Feiten & Statistieken over Jeruzalem in de Bijbel

De stad van God: 10 Essentiële vragen over Jeruzalem in de Bijbel beantwoord

Jeruzalem. Geen andere stad op aarde beroert de ziel zo. Het is meer dan een plaats van steen en geschiedenis; het is een centraal personage in Gods grote liefdesverhaal met de mensheid. Het is de stad die God verkoos, de stad waar onze redding werd gewonnen, en de stad die wijst naar ons eeuwige thuis. Voor gelovigen roept zijn naam een gevoel van verbondenheid, van geschiedenis en van krachtige hoop op.

Deze reis is een verkenning van het hart van waarom deze ene stad, boven alle andere, het hart van God vastlegt en zo'n diepe betekenis heeft voor elke christen. Hier zullen we de feiten blootleggen, door de heilige geschiedenis ervan wandelen en de spirituele waarheden omarmen die van Jeruzalem een “visie op vrede” voor onze ziel maken. Het is een verhaal van goddelijke keuze, menselijk falen en Gods onwrikbare, verlossende liefde die weerklinkt van zijn oude heuvels tot in de diepten van ons eigen hart.

Hoe vaak noemt de Bijbel Jeruzalem en waarom maakt het uit?

Een getal dat Gods hart onthult

De enorme frequentie waarmee Jeruzalem op de bladzijden van de Schrift verschijnt, is een krachtig bewijs van zijn centrale rol in Gods plan. De naam "Jeruzalem" zelf komt ongeveer 806 keer voor in de hele Bijbel, met 660 vermeldingen in het Oude Testament en 146 in het Nieuwe Testament.1 Hoewel verschillende bijbelvertalingen en telmethoden licht uiteenlopende totalen kunnen opleveren, zoals 767 keer 3, wijst de overweldigende consensus op een stad die met opmerkelijke consistentie wordt genoemd.

Dit is geen triviale statistiek. In de literatuur is herhaling belangrijk. In de goddelijke bibliotheek van de Schrift is deze herhaling een literaire echo van Gods voortdurende, onwrikbare focus op Zijn verlossingsplan voor de mensheid. De Bijbel is het verhaal van Gods relatie met Zijn volk, en dit aantal toont aan dat Jeruzalem het eerste stadium is waarop dat heilige drama zich ontvouwt. Het volume van de vermeldingen is een maat voor goddelijke aandacht en onthult een stad die voortdurend in de geest en in het hart van God is.

Meer dan alleen een naam

Het aantal van 806 referenties, hoe belangrijk het ook is, vertelt niet eens het volledige verhaal. De Bijbel gebruikt een groot web van synoniemen en poëtische titels om naar Jeruzalem te verwijzen. Namen als “Zion”, de “stad van David” en “de heilige stad” zijn in de hele tekst geweven en onthullen elk een ander facet van de relatie van God met Zijn uitverkoren stad.4 Wanneer deze aanvullende verwijzingen worden opgenomen, stijgt het aantal verzen dat naar Jeruzalem wijst tot bijna 1 000.6

De variatie in tellingen gevonden in verschillende studies is geen teken van tegenstrijdigheid, maar een weerspiegeling van deze diepe en gevarieerde bijbelse woordenschat. God noemt niet alleen Jeruzalem. Hij beschrijft het met de liefdevolle en gelaagde taal die men zou gebruiken voor een geliefde. Deze thematische dichtheid bewijst dat Jeruzalem niet slechts een achtergrond is voor het bijbelse verhaal; het is een centraal onderwerp van Gods goddelijke openbaring, een plaats die zo integrerend deel uitmaakt van Zijn doeleinden dat een veelheid aan namen nodig was om de volle betekenis ervan vast te leggen.

Wat zijn de vele namen van Jeruzalem en wat onthullen ze over Gods hart?

