Eduard de Belijder

[ad_1]

Eduard de Belijder

Datum van het feest: 13 okt.

St. Edward werd geboren in 1003 als zoon van de hertog van Normandië en neef van koning Edmund Ironside van Engeland. Hij groeide op in ballingschap in Normandië vanaf de leeftijd van 10 toen de Denen de controle over Engeland kregen, en de vroege ervaring van verlies, in combinatie met zijn ernstige religieuze vroomheid, zorgde ervoor dat hij afstand deed van wereldse ambitie en zich wijdde aan de liefde van God.

Na de dood van de Deense koning, Canute, in 1042, werd hij geroepen om de troon van Engeland, die hij plichtsgetrouw aanvaard en hield tot 1066. Zijn heilige houding maakte hem tot een populaire soeverein, en zijn daden nog meer. Hij schafte een onrechtvaardige belasting af en stond erom bekend mensen met zijn aanraking te genezen.

Nadat hij een gelofte van kuisheid had afgelegd, accepteerde hij het huwelijk omwille van zijn koninkrijk, maar woonde met zijn koningin in het celibaat, als broer en zus.

Niet in staat om een gelofte na te komen om een pelgrimstocht naar het graf van Sint-Pieters te maken zonder zijn onderdanen kwetsbaar te maken voor aanvallen, werd zijn gelofte door de paus omgezet in de wederopbouw van de Sint-Pietersabdij in Westminister, waar hij een week na zijn toewijding bij zijn dood werd begraven.

Edward stierf op 5 januari 1066 en werd heilig verklaard door paus Alexander III in 1161.

[ad_2]

Bronlink