Dutch 
English 
Chinese 
Arabic 
Spanish 
Portuguese 
Russian 
French 
Italian 
German 
Japanese 
Een koor poseert voor een afbeelding van Pier Giorgio Frassati tijdens een viering van het honderdjarig jubileum van zijn overlijden, Turijn, Italië, vrijdag 4 juli 2025 / Credit: Courtney Mares/CNA
Turijn, Italië, 5 juli 2025 / 13:00 uur (CNA).
Op de 100e sterfdag van Pier Giorgio Frassati deze week stroomden menigten naar de kathedraal van Turijn om te bidden bij het graf van de charismatische jongeman die in september heilig zal worden verklaard.
De driedaagse viering van het eeuwfeest, genaamd “Frassati-dagen”, trok pelgrims uit de Verenigde Staten, Polen en Zwitserland naar Piëmont, de Noord-Italiaanse regio waar Frassati woonde en een blijvende erfenis van geloof en naastenliefde achterliet.
“Deze 100 jaar hebben van Frassati een populaire jongeman gemaakt. Niet alleen in Turijn, niet alleen in Piëmont, niet alleen in Italië, maar over de hele wereld”, zei kardinaal-aartsbisschop Roberto Repole tijdens de jubileummis op 4 juli.
Hij omschreef Frassati als “een authentieke getuige van Christus en de Eeuwige God” en herinnerde hem als “een natuurlijke leider” die van de bergen hield en de mensen om hem heen inspireerde.
Na de avondmis volgde eucharistische aanbidding, waarbij de kathedraal tot laat in de nacht openbleef terwijl jongeren in stilte knielden bij het graf van de man die Johannes Paulus II “de man van de zaligsprekingen” noemde.
Geboren in Turijn in 1901 in een vooraanstaande familie — zijn vader was de oprichter van de krant “La Stampa” en diplomaat — combineerde Frassati een diep geloofsleven met actieve betrokkenheid bij de politiek en dienstbaarheid aan de armen. Hij sloot zich aan bij de Derde Orde van de Dominicanen, beklom bergtoppen in de Alpen en deelde voedsel en medicijnen uit aan de behoeftigen in de armste wijken van Turijn. Hij stierf op 4 juli 1925 aan polio op 24-jarige leeftijd; men gelooft dat hij de ziekte opliep van een van de mensen die hij hielp.
Op de voorste bank van de kathedraal zat tijdens de plechtige mis Frassati’s nicht, de 93-jarige Giovanna Gilardini.
“Hij is mijn oom”, vertelde ze aan CNA. “Mijn moeder [Luciana] sprak vroeger met ons over Pier Giorgio.”
Ze herinnerde zich een moment in 1981 toen de kist van Frassati werd geopend tijdens het zaligverklaringsproces. “Ik zag hem”, zei ze. “Hij was intact, volkomen intact.”
Het lichaam van Frassati bleek ongeschonden, oftewel bewaard gebleven tegen het natuurlijke ontbindingsproces na de dood. Volgens de katholieke traditie incorruptible saints getuigen van de waarheid van de verrijzenis van het lichaam en het leven dat komen gaat. Dat moment, zo legde Gilardini uit, versterkte haar geloof in zijn heiligheid.
“Pier Giorgio helpt me de hele tijd [vanuit de hemel]”, zei ze.
Vlak achter haar zat haar kleinzoon, de 14-jarige Pier Giorgio Gilardini, vernoemd naar de aanstaande heilige. “Om zijn naam eer aan te doen, heb ik het gevoel dat ik goed moet zijn”, zei de tiener. “Hij inspireert me.”
Het aartsbisdom Turijn en het naburige bisdom Biella deelden de verantwoordelijkheid voor de herdenkingen, net zoals Frassati zijn eigen tijd verdeelde tussen de stad en de bergen. Hoewel hij het grootste deel van het jaar in Turijn woonde, bracht hij zijn zomers door bij zijn grootouders in het bergdorp Pollone, waar hij wandelde en bad in de Alpen.
Op donderdagavond werd een wake-mis gevierd in de schaduw van die Alpen op het terrein van Villa Ametis, het familiehuis van de Frassati’s in Pollone, door bisschop Roberto Farinella van Biella, die het eeuwfeest omschreef als een viering van Frassati’s “geboorte in de hemel”.
De mis vond plaats onder een torenhoge mammoetboom die door Frassati’s grootvader was geplant — een boom waar de jonge Pier Giorgio als jongen in klom.
