van Socrates en Pythagoras. Hij merkt op dat nadat de Joden hun “wijze koning” hadden geëxecuteerd, hun koninkrijk werd ontnomen en vroeg: “Wat voor voordeel hebben de Joden bij het executeren van hun wijze koning? Vlak daarna werd hun koninkrijk afgeschaft.13 Hij zegt ook dat deze “wijze koning” voortleeft vanwege de “nieuwe wet” die hij gaf.13 Hoewel Jezus niet meteen wordt genoemd, geloven veel geleerden dat Mara bar-Serapion over Hem praat. De beschrijving past, en het is een andere niet-christelijke bron die een wijze Joodse leraar erkent die werd geëxecuteerd en wiens leringen duurden.5 De uitdrukking “koning van de Joden” was in die vroege tijd geen gemeenschappelijke christelijke titel voor Jezus, wat een niet-christelijk standpunt suggereert.5

Echo's in de Joodse traditie: De Talmoed

De Babylonische Talmoed, een hoofdtekst van het rabbijnse jodendom, bevat passages waarvan sommige geleerden denken dat ze naar Jezus verwijzen, vaak met de naam “Yeshu”.4 Een passage in Sanhedrin 43a zegt: “Aan de vooravond van het Pascha hingen ze Yeshu op” en dat hij “tovenarij beoefende en Israël misleidde en op een dwaalspoor bracht”.4 Hoewel dit onvriendelijke verwijzingen zijn, erkennen ze nog steeds Zijn bestaan, Zijn executie rond Pesach, en dat Hij een krachtige invloed had — zelfs als ze zeiden dat Zijn werken tovenarij waren.4 Ze zouden Zijn krachten niet hebben hoeven weg te leggen als Hij niet echt was en geen verbazingwekkende dingen had gedaan. Soms bevestigen mensen die tegen de waarheid zijn, delen ervan. Het feit dat deze schrijvers vonden dat ze over Jezus en Zijn invloed moesten praten, zelfs negatief, toont aan dat Hij een bekende figuur was.

Verloren Histories en Lingering Vermeldingen

Christelijke schrijvers zoals Julius Africanus (rond 221) noemden eerdere historici wiens originele boeken nu verloren zijn gegaan. Thallus, een historicus die rond 52 n.Chr. schreef, probeerde naar verluidt de duisternis ten tijde van de kruisiging van Jezus als een zonsverduistering uit te leggen. Julius Africanus voerde aan dat dit niet logisch was omdat er tijdens het Pascha geen zonsverduistering kon plaatsvinden, die wordt ingesteld door een volle maan.14 Phlegon, een andere historicus die in de 2e eeuw schreef, zou ook melding hebben gemaakt van een ongewone duisternis en aardbeving rond de tijd van Tiberius Caesar, die sommige vroege christenen in verband brachten met de kruisiging.14 Phlegon zou deze gebeurtenis zelfs hebben gedateerd op wat na 33 n.Chr. en het “zesde uur” zou zijn.14 Hoewel deze verwijzingen naar ons komen via andere schrijvers, suggereren ze dat ongewone gebeurtenissen rond de dood van Jezus werden opgemerkt door niet-christelijke waarnemers, zelfs als ze probeerden ze op natuurlijke wijze uit te leggen. Dit laat zien dat God zelfs de natuur over Zijn Zoon kan laten spreken.

De vermeldingen van mensen zoals Mara bar-Serapion, de Talmoed, en de stukken van Thallus en Phlegon (via latere schrijvers) tonen aan dat de herinnering aan en de impact van Jezus "echoed" in verschillende culturele en denkkringen. Deze bronnen komen van verschillende achtergronden dan Josephus, Tacitus of Plinius. Het feit dat Jezus, of dingen die met Hem verbonden zijn, op deze verschillende manieren worden genoemd, suggereert dat Zijn verhaal en de beweging die Hij begon, niet slechts in één stroom van verhalen zaten, maar zich hadden verspreid en op vele, afzonderlijke manieren werden besproken of waarop werd gereageerd. Dit wijst op een bredere, meer natuurlijke verspreiding van het bewustzijn over Jezus, doordrenkt in de oude samenleving in verschillende vormen en laat sporen achter voor ons om vandaag te vinden.