Een stad met een hemelse identiteit

De rijkdom van de identiteit van Jeruzalem in de Schrift is prachtig vastgelegd in een Joodse traditie die stelt dat de stad 70 verschillende namen heeft.7 In de Bijbel symboliseert het getal 70 vaak volledigheid en goddelijke orde. Deze traditie suggereert dat de volledige identiteit van Jeruzalem zo krachtig is dat het een “volledige” reeks namen nodig heeft om het zelfs maar te beginnen beschrijven. Elke naam is als een andere penseelstreek in een goddelijk portret, waarin een ander aspect van Gods karakter en Zijn beloften aan Zijn volk wordt onthuld. Het verkennen van deze namen is niet alleen een historische oefening; Het is een reis naar het hart van God.

De namen van Gods Geliefde uitpakken

Hoewel een volledige lijst van 70 namen uitgebreid is, biedt het onderzoeken van enkele van de belangrijkste namen in de Schrift een krachtige blik op het goddelijke doel van de stad. Deze namen zijn geen willekeurige labels; het zijn verklaringen van Gods bedoeling en Zijn relatie met de stad.

Het verhaal van de namen van Jeruzalem laat een mooie vooruitgang zien. Het begint als Jebus, een Kanaänitische vestingnaam die “vertrapt” betekent en de nederige, aardse oorsprong ervan vóór Gods tussenkomst weerspiegelt.8 Koning David verheft deze naam tot de

Stad van David, een naam van intieme relatie en verbond, die de stad voor altijd bindt aan Gods uitverkoren koninklijke lijn.5

Zelfs vóór David, maar zijn geestelijke identiteit werd gevestigd. Het stond bekend als Salem, de stad Melchizedek, de mysterieuze “koning van de vrede” aan wie Abraham een tiende gaf.4 De naam Salem zelf betekent “vrede”, waarmee de uiteindelijke bestemming van de stad en haar band met de Messias, de ware Vredevorst, worden voorafgegaan.

De profeten voegden betekenislagen toe met poëtische en krachtige namen. Jesaja noemt het Ariel, de “Leeuw van God”, een naam die duidt op Gods felle kracht en beschermende macht over Zijn stad.10 Deze naam wordt ook wel “Leeuw van God” genoemd.

De heilige stad (Ir Ha-Kodesh), een directe verklaring van zijn heilige doel, een plaats die door God is afgezonderd voor Zijn eigen glorie.9 Misschien wel het meest teder, Jesaja geeft het de namen

Hephzibah ("Mijn vreugde is in haar") en Beulah (“Getrouwd”), waaruit Gods hartstochtelijke liefde voor Zijn volk, dat de stad vertegenwoordigt, blijkt9.

Elke naam opent een venster op Gods hart en toont een liefde die tegelijkertijd beschermend, intiem, verbondsgericht en eeuwig is.

Waarom was Jeruzalem het middelpunt van Gods plan in het Oude Testament?

Van een bergtop van geloof naar de hoofdstad van een koninkrijk

Lang voordat Jeruzalem een politieke hoofdstad was, was het een spiritueel herkenningspunt. De betekenis ervan is niet geworteld in koninklijke decreten, maar in fundamentele daden van geloof die plaatsvonden op de heuvels. De Bijbel identificeert de regio als Moriah, de plaats waar Abraham zijn ultieme geloof toonde, bereid om zijn geliefde zoon Izaäk te offeren.14 Op die berg voorzag God in een plaatsvervanger en openbaarde Zichzelf als

Jehovah-Jireh, “De Heer zal voorzien.” Deze daad wijdde de grond als een plaats van opperste geloof en goddelijke voorziening.9 Generaties eerder, in dezelfde omgeving, ontmoette Abraham Melchizedek, de koning van

Salem en "priester van de Allerhoogste God".6 Door hem tienden te geven, erkende Abraham deze plaats als een centrum van ware aanbidding, zelfs voordat de natie Israël bestond.13

