Bijbelse mysteries: Hoe weet ik dat Jezus van mij houdt?

Wat zegt de Bijbel over de liefde van Jezus voor individuen?

De Bijbel spreekt overvloedig over de diepe, persoonlijke liefde van Christus voor ieder van ons. Deze liefde is niet abstract of afstandelijk, maar intiem en transformerend. In het Evangelie van Johannes horen we Jezus zeggen: "Zoals de Vader mij heeft liefgehad, zo heb ik u liefgehad" (Johannes 15:9). Hieruit blijkt de goddelijke aard van de liefde van Christus – zij vloeit voort uit het hart van de Drie-eenheid.

De apostel Paulus drukt de allesomvattende aard van deze liefde prachtig uit in zijn brief aan de Romeinen: "Want ik ben ervan overtuigd dat noch dood noch leven, noch engelen noch demonen, noch het heden noch de toekomst, noch enige macht, noch hoogte noch diepte, noch iets anders in de hele schepping, ons zal kunnen scheiden van de liefde van God die in Christus Jezus, onze Heer, is" (Romeinen 8:38-39). Hier zien we dat de liefde van Christus onvoorwaardelijk en onbreekbaar is.

In de gelijkenissen gebruikt Jezus vaak tedere beelden om Zijn liefde over te brengen. Hij is de Goede Herder die de 99 verlaat om het ene verloren schaap te vinden (Lucas 15:3-7). Hij is de Vader die rent om de verloren zoon te omhelzen (Lucas 15:11-32). Deze verhalen onthullen een God die ons met meedogenloze genegenheid achtervolgt.

Het ultieme bewijs van de liefde van Christus is natuurlijk het kruis. “Er is niemand groter dan deze liefde: zijn leven te geven voor zijn vrienden" (Johannes 15:13). De offerdood van Jezus toont aan hoe ver de goddelijke liefde zal gaan voor ons. Deze liefde wordt niet verdiend, maar vrijelijk gegeven: “Maar God toont zijn eigen liefde voor ons in dit: Hoewel wij nog zondaars waren, stierf Christus voor ons" (Romeinen 5:8).

De Bijbel verzekert ons dat we individueel gekend en gekoesterd worden door onze Verlosser. Zoals de psalmist schrijft, heeft Hij ons gegraveerd in de palmen van Zijn handen (Jesaja 49:16). Laten we ons troosten in deze krachtige, persoonlijke liefde die ons zoekt en ons bij naam roept.

Hoe kan ik de liefde van Jezus persoonlijk ervaren in mijn dagelijks leven?

Het ervaren van de liefde van Christus is niet voorbehouden aan mystici of heiligen alleen – het is het geboorterecht van elke gelovige. Toch moeten we ons hart openen om deze liefde te ontvangen, net zoals we de gordijnen zouden openen om het zonlicht binnen te laten.

Ontwikkel een gewoonte van gebed en meditatie op de Schrift. Breng elke dag tijd door in stille gemeenschap met de Heer. Als je Zijn Woord leest, laat het dan tot je hart spreken. Hoe meer we ons onderdompelen in Gods aanwezigheid, hoe meer we afgestemd worden op Zijn stem en Zijn liefde.

Oefen dankbaarheid en mindfulness. Neem de hele dag door een pauze om de kleine zegeningen op te merken: een prachtige zonsondergang, een vriendelijk woord van een vriend, een moment van vrede. Dit zijn liefdesbrieven van Jezus, als we ogen hebben om ze te zien. Zoals de heilige Ignatius onderwees, kunnen we God in alle dingen vinden.

Neem deel aan daden van dienstbaarheid en mededogen. Wanneer we van anderen houden, nemen we deel aan de liefde van Christus. Zoals Moeder Teresa zei: "Ik zie Jezus in ieder mens. Ik zeg tegen mezelf, dit is hongerige Jezus, ik moet hem voeden. Dit is een zieke Jezus. Deze heeft lepra of gangreen; Ik moet hem wassen en verzorgen. Ik dien omdat ik van Jezus hou.”

