Dutch 
English 
Arabic 
Spanish 
Portuguese 
Chinese 
Russian 
French 
Italian 
German 
Japanese 
Aartsbisschop Paul Richard Gallagher, secretaris van het Vaticaan voor de betrekkingen met staten, viert de mis in de Guadalupe-basiliek in Mexico-Stad op 27 juli 2025. / Krediet: Basiliek van Onze-Lieve-Vrouw van Guadalupe
Vaticaanstad, 30 juli 2025 / 17.09 uur (CNA).
Aartsbisschop Paul Richard Gallagher, secretaris voor betrekkingen met staten en internationale organisaties van de Heilige Stoel, merkte op dat universiteiten niet katholiek zijn “vanwege het aantal kruisbeelden”, maar omdat zij streven naar waarheid die “in harmonie is met de zekerheid van het geloof”.
"Een echt katholieke universiteit is niet zomaar een instelling op de wereldmarkt van ideeën, en veel minder katholiek, alleen al vanwege het aantal kruisbeelden op haar muren of kapeldiensten, maar is een plaats waar de zoektocht naar de waarheid in harmonie is met de zekerheid van het geloof", merkte hij op.
Zoals gemeld door Vatican News, Gallagher gaf zijn reflecties tijdens de inaugurele conferentie van de 28e algemene vergadering van de Internationale Federatie van Katholieke Universiteiten (IFCU), gehouden op 28 juli in Guadalajara, Mexico.
Tijdens zijn bezoek aan Mexico benadrukte de prelaat dat katholieke universiteiten een “centrale rol” moeten spelen bij het opbouwen van vrede door middel van kennis, dialoog en de vorming van ethische leiders.
In zijn toespraak betoogde de aartsbisschop sterk dat, in een context die wordt gekenmerkt door gewapende conflicten, ideologische verdeeldheid en toenemende polarisatie, katholieke universiteiten hun oorspronkelijke roeping moeten bevestigen: om bakens van menselijkheid en begrip te zijn.
"Katholieke universiteiten – en ook pauselijke vertegenwoordigers – zijn altijd bakens van kennis, geloof en dienstbaarheid aan de mensheid geweest", zei hij.
De prelaat benadrukte aldus hun potentieel als actieve agenten in de internationale arena: "In deze turbulente tijden die worden gekenmerkt door conflicten en oorlog, verdeeldheid en wantrouwen, worden [universiteiten] opgeroepen hun roeping als bouwers van vrede, medewerkers bij het bouwen van bruggen van begrip tussen culturen, religies en disciplines te bevestigen."
Academische diplomatie: Een brug tussen culturen en kennis
Vanuit dit perspectief verdedigde Gallagher het concept van “academische diplomatie”, dat hij definieerde als een essentieel instrument voor de dialoog tussen volkeren en kennisgebieden. “Zij kunnen op unieke wijze academische diplomatie ontwikkelen als middel om vrede te bevorderen door middel van doordachte betrokkenheid, ethische reflectie en respectvolle dialoog”, legde hij uit, waarbij hij erop aandrong dat de universitaire roeping veel verder gaat dan de overdracht van technische kennis.
Gallagher stelde ook voor om de universele waarde van een diepgewortelde katholieke identiteit te herontdekken, die in staat is om met iedereen in dialoog te gaan zonder zijn centrum te verliezen.
"Een echt katholiek onderwijs is niet geïsoleerd, maar extravert en toegewijd aan de universele zoektocht naar de waarheid", bevestigde hij. “In een wereld die overspoeld wordt door relativisme en polarisatie, vormt deze diepgewortelde – en dus universele – katholieke identiteit een krachtige hulpbron.”
In dit verband herinnerde hij eraan dat de christelijke opvatting van de mens een solide basis is voor vrede: “De antropologische opvatting die elke persoon, ongeacht ras, religie, nationaliteit of toestand, naar het beeld en de gelijkenis van God ziet, begiftigd met rede en geweten, en bestemd voor gemeenschap, is een solide basis waarop vrede kan worden opgebouwd door middel van dialoog.”
De aartsbisschop herinnerde zich ook zijn ervaring als student aan de Pauselijke Gregoriaanse Universiteit om te illustreren hoe de universitaire omgeving authentieke banden kan bevorderen. In die zin bevestigde hij dat universiteiten “zaden van vrede zijn die worden gezaaid in klaslokalen, laboratoria, woningen en bibliotheken”.
Hij zei daarom dat de hele universiteit een authentieke diplomatieke missie kan zijn: “geen ivoren toren die losstaat van de werkelijkheid, maar een actieve deelnemer aan de opbouw van een cultuur van vrede.”
Deze missie, verduidelijkte hij, vereist een interdisciplinaire en samenwerkingsstructuur: “Dit is intrinsiek interdisciplinair, omdat alleen wederzijdse uitwisseling alle partijen verrijkt en bijdraagt tot de ontwikkeling van leiders die in staat zijn hun samenlevingen met wijsheid en mededogen te leiden.”
Wat betreft de inhoud die een prominente plaats moet innemen in deze academische diplomatie, benadrukte de Vaticaanse ambtenaar dat veel van de uitdagingen van oorlog en vrede “in de wereld van vandaag alleen duurzaam kunnen worden aangepakt door terug te keren naar deze beginselen en deze toe te passen”.
“Als ze worden genegeerd, kunnen reeds moeilijke situaties snel verslechteren en verschrikkelijke gevolgen hebben”, legde hij uit.
Hij benadrukte ook dat diplomatie specialisten vereist, maar ook “generalisten nodig heeft die op zoek zijn naar een brede en genuanceerde visie”.
Tot slot bevestigde de aartsbisschop de inzet van de Heilige Stoel voor een diplomatie die zich niet overgeeft aan pragmatisme, maar verankerd blijft in beginselen en menselijkheid.
"In onze inspanningen bevorderen we de vrede, verdedigen we de menselijke waardigheid en geven we een stem aan mensen zonder een stem, met name de armen, de ontheemden en de gemarginaliseerde mensen", concludeerde hij.
Dit verhaal werd voor het eerst gepubliceerd door ACI Prensa, de Spaanstalige nieuwspartner van CNA. Het is vertaald en aangepast door CNA.
