Dutch 
English 
Chinese 
Arabic 
Spanish 
Portuguese 
Russian 
French 
Italian 
German 
Japanese 
Seminarist Thomas Hammen glimlacht met uitzicht op de Sint-Pietersbasiliek in Rome op dinsdag 24 juni 2025. / Credit: Courtney Mares/CNA
Vaticaanstad, 24 juni 2025 / 13:47 uur (CNA).
Meer dan 2.500 seminaristen uit 57 landen kwamen deze week samen in Rome om te bidden bij het graf van de heilige Petrus, een zegen te ontvangen van paus Leo XIV en hun roeping te vieren tijdens het Jubileum van Seminaristen.
“Dank u dat u moedig de uitnodiging van de Heer hebt aanvaard om hem te volgen, om discipelen te zijn, om het seminarie binnen te gaan. Jullie moeten moedig zijn en niet bang zijn,” zei paus Leo XIV tegen de jonge mannen die op 24 juni in de Sint-Pietersbasiliek waren verzameld.
“Zoals Christus liefhad met het hart van een mens, zijn jullie geroepen om lief te hebben met het hart van Christus!” zei de paus in zijn catechese aan de seminaristen, waarbij hij hen aanspoorde om “lief te hebben met het hart van Jezus.”
Gedurende twee dagen baden de jubileumpelgrims samen de rozenkrans bij het graf van de heilige Paulus, gingen ze door de Heilige Deuren van de basilieken in Rome en knielden ze in aanbidding voor de eucharistie. Onder hen waren seminaristen uit Albanië tot Argentinië, India tot Italië en de Verenigde Staten tot Oekraïne — ieder met zijn eigen verhaal over hoe God hem riep tot het priesterschap.
Hier zijn negen seminaristen die deelden hoe zij de roeping tot het priesterschap hoorden:
Thomas Hammen, 28, Bisdom Pensacola-Tallahassee, Florida
“Ik denk dat een kernboodschap is dat we gemaakt zijn om onszelf in liefde weg te schenken, terwijl de cultuur zegt dat je alleen voor jezelf moet leven… Vooral tijdens mijn studietijd ervoer ik dat ik alles had waarvan de wereld zei dat het me gelukkig zou maken, en zoals paus Leo steeds opnieuw heeft gezegd, citerend uit de heilige Augustinus: ‘mijn hart was onrustig.’
“Gelukkig had ik op de Florida State University een geweldige vriend die me uitnodigde voor een retraite, en tijdens die retraite, bij de eucharistische aanbidding, hoorde ik de waarheid dat mijn hart voor God gemaakt is en dat ik, wanneer ik voor Hem leef, pas echt tot leven kom en in staat ben om de missie te vervullen die Hij voor mij heeft.
“Ik zou zeggen dat mijn roeping het resultaat is van Gods barmhartigheid… en vanuit het weten dat ik geliefd ben, komt een grote overtuiging dat ik voor iets groots ben uitgekozen, en dat is echt de bron van mijn hele roeping om priester te worden.”
Hammen hoopt in 2030 tot priester gewijd te worden.
Joseph Mlawa, Aartsbisdom Agrigento, Italië
“Ik kom uit Tanzania en nu ben ik seminarist op Sicilië.”
“Sinds ik klein was, wilde ik priester worden. Dat was echter een beetje moeilijk omdat mijn ouders in 2006 overleden. Maar in 2015 kwamen er missionarissen naar mijn parochie en zij hielpen me om hier naar Italië te komen om mijn roeping te vervullen… Ze hielpen mijn collegegeld voor de negen jaar te betalen.”
Thomas Stanczak, 35, Aartsbisdom Milwaukee
Als recente bekeerling vanuit het protestantisme zei Stanczak dat hij zijn weg naar de Kerk had “gelezen”.
“Ik denk, zoals de heilige John Henry Newman zegt: ‘diep in de geschiedenis zijn betekent ophouden protestant te zijn’,” zei hij.
“Ik voelde echt een zeer sterke roeping van de Heer tijdens de mis… en als de Heer zegt dat je iets moet doen, is het moeilijk om nee te zeggen.”
In Rome heeft hij een “prachtige ervaring” gehad door kerken te bezoeken van “de verschillende oude martelaren en heiligen waar we in de Romeinse canon voor bidden, het zien van de kerk van Cosmas en Damianus, Johannes en Paulus, Agnes en Lucia.”
“Al deze verschillende prachtige heiligen hebben me echt geholpen om me op een speciale manier te verbinden met de universele Kerk.”
Hij hoopt in 2030 gewijd te worden.