Tabel: Oude stemmen getuigen: Belangrijke historische vermeldingen van Jezus buiten de Bijbel

Deze tabel geeft u een snelle blik op de belangrijkste historische vermeldingen van Jezus van buiten de Bijbel, waaruit blijkt hoe belangrijk ze zijn voor uw geloof!

Deze tabel helpt u snel te zien hoeveel oude stemmen spraken. Het zien van meerdere bronnen naast elkaar toont aan dat dit niet alleen geïsoleerde vermeldingen zijn. De kolom “Betekenis voor het geloof!” verbindt het historische feit recht aan een spirituele aanmoediging, waardoor het verheffend en relevant wordt, waarbij het “zo wat?” voor elk bewijsstuk wordt beantwoord op een manier die uw geloof opbouwt.

Kunnen we echt vertrouwen op deze oude geschriften? (Gods hand in de geschiedenis!)

Het is goed om te vragen of deze oude geschriften echt betrouwbaar zijn. Dat zijn eerlijke vragen waar je vrede mee kunt hebben, wetende dat Gods waarheid sterk is en de tand des tijds doorstaat.

Geleerden zijn het eens over echtheid

Veel van deze verslagen, vooral van historici zoals Tacitus en de belangrijkste informatie van Josephus, worden algemeen aanvaard door geleerden met allerlei achtergronden als echt.3 Deze experts in de oude geschiedenis zien de waarde in deze teksten. Tacitus stond er bijvoorbeeld om bekend te zeggen dat hij dacht dat informatie niet betrouwbaar was, en hij waarschuwt niet voor zijn passage over Christus.3

Waarom vervalsingen onwaarschijnlijk zijn

Het idee dat belangrijke teksten zijn vervalst, is om verschillende redenen onwaarschijnlijk. De negatieve manier waarop sommige schrijvers spraken, zoals Tacitus die het christelijk geloof een “ondeugend bijgeloof” noemde, maakt het onwaarschijnlijk dat een christen het heeft vervalst.6 Een christelijke schrijver zou waarschijnlijk niet iets verzinnen waardoor zijn geloof er slecht uitzag; Dit maakt een dergelijk getuigenis in feite geloofwaardiger.6 Ook komen de details uit deze verschillende bronnen (Jozef, Tacitus, Plinius) opmerkelijk goed overeen met elkaar en met het Nieuwe Testament over de belangrijkste feiten van Jezus.6 Deze consistentie tussen verschillende, onafhankelijke schrijvers is een teken van betrouwbare geschiedenis. De kracht van de historische argumenten voor Jezus uit niet-bijbelse bronnen ligt niet alleen in enkele passages over hoe meerdere, onafhankelijke bevestigingen uit verschillende culturen (Romeins, Joods, Syrisch) aansluiten bij de belangrijkste feiten over Jezus en het vroege christendom. Deze bronnen zijn onafhankelijk; Tacitus kopieerde Josephus niet en Plinius kopieerde Tacitus niet over hun specifieke vermeldingen van Christus of christenen.16 Hoewel ze verschillende opvattingen hadden en soms vijandig stonden tegenover christenen, ondersteunen ze belangrijke dingen: Jezus bestond, was een leraar, werd geëxecuteerd onder Pilatus toen Tiberius keizer was, had volgelingen die Hem aanbaden, en deze beweging verspreidde zich.3 Dit is zoals veel niet-verwante getuigen van een gebeurtenis die dezelfde basisfeiten beschrijft. Hoe meer onafhankelijke getuigen, hoe sterker de zaak. Je kunt dit zien als een krachtig teken van Gods hand, een koor van oude stemmen, vaak zonder het te weten, dat getuigt van de historische realiteit van Jezus. Denk aan Gods kracht om deze verslagen bijna 2000 jaar lang veilig te houden. Hij wist dat mensen in de toekomst gezegend zouden worden met deze bevestigingen. Het is belangrijk erop te vertrouwen dat Hij heeft behouden wat we nodig hebben om ons geloof sterk te maken. Terwijl geleerden kunnen praten over kleine details of specifieke woorden (zoals met de Getuigenis Flavianum), het grote plaatje geschilderd door deze oude niet-christelijke bronnen is overweldigend duidelijk: Jezus was een echte historische persoon die leefde, onderwees, werd geëxecuteerd en wiens volgelingen al snel een belangrijke beweging werden.

