Dutch 
English 
Arabic 
Spanish 
Portuguese 
Chinese 
Russian 
French 
Italian 
German 
Japanese [ad_1]
De zon komt op boven het Franse eiland Corsica. / Krediet: Andrew Mayovskyy/Shutterstock
Rome Newsroom, 13 dec. 2024 / 06:00 uur (CNA).
Op 15 december reist paus Franciscus naar Ajaccio, de hoofdstad van het Franse eiland Corsica, voor een bezoek van minder dan negen uur.
Een deel van de route van de paus voor de korte reis is om te spreken bij de afsluiting van een conferentie over volksvroomheid in het Middellandse Zeegebied.
Hier zijn enkele antwoorden op vragen over de zeer korte internationale reis van de paus:
Waar ligt Corsica?
Corsica is een eiland in de Middellandse Zee. Het ligt ten westen van het vasteland van Italië en ten noorden van het Italiaanse eiland Sardinië, de dichtstbijzijnde landmassa.
Het eiland werd in 1769 door Frankrijk geannexeerd, het jaar na de geboorte van keizer Napoleon Bonaparte in de hoofdstad van de regio, Ajaccio.
Frans is de meest gesproken taal op het eiland, samen met Corsicaans. Sommige gebieden spreken ook een regionale Italo-Dalmatische taal.
Volgens gegevens van januari wordt de bevolking van Corsica geschat op 355 528.
De eilandregio heeft een sterke autonomiebeweging doordrenkt van nationale identiteit en trots, die tot doel heeft de verdere politieke autonomie van Corsica vanuit Frankrijk te bereiken.
Wat gaat paus Franciscus daar doen?
De eerste aanstelling van paus Franciscus in Corsica na de landing rond 9.00 uur zal plaatsvinden in het conferentiecentrum van Ajaccio, waar hij de slottoespraak zal houden die volgt op een conferentie van een dag 14 december over de volksvroomheid in het Middellandse-Zeegebied.
De paus zal dan de plaatselijke geestelijken en religieuzen toespreken in de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal van Assumptie, waar hij ook de Angelus zal leiden, een traditioneel Mariagebed.
Na de lunch en enige tijd om uit te rusten, zal Franciscus de mis voorzitten met lokale katholieken op het Place d’Austerlitz, een park ter herdenking van de geboorteplaats van Napoleon Bonaparte, vóór zijn laatste stop — een privé-ontmoeting met de Franse president Emmanuel Macron.
Paus Franciscus komt naar verwachting rond 19.00 uur terug in Rome.
“Het zal belangrijk zijn om de woorden van paus Franciscus te horen aan het einde van de conferentie [over volksvroomheid in het Middellandse Zeegebied],” een Italiaanse aartsbisschop die tijdens de conferentie een paper zal presenteren aan de Italiaanstalige nieuwspartner van CNA, ACI Stampa. “Hij is zeer gevoelig voor het thema van volksvroomheid.”
De opmerkingen van de paus "zal een uitnodiging zijn aan allen, bisschoppen, priesters en leken, om deze reis van geloof te waarderen en aandachtig te luisteren wanneer het in gemeenschappen wordt geleefd. Het zal ook een verbintenis zijn tot verdere vorming en evangelisatie van die gebieden die ... moeten worden gezuiverd en verduidelijkt, "zei aartsbisschop Roberto Carboni van de Italiaanse bisdommen Oristano en Ales-Terralba.
Wat is populaire vroomheid?
Ook wel “populaire religiositeit” genoemd, zijn daden van volksvroomheid uitingen van het geloof, afgezien van de liturgie.
In het “Directory on Popular Piety and the Liturgy: Beginselen en richtsnoeren” Het Vaticaan, dat in 2001 werd gepubliceerd door de toenmalige Congregatie voor de Goddelijke Eredienst en de Regeling van de Sacramenten, beschreef volksvroomheid als "diverse cultische uitingen van privé- of gemeenschapskarakter die, in de context van het christelijk geloof, voornamelijk niet worden geïnspireerd door de heilige liturgie, maar door vormen die voortkomen uit een bepaalde natie of een bepaald volk of uit hun cultuur."
Enkele voorbeelden van volksvroomheid zijn de rozenkrans, religieuze processies voor heilige dagen en heiligendagen en eucharistische processies.
De heilige Johannes Paulus II zei in 1982 in een toespraak tot de bisschoppen van Frankrijk dat volksvroomheid eenvoudigweg “een geloof is dat diep geworteld is in een bepaalde cultuur, ondergedompeld in de vezels van harten en ideeën. Bovenal wordt het over het algemeen gedeeld door mensen in het algemeen die dan een volk van God zijn.”
Paus Benedictus XVI in een toespraak in Aparecida, Brazilië, in 2007, volksvroomheid “een kostbare schat van de katholieke kerk in Latijns-Amerika” genoemd, die “moet worden beschermd, bevorderd en, indien nodig, gezuiverd”.
Volksvroomheid in het Middellandse Zeegebied is vaak nauw verbonden met katholieke broederschappen en broederschappen — verenigingen van leken die zich toeleggen op liefdadigheidswerk en religieuze devoties.
De eilandregio Corsica heeft een sterke traditie van broederschappen, vertelde pater Juan Miguel Ferrer Grenesche, een expert in volksvroomheid, aan de Spaanstalige nieuwspartner van CNA, ACI Prensa.
