Heilige Margaretha Maria Alacoque

[ad_1]

Heilige Margaretha Maria Alacoque

Datum van het feest: 16 okt.

Op 16 oktober vieren rooms-katholieken het leven van St. Margaret Mary Alacoque, de Franse non wiens visioenen van Christus hielpen om de toewijding aan het Heilige Hart in de westerse kerk te verspreiden.

Margaret Mary Alacoque werd geboren in juli 1647. Haar ouders Claude en Philiberte leefden bescheiden maar deugdzaam, terwijl Margaret een serieus kind bleek te zijn met een grote focus op God. Claude stierf toen Margaret acht was, en tussen de leeftijd van 9-13 jaar leed ze aan een verlammende ziekte. Naast de dood van haar vader en haar ongenoegen heeft een strijd om het vermogen van haar familie het leven van Margaret en haar moeder jarenlang bemoeilijkt.

Tijdens haar ziekte legde Margaret een gelofte af om het religieuze leven binnen te gaan. Tijdens haar puberteit veranderde ze van gedachten. Gedurende een periode leefde ze een relatief gewoon leven, geniet ze van de gewone sociale functies van haar tijd en overweegt ze de mogelijkheid van een huwelijk.

Haar leven veranderde echter als reactie op een visioen dat ze op een avond zag toen ze terugkeerde van een dans, waarin ze zag dat Christus werd gegeseld. Margaret geloofde dat ze Jezus had verraden, door de geneugten van de wereld na te streven in plaats van haar religieuze roeping, en op 22-jarige leeftijd besloot ze een klooster binnen te gaan.

Twee dagen na Kerstmis van 1673 beleefde Margaretha tijdens het gebed op buitengewone wijze de aanwezigheid van Christus. Ze hoorde Christus uitleggen dat hij zijn liefde voor het menselijk ras op een bijzondere manier wilde tonen door de toewijding aan “het hart dat de mensheid zo liefhad” aan te moedigen.

Ze ervoer een daaropvolgende reeks privé-onthullingen over de dankbaarheid van de mensheid aan Jezus en de middelen om te reageren door middel van publieke en privé-devotie, maar de overste van het klooster verwierp dit als een waanidee.

Dit ontslag was een verpletterende teleurstelling, die de gezondheid van de non zo ernstig aantastte dat ze bijna stierf. In 1674 werd de jezuïetenpriester Claude de la Colombiere echter geestelijk directeur van Margaretha. Hij geloofde haar getuigenis en schreef het op.

Fr. de la Colombiere – later heilig verklaard – verliet het klooster om als missionaris in Engeland te dienen. Tegen de tijd dat hij terugkeerde en stierf in 1681, had Margaret vrede gesloten met de schijnbare afwijzing van haar ervaringen. Via de leiding van St. Claude had ze een punt van innerlijke vrede bereikt, dat zich niet langer bezighield met de vijandigheid van anderen in haar gemeenschap.

Na verloop van tijd zouden echter velen die aan haar twijfelden overtuigd raken als ze nadachten over wat St. Claude over het Heilig Hart had geschreven. Uiteindelijk zouden haar eigen geschriften en de verslagen van haar een rigoureus onderzoek door kerkambtenaren ondergaan.

Tegen de tijd dat dat gebeurde, had St. Margaret Mary Alacoque echter al gekregen wat ze wilde: “Om mezelf te verliezen in het hart van Jezus.” Ze werd moedig geconfronteerd met haar laatste ziekte en bad vaak de woorden van Psalm 73: "Wat heb ik in de hemel en wat wens ik op aarde, behalve U alleen, o mijn God?"

Ze stierf op 17 oktober 1690 en werd heilig verklaard door paus Benedictus XV in 1920.

[ad_2]

Bronlink