Bijbelstudie: Wie was Maria Magdalena?

Wie was Maria Magdalena in de Bijbel?

Maria Magdalena neemt een bijzondere plaats in in het verhaal van onze Heer Jezus Christus en in de harten van de gelovigen. Zij was een van de meest toegewijde volgelingen van Jezus en speelde een cruciale rol als getuige van zijn dood, begrafenis en opstanding. De evangeliën vertellen ons dat Maria Magdalena aanwezig was bij de kruisiging en een van de eersten was die het lege graf op Paasmorgen ontdekte (Cappadona, 2023; Rachet, 2014).

Maar Maria Magdalena was meer dan alleen een getuige: zij was een discipel, gekozen door Christus zelf. Het Evangelie van Johannes vertelt hoe zij de eerste persoon was die de verrezen Heer zag, en hoe Jezus haar de taak toevertrouwde om de andere discipelen over zijn opstanding te vertellen (Cappadona, 2023). Op dit moment werd Maria Magdalena, zoals sommige kerkvaders haar hebben genoemd, de "apostel van de apostelen".

We mogen niet vergeten dat in een tijd waarin het getuigenis van vrouwen niet werd gewaardeerd in de samenleving, Jezus Maria Magdalena koos voor deze belangrijkste missie. Dit spreekt boekdelen over de liefde en het respect van Christus voor alle mensen, ongeacht geslacht of sociale status. De rol van Maria Magdalena herinnert ons eraan dat we in Gods ogen allemaal gelijk zijn en allemaal een rol spelen bij het verspreiden van het goede nieuws.

De evangeliën vertellen ons ook dat Jezus zeven demonen uit Maria Magdalena had geworpen (Cappadona, 2023). Deze ervaring van genezing en bevrijding moet voor haar transformatief zijn geweest, wat heeft geleid tot haar diepe toewijding aan Christus. Haar verhaal is een krachtige herinnering aan Gods barmhartigheid en de transformerende kracht van het geloof.

In de eeuwen daarna is Maria Magdalena geëerd als een heilige in de katholieke, orthodoxe, anglicaanse en lutherse tradities (K. & O, 2018). Haar feestdag wordt gevierd op 22 juli en veel kerken en religieuze instellingen dragen haar naam.

Laten we ons laten inspireren door de trouw van Maria Magdalena, haar moed om zelfs in zijn donkerste uur bij Jezus te blijven en haar vreugde om de opstanding te verkondigen. Mogen wij, net als zij, het goede nieuws van de liefde en het heil van Christus graag delen met iedereen die wij ontmoeten.

Wat is er bekend over de achtergrond en het vroege leven van Maria Magdalena?

Wanneer we de achtergrond en het vroege leven van Maria Magdalena beschouwen, moeten we nederig benaderen, want de evangeliën geven ons beperkte informatie. Maar zelfs in deze schaarste aan details kunnen we diepgaande betekenis en inspiratie vinden.

We weten dat Maria “Magdalena” werd genoemd, wat waarschijnlijk aangeeft dat ze uit een stad met de naam Magdala kwam (Cappadona, 2023). Dit was een vissersdorp aan de westelijke oever van het Meer van Galilea, dat in de tijd van Jezus bekend stond om zijn welvaart. Hieruit kunnen we afleiden dat Maria uit een regio kwam die bekend was met handel en diverse invloeden.

De evangeliën spreken niet over de familie van Maria Magdalena of haar leven voordat zij Jezus ontmoette. Deze stilte nodigt ons uit om ons niet te richten op haar verleden, maar op haar transformatie door haar ontmoeting met Christus. Het herinnert ons eraan dat in Gods ogen onze achtergrond niet onze waarde of ons potentieel voor heiligheid bepaalt.

Wat we wel weten is dat Maria Magdalena werd geteisterd door zeven demonen, waaruit Jezus haar bevrijdde (Cappadona, 2023). Deze ervaring van diepe genezing moet een keerpunt in haar leven zijn geweest. Het spreekt ons aan over de bevrijdende kracht van de liefde van Christus, die ons kan bevrijden van onze diepste strijd en ellende.