De broederschappen op Corsica omvatten invloeden uit Italië en het zuiden van Frankrijk, die erheen werden gebracht door “de Dominicanen en Franciscanen die deze gebieden van de Middellandse Zee predikten en verzorgden”, aldus de Spaanse priester.
In de loop der jaren “volgden mensen het als iets heel eigens en heel bijzonders, en de zang, die erg belangrijk is op Corsica, is ook bewaard gebleven”, legde Ferrer uit. De Corsicaanse zang wordt gekenmerkt door een “zeer eigenaardige, neus- en aandachtstrekkerij”.
Wat heeft paus Franciscus gezegd over volksvroomheid?
Paus Franciscus heeft vaak gesproken ter ondersteuning van de vroomheid van het volk onder religieuze mensen — en noemde het een “juweel” — en de kracht van vrome devoties om te evangeliseren.
In Evangelii Gaudium, apostolische aansporing van Franciscus uit 2013, is er een hoofdstuk over “de evangeliserende kracht van volksvroomheid”, waarin de paus zei: “volksvroomheid stelt ons in staat te zien hoe het geloof, eenmaal ontvangen, belichaamd wordt in een cultuur en voortdurend wordt doorgegeven.”
“Uitingen van volksvroomheid hebben ons veel te leren; voor degenen die in staat zijn om ze te lezen, zijn ze een locus theologicus die onze aandacht vraagt, vooral in een tijd waarin we op zoek zijn naar de nieuwe evangelisatie", schreef de paus.
In zijn recente encycliek over het Heilig Hart van Jezus, Dilexit nrs., vroeg Franciscus de mensen om de "vurige toewijding" van degenen die Christus proberen te troosten door daden van volksvroomheid serieus te nemen.
"Ik moedig iedereen ook aan om na te denken over de vraag of er meer redelijkheid, waarheid en wijsheid zou kunnen zijn in bepaalde demonstraties van liefde die de Heer proberen te troosten dan in de koude, verre, berekende en nominale daden van liefde die soms worden beoefend door degenen die beweren een meer reflecterend, verfijnd en volwassen geloof te bezitten", voegde hij eraan toe.
Paus Franciscus heeft ook Onlangs opgemerkt hoe kunnen buitenstaanders de demonstraties van degenen die deelnemen aan religieuze processies (een veel voorkomende vorm van volksvroomheid) “gek” lijken — “Maar ze zijn gek van liefde voor God”.
In een boodschap aan een conferentie over religieuze broederschappen en volksvroomheid in Sevilla, Spanje, 4-8 december, De paus zei: “Het is bovenal de schoonheid van Christus die ons oproept, ons oproept broeders en zusters te zijn, en ons aanspoort Christus de straat op te nemen, hem naar het volk te brengen, zodat iedereen zijn schoonheid kan overdenken.”
Populaire vroomheid in de Middellandse Zee vandaag
Twee bisschoppen en een priester die op het programma staan om te spreken. Conferentie van 14 december in Ajaccio legde uit dat volksvroomheid een belangrijke link is naar transcendentie en geloof in een steeds seculierder Middellandse Zeegebied.
Bisschop Calogero Peri van Caltagirone, Sicilië, vertelde CNA dat religieuze vieringen rond de Heilige Week, Mariafeesten zoals de Hemelvaart en de Onbevlekte Ontvangenis, en lokale patronale feestdagen nog steeds erg belangrijk zijn in de harten en levens van veel Sicilianen.
Natuurlijk merkte hij op dat “sommige mensen meer toeschouwers zijn geworden dan deelnemers” aan de vieringen, die gewoonlijk zowel boetedoening als jubelende processies omvatten.
Aartsbisschop Carboni van de Italiaanse bisdommen Oristano en Ales-Terralba bevestigde ook de populariteit van religieuze processies in Italië en vertelde ACI Stampa dat volksvroomheid “een gebed met hart en ziel is”.
Carboni en Peri prezen beiden het vermogen van de bewegingen van deze mensen met hun geluiden, bezienswaardigheden en geuren om mensen voorbij een rationeel niveau te beïnvloeden en hun hart, geest en ziel te raken.
Ze zijn een grote erfenis die de moeite waard is om te behouden en een "zeer geldige manier om [het] geloof te beoefenen", voegde Peri eraan toe.
De Spaanse vader Ferrer zei dat volksvroomheid voor veel mensen “de laatste reddingslijn is om verbinding te maken met transcendentie en om te voorkomen dat volledig wordt gebroken met de christelijke religieuze traditie”.
In de evangelisatie maakt volksvroomheid het ook mogelijk om diegenen te bereiken die de diepte en rijkdom van de formele liturgie niet kennen en, door “een culturele aanpassing”, in staat is om “de band te bewaren tussen de dorst naar God van het menselijk hart en de bronnen van openbaring: het woord van God, het leven van Christus, de sacramenten, de Kerk zelf", zei hij.
“Integendeel,” voegde hij eraan toe, “waar alle uitingen van volksreligiositeit of volksvroomheid zijn geëlimineerd, kunnen we zeggen dat de zielen van mensen zijn opgedroogd.”
[ad_2]
Bronlink