Hoe zit het met "Bijbelarcheologie"? Bewijs uit Jezus' tijd opgraven!

Veel mensen vinden archeologie spannend, en het is waar dat het kijken naar het verleden de Bijbel tot leven kan brengen. Maar het is goed om na te denken over wat archeologie ons echt kan vertellen over Jezus zelf.

Wat archeologie wel (en niet) direct kan laten zien

Direct archeologisch bewijs van Jezus Zelf, zoals een inscriptie met zijn naam uit zijn leven of zijn eigenlijke huis, iets is dat de meeste archeologen niet zouden verwachten te vinden.3 Zoals professor Mykytiuk zegt: “Peasants laten normaal gesproken geen archeologisch spoor na.”3 Jezus was geen koning of Romeinse keizer die voor zichzelf monumenten bouwde; Hij was een bescheiden leraar uit een klein dorp. Professor Bart Ehrman merkt ook op: “De realiteit is dat we geen archeologische gegevens hebben voor vrijwel iedereen die in de tijd en plaats van Jezus leefde.”3 Het is dus niet verwonderlijk dat we geen direct fysiek bewijs voor Jezus hebben en dat betekent niet dat Hij niet bestond. Het betekent gewoon dat Hij op die manier leefde, zoals de meeste gewone mensen van Zijn tijd.3

Archeologie bevestigt de instelling

Hoewel direct archeologisch bewijs voor Jezus Zelf zeldzaam is en meestal niet wordt verwacht voor iemand van Zijn sociale status uit die tijd, is archeologie ongelooflijk belangrijk in de geschiedenis. bevestiging van de historische, culturele en geografische omgeving beschreven in het Nieuwe Testament. Dit maakt de verhalen op zijn beurt geloofwaardiger. Zo betwijfelden sommige sceptici lange tijd of Nazareth zelfs in de tijd van Jezus bestond. Maar archeologen hebben in Nazareth een met rotsen uitgehouwen binnenplaats, graven en een waterreservoir uit de 1e eeuw gevonden, waaruit blijkt dat zijn geboortestad echt was.2 Ontdekkingen zoals het hielbeen van een gekruisigde man genaamd Johanan, doorboord met een ijzeren spijker, bevestigen de brutale realiteit van de Romeinse kruisiging zoals de evangeliën die beschrijven.3 Archeologen hebben ook veel synagogegebouwen uit de tijd van Jezus gevonden en belangrijke voorwerpen zoals het ossuarium van de Kajafas (een bottendoos die vermoedelijk toebehoort aan de hogepriester die betrokken is bij het proces van Jezus).2 Deze ontdekkingen “bewijzen” niet dat Jezus God is, maar laten wel zien dat de evangeliën de plaatsen, gewoonten en historische achtergrond van het leven van Jezus nauwkeurig beschrijven. Ze bouwen je vertrouwen op dat het Nieuwe Testament geworteld is in de echte geschiedenis. Als de evangeliën verzonnen verhalen waren die veel later werden geschreven door mensen die Judea uit de eerste eeuw niet kenden, zouden we veel historische en geografische fouten verwachten. Het feit dat archeologie veel details bevestigt, geeft gewicht aan het idee dat de evangelieschrijvers de tijd en plaats kenden waarover ze schreven.Wat betreft relikwieën zoals de Lijkwade van Turijn of de Doornenkroon, zijn er vaak vragen over de vraag of ze echt zijn, en je geloof mag er niet van afhangen.3 De grootste zekerheid die je hebt, is de levende Christus. Misschien wilde God, in Zijn wijsheid, dat ons geloof werd gebouwd op Zijn Woord en het getuigenis van de Geest, in plaats van alleen op fysieke objecten. Toch heeft Hij de archeologie genadig toegestaan om een rijker beeld te schetsen van de wereld waar Zijn Zoon liep, en ons lagen van bewijs te geven - geschreven, contextueel en spiritueel.

Waarom is er geen Meer “Bewijs”? (De wijsheid van God vertrouwen op aards bewijs)

Soms, omdat wij mensen van zekerheid houden, zou je nog meer onmiskenbaar, fysiek bewijs van Jezus kunnen wensen, zoals een enorm standbeeld of Zijn handtekening op een Romeins papier.