Sommige tradities hebben Maria Magdalena vermengd met andere figuren in de evangeliën, zoals Maria van Bethanië of de naamloze zondige vrouw die de voeten van Jezus heeft gezalfd (Rachet, 2014). De moderne wetenschap en het kerkelijk onderwijs maken echter onderscheid tussen deze figuren. We moeten oppassen dat we de identiteit van Maria Magdalena niet verwarren of tot stereotypen reduceren.

Het is belangrijk op te merken dat Maria Magdalena nergens in de evangeliën wordt beschreven als een prostituee (Rachet, 2014). Deze misvatting, die later in de kerkgeschiedenis is ontstaan, heeft helaas haar ware rol als trouwe discipel en getuige van de opstanding overschaduwd.

Uit de evangelieverslagen komt een beeld naar voren van een vrouw die, na de genezende kracht van Christus te hebben ervaren, zich van ganser harte aan het volgen van Hem heeft gewijd. We zien haar als onderdeel van een groep vrouwen die Jezus en de discipelen steunden in hun bediening (Wyche, 2017). Dit vertelt ons dat Maria Magdalena een vrouw van middelen en vrijgevigheid was, die haar middelen gebruikte om de missie van Christus te bevorderen.

Laten we bij het nadenken over de achtergrond van Maria Magdalena niet vergeten dat God mensen uit alle lagen van de bevolking oproept om Hem te dienen. Haar verhaal moedigt ons aan om verder te kijken dan maatschappelijke labels en de waardigheid in elke persoon te zien. Het daagt ons uit om open te staan voor Gods transformerende genade in ons eigen leven, ongeacht waar we vandaan komen of welke lasten we dragen.

Hoe heeft Maria Magdalena Jezus voor het eerst ontmoet?

Het moment waarop een ziel Christus voor het eerst ontmoet, is altijd een diepgaande en transformerende ervaring. Voor Maria Magdalena was deze ontmoeting niet minder belangrijk, hoewel de evangeliën ons geen gedetailleerd verslag geven van hun eerste ontmoeting.

Wat we wel weten, en wat van het grootste belang is, is dat Jezus Maria Magdalena bevrijdde van zeven demonen (Cappadona, 2023). Het evangelie van Lucas vertelt ons: "Maria, genaamd Magdalena, van wie zeven demonen waren uitgegaan" (Lucas 8:2). Deze genezing was ongetwijfeld het beslissende moment in de relatie van Maria met Jezus.

We moeten hier pauzeren en nadenken over de diepte van deze ontmoeting. Bevrijd te zijn van zeven demonen suggereert dat Maria zwaar had geleden. Misschien was ze verbannen uit haar gemeenschap, belast door fysieke of mentale aandoeningen, of gevangen in patronen van zonde. In haar nood ontmoette ze Jezus – of beter gezegd, Jezus ontmoette haar in haar nood.

Stel je voor, als je wilt, het medeleven in de ogen van onze Heer, toen hij Maria in haar lijden aankeek. Stel je de zachtheid van zijn aanraking voor, de kracht van zijn woorden toen hij de demonen beval haar te verlaten. Dit was niet alleen een fysieke genezing, maar ook een herstel van de waardigheid en identiteit van Maria als een geliefd kind van God.

We kunnen ervan uitgaan dat deze ontmoeting een onuitwisbare stempel op het hart van Maria heeft gedrukt. Vanaf dat moment werd zij een van de meest toegewijde volgelingen van Jezus. De evangeliën vertellen ons dat zij, samen met andere vrouwen, Jezus en de twaalf apostelen vergezelde en hen uit eigen middelen ondersteunde (Lucas 8:1-3)(Wyche, 2017).

Dit detail is belangrijk, mijn broeders en zusters. Hieruit blijkt dat de reactie van Maria Magdalena op de genezing van Christus er een was van dankbaarheid en vrijgevigheid. Ze ontving niet zomaar de gave van genezing en ging op weg. In plaats daarvan wijdde zij haar leven en middelen aan de ondersteuning van Jezus’ bediening.

De eerste ontmoeting van Maria Magdalena met Jezus herinnert ons aan de transformerende kracht van de liefde van Christus. Het spreekt tot ons over een God die ons zoekt in onze gebrokenheid, die niet afgestoten wordt door onze verdrukkingen of zonden, maar die komt om ons te genezen en te herstellen.