De stad van de koning en de tempel

Eeuwenlang bleef de stad onder controle van de Jebusieten.15 Maar rond 1000 v.Chr. zette Gods plan voor Jeruzalem een monumentale stap voorwaarts. Koning David, die de legers van Israël leidde, veroverde de stad en vestigde haar als zijn hoofdstad.5 Dit was een briljante strategische zet, maar het was veel meer dan dat. Door de Ark van het Verbond daarheen te brengen, maakte David Jeruzalem tot het verenigde politieke en geestelijke hart van de natie. Het werd de "stad van David", het middelpunt van Gods verbond met zijn uitverkoren koning.15

Davids zoon Salomo vervulde de droom van zijn vader door op diezelfde heilige grond een prachtige tempel te bouwen – de berg Moriah.14 Deze daad centraliseerde fysiek de aanbidding van Israël en creëerde een specifiek, aards adres voor de aanwezigheid van God. Het was niet langer alleen een plaats van historisch geheugen; het was de plaats die God Zelf had “gekozen” als Zijn “woonplaats” op aarde, Zijn “rustplaats voor altijd”.6

Een Verhaal van Vernietiging en Trouwe Restauratie

De geschiedenis van Jeruzalem in het Oude Testament is ook een verhaal van hartverscheurend falen en verbazingwekkende genade. De profeten waarschuwden dat vanwege de hardnekkige afgoderij en onrechtvaardigheid van de natie het oordeel van God zou vallen. Jeremia profeteerde dat God van Jeruzalem “een hoop ruïnes” zou maken.16 Deze tragische profetie werd in 586 v.Chr. vervuld toen de legers van Babylon de stad en de glorieuze tempel van Salomo verwoestten en het volk in ballingschap brachten.17

Maar zelfs in het oordeel bleef de trouw van God bestaan. Dezelfde profeten die vernietiging voorspelden, beloofden ook een wonderbaarlijk herstel. Jeremia verklaarde dat God na 70 jaar “mijn goede belofte om u naar deze plaats terug te brengen, zou nakomen”.16 Trouw aan zijn woord vaardigde de Perzische koning Cyrus in 538 v.Chr. een decreet uit dat de Joodse ballingen toestond terug te keren.18 Een getrouw overblijfsel reisde naar huis en herbouwde, tegen alle verwachtingen in, de Tweede Tempel, een krachtig bewijs van Gods onbreekbare verbond en Zijn soevereine macht om leven te brengen uit puin.16

Deze dramatische geschiedenis van Jeruzalem – zijn goddelijke keuze, zijn glorie onder een rechtvaardige koning, zijn zondeval, zijn vernietiging als gevolg daarvan en zijn wonderbaarlijke herstel door genade – dient als een krachtig beeld van de eigen reis van de gelovige met God. Onze harten, ooit een vesting van een andere koning, worden veroverd door de liefde van Koning Jezus. Hij vestigt Zijn aanwezigheid in ons en maakt ons tot een tempel van Zijn Heilige Geest. Maar we vallen, we dwalen en we worden geconfronteerd met de pijnlijke gevolgen van onze zonde. Maar het verhaal eindigt daar niet. Door de grenzeloze genade van het kruis laat God ons niet in de steek. Hij herstelt onze gebroken muren, herbouwt ons leven voor Zijn glorie en belooft een trouw die ons nooit zal laten gaan. Het verhaal van het Oude Testament Jeruzalem is ons verhaal, geschreven op grote schaal.

Hoe maakt Jezus van Jeruzalem het hart van het evangelieverhaal?

De koning komt naar zijn stad

Hoewel het Oude Testament het belang van Jeruzalem bevestigt, verheft het Nieuwe Testament het tot de kern van het Evangelie. De stad is het heilige podium voor het leven en de bediening van Jezus Christus. Zijn band met Jeruzalem was een leven lang, te beginnen met Zijn presentatie in de tempel als een kind, een daad van gehoorzaamheid door zijn ouders onder de wet.14 Hij keerde terug voor feesten, en als volwassene onderwees Hij in de tempelhoven, reinigde hen van corruptie en verklaarde hen tot een “huis van gebed”.14 Jeruzalem was ook de stad die Zijn hart brak, terwijl Hij huilde over zijn ongeloof en profeteerde over het komende oordeel.20 Elke stap die Jezus in Jeruzalem zette, was een stap in de richting van het kruis, een vervulling van Zijn goddelijke missie. Zijn laatste reis naar de stad was geen ongeluk, maar een opzettelijke daad van een koning die naar zijn hoofdstad kwam om de redding van de wereld te bereiken.