Zoek Christus in de sacramenten, in het bijzonder in de Eucharistie. Hier ontmoeten we Jezus op een krachtige en intieme manier. Sta jezelf toe om vervuld te worden met Zijn aanwezigheid en liefde.

Tot slot, wees geduldig en zachtaardig met jezelf. Gods liefde wordt niet verdiend door onze perfectie, maar vrijelijk gegeven in onze zwakheid. Als je struikelt, keer dan terug naar Zijn genade. Als je oefent met het openen van je hart, zul je merken dat het besef van de liefde van Christus geleidelijk groeit, als een dageraad.

Vergeet niet dat het ervaren van Gods liefde zowel een geschenk als een praktijk is. Wees trouw in het zoeken naar Hem en vertrouw erop dat Hij altijd naar jou op zoek is. "Nadert tot God, en Hij zal tot u naderen" (Jakobus 4:8).

Wat zijn de tekenen of manifestaties van de liefde van Jezus in het leven van een gelovige?

De liefde van Jezus, wanneer zij wortel schiet in ons hart, kan niet anders dan vrucht dragen in ons leven. Als een grote rivier stroomt hij door ons heen en voedt alles wat hij aanraakt. Laten we eens kijken naar enkele van de manieren waarop deze goddelijke liefde zich manifesteert.

We zien een groeiend vermogen tot liefde. Zoals de heilige Johannes schrijft: "Wij hebben lief omdat Hij ons eerst heeft liefgehad" (1 Johannes 4:19). Een gelovige die door de liefde van Christus wordt geraakt, merkt dat zijn hart zich uitbreidt en zelfs degenen die moeilijk of verschillend zijn, kan liefhebben. Deze liefde uit zich in geduld, vriendelijkheid en vergeving.

Een ander teken is een diepe, blijvende vreugde. Dit is niet louter geluk dat afhankelijk is van omstandigheden, maar een bron van blijdschap die zelfs in beproevingen voortduurt. Zoals Jezus beloofde: "Ik heb u dit gezegd, opdat mijn vreugde in u moge zijn en uw vreugde volkomen moge zijn" (Johannes 15:11).

We zien ook een groeiende vrede – zowel innerlijke rust als een verlangen om een vredestichter in de wereld te zijn. De liefde van Christus kalmeert onze angsten en geeft ons een veilige basis. "Vrede ga ik met jullie mee; Mijn vrede geef Ik u" (Johannes 14:27).

De liefde van Jezus manifesteert zich vaak als een passie voor rechtvaardigheid en mededogen voor het lijden. Degenen die Gods liefde hebben ervaren, worden ertoe bewogen deze te delen met anderen, met name de gemarginaliseerde en vergeten mensen.

Een ander teken is een groeiende vrijheid van de tirannie van zonde en egocentrisme. De liefde van Christus bevrijdt ons om vollediger voor God en anderen te leven. "Het is voor de vrijheid dat Christus ons heeft bevrijd" (Galaten 5:1).

We kunnen ook een dieper gebedsleven en honger naar Gods Woord opmerken. De liefde van Christus brengt ons dichter bij de gemeenschap met Hem.

Tenslotte zien we de vrucht van de Geest zich ontwikkelen: "liefde, vreugde, vrede, verdraagzaamheid, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtmoedigheid en zelfbeheersing" (Galaten 5:22-23). Deze kwaliteiten ontstaan niet alleen door onze eigen inspanningen, maar als een natuurlijke uitvloeisel van de liefde van Christus die in ons werkt.

Vergeet niet dat deze tekenen geleidelijk en onvolmaakt kunnen verschijnen. We zijn allemaal work in progress. De sleutel is niet perfectie, maar richting – groeien we, hoe langzaam ook, in liefde en christelijkheid?

Hoe toont Jezus Zijn liefde voor ons door Zijn leringen en gelijkenissen?