Inzicht in de oude geschiedenis

Het begrijpen van de oude geschiedenis helpt dit in perspectief te plaatsen. De meeste gewone mensen in de oudheid, met name de armen of degenen die niet aan de macht zijn, lieten zeer weinig sporen na in historische of archeologische archieven.2 Volgens Justin Meggitt is het niet redelijk om van niet-christelijke bronnen te verwachten dat ze veel schrijven over iemand met de sociaal-economische status van Jezus.2 Professor Ehrman wijst erop dat zelfs voor bekende figuren zoals Pontius Pilatus of Josephus, we op dat moment geen verslagen van ooggetuigen hebben.2 Het voortbestaan van Jezus elke Het oude document is verbazingwekkend. Het argument van stilte – dat als Hij echt zou zijn, er meer verslagen zouden zijn – is zwak voor historische figuren over de status van Jezus.18 Het is een onrealistische verwachting voor veel hedendaagse documenten over iemand die aanvankelijk niet als mondiaal belangrijk werd beschouwd. Het feit dat er binnen een eeuw of zo meerdere niet-christelijke vermeldingen van Jezus bestaan, is eigenlijk heel belangrijk.

Gods plan en geloof

Gods plan houdt vaak geloof in. De Bijbel zegt: "Geloof is vertrouwen in wat we hopen en zekerheid over wat we niet zien" (Hebreeën 11:1). God wil dat je tot Hem komt door geloof, niet alleen vanwege overweldigend fysiek bewijs dat geen ruimte laat voor vertrouwen. Als het bewijs zo onmiskenbaar was dat er geen geloof nodig was, zou het misschien geen relatie van liefde en vertrouwen opbouwen. Het verwachten van tonnen expliciet niet-christelijk “bewijs” voor Jezus begrijpt niet goed hoe oude verslagen werden bewaard voor niet-elite mensen en mogelijk ook Gods bedoeling dat geloof centraal zou staan in het geloof. Het bewijs dat we hebben is belangrijk Gezien deze contexten. Dus, het feit dat verslagen relatief weinig zijn, kan niet worden begrepen als een gebrek aan bewijs als consistent met historische realiteiten en mogelijk met een goddelijk doel dat eerder geloof uitnodigt dan krachten. Dit verandert de vraag van “Waarom is er niet meer?” in “Is het niet wonderbaarlijk wat God doet? heeft tegen historische verwachtingen in?”

Het bewijs dat is beschikbaar is krachtig, vriend. Een verlangen naar “meer” mag het ongelooflijke bewijs van God niet overschaduwen heeft aan ons gegeven. Het getuigenis van de evangeliën, de brieven van Paulus (die Jezus' broer Jakobus en zijn belangrijkste discipelen kenden 16) en deze verbazingwekkende niet-bijbelse bevestigingen zijn meer dan genoeg om een rotsvast geloof op te bouwen. Het meest overtuigende bewijs voor Jezus is niet alleen te vinden in oude teksten in de veranderde levens van miljoenen gelovigen door de geschiedenis heen en in uw eigen persoonlijke ervaring van Zijn aanwezigheid. Het is belangrijk om je te concentreren op wat God heeft geopenbaard en op Zijn wijsheid te vertrouwen op wat Hij heeft besloten te onthullen en hoe.

Hoe dit oude bewijs je geloof sterker maakt dan ooit!

Wanneer je een stap terug doet en naar al deze historische draden kijkt - van Joodse historici, Romeinse ambtenaren, Syrische filosofen en zelfs kritische Joodse geschriften - weven ze allemaal samen om de prachtige waarheid in de Bijbel te bevestigen. Dit gaat niet over blind geloof in een verzonnen verhaal. Het niet-bijbelse bewijs ondersteunt krachtig dat Jezus van Nazareth een echt persoon was, die onderwees, genas, werd gekruisigd onder Pontius Pilatus, en wiens volgelingen geloofden dat Hij opstond en Hem aanbad als God.3 Deze externe bronnen weerspiegelen de belangrijkste beweringen van het Nieuwe Testament.