De laatste week: Een dag-voor-dag reis naar het kruis

De Passieweek, de meest heilige periode in het christelijk geloof, ontvouwt zich volledig in Jeruzalem en zijn directe omgeving. De evangeliën geven een gedetailleerd, bijna van uur tot uur verslag van deze laatste, gedenkwaardige dagen. Hoewel de vier evangeliën soms gebeurtenissen anders organiseren om unieke theologische punten te benadrukken - zoals de precieze timing van de zalving in Bethanië 22 - presenteren ze een verenigd en krachtig getuigenis van de reis van onze Verlosser naar het kruis. Deze dagelijkse vooruitgang stelt ons in staat om met Jezus te wandelen, de toenemende spanning te voelen en ontzag te hebben voor Zijn doelgerichte liefde.

Waarom wordt Jeruzalem de "heilige stad" genoemd?

De titel "Heilige Stad", die zowel in het Oude als in het Nieuwe Testament wordt gebruikt, is niet louter een poëtische bloei; het is een theologische verklaring over de unieke status van Jeruzalem in Gods ogen. Haar heiligheid is niet gebaseerd op haar geografie of haar mensen, maar op de daden van God Zelf in relatie tot haar.

Een stad apart gezet door Gods keuze

Jeruzalem is heilig omdat God het heeft uitgekozen. Heiligheid in de Bijbel betekent "uit elkaar gezet" worden voor een heilig doel. Uit alle steden op aarde heeft God op soevereine wijze Jeruzalem uitgekozen als de plaats waar Hij Zijn Naam zou vestigen en Zijn woning zou vestigen.25 De psalmist verklaart: "Want de HEERE heeft Sion uitgekozen; Deze goddelijke uitverkiezing is de voornaamste bron van de heiligheid van de stad. Zoals God Abraham uit alle volken en Israël uit alle natiën verkoos, zo verkoos Hij Jeruzalem uit alle steden. Zijn heiligheid is een direct gevolg van Zijn soevereine genade en goddelijke gunst.

Een stad geheiligd door Gods aanwezigheid

Jeruzalem was heilig omdat het de unieke plaats was waar God duidelijk aanwezig was op aarde. Met de bouw van de tempel werd de stad de thuisbasis van de Ark van het Verbond en de plaats waar de Shekinah De heerlijkheid van God woonde in het Heilige der Heiligen.26 Dit maakte Jeruzalem tot het heilige ontmoetingspunt tussen hemel en aarde. De Joodse traditie beschouwde het als de

umbilicus mundi, de navel van de wereld, van waaruit Gods aanwezigheid naar buiten straalde.13 Om in Jeruzalem te zijn, moest dicht bij God zijn op een manier die nergens anders op de planeet mogelijk was. Dit tastbare gevoel van Gods aanwezigheid wijdde de grond van de stad toe.

Een stad gewijd door het bloed van Christus

Voor christenen is de heiligheid van Jeruzalem voor alle eeuwigheid verzegeld en vergroot, omdat het de plaats is waar God Zelf, in de persoon van Jezus Christus, onze redding tot stand heeft gebracht.19 Het is de stad die getuige was van Zijn verzoenende dood, Zijn begrafenis en Zijn glorieuze opstanding. De grond van Golgotha, het graf in de tuin en de Olijfberg van waaruit Hij opsteeg, worden voor altijd geheiligd door deze verlossende gebeurtenissen.14 Als de aanwezigheid van God in de tempel de stad heilig maakte, hoeveel heiliger is het dan dat zij is ingewijd door het kostbare bloed van het Lam van God, vergoten tot vergeving van zonden?