De leringen en gelijkenissen van Jezus zijn niet louter morele instructies, maar vensters in het hart van God. Door hen zien we de diepte en breedte van goddelijke liefde die zich uitstrekt om de mensheid te omarmen.

Denk aan de gelijkenis van de verloren zoon (Lucas 15:11-32). Hier zien we een vader die niet alleen zijn eigenzinnige kind vergeeft, maar hem ook tegemoet rent en hem met vreugde omhelst. Dit is een krachtig beeld van Gods gretige, onvoorwaardelijke liefde voor ons, zelfs als we ver van Hem zijn afgedwaald.

In de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan (Lucas 10:25-37) breidt Jezus ons begrip van naastenliefde uit over culturele en religieuze grenzen heen. Dit leert ons dat Gods liefde geen grenzen kent en ons oproept tot een radicaal, inclusief mededogen.

De gelijkenissen van het verloren schaap en de verloren munt (Lukas 15:1-10) onthullen een God die actief op zoek gaat naar het verlorene, zich verheugend wanneer ze worden gevonden. Dit toont de persoonlijke liefde van Christus voor elke individuele ziel.

De leer van Jezus over gebed moedigt ons aan om God te benaderen als een liefdevolle Vader. "Indien gij dan, hoewel gij slecht zijt, goede gaven weet te geven aan uw kinderen, hoeveel te meer zal uw Vader in de hemel goede gaven geven aan hen die Hem erom vragen!" (Mattheüs 7:11). Dit nodigt ons uit tot een intieme, vertrouwensvolle relatie met God.

In Zijn Bergrede roept Jezus ons op om zelfs onze vijanden lief te hebben (Mattheüs 5:43-48). Deze radicale leer weerspiegelt de aard van Gods liefde – genadig, onverdiend en zelfs uitgebreid tot degenen die Hem verwerpen.

Het beeld van Jezus als de Goede Herder (Johannes 10:11-18) toont een tedere, beschermende liefde die bereid is alles op te offeren voor de geliefde. “Ik ben de goede herder. De goede herder geeft zijn leven voor de schapen.”

Gedurende zijn hele bediening zien we dat Jezus consequent contact maakt met de gemarginaliseerde mensen - de zieken, de armen, de verschoppelingen. Dit toont Gods bijzondere zorg voor de kwetsbaren en daagt ons uit hetzelfde te doen.

Wat leerden de kerkvaders over de aard en de zekerheid van de liefde van Jezus?

Augustinus spreekt in zijn bekentenissen over Gods liefde als zowel intiem als uitgestrekt: “Late have I loved you, O Beauty ever ancient, ever new, late have I loved you! U was in mij, maar ik was buiten, en daar zocht ik naar u.” Dit herinnert ons eraan dat de liefde van Christus altijd aanwezig is, wachtend tot we ons naar binnen keren en haar herkennen.

De heilige Johannes Chrysostomus benadrukt de transformerende kracht van de liefde van Christus: “Wanneer we Christus liefhebben, zullen we bevrijd zijn van onze zonden, vervuld van vrede en vreugde.” Hij leert dat de verzekering van Gods liefde komt door die liefde in ons eigen leven te beleven.

Clemens van Alexandrië spreekt over Gods liefde als leerzaam en vormend: “In het belang van ieder van ons heeft hij zijn leven gegeven – niet minder waard dan het universum. Hij eist van ons dat we ons leven teruggeven omwille van elkaar.” Dit laat ons zien dat de liefde van Christus niet alleen troostend is, maar ons oproept tot groei en zelfgave.

De heilige Irenaeus zei beroemd: “De glorie van God is de mens die volledig leeft.” Dit suggereert dat we zeker kunnen zijn van de liefde van Christus wanneer we merken dat we vollediger mens worden, meer levend voor Gods doeleinden voor ons.

De heilige Athanasius leert dat de liefde van Christus vergoddelijkt: “De Zoon van God is mens geworden zodat we God kunnen worden.” Deze krachtige uitspraak herinnert ons eraan dat Jezus niet alleen van ons houdt zoals we zijn, maar ook zoals we bedoeld zijn te worden.

