Robert Bellarmine (heilige)

[ad_1]

Robert Bellarmine (heilige)

Datum van het feest: 17 sept.

Op 17 september viert de katholieke kerk de Italiaanse kardinaal en theoloog St. Robert Bellarmine. Een van de grote heiligen van de jezuïeten orde, St. Robert is ook uitgeroepen tot een arts van de kerk en de patroonheilige van catechisten.

Robert Bellarmine werd geboren op 4 oktober 1542 in de Toscaanse stad Montepulciano. Zijn oom was kardinaal en werd later paus Marcellus II. Als jonge man ontving Robert zijn opleiding van de jezuïetenorde, die slechts twee jaar voor zijn geboorte schriftelijke pauselijke goedkeuring had gekregen.

In september 1560 trad Robert zelf toe tot de jezuïetenorde. Hij studeerde filosofie voor drie jaar in Rome, vervolgens onderwezen geesteswetenschappen tot 1567, toen hij begon met een studie van de theologie die duurde tot 1569. De laatste fase van zijn opleiding benadrukte de weerlegging van protestantse fouten.

Robert ontving wijding tot het priesterschap in België, waar zijn preken trok menigten van zowel katholieken en protestanten. In 1576 keerde hij terug naar Italië en nam een academische positie in om theologische controverses aan te pakken. Het resulterende werk, zijn “Geschillen”, werd een klassieker in de katholieke apologetiek.

Tegen het einde van de jaren 1580 werd de gewaardeerde theoloog "geestelijke vader" van het Romeinse college. Hij diende als gids voor de heilige Aloysius Gonzaga aan het einde van het leven van de jonge jezuïet, en hielp bij de productie van de gezaghebbende Latijnse tekst van de Bijbel waar het recente Concilie van Trente om vroeg.

Rond het einde van de eeuw werd Robert adviseur van paus Clemens VIII. De paus benoemde hem in 1599 tot kardinaal en verklaarde hem tot de meest opgeleide man in de kerk. Robert speelde een rol in een debat tussen dominicanen en jezuïeten over genade, hoewel de paus later besloot om hem te benoemen en te wijden als de aartsbisschop van Capua.

De drie jaar van de kardinaal-aartsbisschop in Capua waren een voorbeeld van trouw aan de hervormingsgeest en decreten van het Concilie van Trente. Hij werd beschouwd als een mogelijke paus in twee opeenvolgende verkiezingen, maar de gedachte om paus te worden verstoorde hem en uiteindelijk werd hij nooit gekozen.

In de vroege jaren van de 17e eeuw nam de kardinaal in het openbaar stelling voor de vrijheid van de Kerk toen deze in Venetië en Engeland werd aangevallen. Hij probeerde ook, hoewel niet met succes, te onderhandelen over vrede tussen het Vaticaan en zijn persoonlijke vriend Galileo Galilei, op aandringen van de wetenschapper dat niet alleen de aarde, maar het hele universum rond de zon draaide.

Kardinaal Bellarmine ging in de zomer van 1621 met pensioen vanwege gezondheidsproblemen. Twee jaar eerder had hij zijn gedachten over het einde van het aardse leven uiteengezet in een boek met de titel “The Art of Dying Well”. In dat werk legde de kardinaal uit dat de voorbereiding op de dood de belangrijkste bezigheid van het leven was, aangezien de toestand van de ziel bij de dood de eeuwige bestemming van de persoon zou bepalen.

Robert Bellarmine overleed op 17 september 1621. Paus Pius XI heiligde hem in 1931 en verklaarde hem tot doctor in de kerk.

[ad_2]

Bronlink