Alles wat u moet weten over het wonder van de vloeibaarmaking van het bloed van de heilige Januarius

[ad_1]

St. Januarius en het wonder van de vloeibaarwording van zijn bloed in een relikwie. / Bron: Louis Finson, Publiek domein, via Wikimedia Commons; Photo2023, CC BY 4.0, via Wikimedia Commons

Napels, Italië, 19 sep. 2024 / 04:00 uur (CNA).

Op 19 september viert de Katholieke Kerk het feest van de heilige Januarius, bisschop, martelaar en patroonheilige van Napels, Italië. Traditioneel wordt op deze dag en bij twee andere gelegenheden per jaar zijn bloed — dat wordt bewaard in een glazen ampul in de vorm van een rond flesje — vloeibaar.

Volgens documentatie geciteerd door het Italiaanse medium Famiglia Cristiana vindt het wonder sinds ten minste 1389 plaats, het eerste geregistreerde geval.

Hier zijn enkele belangrijke feiten over de vloeibaarmaking van het bloed van de heilige Januarius:

1. Het bloed wordt bewaard in twee glazen ampullen.

Het opgedroogde bloed van de heilige Januarius, die rond 305 na Christus stierf, wordt bewaard in twee glazen ampullen, de een groter dan de andere, in de Kapel van de Schatkamer van de Kathedraal van Napels.

2. De vloeibaarmaking wordt als een wonder beschouwd.

De Kerk gelooft dat het wonder plaatsvindt als reactie op de toewijding en gebeden van de gelovigen. Wanneer het wonder geschiedt, verandert de massa roodachtig opgedroogd bloed, die aan één kant van de ampul kleeft, in volledig vloeibaar bloed dat het glas van de ene naar de andere kant bedekt.

3. Het bloed wordt traditioneel drie keer per jaar vloeibaar.

Het bloed van de heilige vloeit traditioneel drie keer per jaar: ter herdenking van de overbrenging van zijn stoffelijke resten naar Napels (de zaterdag voor de eerste zondag in mei); op zijn liturgische feestdag (19 september) en op de verjaardag van de uitbarsting van de nabijgelegen Vesuvius in 1631, toen zijn voorspraak werd ingeroepen en de stad werd gespaard voor de gevolgen van de uitbarsting (16 december).

4. De vloeibaarmaking kan dagen duren.

Het vloeibaarwordingsproces duurt soms uren of zelfs dagen, maar soms gebeurt het helemaal niet. Normaal gesproken verandert de vaste massa na een periode die kan variëren van twee minuten tot een uur in rood en begint het te borrelen.

De ampullen, die een donkere vaste massa bevatten, zijn ingesloten in een reliekhouder die door een priester omhoog wordt gehouden en zijwaarts wordt gedraaid om te laten zien dat het bloed vloeibaar is geworden. Dit wordt meestal gedaan door de aartsbisschop van Napels terwijl de mensen bidden.

Volgens het Italiaanse katholieke tijdschrift Famiglia Cristiana blijft de reliekhouder met de ampullen acht dagen lang zichtbaar voor de gelovigen, gedurende welke tijd zij deze kunnen kussen terwijl een priester hem draait om te laten zien dat het bloed nog steeds vloeibaar is. Daarna wordt hij teruggebracht naar de kluis en opgeborgen in de Kapel van de Schatkamer van de kathedraal.

5. De gelovigen vereren het relikwie elk jaar.

Met de uitroep "Het wonder is geschied!" benaderen de mensen de priester die de reliekhouder vasthoudt om het reliek te kussen en het "Te Deum" te zingen als dankzegging.

6. Er is geen wetenschappelijke verklaring.

Er zijn in het verleden al verschillende onderzoeken uitgevoerd om een wetenschappelijke verklaring te vinden voor de vraag hoe iets hards plotseling vloeibaar kan worden, maar tot nu toe is geen enkele bevredigend gebleken.

7. De vloeibaarmaking vindt niet altijd plaats.

Wanneer het bloed niet vloeibaar wordt, beschouwen de Napolitanen dit als een voorteken van onheil.

Het bloed werd niet vloeibaar in september 1939, 1940, 1943, 1973, 1980, of in december 2016 en 2020.

Het reliek bleef ook vast in het jaar dat Napels een communistische burgemeester koos, maar het werd spontaan vloeibaar toen de wijlen aartsbisschop van New York, kardinaal Terence Cooke, in 1978 het heiligdom van de heilige Januarius bezocht.

8. Het bloed is vloeibaar geworden in aanwezigheid van enkele pausen.

In 2015, terwijl paus Franciscus advies gaf aan de religieuzen, priesters en seminaristen van Napels, werd het bloed opnieuw vloeibaar.

De laatste keer dat de vloeibaarmaking plaatsvond in het bijzijn van een paus was in 1848 met Pius IX. Het gebeurde niet toen Johannes Paulus II de stad bezocht in oktober 1979 of in de aanwezigheid van Benedictus XVI in oktober 2007.

Dit artikel werd voor het eerst gepubliceerd op 18 september 2021 en is sindsdien bijgewerkt.

[ad_2]

Bronlink