Bijbelse mysteries: Wanneer komt Jezus terug?

Wat zegt de Bijbel over de tekenen van de wederkomst van Jezus?

Terwijl we nadenken over het machtige mysterie van de wederkomst van Christus, moeten we de bijbelse leringen zowel met geloof als met onderscheidingsvermogen benaderen. De Schrift biedt ons een glimp van de tekenen die aan deze gedenkwaardige gebeurtenis zullen voorafgaan, niet om angst in te boezemen, maar om hoop en waakzaamheid in ons hart te wekken.

In het evangelie van Matteüs spreekt onze Heer Jezus over oorlogen, hongersnoden en aardbevingen als het "begin van geboortepijnen" (Matteüs 24:7-8). Deze woorden herinneren ons eraan dat de schepping zelf onrust zal ervaren als zij vooruitloopt op de volheid van Gods koninkrijk. Toch moeten we voorzichtig zijn om niet elke natuurramp of conflict als een definitief teken te interpreteren, want dergelijke gebeurtenissen hebben zich in de loop van de menselijke geschiedenis voorgedaan.

De apostel Paulus spreekt in zijn brief aan de Thessalonicenzen over een "wegvallen" of afvalligheid die aan de wederkomst van Christus zal voorafgaan (2 Thessalonicenzen 2:3). Deze geestelijke opstand tegen Gods waarheid roept ons op om standvastig te blijven in ons geloof, terwijl we getuige zijn van de eb en vloed van religieuze toewijding in onze samenlevingen.

Het boek Openbaring, met zijn rijke symboliek, beschrijft kosmische tekens zoals de verduistering van de zon en de maan en sterren die uit de hemel vallen (Openbaring 6:12-13). Deze levendige beelden spreken over de kosmische betekenis van de wederkomst van Christus en herinneren ons eraan dat zijn komst niet alleen van invloed zal zijn op menselijke aangelegenheden, maar ook op het weefsel zelf van de schepping.

Ik erken dat deze profetieën complexe emoties kunnen oproepen – anticipatie, angst, hoop. Het is natuurlijk voor de menselijke geest om zekerheid te zoeken in onzekere tijden. Maar als gelovigen zijn wij geroepen om ons verlangen naar de wederkomst van Christus in evenwicht te brengen met geduldig uithoudingsvermogen en actieve betrokkenheid in de wereld.

Historisch gezien hebben we gezien hoe verschillende generaties deze tekens hebben geïnterpreteerd in het licht van hun eigen ervaringen. Van de vroege kerk geconfronteerd met vervolging tot middeleeuwse christenen die plagen verdragen, hebben gelovigen vaak het gevoel dat ze in de eindtijd leefden. Dit zou ons eraan moeten herinneren om bijbelse profetie met nederigheid te benaderen, in het besef dat Gods tijdlijn kan afwijken van onze verwachtingen.

De bijbelse leringen over de tekenen van de wederkomst van Christus zijn niet bedoeld om ons een nauwkeurig tijdschema te geven, maar om in ons een geest van waakzaamheid en trouwe dienstbaarheid te cultiveren. Terwijl we de wereld om ons heen observeren, laten we dat doen met ogen van geloof, harten vol hoop en handen klaar om onze Heer en onze buren te dienen totdat die glorieuze dag aanbreekt.

Zijn er specifieke gebeurtenissen die moeten gebeuren voordat Jezus terugkomt?

Een van de meest genoemde voorwaarden is de verkondiging van het Evangelie aan alle naties. In Mattheüs 24:14 verklaart Jezus: “En dit evangelie van het koninkrijk zal in de hele wereld worden gepredikt als een getuigenis voor alle naties, en dan zal het einde komen.” Dit herinnert ons aan onze voortdurende missie als de Kerk om Gods liefde en waarheid met alle volkeren te delen.

De apostel Paulus spreekt van een "mens der wetteloosheid" die vóór de wederkomst van Christus geopenbaard moet worden (2 Tessalonicenzen 2:3-4). Dit cijfer, dat vaak wordt geassocieerd met het concept van de antichrist, vertegenwoordigt een hoogtepunt van het kwaad en verzet tegen Gods bedoelingen. Maar we moeten op onze hoede zijn voor het haastig identificeren van een enkel individu of leider met deze profetische figuur.

Het herstel van Israël als natie is door velen gezien als een cruciaal teken, gebaseerd op passages als Lucas 21:24, waarin wordt gesproken over Jeruzalem dat “door de heidenen wordt vertrapt totdat de tijden van de heidenen zijn vervuld”. De oprichting van de moderne staat Israël in 1948 is dus door sommigen gezien als een belangrijke profetische mijlpaal.

