Filipijnse bisschoppen dringen er bij de natie op aan "iets meer tijd te nemen" alvorens burgerlijke echtscheiding te legaliseren

[ad_1]

Filippijnse pasgetrouwden dansen op straat tijdens een receptie in Baleno stad, Masbate eiland provincie in het centrum van de Filippijnen, 15 april 2007. / Krediet: ROMEO GACAD/AFP via Getty Images

CNA-personeel, 12 juli 2024 / 13.40 uur (CNA).

De bisschoppen van de Filippijnen dringen er deze week bij hun medeburgers op aan zich langzaam en voorzichtig te bewegen, omdat het land voor het eerst in zijn geschiedenis overweegt burgerlijke echtscheiding te legaliseren. 

Het land is een van de meest katholiek-zware naties ter wereld, met bijna 80% van de bevolking die het rooms-katholicisme praktiseert. Het is het enige land ter wereld, met uitzondering van het Vaticaan, waar echtscheiding nog steeds verboden is.

Wetgevers hebben de afgelopen jaren herhaaldelijk geprobeerd om echtscheidingen te legaliseren. De meest recente wet is in mei aangenomen in het Huis van Afgevaardigden van het land en wordt momenteel besproken in de Senaat. 

In een lange verklaring op donderdag, de katholieke bisschoppenconferentie van de Filipijnen erkende dat de natie “het laatste land ter wereld is dat de burgerlijke echtscheiding nog niet heeft gelegaliseerd”. 

De katholieke kerk is “niet in staat om de staat te dicteren wat het beste is voor Filipijnse gezinnen”, aldus de verklaring. “We weten dat onze hardnekkige bewering dat een echt huwelijk niet kan worden ontbonden, niet noodzakelijkerwijs door alle religies wordt gedeeld, en dat respecteren we.”

"Maar moeten we ons, voordat we ons bij de bandwagon aansluiten, op basis van onderzoek en statistieken niet afvragen of de legalisering van echtscheidingen over de hele wereld inderdaad heeft bijgedragen tot de bescherming van het algemeen belang en het welzijn van het gezin?", schreven ze. 

In hun brief drongen de bisschoppen er bij het land op aan zich te houden aan het beginsel “maghunosdili muna tayo at mag-isip-isip”, wat in de Filipijnse taal van het Tagalog betekent “Laten we ons rustig houden en onszelf afvragen”.

"Denk aan de vele keren dat je ouders elkaar in de zenuwen hadden gewerkt en bijna in de verleiding kwamen om het op te geven", schreven de prelaten. “Denk aan het aantal keren dat je vader sliep “buiten de kulambo” of dat je moeder haar spullen inpakte en je meenam naar het huis van haar ouders, vanwege een misverstand tussen de twee.” 

"Denk na over wat er lang met je eigen gezin had kunnen gebeuren als er al een burgerlijke scheiding beschikbaar was toen je veel jonger was en je ouders ernstige problemen ondervonden in hun relatie", aldus de prelaten. 

In de verklaring werd erkend dat “sommige huwelijken inderdaad onherstelbaar kunnen zijn”, maar werd erop gewezen dat huwelijkscrises van tijd tot tijd regelmatig deel uitmaken van veel huwelijken. 

Verwijzend naar de hoge echtscheidingspercentages in landen waar het legaal is, vroegen ze: “Weten we zeker dat we willen dat onze gezinnen deel gaan uitmaken van [deze] grimmige statistieken?”

De bisschoppen hebben herhaaldelijk benadrukt dat zij niet proberen wetten en regels inzake het huwelijk te dicteren, en dat “wij als geestelijke en morele leiders van de Kerk alleen maar voorstellen kunnen doen, maar nooit opleggen”.

Toch drongen ze er bij de natie op aan “iets meer tijd te nemen en te vragen — zou er een reden kunnen zijn waarom we praktisch het laatste overgebleven land ter wereld zijn dat er nog steeds niet voor heeft gekozen om burgerlijke echtscheiding te legaliseren?”

Scheidingswet ter overweging zou, indien aangenomen, “echtgenoten in onherstelbaar mislukte huwelijken de kans geven” om “een absoluut echtscheidingsdecreet te verkrijgen als alternatieve wijze voor de ontbinding van een onherstelbaar verbroken of disfunctioneel huwelijk”. 

Echtscheiding zou worden toegestaan "op beperkte gronden en welomschreven gerechtelijke procedures", aldus het wetsvoorstel; het zou verder “de gescheiden echtgenoten het recht verlenen om opnieuw te trouwen voor een nieuwe kans om echtelijke gelukzaligheid te bereiken”.

[ad_2]

Bronlink