Paus Leo XIV dringt aan op ‘onvoorwaardelijke liefde’ te midden van ontberingen

Paus Leo XIV bracht zondagmiddag door met parochianen in de wijk Quarticciolo in Rome, waar hij jongeren en gezinnen ontmoette die door verslaving zijn getroffen, voordat hij de mis opdroeg en katholieken aanspoorde om te kiezen voor wat hij de “logica van onvoorwaardelijke liefde” noemde.

De paus arriveerde kort voor 16.00 uur bij de parochie van de Hemelvaart van Onze-Lieve-Heer Jezus Christus en werd verwelkomd door kardinaal Baldassare Reina, de vicaris-generaal van het bisdom Rome, samen met de pastoor en gelovigen die zich op het binnenplein van het oratorium hadden verzameld.

Leo begon met het begroeten van de parochianen, een voor een, en ging daarna in gesprek met jongeren die betrokken zijn bij een lokaal initiatief genaamd “Magis”. Een boodschap op een muur vatte de toon van het bezoek samen: “Wie liefheeft, gaat vooruit.” Een jongere omschreef de identiteit van de groep als “broederschap”, terwijl de paus geschenken uitwisselde en leden van de gemeenschap omhelsde.

In zijn toespraak tijdens de ontmoeting sprak Leo over zijn bezorgdheid over het conflict in het Midden-Oosten en noemde hij de kinderen die in de oorlog in Gaza zijn omgekomen. Hij wees ook op een lokale crisis dichter bij huis: drugsmisbruik dat, zo zei hij, de wijk Quarticciolo blijft verwonden. Het bezoek omvatte tijd met zieken en ouderen, evenals moeders van mensen die worstelen met verslaving, wat de ontberingen en hoop van de wijk weerspiegelde.

Tijdens de mis richtte de homilie van de paus zich op de Gedaanteverandering en op Abraham, die hij naar voren schoof als een voorbeeld voor gelovigen die leren om op God te vertrouwen op een onzeker pad.

“Met Abraham kan ieder van ons zichzelf herkennen op een reis,” zei hij, waarbij hij het leven omschreef als een weg die vertrouwen in Gods woord vereist — en soms de moed om “alles achter te laten”. De verleiding, waarschuwde hij, is om onzekerheid te behandelen als iets om aan te ontsnappen in plaats van als een plek waar Gods belofte kan worden ontdekt.

“Het gebeurt elke dag — omdat de wereld zo denkt — dat we alles meten, dat we ons inspannen om alles onder controle te houden,” zei Leo. “Maar op die manier verliezen we de kans om de ware schat te ontdekken, de kostbare parel … die God als een verrassing in ons veld heeft verborgen.”

Reflecterend op de discipelen en de weg naar Jeruzalem, zei de paus dat hun les was dat ware zegen alleen komt door voorbij zelfbescherming te gaan en te accepteren wat Jezus in de eucharistie onthult: de bereidheid om het eigen leven voor anderen te geven.

De zondagse eredienst, voegde hij eraan toe, is geen onderbreking van die missie, maar een rustplaats die de reis opnieuw in het juiste perspectief plaatst. De Heer verzamelt zijn volk, zei hij, om hen te versterken “om niet te stoppen en niet van richting te veranderen.”

Leo keerde ook terug naar de impuls van Petrus om gebeurtenissen te “stoppen” en te “controleren” — een manier van denken die volgens hem kan lijken op het vasthouden aan een droom. De Gedaanteverandering, zei hij, wijst in plaats daarvan naar de bestemming: “een nieuwe wereld” vol licht, met het menselijke en goddelijke gezicht van Christus.

Om die reden, vertelde hij de parochianen, is de essentiële taak om naar Jezus te luisteren.

“Hij reist met ons mee, zelfs vandaag, om ons in deze stad de logica van onvoorwaardelijke liefde te leren,” zei de paus, waarbij hij gelovigen opriep om de defensieve houding die “een belediging” kan worden, los te laten. “Laten we naar hem luisteren … om het licht van de wereld te worden — beginnend in de wijk waar we wonen.”

De paus zei dat het Evangelie de parochie ook een concrete missie toevertrouwt op een plek die met “talloze en complexe problemen” kampt: het cultiveren van een blik van geloof die “alles met hoop transfigureert” en het in omloop brengen van “passie, delen en creativiteit” als een manier om de wonden van de wijk te verzorgen.

Hij haalde het motto van de parochie aan, “Laten we gemeenschap bouwen”, en drong aan op een open verwelkoming “voor iedereen, werkelijk iedereen”. Hij benadrukte ook het “Magis”-programma en koppelde dit aan de oproep van de heilige Ignatius van Loyola om het “meer” te zoeken — een uitdaging aan jongeren om middelmatigheid af te wijzen en te kiezen voor een moedig, authentiek leven geworteld in Jezus Christus.

“Wanneer we ons realiseren dat zoveel dingen om ons heen niet kloppen, beginnen we ons soms af te vragen: heeft wat we doen eigenlijk wel zin?” zei Leo, waarschuwend tegen ontmoediging. “Juist in het aangezicht van het mysterie van het kwaad moeten we getuigen van onze identiteit als christenen,” zei hij, door Gods koninkrijk zichtbaar te maken op de plaatsen en tijden waar gelovigen leven.

Pastoor Daniele Canali zei dat dit het derde pauselijke bezoek aan de gemeenschap was: de heilige Johannes XXIII kwam op 3 maart 1963 en de heilige Johannes Paulus II bezocht de parochie op 3 februari 1980.

Quarticciolo, aan de oostelijke rand van Rome, ontwikkelde zich tussen 1939 en 1940 als een volkshuisvestingsproject en werd later een centrum van verzetsactiviteiten tijdens de Tweede Wereldoorlog. De parochie werd opgericht in 1948, de kerk werd voltooid in 1954 en vandaag de dag is zij toevertrouwd aan de Dehonianen, de Priesters van het Heilig Hart, gesticht door Léon Dehon.

Dit verhaal werd voor het eerst gepubliceerd door ACI Stampa, de Italiaanstalige zusterdienst van EWTN News, en is vertaald en bewerkt door EWTN News English.

https://www.ewtnnews.com/vatican/pope-leo-xiv-urges-unconditional-love-amid-hardship