De Schrift spreekt ook van toegenomen slechtheid en een verkoeling van liefde onder velen (Mattheüs 24:12). Ik heb gemerkt hoe dit zich kan manifesteren in verschillende vormen van sociale ineenstorting, moreel relativisme en een verlies van gemeenschap. Toch moeten we oppassen dat we niet in wanhoop of oordeelsvorming vervallen, in gedachten houdend dat Gods genade ook in moeilijke tijden actief blijft.

Historisch gezien zien we hoe verschillende christelijke gemeenschappen verschillende profetische gebeurtenissen hebben benadrukt. De vroege kerk, die met vervolging werd geconfronteerd, concentreerde zich op de belofte van de op handen zijnde wederkomst van Christus. Middeleeuwse christenen interpreteerden plagen en oorlogen vaak als tekenen van het einde. In onze technologische tijd zien sommigen wereldwijde communicatiesystemen als vervullende profetieën over de wereldwijde verkondiging van het Evangelie.

Jezus zelf zei: "Maar omstreeks die dag of dat uur weet niemand het, zelfs de engelen in de hemel niet, noch de Zoon, maar alleen de Vader" (Mattheüs 24:36). Dit zou ons een gevoel van nederigheid moeten bijbrengen over ons vermogen om eindtijdgebeurtenissen nauwkeurig te identificeren of op te volgen.

Als gelovigen moeten we ons niet richten op angstig proberen een profetische tijdlijn te ontcijferen, maar op getrouw leven in het huidige moment. De specifieke gebeurtenissen die vóór de wederkomst van Christus moeten plaatsvinden, zijn volledig aan God alleen bekend. Onze oproep is om te allen tijde klaar te zijn, een leven van liefde, gerechtigheid en barmhartigheid te leiden, altijd bereid om onze Heer te ontmoeten.

Hoe kunnen we de tekenen van de eindtijd herkennen?

Het onderscheiden van de tekenen van de eindtijd vereist spirituele wijsheid, historisch perspectief en een gefundeerd begrip van onze huidige realiteiten. Laten we, terwijl we proberen deze tekenen te herkennen, deze taak met zowel waakzaamheid als nederigheid benaderen, waarbij we ons altijd herinneren dat onze uiteindelijke focus op Christus zelf moet liggen in plaats van op de details van profetische tijdlijnen.

We moeten ons onderdompelen in de Schrift, in het bijzonder de leringen van Jezus en de apostelen met betrekking tot de laatste dagen. In Mattheüs 24 spreekt onze Heer over valse messias, oorlogen en geruchten over oorlogen, hongersnoden, aardbevingen en toegenomen slechtheid. Deze tekenen zijn niet bedoeld om angst op te wekken, maar om ons bewust te maken van de realiteit van de behoefte van onze gebroken wereld aan verlossing.

Ik heb gemerkt dat tijden van grote stress en onrust onze gevoeligheid voor waargenomen tekenen kunnen verhogen. We moeten voorzichtig zijn om angst of een verlangen naar controle ons niet te laten leiden tot een verkeerde interpretatie van gebeurtenissen. Laten we in plaats daarvan een geest van onderscheidingsvermogen cultiveren, geworteld in gebed en gemeenschap.

Historisch gezien zien we dat elke generatie christenen te maken heeft gehad met uitdagingen die de eindtijd leken aan te geven. Van de vervolging van de vroege Kerk tot de val van Rome, van de Zwarte Dood tot wereldoorlogen, gelovigen hebben vaak het gevoel dat ze in de laatste dagen leefden. Dit zou ons eraan moeten herinneren om de huidige gebeurtenissen met nederigheid en een breder perspectief te interpreteren.

Een belangrijk teken dat in de Schrift wordt genoemd, is de verkondiging van het Evangelie aan alle natiën (Mattheüs 24:14). In onze geglobaliseerde wereld, met ongekende technologische mogelijkheden voor communicatie, zijn we misschien dichter bij deze realiteit dan ooit tevoren. Toch moeten we ook erkennen dat er nog steeds onbereikte mensengroepen en plaatsen zijn waar het Evangelie niet vrijelijk wordt gedeeld.

De Bijbel spreekt van een grote afvalligheid of het wegvallen van het geloof (2 Thessalonicenzen 2:3). Als we veranderingen in religieuze aanhankelijkheid en morele normen in veel samenlevingen waarnemen, kunnen we echo's van deze profetie zien. Maar we moeten oppassen niet overhaast te oordelen, in gedachten houdend dat Gods werk vaak verborgen is en dat vernieuwing uit onverwachte plaatsen kan voortkomen.

Milieuveranderingen en natuurrampen worden soms aangehaald als tekenen van de eindtijd. Hoewel de Schrift spreekt van kosmische verstoringen (Lucas 21:25-26), moeten we dit in evenwicht brengen met verantwoord beheer van Gods schepping en wetenschappelijk begrip van natuurlijke verschijnselen.