Bovendien daagt het ons uit om ons eigen antwoord op Gods genade in ons leven te overwegen. Zijn we, net als Maria Magdalena, bereid om onze oude manier van leven achter ons te laten en Jezus van harte te volgen? Zijn we bereid om onze gaven en middelen te gebruiken in dienst van het Evangelie?

Hoe hebben verschillende christelijke denominaties Maria Magdalena gezien en vereerd?

In de katholieke traditie wordt Maria Magdalena al lang vereerd als een heilige. Zij wordt vereerd als de “apostel van de apostelen” voor haar rol bij de aankondiging van de opstanding aan Jezus’ discipelen (Cappadona, 2023). In 2016 verhoogde paus Franciscus de liturgische viering van de heilige Maria Magdalena van een gedenkteken tot een feest, waarbij hij haar belang in het leven en de missie van de Kerk benadrukte (Brylak & Madajczak, 2023). Deze beslissing benadrukte haar rol als de eerste getuige van de opstanding en als een model van ware en authentieke evangelisatie.

De orthodoxe kerk hecht ook veel waarde aan Maria Magdalena en erkent haar als “gelijk aan de apostelen”. In de orthodoxe iconografie wordt ze vaak afgebeeld met een rood ei als symbool van de opstanding, op basis van een traditie waarin zij de opkomst van Christus tot de Romeinse keizer verkondigde en een ei van wit in rood veranderde als teken (K. & O, 2018).

Protestantse denominaties hebben gevarieerd in hun benadering van Maria Magdalena. Hoewel iedereen haar bijbelse rol erkent, verschilt de mate van verering. Veel protestantse kerken, met name die welke uit de Reformatie kwamen, waren voorzichtig met de verering van heiligen en richtten zich in plaats daarvan op de rol van Maria Magdalena als bijbelse figuur en voorbeeld van geloof.

Anglicaanse en Lutherse tradities, die sommige katholieke praktijken handhaven, omvatten Maria Magdalena in hun kalenders van heiligen. Ze eren haar feestdag en erkennen haar belang in het opstandingsverhaal (K. & O, 2018).

In meer recente tijden, is er een hernieuwde belangstelling voor Maria Magdalena over denominaties. Feministische theologen en geleerden hebben haar rol als leider onder de volgelingen van Jezus benadrukt en hebben getracht haar imago terug te winnen uit eeuwen van verkeerde interpretaties (Maunder, 2019).

Het is belangrijk op te merken dat sommige misvattingen over Maria Magdalena in verschillende denominaties zijn blijven bestaan. De onjuiste identificatie van haar als een gereformeerde prostituee, die is ontstaan in een homilie van paus Gregorius de Grote in de 6e eeuw, heeft eeuwenlang de westerse christelijke traditie beïnvloed (Rachet, 2014). Echter, moderne wetenschap en officiële kerkelijke leringen hebben gewerkt om dit misverstand te corrigeren.

In veel hedendaagse christelijke gemeenschappen wordt de rol van Maria Magdalena als discipel, apostel en getuige steeds meer gewaardeerd. Haar verhaal wordt gezien als een voorbeeld van de radicale inclusie van Christus en de waardigheid die hij vrouwen in een patriarchale samenleving heeft geschonken.

Sommige denominaties en theologen hebben ook de betekenis van Maria Magdalena voor het leiderschap van vrouwen in de kerk onderzocht. Haar opdracht door de verrezen Christus om de opstanding aan te kondigen, wordt gezien als een model voor de bediening van vrouwen (Maunder, 2019).

Als we deze verschillende perspectieven bekijken, laten we dan niet vergeten dat wat ons verenigt veel groter is dan wat ons verdeelt. In alle tradities is Maria Magdalena een getuige van de opstanding van Christus, een voorbeeld van getrouw discipelschap en een voorbeeld van Gods transformerende liefde.

Welke misvattingen of mythen bestaan er over Maria Magdalena?

