12 Bijbelverzen over tevredenheid

Filippenzen 4:11-13

“Niet dat ik dit zeg omdat ik gebrek lijd, want ik heb geleerd tevreden te zijn in de omstandigheden waarin ik verkeer. Ik weet wat het is om gebrek te lijden, en ik weet wat het is om overvloed te hebben. Ik heb het geheim geleerd om in elke situatie tevreden te zijn, of ik nu verzadigd ben of honger heb, of ik nu overvloed heb of gebrek. Ik kan dit alles door Hem die mij kracht geeft.”

Reflectie: Paulus bedankt de gemeente in Filippi voor de geschenken die Epafroditus hem bracht (Filippenzen 4:18), en hij stopt om te zeggen dat zijn dank geen klacht over gebrek is. Tweemaal zegt hij dat hij tevredenheid heeft geleerd, en hij noemt beide kanten ervan: goed gevoed zijn en honger hebben, in overvloed leven en in gebrek. “Ik vermag alles” in vers 13 verwijst terug naar die omstandigheden, in gebrek zijn en in overvloed hebben.

Filippenzen 4:19

“En mijn God zal al uw behoeften naar Zijn rijkdom in heerlijkheid vervullen in Christus Jezus.”

Reflectie: De belofte komt direct nadat Paulus zegt dat hij “ruimschoots voorzien” is door de geschenken van de Filippenzen, die hij noemt “een welriekende reuk, een aangenaam offer, welgevallig voor God” (Filippenzen 4:18). De gemeente die gaf om in zijn behoeften te voorzien, krijgt te horen dat God in de hunne zal voorzien. De afsluitende doxologie van de brief volgt in vers 20.

Psalm 131:2

“Maar ik heb mijn ziel tot rust en stilte gebracht, als een gespeend kind bij zijn moeder; als een gespeend kind is mijn ziel in mij.”

Reflectie: De psalm heeft als opschrift “Een pelgrimslied. Van David.” Het eerste vers zet de toon: het hart van de spreker is niet hoogmoedig, en hij houdt zich niet bezig “met grote dingen of met dingen die te wonderlijk voor mij zijn.” De kalmte in vers 2 is iets wat hij zelf heeft gedaan (“Ik heb mijn ziel tot rust en stilte gebracht”), en hij vergelijkt zichzelf met een gespeend kind bij zijn moeder, tevreden. Vers 3 keert diezelfde rust naar buiten: “Israël, hoop op de HEERE, van nu aan tot in eeuwigheid.”

1 Timoteüs 6:6-8

“Maar godsvrucht met tevredenheid is een grote winst. Want wij hebben niets in de wereld meegebracht, en het is duidelijk dat wij ook niets kunnen meenemen. Maar als wij voedsel en kleding hebben, zullen wij daarmee tevreden zijn.”

Reflectie: Paulus heeft zojuist leraren beschreven “die denken dat godsvrucht een middel tot winst is” (1 Timotheüs 6:5), en hij neemt hun uitdrukking en draait die om: godsvrucht is winst wanneer het gepaard gaat met tevredenheid. De maatstaf die hij geeft is bescheiden, voedsel en kleding, en de reden is dat niets met ons in de wereld komt en niets met ons meegaat. Verzen 9-10 volgen met de waarschuwing over degenen die rijk willen worden en de liefde voor geld als “een wortel van alle kwaad.”

Hebreeën 13:5

“Houd uw leven vrij van geldzucht en wees tevreden met wat u hebt, want God heeft gezegd: ‘Ik zal u nooit verlaten; Ik zal u nooit in de steek laten.’”

Reflectie: Het gebod heeft twee helften: houd u vrij van de liefde voor geld, en wees tevreden met wat u hebt. De gegeven reden is een belofte: “Ik zal u niet begeven en u niet verlaten,” woorden die God tot Jozua sprak (Jozua 1:5), in navolging van Mozes in Deuteronomium 31:6. Vers 6 beantwoordt dit met Psalm 118:6: “De HEERE is voor mij, ik zal niet vrezen.”

Luke 3:14

“Toen vroegen enkele soldaten hem: ‘En wat moeten wij doen?’ Hij antwoordde: ‘Pers niemand geld af en beschuldig niemand vals—wees tevreden met je soldij.’”