Origenes spreekt van Gods liefde als genezing: “Jezus' eigen werk was de genezing en het herstel van degenen die in Hem geloofden.” We kunnen verzekerd zijn van de liefde van Christus als we Zijn helende aanraking in ons leven ervaren.

De Kerkvaders leren ons consequent dat de liefde van Christus geen verre theologische opvatting is, maar een levende werkelijkheid die ervaren en belichaamd moet worden. Ze moedigen ons aan om deze liefde te zoeken door gebed, Schrift, de sacramenten en liefdevolle dienst aan anderen. Als we dat doen, groeien we in de zekerheid dat we vastgehouden worden in de eeuwige omhelzing van Christus.

Hoe kunnen gebed en meditatie ons helpen ons meer verbonden te voelen met de liefde van Jezus?

Gebed en meditatie zijn krachtige gaven die ons in staat stellen onze harten en geesten te openen voor de grenzeloze liefde van Christus. Door deze spirituele praktijken creëren we heilige ruimte om Jezus intiem te ontmoeten en getransformeerd te worden door zijn tedere barmhartigheid.

In het gebed gaan we de dialoog aan met onze Heer, waarbij we onze hoop, angsten en verlangens uitstorten. Als we vanuit het diepst van ons wezen tot Jezus spreken, leren we ook te luisteren – om onze racegedachten tot rust te brengen en onze geest af te stemmen op zijn zachte stem. Hoe meer we in gebed met Christus spreken, hoe meer we zijn hart leren kennen en de talloze manieren herkennen waarop hij elke dag zijn liefde voor ons uitdrukt.(Mann et al., 2017)

Meditatie nodigt ons op zijn beurt uit om diep stil te staan bij de waarheden van ons geloof – om na te denken over de evangeliën en de woorden en daden van Jezus in onze ziel te laten doordringen. Terwijl we mediteren over de offerliefde van Christus aan het kruis, zijn mededogen voor het lijden, zijn vergeving van zondaars, worden we geleidelijk aan gelijkvormig aan zijn beeld. Onze geest is vernieuwd en onze harten zijn uitgebreid om meer volledig de liefde te ontvangen die hij zo graag over ons wil uitstorten. (Péri-Nagy, 2017, blz. 105-119)

Zowel gebed als meditatie cultiveren in ons wat de grote spirituele meesters “herinnering” noemen – een blijvend bewustzijn van Gods aanwezigheid. Terwijl we ons getrouw met deze praktijken bezighouden, ontwikkelen we nieuwe spirituele zintuigen om de nabijheid en genegenheid van Christus gedurende ons dagelijks leven waar te nemen. Een geurige bloem, een vriendelijk woord van een vreemde, een moment van onverwachte vrede te midden van onrust – het worden allemaal vensters waardoor we een glimp opvangen van de tedere zorg van Jezus.

Gebed en meditatie zijn niet alleen menselijke inspanningen, maar zijn zelf geschenken van genade. De Heilige Geest bemiddelt voor ons en in ons, ook al ontbreekt het ons aan woorden om de verlangens van ons hart tot uitdrukking te brengen (Romeinen 8:26-27). Terwijl we volharden in gebed en meditatie, werken we samen met het werk van de Geest om ons steeds dieper in de omhelzing van goddelijke liefde te brengen. (Dermawan, 2021)

Hoe verhoudt het begrip genade zich tot de liefde van Jezus voor zondaars?

Het concept van genade vormt de kern van het evangelie en onthult de verbazingwekkende diepten van Jezus’ liefde voor zondaars. Genade, in essentie, is de vrij gegeven, onverdiende gunst en liefde van God uitgestort op de mensheid. Het is door genade dat we de radicale, transformerende liefde van Christus tegenkomen die ons zoekt, zelfs in onze gebrokenheid en zonde.