Het belangrijkste teken voor ieder van ons is de staat van ons eigen hart. Jezus roept ons op waakzaam en gereed te zijn (Mattheüs 24:42-44). Deze bereidheid gaat niet over angstig de horizon aftasten op problemen, maar over elke dag leven in liefdevolle gehoorzaamheid aan Christus, onze naasten dienen en groeien in heiligheid.

Wat zei Jezus zelf over zijn tweede komst?

In de Olijfbergverhandeling, opgenomen in Mattheüs 24-25, Marcus 13 en Lucas 21, geeft Jezus zijn meest uitgebreide leer over dit onderwerp. Hij begint met zijn discipelen te waarschuwen tegen misleiding en zegt: "Pas op dat niemand u misleidt. Want velen zullen komen in Mijn Naam, zeggende: Ik ben de Messias, en velen zullen verleiden" (Mattheüs 24:4-5). Deze voorzichtigheid herinnert ons eraan om ons geloof stevig in Christus te verankeren, niet in charismatische figuren of sensationele beweringen.

Jezus beschrijft verschillende tekenen die aan zijn terugkeer zullen voorafgaan: oorlogen, hongersnoden, aardbevingen, vervolging van gelovigen, valse profeten en toegenomen slechtheid. Toch benadrukt hij ook dat "over die dag of dat uur niemand het weet, zelfs niet de engelen in de hemel, noch de Zoon, maar alleen de Vader" (Mattheüs 24:36). Deze spanning tussen herkenbare tekens en ultieme onzekerheid roept ons op tot een leven van constante bereidheid en trouwe dienstbaarheid.

Onze Heer gebruikt verschillende gelijkenissen om de aard van zijn terugkeer te illustreren en hoe we ons moeten voorbereiden. De gelijkenis van de tien maagden (Mattheüs 25:1-13) benadrukt het belang van geestelijke voorbereiding. De gelijkenis van de talenten (Mattheüs 25:14-30) herinnert ons eraan dat we geroepen zijn om actief gebruik te maken van de gaven die God ons heeft gegeven in dienst van zijn koninkrijk. En de gelijkenis van de schapen en de bokken (Mattheüs 25:31-46) onderstreept dat onze behandeling van "de minste van deze" nauw verbonden is met onze relatie met Christus zelf.

Jezus spreekt over zijn wederkomst in termen van zowel oordeel als verlossing. Hij zal komen "in de heerlijkheid van zijn Vader met zijn engelen" (Mattheüs 16:27) om de levenden en de doden te oordelen. Toch is dit oordeel niet bedoeld om angst in te boezemen, maar om de ultieme triomf van rechtvaardigheid en de volledige verwezenlijking van Gods koninkrijk te bevestigen.

Ik merk op hoe de leringen van Jezus inspelen op onze diepe menselijke behoeften aan hoop, betekenis en rechtvaardigheid. De belofte van zijn terugkeer biedt troost in tijden van lijden en motivatie voor ethisch leven. Tegelijkertijd daagt het element van onzekerheid ons uit om elke dag met doel en liefde te leven, niet met zelfgenoegzaamheid.

Historisch gezien zien we hoe de woorden van Jezus over zijn terugkeer in de christelijke geschiedenis op verschillende manieren zijn geïnterpreteerd. Sommigen hebben de nadruk gelegd op de nabijheid van zijn komst, terwijl anderen zich hebben gericht op de voortdurende aanwezigheid van Christus in de Kerk en sacramenten. Deze uiteenlopende perspectieven herinneren ons aan de rijkdom en diepgang van de leringen van Jezus.

Jezus' woorden over zijn tweede komst zijn een uitnodiging voor relaties en missies. Hij roept ons op “in de gaten te houden” (Markus 13:37), niet in passief wachten, maar in actieve betrokkenheid bij de behoeften van onze wereld. Hij belooft altijd bij ons te zijn, zelfs als we zijn glorieuze terugkeer verwachten.

Wat zijn enkele veel voorkomende misverstanden over de tekenen van de wederkomst van Jezus?

Een veel voorkomend misverstand is de poging om specifieke data voor de wederkomst van Christus vast te stellen. Ondanks de duidelijke verklaring van Jezus dat "over die dag of dat uur niemand het weet, zelfs niet de engelen in de hemel, noch de Zoon, maar alleen de Vader" (Mattheüs 24:36), zijn er door de geschiedenis heen talloze voorspellingen geweest. Van de Montanisten in de 2e eeuw tot hedendaagse profetische beweringen, deze pogingen om datums te bepalen hebben steevast geleid tot teleurstelling en, in sommige gevallen, desillusie met geloof. Ik erken het menselijke verlangen naar zekerheid in onzekere tijden, maar we moeten deze verleiding weerstaan en in plaats daarvan een geest van waakzame paraatheid cultiveren.

