Ignatius van Antiochië: de vroege kerkvader die verlangde naar vereniging met Christus

[ad_1]

Ignatius van Antiochië met het kind Jezus. / Krediet: Lorenzo Lotto, Publiek domein, via Wikimedia Commons

Personeel van het CNA, 17 oktober 2024 / 04:00 uur (CNA).

Op 17 oktober herinnert de rooms-katholieke kerk zich de vroege kerkvader, bisschop en martelaar St. Ignatius van Antiochië, wiens geschriften getuigen van de sacramentele en hiërarchische aard van de kerk vanaf haar vroegste dagen.

Oosterse katholieken en oosters-orthodoxe christenen vieren zijn nagedachtenis op 20 december.

In een algemeen audiëntie op de heilige Ignatius van Antiochië in 2007 merkte paus Benedictus XVI op dat “geen enkele kerkvader het verlangen naar eenheid met Christus en naar leven in hem heeft uitgedrukt met de intensiteit van Ignatius”.

In zijn brieven zei de paus: "Men voelt de frisheid van het geloof van de generatie die de apostelen nog kende. In deze brieven kan ook de vurige liefde van een heilige worden gevoeld.”

Ignatius, geboren in Syrië in het midden van de eerste eeuw na Christus, zou persoonlijk zijn geïnstrueerd — samen met een andere toekomstige martelaar, St. Polycarpus — door de apostel Johannes. Toen Ignatius rond het jaar 70 bisschop van Antiochië werd, nam hij het leiderschap over van een lokale kerk die volgens de traditie voor het eerst werd geleid door de heilige Petrus voordat hij naar Rome verhuisde.

Hoewel de heilige Petrus zijn pauselijk primaatschap aan de bisschoppen van Rome overdroeg in plaats van aan Antiochië, speelde de stad een belangrijke rol in het leven van de vroege Kerk. Gelegen in het huidige Turkije, was het een belangrijke stad van het Romeinse Rijk en was het ook de plaats waar de gelovigen in Jezus’ leringen en zijn opstanding voor het eerst “christenen” werden genoemd.

Ignatius leidde de christenen van Antiochië tijdens het bewind van de Romeinse keizer Domitianus, de eerste van de keizers die zijn goddelijkheid verkondigde door de titel “Heer en God” aan te nemen. Onderwerpen die de keizer onder deze titel niet zouden aanbidden, konden met de dood worden gestraft. Als leider van een groot katholiek bisdom in deze periode toonde Ignatius moed en werkte hij eraan om het in anderen te inspireren.

Na de moord op Domitianus in het jaar 96 regeerde zijn opvolger Nerva kort en werd al snel gevolgd door keizer Trajanus. Onder zijn bewind waren christenen opnieuw ter dood veroordeeld voor het ontkennen van de heidense staatsgodsdienst en het weigeren deel te nemen aan de riten ervan. Het was tijdens zijn bewind dat Ignatius werd veroordeeld voor zijn christelijke getuigenis en vanuit Syrië naar Rome werd gestuurd om ter dood te worden gebracht.

Onder begeleiding van een team van militaire bewakers slaagde Ignatius er niettemin in zeven brieven samen te stellen: zes aan verschillende plaatselijke kerken in het hele rijk (inclusief de Kerk van Rome) en één aan zijn collega-bisschop Polycarpus, die enkele decennia later zijn eigen leven voor Christus zou geven.

De brieven van Ignatius benadrukten hartstochtelijk het belang van de eenheid van de Kerk, de gevaren van ketterij en het overtreffende belang van de Eucharistie als “geneesmiddel van onsterfelijkheid”. Deze geschriften bevatten de eerste schriftelijke beschrijving van de Kerk als “katholiek”, afkomstig van het Griekse woord dat zowel universaliteit als volheid aanduidt.

Een van de meest opvallende kenmerken van de brieven van Ignatius is zijn enthousiaste omhelzing van het martelaarschap als middel tot vereniging met God en eeuwig leven.

"Alle genoegens van de wereld en alle koninkrijken van deze aarde zullen mij niets baten", schreef hij aan de Kerk van Rome. "Het is beter voor mij om voor Jezus Christus te sterven dan over alle einden van de aarde te regeren."

"Nu begin ik discipel te worden", verklaarde de bisschop. "Laat vuur en het kruis; laat de menigte van wilde dieren, laten scheuren, breken en ontwrichtingen van botten; het afsnijden van leden; verbrijzeling van het hele lichaam; en laat alle vreselijke kwellingen van de duivel over mij komen. Laat mij alleen Jezus Christus bereiken.”

De heilige Ignatius van Antiochië heeft voor de laatste keer in het openbaar van Christus getuigd in het Flavische amfitheater in Rome, waar hij door leeuwen werd verscheurd.

"Ik ben de tarwe van de Heer", zei hij voordat hij tegenover hen stond. "Ik moet gemalen worden door de tanden van deze beesten om het zuivere brood van Christus te worden."

Zijn nagedachtenis werd geëerd, en zijn botten vereerd, kort na zijn dood rond het jaar 107.

Dit artikel werd voor het eerst gepubliceerd op 14 oktober 2012 en is bijgewerkt.

[ad_2]

Bronlink