De genade van Jezus staat in schril contrast met de transactionele, op verdienste gebaseerde systemen van deze wereld. While human love is often conditional, Christ’s love, manifested through grace, is unconditional and inexhaustible. Zoals de heilige Paulus mooi uitdrukt: “Maar God toont zijn eigen liefde voor ons hierin: Hoewel wij nog zondaars waren, stierf Christus voor ons" (Romeinen 5:8). Dit is het schandaal en de glorie van genade – dat Jezus niet van ons houdt vanwege onze waardigheid, maar ondanks onze onwaardigheid (Schuller’s et al., 1991, blz. 294-294).

Uit genade blijkt dat de liefde van Jezus voor zondaars niet louter passieve aanvaarding is, maar een actief streven. Net als de goede herder die de negenennegentig verlaat om het ene verloren schaap te zoeken, reikt de genade van Christus naar ons uit in onze verlorenheid en roept ons naar huis. Dit streven naar liefde wordt krachtig geïllustreerd in de gelijkenis van de verloren zoon, waar de vader rent om zijn eigenzinnige kind te omhelzen, zelfs voordat er woorden van berouw worden gesproken. Dat is de gretige, anticiperende aard van genade.

Genade laat ons zien dat de liefde van Jezus niet alleen vergevingsgezind is, maar ook transformerend. Het laat ons niet in onze zonde achter, maar geeft ons de kracht om nieuwe creaties te worden. Zoals de grote theoloog Thomas van Aquino onderwees, vervolmaakt genade de natuur in plaats van haar te vernietigen. Door genade geneest de liefde van Christus onze gewonde harten, vernieuwt onze geest en vormt ons geleidelijk aan zijn beeld (Morrissey, 2015, blz. 103-188)

Het begrip genade belicht ook de gratuite aard van de liefde van Jezus. Het is een liefde die niet verdiend of verdiend kan worden, alleen vrijelijk ontvangen en gevierd. Dit bevrijdt ons van de uitputtende cyclus van proberen onze waarde te bewijzen of Gods gunst te verdienen. In plaats daarvan worden we uitgenodigd om te rusten in de zekerheid van de onveranderlijke liefde van Christus en die liefde door ons naar anderen te laten stromen.

In onze moderne wereld, geplaagd door prestatieangst en het meedogenloze streven naar zelfrechtvaardiging, is de boodschap van genade een helende balsem. Het verkondigt dat we in Jezus onmetelijk geliefd zijn – niet om wat we doen, maar om wie we zijn als kinderen van God. Deze met genade vervulde liefde van Christus heeft de kracht om niet alleen individuele levens, maar hele samenlevingen te transformeren, omdat het een cultuur van barmhartigheid, vergeving en radicale acceptatie cultiveert. (Miller, 2015, blz. 461-469)

Welke rol speelt de Heilige Geest om gelovigen te helpen de liefde van Jezus te ervaren?

De Heilige Geest speelt een onmisbare rol in het helpen van gelovigen om de krachtige liefde van Jezus te ervaren. Als de derde Persoon van de Heilige Drie-eenheid is de Geest de band van liefde tussen de Vader en de Zoon, en het is door de Geest dat deze goddelijke liefde in ons hart wordt uitgestort.

De Heilige Geest wekt ons tot de werkelijkheid van de liefde van Jezus. In onze natuurlijke staat zijn we vaak blind voor de diepte en breedte van de genegenheid van Christus voor ons. Maar de Geest blaast als een zachte wind de mist van onze misvattingen weg en opent onze geestelijke ogen om de schoonheid van de liefde van Jezus te aanschouwen. Zoals de heilige Paulus in Efeziërs bidt, is het door de Geest dat we "macht hebben ... om te begrijpen hoe breed en lang en hoog en diep de liefde van Christus is" (Efeziërs 3:18). (Averbeck, 2024, blz. 36-54)