Sta standvastig in een vragende wereld

In een wereld die soms alles in twijfel trekt, kun je als gelovige standvastig zijn. Wetende dat je geloof verankerd is in een echte, verifieerbare geschiedenis, geeft je een onwankelbaar vertrouwen.19 De “Christusmythetheorie” – het idee dat Jezus nooit heeft bestaan – is een randidee met bijna geen steun van reguliere geleerden.2 Je staat op een solide basis! Deze kennis is niet bedoeld om te pleiten voor het liefdevol delen van de redenen voor de hoop die in je leeft. Wanneer iemand vraagt of Jezus echt was, kun je hen met zekerheid vertellen over het verbazingwekkende historische bewijs.

Bewijs voor zekerheid en getuige

Het extra-bijbelse bewijs doet twee dingen voor christelijke lezers: Het geeft je een manier om de historische basis van het christendom te bevestigen wanneer je geconfronteerd wordt met scepsis, en het biedt pastorale geruststelling, het verdiepen van je persoonlijke geloof door het te baseren op realiteiten die van buitenaf bevestigd zijn. Het bestaan van “Jezus-mythicisme” betekent dat we dergelijke reacties nodig hebben.20 Uit forumdiscussies blijkt dat gelovigen dit bewijs gebruiken om hun geloof te begrijpen en te verdedigen.16 Het pastorale deel komt voort uit de emotionele en spirituele troost die je krijgt door te weten dat je geloof niet ongegrond is. Historisch bewijs is niet alleen voor academici; Het heeft een echte betekenis voor je zelfvertrouwen, je getuigenis en je spirituele welzijn.

Laat dit begrip je relatie met Jezus verdiepen. Hij is geen verafgelegen figuur in een boek. Hij is de levende, historische Verlosser die deze aarde bewandelde en wiens impact zo krachtig was, dat de wereld niet anders kon dan opmerken. Dit is Zijn verhaal, en het is voor jou!

Leven in het licht van deze waarheid: Laat deze kennis uw wandel met God versterken!

Het leren van deze historische feiten is prachtig, de echte vreugde komt wanneer deze kennis van je hoofd naar je hart beweegt, waardoor je je dagelijkse wandel met God bekrachtigt.

Wandelen met durf

Je kunt vrijmoedig wandelen en een Verlosser dienen wiens leven in de bladzijden van de geschiedenis is geschreven. Jouw geloof is geen sprookje. Het is geworteld in de krachtigste realiteit die de wereld ooit heeft gekend. Dit goede nieuws is om te delen! Als je het over Jezus hebt, heb je het over iemand wiens impact onmiskenbaar was. Je kunt Zijn liefde en waarheid delen met een nieuw vertrouwen, wetende dat de geschiedenis zelf als getuige staat.

Een levendiger geloof

Weten dat Jezus historisch echt is, kan je gebeden levendiger maken, je aanbidding gepassioneerder en je studie van Zijn Woord spannender. Hij is dezelfde gisteren, vandaag en voor altijd - de echte, historische Jezus die ook uw levende Heer is. Voor u, als christelijke lezer, is de ultieme waarde van het verkennen van historische verwijzingen naar Jezus niet alleen academisch bewijs, maar ook het versterken en stimuleren van uw persoonlijke geloof, wat leidt tot een meer zelfverzekerd en levendig christelijk leven en getuigenis. Wanneer christelijke lezers hiernaar zoeken, zijn ze vaak niet alleen op zoek naar informatie, maar ook naar bevestiging en toewijding; Ze zijn op zoek naar redenen om dieper te geloven. Historische apologetiek moet voor jou altijd teruggaan naar je geleefde geloof en discipelschap. De vraag “zo wat?” vindt uiteindelijk zijn antwoord in de manier waarop deze kennis je helpt God vollediger lief te hebben en te dienen.

God heeft zich tot het uiterste ingespannen om u de waarheid te tonen, zowel in Zijn Woord als in de verslagen van de wereld. Vertrouw op Hem. Geloof hem. Stap in de verbazingwekkende bestemming die Hij voor jou heeft, een bestemming die verankerd is in de onwankelbare werkelijkheid van Jezus Christus. Je beste dagen, gevuld met Zijn aanwezigheid en kracht, liggen echt voor je! Dit is een oproep, niet alleen om weet deze dingen om deze kennis je spirituele leven, je aanbidding, je getuigenis en je hele relatie met Jezus te laten voeden, van historische overeenkomst overgaand naar oprecht vertrouwen en actief discipelschap.