Dutch 
English 
Arabic 
Spanish 
Portuguese 
Chinese 
Russian 
French 
Italian 
German 
Japanese 
Seminarist Thomas Hammen glimlacht dinsdag met het oog op de Sint-Pietersbasiliek in Rome. 24 juni 2025. / Krediet: Courtney Mares/CNA
Vaticaanstad, 24 juni 2025 / 13:47 uur (CNA).
Meer dan 2.500 seminaristen uit 57 landen kwamen deze week samen in Rome om te bidden bij het graf van St. Peter, een zegen te ontvangen van paus Leo XIV en hun roepingen te vieren in het Jubileum van Seminaristen.
“Dank u voor het moedig aanvaarden van de uitnodiging van de Heer om Hem te volgen, discipelen te zijn en het seminarie binnen te gaan. Je moet moedig zijn en niet bang zijn", zei paus Leo XIV tegen de jongemannen die op 24 juni bijeenkwamen in de Sint-Pietersbasiliek.
"Zoals Christus liefhad met het hart van de mens, bent u geroepen om lief te hebben met het hart van Christus!" zei de paus in zijn catechese tegen de seminaristen en drong er bij hen op aan "met het hart van Jezus lief te hebben."
Gedurende twee dagen baden de pelgrims samen de rozenkrans bij het graf van de heilige Paulus, gingen door de heilige deuren van de basilieken in Rome en knielden voor de Eucharistie in aanbidding. Onder hen waren seminaristen van Albanië tot Argentinië, India tot Italië en de Verenigde Staten tot Oekraïne — elk met zijn eigen verhaal over hoe God hem tot het priesterschap riep.
Hier zijn negen seminaristen die deelden hoe zij de oproep tot het priesterschap hoorden:
Thomas Hammen, 28, Bisdom Pensacola-Tallahassee, Florida
“Ik denk dat een belangrijke boodschap is dat we gemaakt zijn om onszelf in liefde weg te geven, terwijl de cultuur zegt dat we alleen voor onszelf moeten leven ... In mijn studiejaren heb ik ervaren dat alles wat de wereld me vertelde me gelukkig zou maken en zoals paus Leo keer op keer heeft gezegd, waarbij hij Sint-Augustinus citeerde: “Mijn hart was rusteloos.”
“Gelukkig had ik aan de Florida State University een geweldige vriend die me uitnodigde voor een retraite, en op die retraite met eucharistische aanbidding hoorde ik de waarheid dat mijn hart voor God is gemaakt en wanneer ik voor hem leef, kom ik volledig tot leven en ben ik in staat om deel te nemen aan de missie die hij voor mij heeft.
“Ik zou zeggen dat mijn roeping het gevolg is van het feit dat God mij genade toont ... en van het feit dat ik weet dat ik geliefd ben, komt er een grote overtuiging dat ik ben gekozen voor iets groots en dat is echt de bron van mijn hele roeping om priester te worden.”
Hammen hoopt in 2030 te worden geordend.
Joseph Mlawa, aartsbisdom Agrigento, Italië
“Ik kom uit Tanzania en ben nu seminarist op Sicilië.”
“Sinds ik klein was, wilde ik priester worden. Het was echter een beetje moeilijk omdat mijn ouders in 2006 stierven. Maar in 2015 waren er missionarissen die naar mijn parochie kwamen en me hielpen om hier naar Italië te komen om de roeping van mijn roeping te vervullen ... Ze hielpen me om mijn collegegeld voor de negen jaar te betalen."
Thomas Stanczak, 35, aartsbisdom Milwaukee
Een recente bekeerling van het protestantisme, Stanczak zei dat hij "lees" zijn weg naar de kerk.
"Ik denk dat, zoals de heilige John Henry Newman zegt, "diep in de geschiedenis zijn, betekent ophouden protestants te zijn", zei hij.
“Ik voelde echt een zeer krachtige oproep van de Heer tijdens de mis ... en wanneer de Heer zegt dat je iets moet doen, is het moeilijk om nee te zeggen.”
In Rome heeft hij een “geweldige ervaring” gehad door naar de kerken te gaan van “de verschillende oude martelaren en heiligen die we bidden in de Romeinse canon, waarbij we de kerk van Cosmos en Damien, Johannes en Paulus, Agnes en Lucy hebben gezien”.
“Al deze verschillende prachtige heiligen hebben me echt geholpen om op een bijzondere manier contact te maken met de universele kerk.”
Hij hoopt in 2030 gewijd te worden.