Een ander misverstand betreft de over-literalisering van symbolische taal in profetische teksten. De levendige beelden in boeken als Daniël en Openbaring zijn vaak geïnterpreteerd als directe beschrijvingen van moderne gebeurtenissen of technologieën. Hoewel deze teksten spreken over kosmische realiteiten, moeten we voorzichtig zijn met het dwingen van hedendaagse situaties in oude profetische kaders. Historisch gezien hebben dergelijke interpretaties geleid tot misleide identificaties van verschillende figuren zoals de Antichrist of specifieke naties als het vervullen van profetische rollen.

Er is ook een neiging om natuurrampen, oorlogen of sociale omwentelingen te zien als definitieve tekenen van de eindtijd. Hoewel Jezus wel over dergelijke gebeurtenissen sprak, gaf hij ook aan dat dit aanhoudende realiteiten zijn in onze gevallen wereld – het “begin van geboortepijnen” in plaats van overtuigend bewijs van een op handen zijnde terugkeer (Mattheüs 24:8). We moeten ons bewustzijn van wereldgebeurtenissen in evenwicht brengen met het inzicht dat elke generatie te maken heeft gehad met uitdagingen die apocalyptisch leken.

Sommige misverstanden vloeien voort uit culturele of geografische vooroordelen bij de interpretatie van tekens. Westerse gelovigen kunnen zich bijvoorbeeld richten op gebeurtenissen in hun eigen naties of in Israël, waarbij zij de mondiale aard van Gods plan over het hoofd zien. We moeten niet vergeten dat het evangelie voor alle naties is en dat tekenen van het werk van Christus op onverwachte plaatsen zichtbaar kunnen zijn.

Er bestaat soms een misverstand dat het herkennen van de tekenen van de terugkeer van Jezus gelovigen vrijstelt van sociale verantwoordelijkheid of zorg voor de schepping. Integendeel, de leer van Jezus over zijn terugkeer gaat vaak gepaard met oproepen tot trouwe dienst en rentmeesterschap. Onze anticipatie op de komst van Christus moet ons inspireren om ons meer in te zetten voor de behoeften van onze wereld, en ons er niet van terug te trekken.

Ten slotte kan er een misverstand bestaan dat alleen bepaalde dramatische of catastrofale gebeurtenissen kunnen worden aangemerkt als tekenen van de wederkomst van Christus. In werkelijkheid sprak Jezus ook over subtielere tekenen, zoals de groei van het koninkrijk als een mosterdzaadje (Mattheüs 13:31-32). We moeten aandacht hebben voor zowel de dramatische als de stille manier waarop God in onze wereld werkt.

Laten we, terwijl we door deze mogelijke misverstanden navigeren, de tekenen van de terugkeer van Jezus met nederigheid, wijsheid en hoop benaderen. Onze focus moet niet liggen op het ontcijferen van een profetische puzzel, maar op getrouw leven in het licht van de beloften van Christus. Laten we een volk zijn dat wordt gekenmerkt door waakzaam gebed, actieve liefde en vreugdevolle anticipatie op de terugkeer van onze Heer.

In alles mogen we niet vergeten dat het grootste teken van de komst van Christus het transformerende werk van zijn liefde in onze harten en gemeenschappen is. Als we zijn terugkeer verwachten, laten we dan ook tekenen zijn van zijn tegenwoordigheid in de wereld van vandaag, die getuigen van de hoop die in ons is.

Hoe interpreteerden de vroege kerkvaders de tekenen van de wederkomst van Christus?

De vroege kerkvaders, die eerbiedwaardige pilaren van ons geloof die in de eeuwen onmiddellijk na Christus’ aardse bediening leefden, benaderden de tekenen van Zijn tweede komst met een mengeling van gretige anticipatie en zorgvuldig onderscheidingsvermogen. Hun interpretaties werden gevormd door hun historische context, hun diepgaande studie van de Schrift en hun pastorale zorg voor de gelovigen.

Veel van de vroege vaders, zoals Justinus Martyr en Irenaeus, interpreteerden de tekens vrij letterlijk. Zij verwachtten een fysieke wederkomst van Christus, voorafgegaan door specifieke gebeurtenissen die in de Schrift waren voorzegd. Deze omvatten de verschijning van de Antichrist, een tijd van grote verdrukking, en kosmische tekenen in de hemelen. Hun geschriften weerspiegelen een gevoel van nabijheid – zij geloofden dat de wederkomst van Christus elk moment kon plaatsvinden.