Misschien wel de meest hardnekkige misvatting is de identificatie van Maria Magdalena als een prostituee of een vrouw met een slechte reputatie (Rachet, 2014). Dit idee, dat geen basis heeft in de Schrift, is voortgekomen uit een homilie van paus Gregorius de Grote in de 6e eeuw. In deze preek vermengde Gregorius Maria Magdalena met andere vrouwen die in de evangeliën worden genoemd, waaronder de naamloze zondige vrouw die Jezus' voeten zalfde (Rachet, 2014). Deze verkeerde identificatie vond plaats in de westerse christelijke traditie en is eeuwenlang bestendigd in kunst, literatuur en populaire cultuur.

We moeten echter duidelijk zijn: De evangeliën beschrijven Maria Magdalena niet als een prostituee of als een zondige vrouw. Ze presenteren haar als een trouwe discipel van wie Jezus zeven demonen uitdreef (Cappadona, 2023). Deze genezing spreekt van Gods barmhartigheid en macht, maar impliceert geen specifieke zonde van Maria.

Een andere mythe die de laatste tijd aan populariteit heeft gewonnen, is het idee dat Maria Magdalena de vrouw of romantische partner van Jezus was. Dit begrip, gepopulariseerd door fictiewerken zoals “De Da Vinci-code”, heeft geen historische of bijbelse basis (Sponsler, 2006). Hoewel we de waardigheid van het huwelijk bevestigen, moeten we ook het getuigenis van de Schrift en de traditie respecteren, die deze bewering niet ondersteunen.

Sommigen hebben Maria Magdalena ook ten onrechte geïdentificeerd met andere Maria's die in de evangeliën worden genoemd, zoals Maria van Bethanië (zuster van Martha en Lazarus). Hoewel deze vrouwen allemaal trouwe discipelen van Jezus waren, zijn ze afzonderlijke individuen in de evangelieverhalen (Rachet, 2014).

Er zijn ook misvattingen over de rol van Maria Magdalena onder de discipelen. Sommigen hebben haar belang gebagatelliseerd en haar slechts als een kleine figuur gezien. Anderen hebben haar rol overdreven en beweren dat ze een apostel was die op gelijke voet stond met de Twaalf. De waarheid, zoals vaak gebeurt, ligt tussen deze uitersten. Maria Magdalena was inderdaad een cruciale getuige van de opstanding en speelde een belangrijke rol in de vroege christelijke gemeenschap, maar zij was niet een van de twaalf apostelen die door Jezus waren gekozen (Cappadona, 2023).

In sommige gnostische teksten die in de 20e eeuw werden ontdekt, wordt Maria Magdalena afgeschilderd als een ontvanger van geheime leringen van Jezus. Hoewel deze teksten historisch interessant zijn, komen ze niet overeen met de canonieke evangeliën en worden ze door de kerk niet als gezaghebbend beschouwd (Maunder, 2019).

Mijn broeders en zusters, als we deze mythen en misvattingen confronteren, laten we dat doen met een geest van liefde voor de waarheid en respect voor de ware rol van Maria Magdalena als discipel en getuige. Laten we voorzichtig zijn met sensationele beweringen en altijd terugkeren naar de evangeliën als onze primaire bron voor het begrijpen van haar leven en missie.

Laten we tegelijkertijd niet toestaan dat deze misvattingen het krachtige getuigenis van Maria Magdalena overschaduwen. Zij getuigt van de liefde van Christus voor alle mensen, van zijn vermogen om levens te helen en te transformeren en van de waardigheid die hij zowel vrouwen als mannen schenkt.

Had Maria Magdalena een speciale relatie met Jezus die verder ging dan die van een typische discipel?

De evangeliën suggereren inderdaad dat Maria Magdalena een unieke en diepgaande relatie had met onze Heer Jezus Christus. Hoewel we voorzichtig moeten zijn met speculaties die verder gaan dan wat de Schrift onthult, is het duidelijk dat Maria een speciale plaats innam onder de volgelingen van Jezus.

De evangeliën vertellen ons dat Maria Magdalena een van de vele vrouwen was die Jezus en de apostelen financieel steunden (Lucas 8:2-3). Dit geeft aan dat ze een vrouw van middelen was die haar middelen wijdde aan de missie van Christus. Wat nog belangrijker is, we zien dat Jezus haar had bevrijd van zeven demonen (Lucas 8:2), een ervaring die zeker een diepe band van dankbaarheid en toewijding creëerde.