Pietro, 24, Bisdom Locri-Gerace, Calabrië, Italië
“Ik moet zeggen dat ik, net als de heilige Petrus, de Heer veel weerstand heb geboden. Tot slot trok hij me op de een of andere manier aan de oren, zoals we zeggen ... Langzaam, met zijn kracht, liet [de Heer] me dag na dag zien wat de betekenis is van mijn roeping, niet alleen mijn roeping tot het priesterschap, maar ook om hem met heel mijn hart te volgen, voor zover hij me zal leiden, zelfs tot het punt waarop ik mijn leven geef.”
“Er zijn zoveel uitdagingen, zoals er altijd zijn geweest, en dus denk ik dat als de Kerk blijft vertrouwen en vertrouwen op de Heilige Geest, zij ze allemaal zal overwinnen.”
Carlos Bárcenas, 26, Aartsbisdom Panama
"De rusteloosheid was al in mij vanaf de baarmoeder van mijn moeder", grapte Bárcenas.
Tijdens zijn studie werktuigbouwkunde realiseerde hij zich “dat [God] me om iets meer vroeg.
"Ik wil vooral geloofwaardig, aanvaardbaar en consistent zijn met het christelijk leven", zei hij.
Pepe Zinkewich, 26, aartsbisdom Los Angeles
“Ik ben nr. 9 van de 10 kinderen. Ik ben opgegroeid in een zeer zwaar katholiek gezin ... maar ik voelde me pas echt tot het priesterschap geroepen toen ik naar de universiteit ging. Daar kwam ik in contact met een zeer heilige priester die van de Eucharistie hield en ervoor zou sterven. En dat heeft me echt geïnspireerd om Christus te volgen en mij aan zijn Kerk te wijden.”
“Door gebed en geestelijke leiding vond ik mijn roeping tot het diocesane seminarie, en ik heb er elke minuut van genoten. Sinds ik binnenkwam, dacht ik dat het priesterschap stil en eenvoudig zou zijn, maar het is het avontuur van mijn leven geworden!”
Zinkewich hoopt in 2029 te worden gewijd.
José Ylef Felicidad, 22, Bisdom Arecibo, Puerto Rico
“Ik voelde de roep toen ik 20 jaar oud was. Het was via een priestervriend van mij. Letterlijk, de Heer werd getransfigureerd in hem en hij vertelde me een zin die me ontroerde: 'Hij heeft je nodig.' Zijn gezicht veranderde in dat van Jezus, maar zonder op te houden hem te zijn. Het was buitengewoon.”
Het grootste streven van Felicidad is om "alles voor de Heer en voor het heilige volk van God" achter te laten.
Randy Marfo, 25, uit Ghana
Marfo ontdekte zijn roeping op jonge leeftijd toen hij als altaarjongen diende. Deze ervaring motiveerde hem om een roeping tot het priesterschap te volgen.
“Het grootste probleem waarmee mijn land wordt geconfronteerd, is dat de bevolking van katholieken in deze dagen afneemt omdat sommige priesters niet doen wat van hen wordt verwacht, dus laten leden van de kerk over aan andere denominaties, zoals Pinkstermensen of de Baptisten.”
Hij hoopt in 2030 gewijd te worden.
Willem Iván Sánchez Velázquez, bisdom Mayagüez, Puerto Rico
"Ik zit nu al zeven jaar in het seminarie", zei hij. “Ik ontmoette de bisschop en zodra ik klaar was met school, ging ik meteen naar het seminarie.”
Zijn hoop is om priester te worden die lijkt op “de goede herder” en “toegewijd te zijn aan het dienen van mijn schapen”.
"De Heer zelf zei: 'Bid tot de Heer van de oogst.' De Heer voorziet. Ik ben er vast van overtuigd dat de Heer de mensen die knielen antwoordt om te bidden. We moeten niet stoppen met bidden voor roepingen. Dat is het enige wat je kunt doen: bidden, bidden, bidden.”
De ervaring van Rome
De Amerikaanse seminaristen die deelnemen aan het jubileum zijn deze zomer in Italië voor de “Rome Experience”, een zes weken durend programma om te studeren, te bidden en in de voetsporen van de heiligen te treden. Deze seminaristen volgen lessen over kerkgeschiedenis en christelijke kunst en architectuur, terwijl ze ook pelgrimstochten maken naar kerken en heilige plaatsen in heel Rome.
“Terwijl ik hier ben geweest, was het zo geweldig om de heiligen te ontmoeten — om te bezoeken waar ze begraven zijn, om hun verhalen te horen,” zei Hammen. “Ik hoop terug te keren naar de Verenigde Staten en te delen wat ik hier heb meegemaakt.”
Het Jubileum van Seminaristen is slechts een van de vele spirituele vieringen die plaatsvinden in Rome tijdens het heilige jaar. Vanaf woensdag organiseert het Vaticaan ook een jubileum van bisschoppen en een jubileum van priesters.