Maar naarmate de tijd verstreek en de onmiddellijke verwachting van de wederkomst van Christus niet werd vervuld, begonnen sommige vaders meer genuanceerde interpretaties te ontwikkelen. Origenes, bijvoorbeeld, neigde naar een meer allegorische lezing van de tekens. Hij zag ze als symbolisch voor spirituele waarheden in plaats van letterlijke toekomstige gebeurtenissen. Deze benadering maakte een diepere, voortdurende spirituele toepassing van de profetieën mogelijk.

Augustinus van Hippo, die in de 4e en 5e eeuw schreef, had een krachtige invloed op het begrip van de Kerk van de eschatologie. Hij stelde voor dat veel van de tekenen van de komst van Christus gedurende het hele kerkelijke tijdperk voortdurend werden vervuld. Deze opvatting hielp om de schijnbare vertraging in de wederkomst van Christus te verklaren en tegelijkertijd een gevoel te behouden van de relevantie ervan voor elke generatie gelovigen.

De vroege Vaders, hoewel verschillend in hun specifieke interpretaties, waren verenigd in hun overtuiging dat Christus zou terugkeren. Zij zagen de tekenen niet als een puzzel die opgelost moest worden, maar als een oproep tot getrouw leven en evangelisatie. Hun voornaamste zorg was niet om de exacte timing van de wederkomst van Christus te voorspellen, maar om de harten van gelovigen voor te bereiden op die glorieuze gebeurtenis.

De Vaders worstelden ook met de spanning tussen de “reeds” en “nog niet” aspecten van het koninkrijk van Christus. Zij erkenden dat het bewind van Christus in zekere zin al was begonnen met Zijn eerste komst, maar dat de volledige manifestatie ervan nog toekomstig was. Dit inzicht hielp hun interpretatie van de tekens vorm te geven en ze te zien als indicatoren van een doorlopend proces in plaats van alleen een checklist van toekomstige gebeurtenissen.

Is er een tijdlijn voor de terugkeer van Jezus die in de Bijbel wordt genoemd?

De kwestie van een tijdlijn voor de terugkeer van Jezus is er een die de harten en geesten van gelovigen door de eeuwen heen heeft geboeid. Het spreekt tot ons diepe verlangen naar de vervulling van Gods beloften en de voltooiing van Zijn verlossingsplan. Maar als we de Schriften onderzoeken, zien we dat ze ons niet voorzien van een precieze chronologische tijdlijn voor de wederkomst van Christus.

Jezus Zelf sprak in Zijn aardse bediening over Zijn wederkomst, maar Hij was duidelijk dat de exacte timing niet voor ons was om te weten. In Mattheüs 24:36 zegt Hij: "Maar omstreeks die dag of dat uur weet niemand het, zelfs niet de engelen in de hemel, noch de Zoon, maar alleen de Vader." Deze uitspraak zou ons een gevoel van nederigheid en voorzichtigheid moeten bijbrengen bij het naderen van de kwestie van timing.

Maar hoewel de Bijbel ons geen gedetailleerde tijdlijn geeft, geeft hij ons wel tekenen en aanwijzingen die wijzen op de naderende dag van de wederkomst van Christus. In Mattheüs 24 en Lucas 21 spreekt Jezus over oorlogen, hongersnoden, aardbevingen en vervolging als tekenen van de eindtijd. Hij noemt ook de prediking van het evangelie aan alle naties als een voorloper van Zijn terugkeer.

De apostel Paulus draagt in zijn brieven bij aan ons begrip. In 2 Thessalonicenzen 2 spreekt hij van een “opstand” of “afval” die vóór de dag van de Heer moet plaatsvinden, alsook van de onthulling van de “mens der wetteloosheid”. Deze gebeurtenissen maken deel uit van de ontvouwing van Gods plan, maar worden niet in een strikte chronologische volgorde gepresenteerd.

Het boek Openbaring, rijk aan apocalyptische beelden, presenteert een reeks visioenen die velen hebben geprobeerd in een tijdlijn te rangschikken. Maar de aard van de apocalyptische literatuur is zodanig dat het vaak een lineaire, chronologische interpretatie tart. De visioenen van Openbaring zijn meer gericht op het openbaren van spirituele waarheden en de ultieme triomf van God dan op het bieden van een stapsgewijze gids voor toekomstige gebeurtenissen.

Door de kerkgeschiedenis heen zijn er verschillende pogingen geweest om tijdlijnen te construeren op basis van bijbelse profetieën. Maar deze inspanningen hebben vaak tot verwarring en teleurstelling geleid toen specifieke voorspellingen niet uitkwamen. Dergelijke ervaringen moeten ons herinneren aan de wijsheid in Jezus’ woorden over de onkenbaarheid van de exacte tijd.