Wat Maria Magdalena echt onderscheidt, is haar prominente rol bij de kruisiging en opstanding van onze Heer. Terwijl veel discipelen vluchtten, bleef Maria aan de voet van het kruis (Johannes 19:25). Ze was ook een van de eersten die het graf op Paasmorgen bezocht en werd, opmerkelijk genoeg, de eerste getuige van de verrezen Christus (Johannes 20:11-18). Dit voorrecht om de "apostel van de apostelen" te zijn spreekt boekdelen over het vertrouwen en de genegenheid die Jezus voor haar had.

Sommige apocriefe teksten, zoals het evangelie van Filippus, suggereren een nog nauwere relatie en beschrijven Maria als de “metgezel” van Jezus, die hij vaak kuste (Verheyden, 2015). We moeten dergelijke teksten echter met voorzichtigheid benaderen, omdat ze niet in de canon van de Schrift zijn opgenomen en latere theologische ontwikkelingen of speculaties kunnen weerspiegelen.

Wat we met zekerheid kunnen zeggen is dat Maria Magdalena een toegewijde volgeling van Christus was die hem trouw bleef, zelfs in zijn donkerste uur. Haar moed, loyaliteit en geloof leverden haar een bijzondere plaats op in het ambt van Jezus en in de vroege Kerk. Hoewel we hun relatie niet moeten romantiseren, kunnen we erkennen dat het er een was van diepe spirituele intimiteit en wederzijds vertrouwen.

Hoe stierf Maria Magdalena, en welke tradities of historische verslagen bestaan er over haar dood?

Als het gaat om de dood van Maria Magdalena, moeten we erkennen dat historische zekerheid ons ontgaat. Het Nieuwe Testament geeft geen verslag van haar latere leven of dood. Door de eeuwen heen zijn er echter verschillende tradities ontstaan, die elk een ander perspectief bieden op haar laatste dagen.

Een van de meest duurzame tradities, met name in de westerse kerk, stelt dat Maria Magdalena na de hemelvaart van Christus naar Zuid-Frankrijk reisde. Volgens dit verslag arriveerde ze in de buurt van Marseille met een groep christenen, waaronder Lazarus en Martha (Fisk, n.d.). Deze traditie suggereert dat Maria haar laatste jaren als contemplatief doorbracht in een grot, waar ze naar verluidt dagelijks werd gevoed door engelen (Burke, 2023). Na dertig jaar boetedoening en gebed wordt aangenomen dat ze vreedzaam is gestorven.

Een andere traditie, die meer voorkomt in de Oosterse Kerk, plaatst het latere leven van Maria Magdalena in Efeze, waar zij naar verluidt met de Maagd Maria en de apostel Johannes zou zijn meegegaan. Dit verslag geeft geen specifieke details over haar dood, maar impliceert dat ze tot het einde van haar leven een actief deel van de vroegchristelijke gemeenschap bleef.

Een fascinerende tekst die bekend staat als het “Leven van Maria Magdalena”, toegeschreven aan Rabanus Maurus in de 9e eeuw, maar waarschijnlijk van eerdere oorsprong, biedt een meer gedetailleerd verhaal. Dit werk beschrijft het leven van Maria na de opstanding, met inbegrip van haar predikingsactiviteiten en wonderdaden. Volgens dit verslag stierf Maria in Efeze en werd zij begraven door de apostel Johannes (Burke, 2013).

Het is belangrijk op te merken dat deze tradities, hoewel gekoesterd door vele gelovigen, historische verificatie missen. Ze ontstonden in latere eeuwen toen gemeenschappen probeerden Maria Magdalena te eren en een band met haar nalatenschap op te eisen. De ontwikkeling van deze verhalen weerspiegelt de diepe impact die Maria had op de vroege Kerk en de wens van gelovigen om de gaten in haar biografie op te vullen.

Wat we met meer zekerheid kunnen zeggen, is dat de invloed van Maria Magdalena zich tot ver na haar leven uitstrekte. Haar rol als eerste getuige van de opstanding maakte haar tot een symbool van geloof en toewijding. Veel vroege christelijke gemeenschappen zagen haar als een modelleerling en zelfs als een bron van speciale openbaring, zoals blijkt uit teksten zoals het Evangelie van Maria (Ehrman & Plese, 2011).