Dit bijbelse begrip van de heiligheid van Jeruzalem onthult een krachtige waarheid over de aard van heiligheid zelf: Het is fundamenteel relationeel. De stad is heilig vanwege haar relatie met God - Hij koos haar, Hij woonde erin en Hij verloste de wereld erin. Dit dient als een prachtig model voor ons eigen leven. We worden niet heilig gemaakt door onze eigen verdiensten, onze locatie of onze daden. We worden heilig gemaakt vanwege onze relatie met God door Christus. Wij zijn heilig omdat God gekozen in Hem vóór de grondlegging der wereld (Efeziërs 1:4), omdat Hij woont in ons door Zijn Heilige Geest (1 Korintiërs 6:19), en omdat Hij gewijde door het bloed van Jezus (Hebreeën 10:10). Als we begrijpen waarom Jeruzalem heilig is, begrijpen we de bron van onze eigen identiteit als het heilige volk van God.

Wat voorspelden de profeten over de toekomst van Jeruzalem?

De oudtestamentische profeten, geïnspireerd door de Heilige Geest, keken verder dan hun eigen tijd om de toekomst te zien die God voor Jeruzalem had bestemd. Hun profetieën schetsen een dramatisch beeld van oordeel, herstel en ultieme glorie die zich tot op de dag van vandaag blijft ontvouwen.

Stad van Oordeel en Restauratie

De profeten spraken met onverschrokken eerlijkheid over de toekomst van Jeruzalem. Vanwege de zonde van het volk waarschuwden ze dat de stad verwoestend oordeel en verwoesting zou ondergaan. Micha verklaarde: "Zion zal als een veld worden geploegd; Jeruzalem zal een puinhoop worden.'16 Dit gebeurde met de Babylonische verovering. Maar in dezelfde adem spraken de profeten van een glorieus herstel. Ze beloofden dat God Zijn stad niet voor altijd zou verlaten. Hij zou Zijn volk uit ballingschap bijeenbrengen en hen terugbrengen om zijn muren te herbouwen en zijn fortuin te herstellen, een krachtig teken van Zijn verbondstrouw.16

Een "Cup of Trembling" voor de naties

De profeet Zacharia gaf een verbluffend relevante profetie voor onze eigen tijd. Hij voorspelde dat Jeruzalem in de laatste dagen een brandpunt zou worden van een intens internationaal conflict. God zegt: "Ik zal Jeruzalem maken tot een beker van beven voor al het volk rondom... En te dien dage zal Ik Jeruzalem maken tot een zware steen voor al het volk. Al wie zich ermee belast, zal in stukken worden gesneden, hoewel alle volken van de aarde zich tegen haar zullen verzamelen" (Zacharia 12:2-3, KJV).6 Deze profetie beschrijft een wereld die gefixeerd is op deze ene stad, met naties die wankelen en zichzelf verwonden over haar lot. Voor elke student van de moderne geopolitiek resoneren deze oude woorden met griezelige nauwkeurigheid, waardoor een bijbelse lens wordt geboden om de huidige gebeurtenissen te bekijken.

Het centrum van Gods komende koninkrijk

De uiteindelijke profetische bestemming van Jeruzalem is er een van ongeëvenaarde glorie. De profeten Jesaja en Micha zagen allebei een toekomstige dag waarop “de berg van het huis van de HEERE zal worden gevestigd als de hoogste van de bergen”.31 In dit komende koninkrijkstijdperk zal Jeruzalem de geestelijke hoofdstad van de wereld zijn. Alle volken zullen er naar toe stromen en zeggen: "Kom, laten we opgaan naar de berg van de Heer... opdat hij ons zijn wegen leert."33 Vanuit Jeruzalem zal het woord van de Heer uitgaan en een tijdperk van wereldwijde vrede en gerechtigheid inluiden onder het bewind van de Messias.34 De Bijbel leert dat wanneer Jezus terugkeert, Zijn voeten zullen staan op de Olijfberg, net ten oosten van de stad.5 Hij zal Jeruzalem niet binnengaan als de lijdende dienaar, maar als de regerende Koning der koningen, en Hij zal daar Zijn troon vestigen en de volken in gerechtigheid regeren.