In plaats van een precieze tijdlijn leggen we in de Schrift de nadruk op de zekerheid van de wederkomst van Christus en de noodzaak van voortdurende bereidheid. In de gelijkenissen van Jezus, zoals de Tien Maagden (Matteüs 25:1-13), wordt benadrukt hoe belangrijk het is om te allen tijde voorbereid te zijn op de komst van de Heer.

In onze moderne context, met de nadruk op schema's en planning, kan het ontbreken van een definitieve tijdlijn een uitdaging zijn. Maar juist deze onzekerheid dient een spiritueel doel. Het houdt ons alert, moedigt voortdurende trouw aan en herinnert ons aan onze afhankelijkheid van Gods soevereine timing.

Wat gebeurt er als Jezus terugkomt op aarde?

De terugkeer van onze Heer Jezus Christus naar de aarde is een centrale hoop van ons christelijk geloof, een moment dat het hoogtepunt van Gods verlossingsplan voor de schepping zal markeren. Hoewel de bijzonderheden van deze gebeurtenis in mysterie gehuld zijn, geven de Schriften ons een glimp van wat we kunnen verwachten wanneer Christus terugkeert.

De wederkomst van Christus zal een moment van openbaring en rechtvaardiging zijn. Zoals Paulus in Kolossenzen 3:4 schrijft: “Wanneer Christus, die uw leven is, verschijnt, zult u ook met Hem in heerlijkheid verschijnen.” De verborgen werkelijkheid van Christus’ heerschappij over de hele schepping zal voor iedereen zichtbaar worden. Dit zal een moment van vreugde en triomf zijn voor degenen die hun geloof in Hem hebben gesteld, maar ook een moment van afrekening voor degenen die Zijn liefde hebben verworpen.

De Schrift spreekt van de wederkomst van Christus als gepaard gaand met kosmische tekenen. In Mattheüs 24:30-31 zegt Jezus: "Dan zal het teken van de Zoon des mensen in de hemel verschijnen. En dan zullen alle volken der aarde treuren wanneer zij de Zoon des mensen zien komen op de wolken des hemels, met kracht en grote heerlijkheid. En hij zal zijn engelen met luide bazuinoproep zenden en zij zullen zijn uitverkorenen verzamelen uit de vier winden, van het ene uiteinde van de hemel naar het andere.” Deze levendige beelden suggereren een gebeurtenis van universele betekenis, zichtbaar voor iedereen.

Een van de belangrijkste gebeurtenissen in verband met de wederkomst van Christus is de opstanding van de doden. Paulus beschrijft dit in 1 Thessalonicenzen 4:16-17: "Want de Heer zelf zal neerdalen uit de hemel, met luid gebod, met de stem van de aartsengel en met de bazuinroep van God, en de doden in Christus zullen het eerst opstaan. Daarna zullen wij, die nog in leven zijn en achterblijven, samen met hen in de wolken worden opgenomen om de Heer in de lucht te ontmoeten.” Deze opstanding vertegenwoordigt de nederlaag van de dood, de laatste vijand, en de volledige realisatie van onze redding in Christus.

De wederkomst van Christus brengt ook oordeel met zich mee. In Mattheüs 25:31-46 spreekt Jezus over het scheiden van de schapen van de geiten, een metafoor voor het uiteindelijke oordeel waar allen rekenschap zullen afleggen over hun leven. Dit oordeel is niet louter bestraffend, maar een rechtzetting van alle dingen, een manifestatie van Gods volmaakte rechtvaardigheid en barmhartigheid.

Na dit oordeel spreken de Schriften over een vernieuwing van de gehele schepping. In Openbaring 21:1-5 beschrijft Johannes een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, waar God met Zijn volk zal wonen. Deze hernieuwde schepping vertegenwoordigt de vervulling van Gods oorspronkelijke doel, een wereld die vrij is van de gevolgen van zonde en dood.

Hoewel deze gebeurtenissen opeenvolgend in de Schrift worden beschreven, blijft de exacte volgorde en aard van hun ontvouwing een mysterie. Het is duidelijk dat de wederkomst van Christus een radicale transformatie van onze huidige realiteit teweeg zal brengen.

Terwijl we deze gebeurtenissen overdenken, moeten we onthouden dat hun doel niet is om onze nieuwsgierigheid naar de toekomst te bevredigen, maar om ons heden vorm te geven. De belofte van de wederkomst van Christus moet ons inspireren om een leven van heiligheid en zending te leiden. Het zou ons moeten vullen met hoop in het aangezicht van het huidige lijden, wetende dat ze niet het laatste woord zijn.

Het universele karakter van deze gebeurtenissen herinnert ons aan de reikwijdte van Gods liefde en redding. De wederkomst van Christus is niet alleen voor een select aantal mensen, maar heeft ook gevolgen voor de hele schepping. Dit zou ons moeten motiveren om het goede nieuws van het evangelie met alle mensen te delen, opdat ook zij voorbereid zouden zijn op die grote dag.