De Heilige Geest fungeert als een innerlijke getuige en bevestigt voortdurend onze identiteit als geliefde kinderen van God. Op momenten van twijfel of geestelijke droogheid, wanneer we moeite hebben om de liefde van Jezus te voelen, fluistert de Geest in ons hart: "Abba, Vader", die ons geruststelt over onze adoptie en aanvaarding in Christus (Romeinen 8:15-16). Dit innerlijke getuigenis van de Geest is een krachtige bron van troost en veiligheid voor gelovigen. (Averbeck, 2024, blz. 36-54)

De Geest speelt ook een cruciale rol in het maken van de liefde van Jezus een geleefde ervaring in ons dagelijks leven. Door de vrucht van de Geest – liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtmoedigheid en zelfbeheersing (Galaten 5:22-23) – beginnen we het karakter van de liefde van Christus te belichamen en uit te drukken. Als we toegeven aan het werk van de Geest, merken we dat we anderen liefhebben met een liefde die onze natuurlijke vermogens overtreft – een liefde die alleen kan worden verklaard als de overloop van de liefde van Jezus in ons. (Kim et al., 2023)

De Heilige Geest fungeert als onze goddelijke Helper en Bemiddelaar, vooral in tijden waarin we ons ver van de liefde van Jezus voelen. Wanneer het ons ontbreekt aan woorden om te bidden of aan de kracht om tot God uit te reiken, bemiddelt de Geest voor ons met "groeten die te diep zijn voor woorden" (Romeinen 8:26). Op deze momenten overbrugt de Geest de kloof tussen ons beperkte begrip en de oneindige liefde van Christus, waardoor we verbonden blijven met de bron van goddelijke liefde, zelfs in onze zwakheid. (Dermawan, 2021)

Het is ook door de Heilige Geest dat we in staat zijn om de levende aanwezigheid van Jezus in ons leven te ervaren. Terwijl Christus lichamelijk in de hemel is, maakt de Geest zijn aanwezigheid tot een tastbare werkelijkheid voor gelovigen. Door de inwoning van de Geest genieten we van een intieme gemeenschap met Jezus en ervaren we zijn liefde niet als een afstandelijk concept, maar als een hechte, persoonlijke realiteit. (Addo, 2021)

Tot slot stelt de Heilige Geest ons in staat om te reageren op de liefde van Jezus en deze te beantwoorden. Aan onze eigen lot overgelaten, zou onze liefde voor Christus zwak en inconsequent zijn. Maar de Geest ontsteekt ons hart met goddelijke liefde, waardoor we Jezus kunnen liefhebben met een liefde die voortkomt uit God zelf. Terwijl we samenwerken met het werk van de Geest, zien we dat ons vermogen om de liefde van Christus te ontvangen en terug te geven voortdurend toeneemt.

Hoe kunnen we een gevoel van Jezus’ liefde behouden in tijden van lijden en twijfel?

Het behouden van een gevoel van Jezus’ liefde in tijden van lijden en twijfel is een van de grootste uitdagingen en kansen op onze spirituele reis. Deze donkere nachten van de ziel, zoals de heilige Johannes van het Kruis ze noemde, kunnen aanvoelen als tijden van verlatenheid, maar worden vaak momenten van krachtige ontmoeting met de liefde van Christus.

We moeten erkennen dat lijden en twijfel de liefde van Jezus voor ons niet tenietdoen. Integendeel, het is vaak in deze smeltkroes dat zijn liefde het krachtigst aan het werk is, zelfs als we het niet kunnen waarnemen. Zoals de psalmist ons eraan herinnert: "Hoewel ik door het donkerste dal wandel, zal ik geen kwaad vrezen, want u bent met mij" (Psalm 23:4). De liefde van Christus is geen metgezel bij mooi weer, maar een standvastige aanwezigheid die ons bij elke beproeving vergezelt (De laatste jaren van de heilige Theresia: Twijfel en duisternis, 1895-1897. door Thomas R. Nevin. New York: Oxford University Press, 2013. Xviii + 298 blz. $35.00 uur, n.e.g.)