Dit duidelijke patroon van profetie en vervulling geeft gelovigen een stevige basis voor hun geloof. De profetieën over de vernietiging en het herstel van Jeruzalem zijn al met historische precisie tot stand gekomen. De voorspelling dat het een “zware steen” voor de naties zou worden, lijkt zich voor onze ogen te ontvouwen. Deze staat van dienst op het gebied van goddelijke nauwkeurigheid geeft ons een krachtig vertrouwen dat de resterende profetieën – die over de wederkomst van Christus en de oprichting van Zijn glorieuze koninkrijk in Jeruzalem – ook in Gods perfecte tijd zullen worden vervuld. De profetische geschiedenis van Jeruzalem is Gods cv, geschreven door de eeuwen heen, dat Zijn soevereiniteit over de geschiedenis bewijst en ons een zekere en zekere hoop voor de toekomst geeft.

Wat is het “nieuwe Jeruzalem” en wat belooft het ons vandaag?

Een visioen van de hemel op aarde

De laatste hoofdstukken van de Bijbel trekken het gordijn van de eeuwigheid terug en bieden een adembenemende visie op ons ultieme thuis: het nieuwe Jeruzalem. De apostel Johannes ziet deze “Heilige Stad... uit de hemel neerdalen van God, bereid als een bruid die prachtig gekleed is voor haar man”.35 Dit is geen herbouwde aardse stad, maar een goddelijke schepping, het hoogtepunt van al Gods beloften.

De beschrijving van de stad is bedoeld om een schoonheid en perfectie over te brengen die het menselijk begrip te boven gaat. Het is een massieve kubus, ongeveer 1400 mijl in elke richting, een vorm die de perfecte kubus van het Heilige der Heiligen in de tempel weergeeft.37 De muren zijn gemaakt van jaspis, de twaalf poorten zijn elk gesneden uit een enkele, gigantische parel en de twaalf fundamenten zijn versierd met elk soort kostbare steen.35 De straat van de stad zelf is gemaakt van zuiver, transparant goud, als helder glas.39 Het is een stad die straalt met de ongefilterde glorie van God.

Een stad zonder tranen, pijn of nacht

Hoe glorieus de verschijning van de stad ook is, haar ware schoonheid ligt in wat afwezig is. Johannes hoort een stem van de troon verklaren dat God “elke traan uit hun ogen zal wissen, en er zal geen dood, verdriet, gehuil of pijn meer zijn, omdat alle oude wegen zijn verdwenen”.35 De vloek van de zonde die de schepping heeft geplaagd, zal er niet meer zijn.

In deze stad is er geen zon of maan nodig, “want de heerlijkheid van God verlicht de stad, en het Lam is haar licht”.39 De voortdurende, levengevende aanwezigheid van God zal haar eeuwige dag zijn. Het belangrijkste is dat Johannes opmerkt: “Ik heb geen tempel in de stad gezien, want de Heer God de Almachtige en het Lam zijn zijn tempel.”39 De behoefte aan een speciaal gebouw, een heilige plaats om God te ontmoeten, zal voor altijd verdwenen zijn. In het Nieuwe Jeruzalem zullen de verlosten in volmaakte, onbemiddelde, face-to-face gemeenschap leven met hun Schepper en Redder voor alle eeuwigheid.

Een diepere lezing van de visie van Johannes onthult een waarheid die zowel verbluffend als diep persoonlijk is: Het Nieuwe Jeruzalem is niet alleen een plaats, maar een volk. Wanneer de engel tegen Johannes zegt dat hij hem "de bruid, de vrouw van het Lam" zal laten zien, wordt hem onmiddellijk de Heilige Stad getoond.38 De stad

is De bruid. Het verloste volk van God, in hun verheerlijkte, volmaakte staat, zijn het nieuwe Jeruzalem.