In 2016 verhief paus Franciscus het liturgisch gedenkteken van de heilige Maria Magdalena tot de waardigheid van een feest en erkende haar belang als de “apostel van de apostelen”. Dit besluit benadrukt de groeiende waardering van de Kerk voor de rol van Maria in het evangelieverhaal en in het leven van de vroege kerk.

Hoewel we de precieze omstandigheden van de dood van Maria Magdalena misschien niet kennen, kunnen we zeker zijn van de diepgaande impact van haar leven. Laten we ons niet richten op de legendes rond haar einde, maar op het voorbeeld van haar trouw en haar rol in de verkondiging van de verrezen Christus. Moge haar getuigenis ons inspireren om onverschrokken verkondigers van het Evangelie te zijn, klaar om de vreugde van de opstanding te delen met iedereen die we ontmoeten.

Hoe verbeelden de apocriefe evangeliën Maria Magdalena?

De apocriefe evangeliën bieden een fascinerend, maar soms controversieel perspectief op Maria Magdalena. Hoewel deze teksten geen deel uitmaken van onze canonieke geschriften, geven ze inzicht in de uiteenlopende opvattingen over Maria die in sommige vroege christelijke gemeenschappen circuleerden. We moeten deze geschriften met onderscheidingsvermogen benaderen, hun historische waarde erkennen en tegelijkertijd het primaat van de canonieke evangeliën behouden.

In veel apocriefe teksten wordt Maria Magdalena afgebeeld als een prominente discipel met een unieke relatie met Jezus. Het evangelie van Filippus verwijst bijvoorbeeld naar Maria als “metgezel” van Jezus en stelt dat hij “haar meer liefhad dan alle discipelen” en “haar vaak op haar mond kuste” (Verheyden, 2015). Hoewel we dit niet letterlijk of sensationeel moeten interpreteren, suggereert het wel dat sommige vroege christenen Maria zagen als een bijzondere nabijheid tot Christus.

Het Evangelie van Maria, een andere belangrijke apocriefe tekst, presenteert Maria Magdalena als een ontvanger van geheime leringen van Jezus. In dit werk troost Maria de discipelen na het vertrek van Jezus en deelt zij met hen een visioen dat zij van de Heer heeft ontvangen (Burke, 2013). Dit portret benadrukt het spirituele inzicht van Maria en haar eigen rol als leraar. Interessant is dat de tekst ook een conflict weergeeft tussen Maria en enkele van de mannelijke discipelen, met name Petrus, die zich afvraagt of Jezus speciale openbaringen aan een vrouw zou hebben gegeven (Burke, 2013).

Verschillende andere apocriefe geschriften, zoals de Pistis Sophia, het Evangelie van Thomas, en de Dialoog van de Verlosser, kenmerkt Maria Magdalena prominent. In deze teksten stelt zij vaak inzichtelijke vragen en geeft zij blijk van een diepgaand begrip van de leringen van Jezus (Verheyden, 2015). Dit terugkerende thema suggereert dat sommige vroege christelijke kringen Maria zagen als een model van spirituele wijsheid en discipelschap.

Het is belangrijk op te merken dat deze apocriefe afbeeldingen van Maria Magdalena niet uniform zijn. Sommige teksten, zoals het Evangelie van Thomas, bevatten ogenschijnlijk tegenstrijdige opvattingen, waarbij soms het geestelijk inzicht van Maria wordt geprezen en ook verklaringen worden opgenomen die de rol van vrouwen lijken te verminderen (Burke, 2013). Dit weerspiegelt de uiteenlopende en soms tegenstrijdige houding ten opzichte van het leiderschap van vrouwen in vroegchristelijke gemeenschappen.

De apocriefe evangeliën hebben ook de neiging om Maria Magdalena te onderscheiden van andere Maria's die in het Nieuwe Testament worden genoemd, in tegenstelling tot latere tradities die haar vermengden met Maria van Bethanië of de “zondige vrouw” die Jezus heeft gezalfd (Burke, 2013). In deze teksten heeft Maria Magdalena haar eigen duidelijke identiteit als een naaste volgeling van Jezus en een getuige van zijn opstanding.

