De non in een tent: Ontmoet de zuster die de nationale eucharistische pelgrimstocht volgt

[ad_1]

Bron

Zuster Mary Rose Chinn van de Handmaids of the Triune God woont op 8 juni 2024 een Byzantijnse Goddelijke Liturgie bij bij bij de Heilige Bescherming van de Moeder Gods Byzantijnse Katholieke Kerk in het centrum van Denver. / Krediet: Kate Quiñones/CNA

Denver, Colo., 12 juni 2024 / 16:00 uur (CNA).

In haar dagelijks leven werkt zuster Mary Rose Chinn van de Handmaids of the Triune God met openbare schoolkinderen in Ventura, Californië, een kuststad ten noordwesten van Los Angeles. Maar deze zomer ging ze op weg om te kamperen en Jezus in de Eucharistie te volgen.

Toen Chinn vernam dat een groep "eeuwige pelgrims" van Californië naar Indiana zou reizen op de Junipero Serra-route van de nationale eucharistische pelgrimstocht, wilde ze er deel van uitmaken.

Uitgerust met haar auto, een tent en de "engelen en heiligen in de hemel", volgt Chinn het online schema van de pelgrims, die Jezus in de Eucharistie te voet en per busje vergezellen op weg naar het Lucas Oil Stadium in Indianapolis, waar het Nationaal Eucharistisch Congres zal worden gehouden op 17-21 juli.

Onderweg biedt ze de gebedsintenties van de mensen in Ventura aan en biedt ze aan te bidden voor de gebedsintenties van degenen die ze van stad tot stad en van parochie tot parochie ontmoet.

De dagen van Chinn zijn een mix van mensen ontmoeten, verschillende parochies bezoeken en processies bijwonen, gevolgd door de eenzaamheid van kamperen.

"Het geeft me de tijd om stil en eenzaam met hem [Jezus] te zijn in de tijden dat ik niet in de kerken of in de parochie ben", vertelde ze CNA. “Omdat er veel campers zijn, maar heel weinig tentcampers.”

Chinn is al eerder op vele soorten pelgrimstochten geweest, hetzij met een organisatie of “op haar eigen manier”. Met wat backpackervaring zei ze dat ze zich voorbereid voelde op deze pelgrimstocht. 

“De kans op een pelgrimstocht is voor mij als een microkosmos van het dagelijks leven, waar je echt moet luisteren en vertrouwen op Gods voorzienigheid voor de volgende stap”, zei ze. "Je kunt je plannen maken ... maar dan geef je je plannen over aan de Heer en zie je hoe hij de dag uitwerkt. Zo is het gegaan.”

Bekering door de Eucharistie

"Mijn bedoeling voor de pelgrimstocht was om de Heer te danken voor zijn gave van zichzelf in de heilige communie", legde Chinn uit. 

Chinn, een bekeerling tot de katholieke kerk, zei dat een andere reden waarom ze zich bij de pelgrimstocht aansloot, was omdat “het in werkelijkheid Jezus in de Eucharistie was die mij in de katholieke kerk bracht”. 

"Omdat ik, toen ik met een vriend naar de mis ging, het Oude Testament las en me afvroeg wat er was gebeurd met alle Oudtestamentische wetten inzake opoffering, de protestantse kerken, en er geen opoffering was", legde ze uit. “Maar zodra ik de mis bijwoonde, zag ik Jezus geofferd.” 

Hoewel aanvankelijk begeleid in het christendom door Pinkstermensen, leerde ze meer over het geloof van een katholieke priester voordat ze uiteindelijk toetrad tot de katholieke kerk.

“Van al mijn jaren van opgroeien had ik veel katholieke vrienden, maar niemand deelde ooit de mis met mij. Ze hebben me nooit uitgenodigd voor de mis", zei ze. “Ik werd aan het christendom voorgesteld door klanten in de restaurants van mijn ouders die Pinksterchristenen waren, en zij nodigden me uit in hun kerk. Zo ben ik Jezus voor het eerst tegengekomen in zijn woord en door gebed en door de mogelijkheid dat de Heilige Geest genezing brengt, waardoor je leven wordt ontstoken.”

Toen ze geconfronteerd werd met de beslissing tussen het katholicisme en het pinksteren, trok de eucharistie haar naar het katholieke geloof. 

“En dus vroeg ik aan het eind van mijn gebed aan Jezus: “Dus was mij werkelijk de gave van het geloof gegeven om in Jezus in de Eucharistie te geloven, op het altaar in de tabernakel?” en ik zei: “Ja,” herinnerde ze zich. “Dus, hoe kon ik weglopen van de katholieke kerk? Omdat het Jezus zou ontkennen.”

Tijdens de pelgrimstocht zei Chinn dat ze van plan is “te bidden en Gods vergeving te vragen — het oude woord is “herstel” — voor degenen die niet in zijn werkelijke aanwezigheid geloven en [ik] bid voor hun bekering om terug te kunnen komen”.

Chinn zei dat ze sinds de COVID-19-pandemie heeft gemerkt dat veel mensen niet naar de mis zijn teruggekeerd. Zij bidt dat zij "God mogen aanbidden zoals Jezus zich aan ons heeft gegeven".

“Ik merk dat er een tendens is, en het is eeuwigdurend, en het is in alle parochies, waar de ouders [hun kinderen] voor de sacramenten sturen, maar dan oefenen ze het geloof niet regelmatig uit,” legde Chinn uit. "En [ik bid] voor hen om verliefd te worden op Jezus en de heilige Communie, en de Eucharistie, en die Mis - dat ze consequent en constant zouden zijn." 

"Als ze zich maar realiseren dat het leven veel stabieler wordt", vervolgde ze. “De Heer is de hele tijd bij hen – die relatie kan zich ontwikkelen.”

“Wat mij het meest is opgevallen, is het aantal parochies dat de pelgrimstocht [bereikt]. We gaan, in ieder geval soms op zondag, door ten minste drie parochiesteden", zei ze. “En dan is er nog de benedictie. Ik heb dus minstens drie keer per dag een benedictie ontvangen.”

Op de vraag wat haar tot nu toe is opgevallen, legde Chinn uit dat het het geloof was van de mensen die ze ontmoet.

“Ik vind, omdat ik me kan vermengen met de parochianen, dat het beslist gelovige mensen zijn”, vervolgde ze. “Er is een identificatie, ook al kennen ze mij niet, en ik ken hen niet. Ze zijn erg vrijgevig geweest tijdens de wandeling met mij.”

"Het fundamentele geloof van het volk is er nog steeds", zei Chinn. "Hoewel ze zeggen dat het katholicisme in de Verenigde Staten afneemt, is er een groot deel van de mensen die nog steeds gelovigen zijn, die bereid zijn om extra naar buiten te komen en vervolgens God te aanbidden — met name Jezus in de Eucharistie."

[ad_2]