Dit herdefinieert de hele visie. De architectonische details worden prachtige metaforen voor de triomfantelijke kerk. De twaalf fundamenten met de namen van de apostelen geven aan dat de kerk is gebouwd op hun getuigenis van Christus.41 De twaalf poorten met de namen van de stammen van Israël betekenen de eenheid van al Gods volk, zowel uit het Oude als uit het Nieuwe Verbond.42 De vorm van de stad als een perfecte kubus, zoals het Heilige der Heiligen, betekent dat het volk van God zelf de woonplaats van Gods heerlijkheid is geworden.43 We doen dat niet zomaar.

wonen in het nieuwe Jeruzalem; in Christus, wij zijn het nieuwe Jeruzalem. Onze eeuwige hoop is niet alleen om naar een mooie plek te gaan, maar om deel uit te maken van de prachtige, vervolmaakte gemeenschap die voor altijd in een onberispelijke eenheid met God en met elkaar leeft.

Wat is de houding van de katholieke kerk ten opzichte van Jeruzalem?

Het standpunt van de katholieke kerk over Jeruzalem is gelaagd en omvat een diepe theologische eerbied voor haar rol in de heilsgeschiedenis en pastorale zorg voor haar hedendaagse realiteit. Het is nuttig om deze twee verschillende maar verwante lagen te begrijpen: Het doctrinaire en het diplomatieke.

Geworteld in de Schrift en de Heilige Traditie

Theologisch is het standpunt van de Kerk stevig geworteld in de Bijbel. De Catechismus van de Katholieke Kerk benadrukt de centrale rol die Jeruzalem speelde in het leven van Christus. Hierin wordt specifiek de Messiaanse intocht van Jezus in de stad belicht, een gebeurtenis die “de komst van het koninkrijk [manifesteert]”.21 Deze intocht, die op Palmzondag wordt gevierd, wordt gezien als de plechtige opening van de Heilige Week, tijdens welke de Messias zijn heilswerk volbrengt door het Pascha van zijn dood en opstanding in Jeruzalem.21 Het aardse Jeruzalem wordt daarom vereerd als het heilige stadium waar de centrale gebeurtenissen van onze verlossing plaatsvonden.

Een moderne oproep tot vrede en een speciale status

Diplomatiek gezien past de Heilige Stoel (het bestuursorgaan van het Vaticaan) deze theologische waarden toe op de complexe politieke situatie van de moderne stad. Al meer dan een eeuw hebben pausen consequent blijk gegeven van een krachtige liefde voor Jeruzalem en de wens om het zijn naam te laten waarmaken als een “stad van vrede”.44 Paus Johannes Paulus II beschreef het als een “symbool van samenkomen, van vereniging en van universele vrede”, terwijl paus Franciscus heeft gebeden dat “wijsheid en voorzichtigheid de overhand hebben, om te voorkomen dat er nieuwe elementen van spanning aan de regio worden toegevoegd”44.

Deze pastorale zorg heeft zich van oudsher vertaald in een oproep tot een “speciaal statuut, internationaal gegarandeerd” voor Jeruzalem.44 Dit standpunt is niet bedoeld om een politieke kant te kiezen in het Israëlisch-Palestijnse conflict, maar om het unieke religieuze en universele karakter van de stad te beschermen. Het doel van een dergelijk statuut zou zijn om de vrijheid van godsdienst te waarborgen, de heilige plaatsen van Joden, christenen en moslims te beschermen en de toegang voor pelgrims uit de hele wereld te waarborgen, waarbij de stad wordt behouden als een spirituele schat voor de hele mensheid in plaats van het exclusieve bezit van één groep.44 Deze diplomatieke houding is een prudentiële toepassing van het theologische kerngeloof van de Kerk dat Jeruzalem een heilige roeping heeft om een plaats van ontmoeting met God en een baken van vrede voor de wereld te zijn.

Hoe moeten we vandaag bidden voor de vrede van Jeruzalem?

