GOP vicepresident J.D. Vance over waarom hij katholiek werd

[ad_1]

Bron

Republikeinse vice-presidentskandidaat Sen. J.D. Vance, R-Ohio, spreekt tijdens een fondsenwervingsevenement in Discovery World op 17 juli 2024 in Milwaukee. / Krediet: Anna Moneymaker/Getty Afbeeldingen

Washington, DC Newsroom, 17 juli 2024 / 17:35 uur (CNA).

Op 39-jarige leeftijd, Ohio Sen. James David “J.D.” Vance, de onlangs aangekondigde running mate van Donald Trump bij de verkiezingen van 2024, heeft de kans om de tweede katholieke vicepresident van de Verenigde Staten te worden.

Vance is het op één na jongste lid van de Amerikaanse Senaat. Hij trad in 2023 aan.

Hij werd gedoopt en bevestigd in de katholieke kerk op 35-jarige leeftijd in St. Gertrude’s, een Dominicaanse priorij in Cincinnati.

In een artikel uit 2020 in De lamp Vance, getiteld “On Mamaw and Becoming Catholic”, reflecteerde op zijn bekering als een proces dat zich “langzaam en ongelijkmatig” gedurende meerdere jaren voordeed.

Volgens Vance werd zijn geleidelijke reis naar het geloof geïnspireerd door het voorbeeld van zijn grootmoeder, “Mamaw”, die hij omschrijft als “een vrouw met een diep, maar volledig gedeïnstitutionaliseerd geloof”.  

Na het opgroeien in een arm Appalachian huis, het dienen van vier jaar in de mariniers, en het verdienen van een graad in de rechten van Yale, Vance zegt dat hij zichzelf beschouwd als een atheïst. 

Ondanks het trotseren van de kansen van zijn nederige opvoeding en stijging door de economische en sociale rangen, zei Vance dat hij niet blij was met zijn staat in het leven, en hij begon een neiging te ontwikkelen naar het christendom en het katholicisme in het bijzonder.

“Ik begon me af te vragen: Waren al deze wereldse markers van succes eigenlijk het maken van mij een beter persoon? Ik had deugd ingeruild voor prestatie en vond de laatste tekortschietend", schreef hij. "Er was een stem in mijn hoofd die beter van me eiste."

“Ik was wanhopig op zoek naar een wereldbeeld dat ons slechte gedrag tegelijkertijd als sociaal en individueel, structureel en moreel begreep; dat erkende dat wij producten van onze omgeving zijn; dat we een verantwoordelijkheid hebben om die omgeving te veranderen, maar dat we nog steeds morele wezens zijn met individuele plichten; een die zich zou kunnen uitspreken tegen het stijgende aantal echtscheidingen en verslavingen, niet als ontsmette conclusies over hun negatieve sociale externe effecten, maar met morele verontwaardiging.”

Meer dan welke politieke filosofie dan ook, schreef Vance dat hij al snel besefte dat dit wereldbeeld waarnaar hij op zoek was er een was die hij al lang kende: “Het was het christendom van mijn Mamaw.”

"Ondanks mijn Mamaw's onbekendheid met de liturgie, de Romeinse en Italiaanse culturele invloeden en de buitenlandse paus, begon ik langzaam het katholicisme te zien als de dichtste uitdrukking van haar soort christendom, een geloof gericht op een Christus die perfectie van ons eist, zelfs als hij onvoorwaardelijk liefheeft en gemakkelijk vergeeft", schreef hij.

Het was “het katholieke deel van mijn hart” dat Vance zei dat hij moest nadenken over de dingen die er echt toe doen, dat hij zijn zoon met geduld moest behandelen, zijn humeur moest matigen, zijn gezin boven zijn inkomen en prestige moest waarderen en degenen die hem onrecht hebben aangedaan moest vergeven.

“Als ik wilde dat dat deel van mij werd gevoed en groeide, moest ik meer doen dan af en toe het theologische boek lezen of nadenken over mijn eigen tekortkomingen. Ik moest meer bidden, deelnemen aan het sacramentele leven van de Kerk, belijden en in het openbaar berouw tonen, hoe ongemakkelijk dat ook moge zijn", zei hij. 

“En ik had genade nodig. Ik moest met andere woorden katholiek worden, niet alleen maar erover nadenken.”

In een interview van november 2022 met “EWTN Nieuws Nightly,” Vance beschreef de geschiedenis en de rijkdom van het katholieke geloof als de krachten die zijn politiek sturen, en zei dat “een van de grote troeven van de katholieke traditie is dat jullie allebei een overheidsbeleid hebben dat het leven beschermt en ook de waardigheid van de Amerikaanse arbeider respecteert.”

[ad_2]