Hoe moeten christenen zich voorbereiden op de wederkomst van Jezus?

Het anticiperen op de wederkomst van Christus is niet bedoeld als een passief wachten, maar als een actieve voorbereiding die elk aspect van ons leven aangaat. Als we nadenken over hoe we ons moeten voorbereiden op deze gedenkwaardige gebeurtenis, moeten we niet vergeten dat onze voorbereiding niet gaat over het verdienen van onze redding, die een geschenk van genade is, maar over het uitleven van ons geloof in een vreugdevolle reactie op Gods liefde.

De voorbereiding op de wederkomst van Christus houdt in dat een diepe, persoonlijke relatie met Hem wordt opgebouwd. Jezus zegt ons in Johannes 15:4: "Blijf in Mij, zoals Ik ook in u blijf." Dit verblijf in Christus is de basis van ons geestelijk leven. Het gaat om regelmatig gebed, meditatie over de Schrift en deelname aan de sacramenten. Deze praktijken zijn niet louter rituelen, maar manieren om onszelf open te stellen voor de transformerende aanwezigheid van Christus in ons leven.

De voorbereiding op de wederkomst van Christus houdt een verbintenis tot heiligheid in. Petrus schrijft in 2 Petrus 3:11-12: "Aangezien alles op deze manier zal worden vernietigd, wat voor soort mensen zou u dan moeten zijn? Je moet een heilig en godvruchtig leven leiden terwijl je uitkijkt naar de dag van God en de komst ervan bespoedigt.” Deze heiligheid gaat niet over het rigide handhaven van regels, maar over het toestaan dat de Heilige Geest ons karakter meer als dat van Christus vormgeeft. Het gaat om een voortdurend proces van berouw en vernieuwing, terwijl we ernaar streven ons leven in overeenstemming te brengen met Gods wil.

Een ander cruciaal aspect van de voorbereiding is de actieve betrokkenheid bij de missie van de Kerk. De gelijkenis van Jezus over de talenten in Mattheüs 25:14-30 herinnert ons eraan dat we geroepen zijn om trouwe rentmeesters te zijn van de gaven en middelen die God ons heeft toevertrouwd. Dit houdt in dat we onze vaardigheden, tijd en middelen gebruiken om Gods koninkrijk te bevorderen, hetzij door middel van evangelisatie, daden van barmhartigheid, hetzij door te werken aan rechtvaardigheid in onze gemeenschappen.

Voorbereiding omvat ook het cultiveren van een geest van waakzaamheid en onderscheidingsvermogen. Jezus spoort zijn volgelingen herhaaldelijk aan om "op te letten" en "voorbereid te zijn" (Mattheüs 24:42-44). Deze waakzaamheid gaat niet over angstige speculaties over de timing van de wederkomst van Christus, maar over het handhaven van een staat van geestelijke alertheid. Het betekent aandacht hebben voor de tekenen van Gods werk in de wereld om ons heen en bereid zijn om op Zijn leiding te reageren.

Een vaak over het hoofd gezien aspect van voorbereiding is het koesteren van de christelijke gemeenschap. De schrijver van Hebreeën moedigt gelovigen aan om "de ontmoeting niet op te geven, zoals sommigen doen, maar elkaar aan te moedigen - en des te meer als je de dag ziet naderen" (Hebreeën 10:25). Onze voorbereiding op de wederkomst van Christus is geen eenzame inspanning, maar een die we samen ondernemen als het Lichaam van Christus.

Het is ook belangrijk om een goed perspectief op aardse dingen te behouden. Hoewel we geroepen zijn om goede rentmeesters van onze hulpbronnen te zijn, moeten we ze licht vasthouden, denkend aan de woorden van Jezus over het opslaan van schatten in de hemel in plaats van op aarde (Mattheüs 6:19-21). Dit betekent niet dat we onze aardse verantwoordelijkheden verwaarlozen, maar dat we ze met een eeuwig perspectief vervullen.

Tot slot omvat de voorbereiding op de wederkomst van Christus het cultiveren van hoop en vreugde. De anticipatie op de wederkomst van Christus moet ons niet vullen met angst of bezorgdheid, maar met vreugdevolle verwachting. Paulus spreekt over de "kroon van rechtvaardigheid" die wacht op "allen die naar zijn verschijning hebben verlangd" (2 Timoteüs 4:8). Dit verlangen is geen passieve wenszucht, maar een actieve hoop die ons ondersteunt door de uitdagingen van het leven.

Kunnen we de exacte datum van Jezus’ terugkeer weten?