Hoewel deze apocriefe afbeeldingen intrigerend zijn, moeten we niet vergeten dat ze niet dezelfde autoriteit hebben als de canonieke evangeliën. Ze weerspiegelen latere ontwikkelingen in het christelijk denken en zijn mogelijk beïnvloed door verschillende theologische en culturele factoren. Niettemin getuigen zij van de aanzienlijke invloed van Maria Magdalena op het vroege christendom en de diverse manieren waarop zij werd herinnerd en geëerd.

Laten we deze oude teksten waarderen voor het licht dat ze werpen op de strijd en reflecties van de vroege Kerk. Laten we tegelijkertijd gegrond blijven in de evangelische verslagen, die Maria Magdalena voorstellen als een getrouwe discipel, een getuige van de kruisiging en de eerste die de opstanding verkondigt. Moge haar voorbeeld van toewijding en moed ons blijven inspireren in onze eigen reis van geloof.

Wat is het standpunt van de katholieke kerk over Maria Magdalena?

In de eerste plaats eert de Kerk Maria Magdalena als de “apostel van de apostelen”. Deze titel erkent haar unieke rol als eerste getuige van de opstanding en de rol die Christus heeft gekozen om dit glorieuze nieuws aan de andere discipelen bekend te maken (Jacobovici, 2014). In 2016 had ik de vreugde om haar liturgische gedenkteken te verheffen tot de waardigheid van een feest en haar viering op één lijn te stellen met die van de apostelen. Dit besluit weerspiegelt onze groeiende erkenning van het belang van Maria in het leven van de Kerk en haar voorbeeld van trouw discipelschap.

De Kerk bevestigt dat Maria Magdalena een naaste volgeling van Jezus was tijdens zijn aardse bediening. We weten uit de Schrift dat zij een van de vele vrouwen was die Jezus en de apostelen financieel steunden (Lucas 8:2-3). Wat nog belangrijker is, we erkennen haar als een vrouw die genezen en bevrijd is door Christus, die zeven demonen van haar uitdrijft (Mcbrien, 2006). Deze ervaring van genezing en vrijheid werd de basis van haar onwrikbare toewijding aan onze Heer.

Het is van cruciaal belang op te merken dat de Kerk afstand heeft genomen van de lang gekoesterde misvatting die Maria Magdalena identificeerde als een berouwvolle prostituee. Deze foutieve visie, die eeuwenlang aanhield, was gebaseerd op een samenvoeging van verschillende evangelieverslagen en werd officieel terzijde geschoven in 1969 tijdens de hervorming van de liturgische kalender (Fisk, n.d.). Vandaag presenteren we Maria Magdalena zoals ze in de evangeliën verschijnt: een trouwe discipel, een getuige van de dood en opstanding van Christus en een voorbeeld van moed en toewijding.

De Kerk erkent de aanwezigheid van Maria Magdalena op belangrijke momenten in de passie en opstanding van Christus. Ze stond aan de voet van het kruis en toonde opmerkelijke moed toen vele anderen waren gevlucht (Fisk, n.d.). Ze was een van de eersten die het lege graf op Paasmorgen bezocht, en het belangrijkste was dat ze de eerste was die de verrezen Christus ontmoette en van hem de opdracht kreeg om het goede nieuws te delen (Fisk, n.d.).

Hoewel we de speculatieve beweringen in sommige apocriefe teksten of populaire literatuur niet aanvaarden, erkent de Kerk wel dat Maria Magdalena een speciale plaats innam onder de volgelingen van Jezus. Haar trouw, haar rol in het verhaal van de opstanding en haar opdracht van Christus zelf wijzen allemaal op een unieke en diepgaande relatie met onze Heer.

De afgelopen jaren heeft de kerk getracht de rol van Maria Magdalena als model voor vrouwen in de kerk te benadrukken. Haar getuigenis herinnert ons aan de essentiële bijdrage van vrouwen aan het leven en de missie van de christelijke gemeenschap vanaf het allereerste begin. Maria Magdalena is een voorbeeld van moedig geloof, onwrikbare toewijding en de oproep tot evangelisatie die aan alle gelovigen wordt gegeven, ongeacht hun geslacht.