“Hier spreekt alles tot ons over Pier Giorgio”, zei pater Luca Bertarelli, de lokale pastoor in Pollone. “Het huis, de tuin, de mammoetboom waar hij in klom, zijn houweel, deze kandelaars die in zijn kamer stonden voor zijn laatste communie, het viaticum voor zijn dood.”
“Maar wat het meest tot ons spreekt, zijn de pelgrims”, voegde hij eraan toe. “Ik heb in deze jaren duizenden pelgrims ontmoet, vooral jongeren… en ik heb ook tranen gezien die uit hun ogen vloeiden vanwege het heilige leven van Pier Giorgio.”
“Pier Giorgio is echt de heilige voor vandaag”, zei Bertarelli.
Na de mis in Pollone volgde eucharistische aanbidding onder de sterren, waarbij kaarsen de gevel van het huis van de Frassati’s verlichtten. Tot laat in de nacht werden passages uit Frassati’s brieven voorgelezen.
Onder de aanwezigen waren Cedric Ebiner en zijn broer Vincent, die vanuit Zwitserland waren gekomen om erbij te zijn. De broers Ebiner begonnen de dag met een klim naar de berg Mucrone, waarbij ze het Poggio Frassati-pad volgden dat Pier Giorgio zelf ooit bewandelde.
“Ik heb een grote devotie voor Pier Giorgio”, zei Cedric, een Zwitser die nu Frans en Latijn doceert aan de Loyola High School in Los Angeles.
“Heiligen zijn net als andere mensen — hoe meer je over hen weet, hoe dichter je bij hen kunt komen, en dus brengt een bezoek aan de plek waar ze woonden je dichter bij hen. … er zijn draagt daar gewoon aan bij”, zei hij.
Hij voegde eraan toe: “We wandelden en klommen veel in de bergen toen we opgroeiden… dus dat aspect van hem als een buitenmens is erg aantrekkelijk. … Hij is een echte man.”
In Turijn namen jongeren deel aan de “Frassatour”, waarbij ze belangrijke locaties uit Frassati’s spirituele leven bezochten, van de kerk van Sint-Dominicus, waar hij zijn roeping als leken-dominicaan ontdekte, tot het heiligdom van de Consolata, een Maria-bedevaartsoord dat hij vaak bezocht.
Paolo Reineri, die hielp bij het leiden van de tour en een kinderboek over Frassati schreef, zei dat hij wilde dat kinderen wisten dat Frassati “een vriend is die bij hen kan zijn en hen kan inspireren”. Hij voegde eraan toe: “Hij is een inspiratie omdat hij tijd vond om veel goeds te doen — en hij vond altijd tijd voor God.”
De heiligverklaring van Frassati, samen met de zalige Carlo Acutis, zal plaatsvinden op 7 september, waardoor zij de eerste nieuwe heiligen zijn die door paus Leo XIV worden uitgeroepen.
Germana Moro, voorzitter van de Pier Giorgio Frassati-vereniging in Turijn, schreef een groot deel van de vooruitgang in zijn heiligverklaringsproces toe aan Frassati’s zus Luciana. “Het was dankzij het enorme werk van Luciana… dat het zaligverklaringsproces van haar broer werd heropend”, zei ze, waarbij ze opmerkte dat Luciana meer dan 900 getuigenissen over het leven van haar broer had verzameld.
“Pier Giorgio leert ons dat we zonder constante diepe vereniging met het Allerheiligste Sacrament… niet zullen overleven”, zei Moro. “Vieringen zijn niet genoeg als ze ons niet helpen het pad van geloof te volgen dat hij vóór ons bewandelde en waarvan hij de voetstappen duidelijk zichtbaar achterliet.”
Christine Wohar, voorzitter van Frassati USA, een in Nashville gevestigd apostolaat zonder winstoogmerk dat zich inzet voor het verspreiden van kennis over zijn leven, reflecteerde op de timing van de aanstaande heiligverklaring.
“We kunnen Gods plannen niet verbeteren. Dit is zeker het geval met het honderdjarig jubileum van Pier Giorgio’s overlijden, het diocesane Frassati-jaar dat in Turijn wordt afgesloten op zijn feestdag, en het feit dat hij binnenkort heilig wordt verklaard”, zei ze.
“Wat nog belangrijker is, is dat het gebeurt in een jubileumjaar, omdat het ook een jubileumjaar was [toen Frassati stierf] in 1925. En hoe passend is het dat het een jaar is dat gewijd is aan hoop — aangezien toegewijden van Frassati zo lang hebben gehoopt en gebeden om ‘heilige’ voor zijn naam te kunnen zetten.”