De vraag of we de exacte datum van de terugkeer van Jezus kunnen weten, heeft gelovigen in de loop van de geschiedenis van de kerk geïntrigeerd en soms verontrust. Het spreekt over ons natuurlijke menselijke verlangen naar zekerheid en onze gretigheid om de vervulling van Gods beloften te zien. Maar als we de leer van de Schrift en de wijsheid van de Kerk onderzoeken, komen we tot een duidelijk en nederig antwoord: Nee, we kunnen de exacte datum van de terugkeer van Jezus niet weten.

Dit antwoord komt rechtstreeks uit de woorden van Jezus zelf. In Mattheüs 24:36 zegt Hij ondubbelzinnig: "Maar omstreeks die dag of dat uur weet niemand het, zelfs niet de engelen in de hemel, noch de Zoon, maar alleen de Vader." Deze uitspraak is krachtig in haar implicaties. Het sluit niet alleen de menselijke kennis van de exacte timing uit, maar het geeft ook aan dat Jezus zelfs in Zijn geïncarneerde staat deze kennis niet had. Dit zou ons een diep gevoel van nederigheid moeten bijbrengen bij het benaderen van vragen over eschatologische timing.

De apostelen herhaalden deze leer in hun geschriften. In Handelingen 1:7 zegt Jezus tegen zijn discipelen: “Het is niet aan u om de tijden of data te kennen die de Vader op eigen gezag heeft vastgesteld.” Evenzo schrijft Paulus aan de Thessalonicenzen: “Over tijden en data hoeven wij u niet te schrijven, want u weet heel goed dat de dag des Heren zal komen als een dief in de nacht” (1 Thessalonicenzen 5:1-2). Deze passages benadrukken consequent de onkenbaarheid van de exacte timing van de wederkomst van Christus.

Door de geschiedenis heen zijn er talloze pogingen geweest om de datum van de wederkomst van Christus te berekenen of te voorspellen, vaak op basis van complexe interpretaties van bijbelse profetieën of numerieke symboliek. Maar deze pogingen zijn steevast misleidend gebleken, wat leidt tot teleurstelling en, in sommige gevallen, ontgoocheling onder gelovigen. Dergelijke ervaringen dienen als waarschuwende verhalen, die ons herinneren aan de wijsheid in het luisteren naar de woorden van Jezus over de onkenbaarheid van die tijd.

De kerkvaders hebben in hun wijsheid over het algemeen vermeden te speculeren over specifieke data voor de wederkomst van Christus. In plaats daarvan benadrukten ze het belang van voortdurende bereidheid en getrouw leven in het licht van de zekerheid van Zijn komst. Augustinus waarschuwde bijvoorbeeld voor pogingen om de tijd van het einde te berekenen en richtte zich in plaats daarvan op de huidige realiteit van de Kerk als de manifestatie van Gods koninkrijk.

Het is belangrijk om te begrijpen dat het onvermogen om de exacte datum te weten geen beperking van Gods macht of een fout in Zijn plan is. Integendeel, het dient verschillende belangrijke spirituele doeleinden. het houdt ons in een staat van constante paraatheid. Als we de exacte datum wisten, zouden we in de verleiding kunnen komen om onze voorbereiding uit te stellen of zelfgenoegzaam te worden in ons geloof. De onzekerheid moedigt voortdurende trouw en waakzaamheid aan.

Het niet kennen van de datum richt onze aandacht op het huidige moment en onze huidige verantwoordelijkheden. De gelijkenissen van Jezus over Zijn wederkomst, zoals de gelijkenis van de talenten (Mattheüs 25:14-30), benadrukken het belang van getrouw rentmeesterschap in het hier en nu. Onze roeping is niet om te speculeren over de toekomst, maar om ons geloof actief uit te leven in het heden.

De onkenbaarheid van de datum herinnert ons aan onze afhankelijkheid van God en de grenzen van de menselijke kennis. Het cultiveert nederigheid en vertrouwen in Gods soevereine timing. Zoals Jesaja 55:8-9 ons eraan herinnert, zijn Gods gedachten en wegen hoger dan de onze.

Hoewel we de exacte datum niet kunnen weten, zijn we geroepen om aandachtig te zijn voor de tekenen van de tijd waarover Jezus en de apostelen spraken. Deze tekenen worden ons niet gegeven zodat we een precieze tijdlijn kunnen creëren, maar om ons aan te moedigen te leven met een besef van de naderende dag van de Heer.

In plaats van te proberen te berekenen wat niet bekend is, worden we opgeroepen om elke dag in vreugdevolle verwachting van de wederkomst van Christus te leven, altijd klaar om onze Heer te ontmoeten. Deze staat van gereedheid is er niet een van angstig wachten, maar van actieve betrokkenheid bij de missie van de Kerk, groeiend in heiligheid en getuigend van de hoop die we op Christus hebben.