In tijden van lijden worden we uitgenodigd om onze ervaringen te verenigen met die van Jezus aan het kruis. Deze mystieke deelname aan de passie van Christus kan onze perceptie van het lijden aan zinloze pijn veranderen in een krachtige uitdrukking van liefde. Als we de woorden van Jezus aanschouwen, "Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten?" (Mattheüs 27:46), beseffen we dat hij in de diepten van menselijke angst en twijfel is binnengegaan. Door dit te doen heiligt hij onze eigen ervaringen van duisternis, waardoor ze potentiële paden naar diepere intimiteit met hem worden. (Young, 2019, p. 6)

Praktisch gezien vereist het behoud van een gevoel van Jezus’ liefde in moeilijke tijden vaak een verschuiving van gevoel naar geloof. Wanneer onze emoties ons in de steek laten, kunnen we ervoor kiezen ons te verankeren in de onveranderlijke waarheden van Gods woord. Regelmatig mediteren op geschriften die spreken over de onfeilbare liefde van Christus kan een stabiele basis bieden wanneer onze subjectieve ervaringen in beroering zijn. Zoals de heilige Theresia van Lisieux tijdens haar eigen donkere nacht prachtig uitdrukte: "Jezus doet niet veel om het gesprek voort te zetten, maar ik weet heel goed dat Hij meer dan ooit van me houdt." (De laatste jaren van de heilige Theresia: Twijfel en duisternis, 1895-1897. door Thomas R. Nevin. New York: Oxford University Press, 2013. Xviii + 298 blz. $35.00 uur, n.e.g.)

De gemeenschap speelt ook een cruciale rol bij het in stand houden van ons bewustzijn van de liefde van Jezus tijdens processen. Het lichaam van Christus kan de tastbare uitdrukking van zijn liefde worden wanneer we worstelen om het zelf waar te nemen. Door onze twijfels en lijden kwetsbaar te delen met vertrouwde medegelovigen, stellen we ons open voor het ontvangen van de liefde van Christus door middel van hun gebeden, bemoediging en praktische ondersteuning.

Het handhaven van spirituele praktijken zoals gebed, aanbidding en het ontvangen van de sacramenten kan een levensader vormen voor de liefde van Jezus, zelfs wanneer deze daden droog of zinloos aanvoelen. De volharding in deze praktijken in moeilijke tijden is zelf een daad van liefde en geloof die ons opent voor genade.

Het is ook belangrijk om te onthouden dat twijfel, wanneer deze constructief wordt benaderd, onze ervaring van de liefde van Jezus daadwerkelijk kan verdiepen. Eerlijk worstelen met moeilijke vragen kan leiden tot een meer volwassen, genuanceerd geloof. Als we onze twijfels bij Christus brengen, kunnen we ontdekken dat Hij ons niet ontmoet met veroordeling, maar met zachtmoedig begrip en hernieuwde openbaring van zijn liefde.

Tot slot kan het cultiveren van dankbaarheid ons krachtig heroriënteren op de liefde van Jezus te midden van het lijden. Door elke dag bewust kleine barmhartigheden op te merken en te bedanken, trainen we ons hart om de talloze manieren waar te nemen waarop de liefde van Christus ons blijft ondersteunen, zelfs in onze donkerste uren.

Hoe stelt de liefde van Jezus ons in staat anderen lief te hebben?

De transformerende liefde van Jezus geneest en vernieuwt ons niet alleen individueel, maar stelt ons ook in staat kanalen van diezelfde liefde voor anderen te worden. Deze kracht is de kern van onze christelijke roeping, want zoals onze Heer zelf heeft geleerd: "Hieraan zal iedereen weten dat u mijn discipelen bent, als u elkaar liefhebt" (Johannes 13:35).

