Dutch 
English 
Arabic 
Spanish 
Portuguese 
Chinese 
Russian 
French 
Italian 
German 
Japanese 
De paus waarschuwde voor het risico van een oppervlakkig geestelijk leven “in een tijdperk van hyperconnectiviteit”, waarin het steeds “moeilijker wordt om stilte en eenzaamheid te ervaren”, waarbij hij benadrukte dat we zonder een ontmoeting met God “zelfs onszelf niet echt kunnen kennen”. Vaticaanse media
Vaticaanstad, 24 juni 2025 / 16:37 uur (CNA).
Op 24 juni drong paus Leo XIV er bij honderden seminaristen uit de hele wereld op aan om getuigenis af te leggen van de “tederheid” en “barmhartigheid” van Christus in een “wereld waar ondankbaarheid en de dorst naar macht vaak heersen”.
Hij vroeg ook dat vormingscentra voor toekomstige priesters “een school van affectiviteit” zouden zijn die hen leert lief te hebben zoals Jezus deed.
“Het seminarie, in welke vorm dan ook, moet een school van affectiviteit zijn. Vooral vandaag, in een sociale en culturele context die wordt gekenmerkt door conflicten en narcisme, moeten we leren lief te hebben en dat te doen zoals Jezus", verklaarde de paus op 24 juni in de catechese die hij gaf tijdens zijn eerste officiële ontmoeting met seminaristen uit de vijf continenten.
Toen hij de Sint-Pietersbasiliek binnenkwam, waar de ontmoeting plaatsvond in het kader van het jubileum van seminaristen, bisschoppen en priesters, werd de paus met enthousiast applaus begroet en werd zijn toespraak verschillende keren onderbroken door de seminaristen die “Paus Leo!” scandeerden.
Hij sprak zelfs spontaan een paar woorden in het Spaans tijdens de ontmoeting met de toekomstige priesters, die deze week naar Rome reisden om deel te nemen aan het jubileumjaar 2025.
“Ik zal ook een paar woorden in het Spaans zeggen. Dank u dat u moedig de uitnodiging van de Heer hebt aanvaard om discipel te blijven, moedig te zijn en het seminarie te betreden. En wees niet bang", zei hij.
De Heilige Vader spoorde de seminaristen aan om “de gevoelens van Christus te omarmen, te groeien in menselijke volwassenheid, met name affectief en relationeel,” en “alle maskers en hypocrisie” af te wijzen.
Verberg je beperkingen niet
“Met onze blik gericht op Jezus moeten we ook leren om verdriet, angst, angst en verontwaardiging een naam en een stem te geven en dit alles in onze relatie met God te brengen. Crises, beperkingen en zwakheden mogen niet worden verborgen, maar zijn eerder gelegenheden van genade en paaservaring", adviseerde hij.
De paus vertelde de seminaristen dat het middelpunt van elke reis van onderscheidingsvermogen het hart moet zijn, hoewel het soms “beangstigend kan zijn, omdat er ook wonden zijn”.
“Wees niet bang om voor hen te zorgen, sta jezelf toe om geholpen te worden, want juist uit deze wonden zal het vermogen geboren worden om dicht bij degenen te zijn die lijden. Zonder een innerlijk leven is een geestelijk leven niet mogelijk, omdat God juist daar, in het hart, tot ons spreekt", benadrukte hij.
De paus zei dat, net zoals Christus liefhad met een menselijk hart, priesters "worden geroepen om lief te hebben met het hart van Christus", en merkte op dat de weg naar deze configuratie met Jezus gepaard gaat met het cultiveren van innerlijkheid, gebed en onderscheidingsvermogen.
In dit verband benadrukte hij dat zij “de bewegingen van het hart moeten leren herkennen”.
“Niet alleen de snelle en onmiddellijke emoties die kenmerkend zijn voor jongeren, maar vooral je gevoelens, die je helpen de richting van je leven te ontdekken. Als je je hart leert kennen, word je steeds authentieker en hoef je geen maskers meer te dragen", voegde hij eraan toe.
Hij maakte ook duidelijk dat de geprivilegieerde weg naar innerlijkheid “gebed” is.
De paus waarschuwde voor het risico van een oppervlakkig geestelijk leven “in een tijdperk van hyperconnectiviteit”, waarin het steeds “moeilijker wordt om stilte en eenzaamheid te ervaren”, waarbij hij benadrukte dat we zonder een ontmoeting met God “zelfs onszelf niet echt kunnen kennen”.
De roep van de armen en onderdrukten
De Heilige Vader heeft de seminaristen ook gevraagd om, net als Jezus, te luisteren naar “de vaak stille kreet van de kleintjes, de armen en de onderdrukten, en van zovelen – met name jongeren – die op zoek zijn naar betekenis in hun leven”.
“Niets van jullie mag worden weggegooid, maar alles moet worden omarmd en omgevormd tot de logica van de graankorrel, zodat jullie gelukkige personen en priesters kunnen worden, bruggen, geen obstakels, voor de ontmoeting met Christus van degenen die tot jullie naderen.”
Hij erkende ook dat het vandaag “het fascinerende avontuur van de priesterlijke roeping” is “helemaal niet gemakkelijk” en prees hun besluit om “zachte en sterke verkondigers te worden van het woord dat redt, dienstknechten van een kerk die open is en een missionair bereik heeft”.
Getuigen van hoop
"De wijsheid van de Moederkerk zoekt altijd de meest geschikte vormen voor de vorming van gewijde bedienaren", merkte de paus op, maar hij benadrukte dat deze missie niet kan worden vervuld zonder de actieve betrokkenheid van de seminaristen zelf.
"Vandaag zijn jullie niet alleen pelgrims, maar getuigen van hoop", zei hij, en moedigde hen aan om zich door de Heilige Geest te laten vormen en een levensstijl te beoefenen die wordt gekenmerkt door "dankbaarheid, tederheid en barmhartigheid".
Leo XIV nam meermaals het beeld van het hart van Jezus op als symbool van het priesterschap volgens God en citeerde in dit verband de laatste encycliek van paus Franciscus: Dilexit nrs.: “Het hart van Christus wordt bezield door immens mededogen: Hij is de barmhartige Samaritaan van de mensheid.”
Paus Leo besloot met erop te wijzen dat seminaristen het volk van God moeten leren "voeden", niet alleen met woorden, maar ook met de toewijding van hun eigen leven.
Dit verhaal werd voor het eerst gepubliceerd door ACI Prensa, de Spaanstalige nieuwspartner van CNA. Het is vertaald en aangepast door CNA.