Reflectie: Mensenmassa's die naar Johannes de Doper komen voor de doop vragen hem wat ze moeten doen, en hij geeft de menigte, de tollenaars en de soldaten elk een antwoord. De menigte krijgt te horen dat ze kleding en voedsel moeten delen (Lukas 3:11). Tollenaars krijgen te horen dat ze niet meer moeten innen dan vereist is. Soldaten, die geld met geweld of valse beschuldigingen zouden kunnen afnemen, krijgen te horen dat ze niet moeten afpersen, niet vals moeten beschuldigen en tevreden moeten zijn met hun soldij.

Spreuken 30:8-9

“Houd valsheid en leugens ver van mij; geef mij noch armoede noch rijkdom, maar geef mij slechts mijn dagelijks brood. Anders zou ik te veel kunnen hebben en U verloochenen en zeggen: ‘Wie is de Heer?’ Of ik zou arm kunnen worden en stelen, en zo de naam van mijn God onteren.”

Reflectie: Dit is onderdeel van de woorden van Agur, de zoon van Jake (Spreuken 30:1), en het is een gebed gericht aan God. Agur vraagt om dagelijks brood en benoemt het gevaar bij elk uiterste: met te veel zou hij kunnen zeggen “Wie is de HEERE?”, en met te weinig zou hij kunnen stelen en Gods naam onteren.

Proverbs 15:16

“Beter een weinig met de vreze des Heren dan een grote schat met onrust.”

Reflectie: De spreuk weegt een kleine hoeveelheid bezit in de vreze des Heren af tegen grote rijkdom die gepaard gaat met onrust, en verkiest de kleine hoeveelheid. Vers 17 maakt dezelfde vergelijking aan tafel: “Beter een schotel groente waar liefde is, dan een gemeste os met haat.”

Psalm 23:1

“De Heer is mijn herder, het ontbreekt mij aan niets.”

Reflectie: Davids psalm stelt zijn claim in het eerste vers, en de verzen daarna sommen op wat de herder voorziet: grazige weiden, stille wateren, leiding op de juiste paden, gezelschap in het donkerste dal, een tafel bereid in de aanwezigheid van vijanden, en een beker die overvloeit.

Psalm 73:25-26

“Wie heb ik in de hemel naast U? Naast U verlang ik naar niets op aarde. Al bezwijken mijn lichaam en mijn hart, God is de rots van mijn hart en mijn deel voor eeuwig.”

Reflectie: Na zijn openingszin bekent Asaf dat hij de hoogmoedigen benijdde “toen ik de voorspoed van de goddelozen zag” (Psalm 73:3), en de vraag verontrustte hem “totdat ik in de heiligdommen van God binnenging” (Psalm 73:17). Deze twee verzen zijn waar hij uitkomt: hij verlangt niets op aarde naast God, en zelfs als zijn lichaam en hart bezwijken, is God zijn deel. Vers 25 wordt tot God gesproken; vers 26 spreekt over Hem.

Proverbs 19:23

“De vreze des Heren leidt tot het leven; dan rust men tevreden, onaangetast door onheil.”

Reflectie: De vreze des Heren is het uitgangspunt van de spreuk, en tevredenheid volgt daaruit: degene die de Heer vreest “rust tevreden, onaangetast door onheil.” De spreuk koppelt de twee direct aan elkaar, met leven als het eerste resultaat en rust als het tweede.

Matteüs 6:31-33

“Maak je dus geen zorgen door te zeggen: ‘Wat zullen we eten?’ of ‘Wat zullen we drinken?’ of ‘Wat zullen we aantrekken?’ Want de heidenen jagen al deze dingen na, en jullie hemelse Vader weet dat je ze nodig hebt. Maar zoek eerst Zijn koninkrijk en Zijn gerechtigheid, en al deze dingen zullen je erbij gegeven worden.”

Reflectie: Deze woorden komen uit Jezus' onderwijs op de berghelling (Mattheüs 5:1-2), nadat Hij wijst op vogels die niet zaaien of oogsten en bloemen die niet werken of spinnen, maar toch gevoed en gekleed worden. De vragen over eten, drinken en kleding zijn de dingen waar “de heidenen naar zoeken”; de Vader weet al dat ze nodig zijn. Vers 34 eindigt de passage: “Wees dan niet bezorgd over de dag van morgen, want de dag van morgen zal voor zichzelf zorgen.”