De liefde van Jezus geeft ons kracht door ons te bevrijden van egocentrisme. Als we de diepte van de onvoorwaardelijke liefde van Christus ervaren, vinden we onze identiteit en de waarde ervan stevig in hem verankerd. Deze bevrijding van de constante behoefte aan zelfvalidatie stelt ons in staat om onze aandacht naar buiten te richten, om de behoeften van anderen met oprecht mededogen te zien en erop te reageren. We houden er niet van om goedkeuring te verdienen of onze positie veilig te stellen, maar als een natuurlijke overloop van de liefde die we hebben ontvangen. (Miller, 2015, pp. 461-469)

De liefde van Jezus biedt ons het perfecte model om van anderen te houden. Zijn zelfopofferende liefde, culminerend in het kruis, bepaalt de standaard voor hoe we moeten liefhebben: Niet alleen in woord of gevoel, maar in concrete acties die prioriteit geven aan het goede van de ander. Terwijl we nadenken over de liefde van Christus, worden we geleidelijk getransformeerd in zijn gelijkenis en ontwikkelen we het vermogen om zelfs degenen lief te hebben die moeilijk of anders zijn dan wij. (Regassa & Fentie, 2020)

De liefde van Jezus bekrachtigt ons ook door onze eigen wonden en onzekerheden te helen, die vaak ons vermogen belemmeren om anderen vrijelijk lief te hebben. Doordat we toestaan dat de liefde van Christus onze diepste pijnen doordringt, worden we minder reactief en reageren we sneller in onze relaties. Deze innerlijke genezing stelt ons in staat om anderen met meer geduld, begrip en vergeving te benaderen – kwaliteiten die het hart van Jezus weerspiegelen.

De liefde van Christus versterkt ons door onze visie op wie onze “buurman” is, uit te breiden. Jezus daagde consequent de sociale en religieuze grenzen van zijn tijd uit en toonde liefde voor degenen die als buitenstaanders of onwaardig werden beschouwd. Als we vervuld zijn van Zijn liefde, zien we ook ons hart vergroot, in staat om de inherente waardigheid in elke persoon te zien als een geliefd kind van God. Deze uitgebreide visie dwingt ons om in liefde uit te reiken over de scheidslijnen van ras, klasse, religie en ideologie. (Miller, 2015, blz. 461-469)

De bekrachtiging van de liefde van Jezus is geen eenmalige gebeurtenis, maar een voortdurend transformatieproces. Door het werk van de Heilige Geest worden we voortdurend vervuld met goddelijke liefde, die dan door ons naar anderen stroomt. Dit is de reden waarom het onderhouden van een levendige verbinding met Christus door middel van gebed, Schrift en gemeenschap essentieel is voor het behoud van ons vermogen om anderen goed lief te hebben.

Van anderen houden zoals Jezus van ons houdt, is niet altijd gemakkelijk of natuurlijk. Het vereist vaak moed, opoffering en doorzettingsvermogen. Juist op deze moeilijke momenten ervaren we de bekrachtigende genade van de liefde van Christus het diepst. Als we in geloof naar buiten treden om het onbeminnelijke lief te hebben of het onvergeeflijke te vergeven, worden we ondersteund en gesterkt door een liefde die niet de onze is.

Tot slot worden we deelnemers aan Gods werk van verzoening en vernieuwing in de wereld, omdat we de liefde van Jezus toestaan onze relaties sterker te maken. Onze daden van liefde, hoe klein ze ook mogen lijken, worden zaden van het Koninkrijk en getuigen van de transformerende kracht van het Evangelie. Op deze manier worden we, bekrachtigd door de liefde van Christus, “kleine Christussen” voor de mensen om ons heen, waardoor de incarnatie van Jezus in onze gezinnen, gemeenschappen en daarbuiten wordt uitgebreid.

Laten we ons daarom voortdurend openstellen voor de bekrachtigende liefde van Jezus, waardoor deze onze harten kan vormen, onze acties kan leiden en door ons heen kan stromen naar een wereld die wanhopig behoefte heeft aan goddelijke liefde die tastbaar wordt gemaakt. Want het is in het liefhebben van anderen dat we onze identiteit als kinderen van God en discipelen van Christus het meest volledig realiseren.

—