Het gebod in Psalm 122:6 luidt: "Bid voor de vrede van Jeruzalem! Mogen zij veilig zijn die van jullie houden!" - is een tijdloze oproep voor gelovigen. Maar wat betekent het om te bidden voor de vrede van de stad in onze moderne wereld? Het is een gebed dat veel dieper gaat dan politiek en raakt aan de spirituele, profetische en persoonlijke dimensies van het welzijn van de stad.

Bidden voor de vrede van Jeruzalem is bidden voor de ware shalom—een Hebreeuws woord dat veel meer betekent dan de afwezigheid van conflicten. Het betekent heelheid, volledigheid, veiligheid en verlossing. Een volledig, bijbels gebed voor de vrede van Jeruzalem omvat verschillende belangrijke aspecten:

1. Bid voor de redding van zijn volk. De ultieme vrede voor elke persoon of stad moet met God worden verzoend door Jezus Christus, de “Vredevorst”. We moeten bidden dat alle inwoners van Jeruzalem – zowel Joden, moslims als christenen – hun hart zullen openen voor de reddende waarheid van het evangelie en de ware vrede zullen vinden die alle begrip te boven gaat.46
2. Bid voor zijn profetische doel. We moeten bidden voor de vervulling van Gods profetische plannen voor de stad. Dit betekent bidden voor de dag waarop Jezus zal terugkeren om vanuit Jeruzalem te regeren, Zijn koninkrijk van volmaakte rechtvaardigheid en gerechtigheid vestigen, en voor de stad om het centrum van wereldwijde aanbidding en vrede te worden, zoals de profeten voorzegden.
3. Bid voor de kerk in het land. We moeten niet vergeten te bidden voor onze christelijke broeders en zusters, de "levende stenen" van degenen die vandaag in Jeruzalem en het Heilige Land wonen en dienen. We moeten bidden voor hun kracht, hun bescherming te midden van conflicten, hun eenheid en de kracht van hun getuigenis om een licht te zijn in een plaats van spirituele spanning.
4. Bid voor burgervrede. Ten slotte moeten we bidden om een einde te maken aan het geweld, de haat en de politieke strijd die zo vaak de aardse stad kenmerken. Wij bidden voor wijsheid voor haar leiders en voor een geest van verzoening om te zegevieren, en vragen dat het aardse Jeruzalem, zelfs als het onvolmaakt is, een schaduw van de volmaakte vrede zou weerspiegelen die het hemelse Jeruzalem definieert.

Conclusie

Jeruzalem is veel meer dan een stad van krantenkoppen en geschiedenis. Het is een stad van het hart, een gouden draad geweven door God door het hele verhaal van de Schrift. Het verhaal strekt zich uit van het geloof van Abraham op een eenzame bergtop tot de onbeschrijfelijke glorie van het Nieuwe Jeruzalem dat uit de hemel neerdaalt.

Het verhaal van deze ene stad is op zoveel manieren het verhaal van ons eigen geloof. Het is een verhaal van gekozen te zijn door God toen we onopvallend waren. Het is een verhaal van heilig worden gemaakt door Zijn aanwezigheid. Het is een verhaal dat onze val in zonde erkent en de pijnlijke gevolgen die daarop volgen. Maar bovenal is het een verhaal van Gods verbluffende, meedogenloze genade – een genade die ons achtervolgt, onze gebroken muren herstelt en een ultieme, glorieuze restauratie belooft die onze stoutste dromen te boven gaat.

Als we naar het aardse Jeruzalem kijken, worden we door de geschiedenis heen herinnerd aan Gods trouw en gehoorzamen we Zijn bevel om voor de vrede ervan te bidden. En als we naar het Nieuwe Jeruzalem kijken, vinden we onze ultieme hoop en onze ware identiteit. Wij zijn burgers van een hemelse stad, de geliefde bruid van Christus, de woonplaats van God. We behoren tot de stad waarvan God de architect en bouwer is, en we wachten op de dag dat we Hem van aangezicht tot aangezicht zullen zien in die plaats van volmaakte en eeuwige vrede.