Dutch 
English 
Arabic 
Spanish 
Portuguese 
Chinese 
Russian 
French 
Italian 
German 
Japanese 
Van links naar rechts: Karol Wojtyla Sr., Joseph Ratzinger Sr., Mario Jose Bergoglio, Louis Marius Prevost. / Krediet: Publiek domein; Vourtesy van Ignatius Press; Vourtesy van de Sociëteit van Jezus Argentinië; redelijk gebruik
Personeel van het CNA, 15 juni 2025 / 04:00 uur (CNA).
De laatste vier pausen van de katholieke kerk - Johannes Paulus II, Benedictus XVI, Franciscus en onze nieuwe paus, Leo XIV - hadden hardwerkende vaders die elk van hun zonen belangrijke eigenschappen en waarden bijbrachten, waarvan vele te zien zijn in de manier waarop ze hun priesterschap uitoefenden en hun pausschappen uitvoerden.
Hier is een blik op de vaders achter de laatste vier Heilige Vaders:
Vader van paus Leo XIV: Louis Marius Prevost
Louis Marius Prevost werd geboren in Chicago op 28 juli 1920 en was van Italiaanse en Franse afkomst. Kort na zijn afstuderen aan de universiteit, diende hij in de marine tijdens de Tweede Wereldoorlog en in november 1943 werd de uitvoerende officier van een tank landing schip. Prevost nam ook deel aan de D-Day landingen in Normandië op 6 juni 1944, als onderdeel van Operatie Overlord. Hij bracht 15 maanden in het buitenland door en bereikte de rang van luitenant junior grade voordat de oorlog uiteindelijk eindigde.
Na thuiskomst, Prevost werd de superintendent van Brookwood School District 167, een basisschool district in Glenwood, Illinois. In 1949 trouwde hij met Mildred Agnes Martinez, een andere Chicagoan en een schoolbibliothecaris. Prevost overleed op 8 november 1997 op 77-jarige leeftijd aan darmkanker en atherosclerotische hartziekten.
Volgens de New York Times, In een interview in 2024 op de Italiaanse televisie herinnerde de toekomstige paus aan een tijd waarin hij zijn vader vertrouwt dat hij het juniorseminar waar hij naar toe ging, zou verlaten om te trouwen en een gezin te stichten.
“Misschien is het beter dat ik dit leven verlaat en ga trouwen; Ik wil kinderen, een normaal leven", herinnerde kardinaal Prevost zich toen tegen zijn vader te hebben gezegd.
Zijn vader antwoordde hem dat “de intimiteit tussen hem en mijn moeder” belangrijk was, maar dat geldt ook voor de intimiteit tussen een priester en de liefde van God.
“Er is hier iets om naar te luisteren”, herinnerde de toekomstige paus aan het denken.
Vader van paus Franciscus: Mario Jose Bergoglio
Mario Jose Bergoglio werd geboren op 2 april 1908 in Turijn, Italië. In 1929 emigreerde hij met zijn familie van Italië naar Argentinië om te vluchten voor het fascistische bewind van Benito Mussolini. In Argentinië werkte hij als accountant en was hij werkzaam bij de Argentijnse spoorwegen, een stabiele en gerespecteerde positie op dat moment. Hij trouwde in 1935 met Regina María Sívori en zij kregen vijf kinderen, waarvan de oudste de toekomstige paus Franciscus was. Mario Jose Bergoglio overleed in 1959 op 51-jarige leeftijd.
De familie Bergoglio woonde in een arbeiderswijk in Buenos Aires, waar het werk van de oudere Bergoglio ongetwijfeld zijn eigen kijk op het vaderschap en het gezinsleven vormde. Hoewel de overleden paus niet veel in het openbaar zei over zijn relatie met zijn eigen vader, sprak hij vaak over het belang van vaders en de noodzaak voor hen om aanwezig te zijn in het leven van hun kinderen, waarbij hij hen aanspoorde geduldig en vergevingsgezind te zijn en hun kinderen te corrigeren zonder hen te vernederen. Franciscus noemde de heilige Jozef vaak als een rolmodel voor alle vaders.
Vader van paus Benedictus XVI: Joseph Ratzinger Sr.
Joseph Ratzinger Sr. werd geboren op 6 maart 1877 in Winzer, Duitsland. Vanaf 1902 werkte hij als politieman. In 1920 trouwde hij op 43-jarige leeftijd met Maria Peintner. Joseph Alois Ratzinger, die opgroeide tot paus Benedictus XVI, was het derde en jongste kind in de familie.
Ratzinger Sr. was een vrome katholiek en sterk gekant tegen het nazi-regime. Hij weigerde vaak hun bevelen om tegenstanders te vervolgen op te volgen en werd als gevolg daarvan lastiggevallen door de nazi-hiërarchie. Om sancties te voorkomen, moest hij vaak van functie veranderen. Op 25 augustus 1959 overleed hij op 82-jarige leeftijd.
Tijdens de Wereldontmoeting van gezinnen Paus Benedictus sprak in 2012 over herinneringen die hij had aan zijn vader en zijn familie die opgroeiden.
"Het belangrijkste moment voor onze familie was altijd zondag, maar zondag begon echt op zaterdagmiddag", herinnerde hij zich. “Mijn vader las de zondagse lezingen voor uit een boek dat destijds erg populair was in Duitsland, waarin ook uitleg over de teksten was opgenomen. Zo begonnen we onze zondag, toen we in een sfeer van vreugde de liturgie binnengingen.”
Vader van paus Johannes Paulus II: Karol Wojtyla Sr.
Karol Wojtyla Sr. werd geboren op 18 juli 1879 in Bielsko-Biała, Polen. Hij was kleermaker van beroep, maar werd in 1900 opgeroepen voor het Astro-Hongaarse leger waarin hij in totaal 28 jaar doorbracht. Nadat Polen zijn onafhankelijkheid had herwonnen, werd hij toegelaten tot het Poolse leger, waar hij als luitenant diende tot hij in 1928 met pensioen ging.
Wojtyla Sr. trouwde met Emilia Kaczorowska en samen kregen ze drie kinderen: Edmund, Olga (die in de kindertijd stierf) en Karol, die later paus Johannes Paulus II zou worden. In 1929 overleed Emilia aan hart- en nierproblemen en drie jaar later overleed Edmund aan roodvonk. Dit liet Wojtyla Sr. alleen voor zijn zoon Karol zorgen. In 1938 verhuisden hij en Karol naar Krakau, zodat de jongen naar de Jagiellonian University kon gaan. Wojtyla Sr. overleed op 18 februari 1941 op 61-jarige leeftijd.
Paus Johannes Paulus II sprak vaak over het geloof van zijn vader en hoe dit zijn roeping tot het priesterschap inspireerde.
De Poolse paus eens zei van zijn vader: “Dag na dag kon ik de sobere manier waarop hij leefde observeren. Van beroep was hij soldaat en na de dood van mijn moeder werd zijn leven er een van voortdurend gebed. Soms werd ik 's nachts wakker en vond mijn vader op zijn knieën, net zoals ik hem altijd in de parochiekerk zag knielen. We hebben nooit gesproken over een roeping tot het priesterschap, maar zijn voorbeeld was in zekere zin mijn eerste seminarie, een soort huiselijk seminarie.”