Laat ons ons inspireren door het voorbeeld van Maria Magdalena. Moge haar geloof, haar moed en haar liefde voor Christus ons bemoedigen in ons eigen discipelschap. Laten we ernaar streven om, net als zij, dragers van het goede nieuws te zijn, altijd bereid om met vreugde te verkondigen dat Christus is verrezen. En mogen wij, door haar voorspraak, steeds dichter bij onze Heer Jezus Christus komen, die ieder van ons bij zijn naam roept, net zoals hij Maria in de tuin riep op die eerste paasmorgen.

Wat zeiden de kerkvaders over Maria Magdalena?

Veel kerkvaders erkenden de unieke rol van Maria Magdalena als eerste getuige van de opstanding. De heilige Augustinus zag bijvoorbeeld een grote betekenis in het besluit van Christus om als eerste aan Maria te verschijnen. Hij schreef: “De Heer verscheen bij het opstaan eerst aan de vrouw door wie de dood in de wereld kwam.” In deze prachtige reflectie trekt Augustinus een parallel tussen Eva en Maria Magdalena, waarbij hij in de ontmoeting van Maria met de verrezen Christus een omkering van de val ziet.

Hoewel de heilige Gregorius de Grote bijdroeg aan de ongelukkige conflatie van Maria Magdalena met andere Evangeliefiguren, benadrukte hij niettemin haar belang. Hij noemde haar de "apostel van de apostelen", een titel die haar rol benadrukt bij het verkondigen van de opstanding aan de andere discipelen (Verheyden, 2015). Deze benaming is steeds belangrijker geworden in ons moderne begrip van de betekenis van Maria Magdalena.

Het is echter belangrijk op te merken dat Gregorius ook een rol heeft gespeeld bij de jarenlange verkeerde identificatie van Maria Magdalena als berouwvolle prostituee. In een preek uit 591 na Christus combineerde hij de verhalen van Maria Magdalena, Maria van Bethanië en de naamloze zondige vrouw die Jezus' voeten zalfde (Fisk, n.d.). Hoewel deze conflatie eeuwenlang heeft voortgeduurd, doet zij niets af aan de erkenning door de Vaders van de trouw van Maria en haar centrale rol in het verslag van de opstanding.

Sommige oosterse kerkvaders, zoals de heilige Johannes Chrysostomus, prezen de moed en toewijding van Maria Magdalena. Chrysostomus merkte op hoe ze bij het graf bleef terwijl zelfs de discipelen waren gevlucht, en toonde haar grote liefde voor Christus. Hij zag in haar daden een voorbeeld van volharding en geloof voor alle gelovigen.

Hippolytus van Rome, die aan het begin van de derde eeuw schreef, verwees naar Maria Magdalena als “de apostel van de apostelen” en benadrukte haar rol bij de verkondiging van de opstanding. Dit vroege gebruik van de titel onderstreept het belang dat de vroege Kerk hechtte aan het getuigenis van Maria.

Het is vermeldenswaard dat sommige kerkvaders, die de culturele normen van hun tijd weerspiegelen, worstelden met het idee dat Jezus zo'n belangrijke boodschap aan een vrouw zou toevertrouwen. Maar het feit dat ze met deze kwestie worstelden, toont de onmiskenbare bekendheid van Maria Magdalena in de evangelieverslagen.

In de apocriefe literatuur, die sommige kerkvaders kenden, verschijnt Maria Magdalena vaak als een discipel die speciale leringen van Jezus ontving (Ehrman & Plese, 2011). Hoewel deze teksten niet als gezaghebbend werden beschouwd, weerspiegelen ze tradities over de nauwe relatie van Maria met Christus die in sommige vroegchristelijke gemeenschappen circuleerden.

Als we kijken naar de woorden van de kerkvaders over Maria Magdalena, laten we hun inzichten waarderen en tegelijkertijd de beperkingen van hun historische context erkennen. Hun geschriften herinneren ons aan het blijvende belang van Maria in de christelijke traditie. Tegelijkertijd moeten we bereid zijn om misverstanden te corrigeren die door de eeuwen heen zijn ontstaan, altijd op zoek naar een volledigere en nauwkeurigere waardering van deze grote heilige.