Pietro, 24, Bisdom Locri-Gerace, Calabrië, Italië
“Ik moet zeggen dat ik, net als de heilige Petrus, veel weerstand bood aan de Heer. Uiteindelijk heeft hij me op de een of andere manier ‘bij de oren getrokken’, zoals we zeggen… Langzaam, met zijn kracht, liet [de Heer] me dag na dag zien wat de betekenis van mijn roeping is, niet alleen mijn roeping tot het priesterschap, maar ook om hem met heel mijn hart te volgen, zover als hij me zal leiden, zelfs tot het punt dat ik mijn leven geef.”
“Er zijn zoveel uitdagingen, zoals die er altijd zijn geweest, en dus denk ik dat als de Kerk blijft vertrouwen op de Heilige Geest, zij ze allemaal zal overwinnen.”
Carlos Bárcenas, 26, Aartsbisdom Panama
“De onrust zat al in mij vanaf de schoot van mijn moeder,” grapte Bárcenas.
Tijdens zijn studie werktuigbouwkunde “besefte ik dat [God] me om iets meer vroeg.”
“Ik wil bovenal geloofwaardig, acceptabel en consistent zijn met het christelijk leven,” zei hij.
Pepe Zinkewich, 26, Aartsbisdom Los Angeles
“Ik ben de negende van 10 kinderen. Ik groeide op in een zeer katholiek gezin… maar ik voelde me niet echt geroepen tot het priesterschap totdat ik op kamers ging voor mijn studie. Daar kwam ik in contact met een zeer heilige priester die van de eucharistie hield en ervoor zou sterven. En dat inspireerde me echt om Christus te volgen en me aan zijn Kerk te wijden.”
“Door gebed en geestelijke begeleiding vond ik mijn roeping naar het diocesane seminarie, en ik heb van elke minuut genoten. Sinds ik begon, dacht ik dat het priesterschap rustig en eenvoudig zou zijn, maar het is het avontuur van mijn leven geworden!”
Zinkewich hoopt in 2029 gewijd te worden.
José Ylef Felicidad, 22, Bisdom Arecibo, Puerto Rico
“Ik voelde de roeping toen ik 20 jaar oud was. Het was via een bevriende priester. Letterlijk, de Heer werd in hem getransfigureerd en hij vertelde me een zin die me raakte: ‘Hij heeft je nodig.’ Zijn gezicht veranderde in dat van Jezus, maar zonder op te houden hemzelf te zijn. Het was buitengewoon.”
Felicidad’s grootste aspiratie is om “alles achter te laten voor de Heer en voor het heilige volk van God.”
Randy Marfo, 25, uit Ghana
Marfo ontdekte zijn roeping op jonge leeftijd toen hij misdienaar was. Deze ervaring motiveerde hem om een roeping tot het priesterschap te volgen.
“Het grootste probleem waar mijn land mee kampt, is dat het aantal katholieken tegenwoordig afneemt omdat sommige priesters niet doen wat van hen verwacht wordt, dus verlaten kerkleden de Kerk voor andere denominaties, zoals pinkstergemeenten of baptisten.”
Hij hoopt in 2030 gewijd te worden.
William Iván Sánchez Velázquez, Bisdom Mayagüez, Puerto Rico
“Ik zit nu zeven jaar op het seminarie,” zei hij. “Ik ontmoette de bisschop en zodra ik klaar was met school, ging ik direct naar het seminarie.”
Zijn hoop is om een priester te worden die lijkt op “de Goede Herder” en om “toegewijd te zijn aan het dienen van mijn schapen.”
“De Heer zelf zei: ‘Bid tot de Heer van de oogst.’ De Heer voorziet. Ik geloof er vast in dat de Heer antwoordt aan de mensen die knielen om te bidden. We moeten niet stoppen met bidden voor roepingen. Dat is het enige wat we moeten doen: bidden, bidden, bidden.”
The Rome Experience
De Amerikaanse seminaristen die deelnemen aan het jubileum zijn deze zomer in Italië voor de “Rome Experience”, een zes weken durend programma om te studeren, te bidden en in de voetsporen van de heiligen te treden. Deze seminaristen volgen lessen over kerkgeschiedenis en christelijke kunst en architectuur, terwijl ze ook op bedevaart gaan naar kerken en heilige plaatsen in heel Rome.
“Terwijl ik hier ben, is het zo geweldig om de heiligen te ontmoeten — om te bezoeken waar ze begraven liggen, om hun verhalen te horen,” zei Hammen. “Mijn hoop is om terug te keren naar de Verenigde Staten en te delen wat ik hier heb ervaren.”
Het Jubileum van Seminaristen is slechts een van de vele spirituele vieringen die tijdens het heilig jaar in Rome plaatsvinden. Vanaf woensdag zal het Vaticaan ook een Jubileum van Bisschoppen en een Jubileum van Priesters organiseren.