Bartholomeüs, apostel

[ad_1]

Bartholomeüs, apostel

Datum van het feest: 24 aug.

De heilige Bartholomeüs is een van de twaalf apostelen, genoemd als zesde in de drie evangelielijsten (Matteüs 10:3; Markus 3:18; Lukas 6:14), en zevende in de lijst van Handelingen (1:13). De naam (Bartholomaios) betekent “zoon van Talmai”, een oude Hebreeuwse naam.

Behalve dat hij als apostel wordt vermeld, wordt hij in het Nieuwe Testament niet anders genoemd, althans niet onder de naam Bartholomeüs: Veel oude schrijvers en katholieke tradities hebben Bartholomeüs geïdentificeerd als Natanael in het Evangelie van Johannes (Johannes 1:45-51 en 21:2).

De passage uit het Evangelie die tijdens de Mis op het feest van de heilige Bartholomeüs wordt gelezen, is precies deze passage uit Johannes (1:45-51), waar Natanael door zijn vriend Filippus aan Jezus wordt voorgesteld en Jezus over hem zegt: "Hier is een echt kind van Israël. Er is geen dubbelhartigheid in hem (1:47).”

We krijgen het karakter van de apostel te zien in deze korte en mooie dialoog met de Heer Jezus. Hij is een goede Jood, eerlijk en onschuldig, een rechtvaardig man, die veel tijd besteedt aan stille reflectie en gebed — “onder de vijgenboom (1:48)” — en heeft gewacht op de Messias, de Heilige van God.

Toen Jezus zei: “Voordat Filippus u riep, toen u onder de vijgenboom was, zag ik u (1:48),” antwoordde Natanael: “Rabbi, u bent de Zoon van God! Gij zijt de Koning van Israël (1:49)! 

Nathaniel, een "echt kind van Israël", was een man die goed werd gelezen in de Schriften en wist wat ze zeiden over de Messias en waar hij vandaan zou komen. Daarom staat hij sceptisch tegenover de bewering van Filippus dat Jezus de Messias is: “Kan er iets goeds uit Nazareth komen (1:46)?”

Nathaniel ontbrak echter aan “dubbelhartigheid” – dat wil zeggen, zijn hart was onverdeeld, zijn bedoelingen zuiver – zijn openheid voor de werkelijkheid was altijd bereid om de waarheid te herkennen en zich eraan over te geven wanneer hij deze tegenkwam. Hij bleef openstaan voor de uitnodiging van zijn vriend Phillip om “Kom en zie (1:46)”.

Toen hij Jezus ontmoette en Zijn woorden hoorde, stond hij oog in oog met de waarheid zelf, en net als de sprong van Johannes de Doper in de schoot van zijn moeder in de aanwezigheid van de Heer, leken de woorden van Natanael uit zijn eigen hart in een duidelijke en eenvoudige geloofsbelijdenis: “Rabbi, je bent de Zoon van God! U bent de koning van Israël!"

Jezus zegt in Mattheüs 5:8: "Gezegend zijn de zuiveren van hart, want zij zullen God zien." In Natanael hebben we een voorbeeld van de zuivere mens die God ziet - herkent - wanneer hij met Hem wordt geconfronteerd, en wanneer hij ziet dat Hij in Hem gelooft, en wanneer hij in Hem gelooft, volgt hij Hem.

Over het leven van Natanael/Bartholomeüs na de hemelvaart van Jezus is niets zeker, maar volgens de traditie predikte hij in het oosten en stierf hij als martelaar in Armenië, levend gevild omdat hij bekeerlingen tot de Heer Jezus had gewonnen.

[ad_2]

Bronlink