St. Monica: De moeder van Augustinus die nooit opgaf

[ad_1]

St. Monica. / Krediet: Luis Tristán, Publiek domein, via Wikimedia Commons

CNA-personeel, 27 augustus 2024 / 04:00 uur (CNA).

Op 27 augustus, een dag voor het feest van haar zoon St. Augustinus, eert de katholieke kerk St. Monica, wiens heilige voorbeeld en vurige voorspraak leidde tot een van de meest dramatische bekeringen in de kerkgeschiedenis.

Monica werd geboren in een katholiek gezin in 332 in de Noord-Afrikaanse stad Tagaste, gelegen in het huidige Algerije. Ze werd opgevoed door een dienstmaagd die haar de deugden van gehoorzaamheid en matigheid leerde. Hoewel ze nog relatief jong was, trouwde ze met Patricius, een Romeinse ambtenaar met een slecht humeur en een minachting voor de religie van zijn vrouw.

Patricius' vrouw handelde geduldig met zijn schrijnende gedrag, waaronder ontrouw aan hun huwelijksgeloften. Maar ze ervoer een groter verdriet toen hij niet wilde toestaan dat hun drie kinderen - Augustinus, Nagivius en Perpetua - werden gedoopt. Toen Augustinus, de oudste, ziek werd en met de dood in gevaar was, gaf Patricius toestemming voor zijn doop, maar trok het in toen hij herstelde.

Monica's lankmoedige geduld en gebeden hielpen Patricius uiteindelijk om de dwaling van zijn wegen in te zien, en hij werd een jaar voor zijn dood in 371 in de kerk gedoopt. Haar oudste zoon omarmde echter al snel een manier van leven die haar nog meer verdriet bracht. Hij verwekte een buitenechtelijk kind in 372 en een jaar later begon hij het manicheïsme te beoefenen, een religie die in de derde eeuw werd gesticht door de Parthische profeet Mani.

In haar verdriet en verdriet, Monica in eerste instantie gemeden haar oudste zoon. Ze had echter een mysterieuze droom die haar hoop op de ziel van Augustinus versterkte, waarin een boodschapper haar verzekerde: “Uw zoon is bij u.” Na deze ervaring, die plaatsvond rond 377, liet ze hem terug in haar huis en bleef ze God smeken om zijn bekering.

Dit zou echter pas over negen jaar gebeuren. In de tussentijd zocht Monica het advies van lokale geestelijken en vroeg zich af wat ze zouden kunnen doen om haar zoon weg te halen van de Manicheaanse ketterij. Eén bisschop, die ooit zelf tot die sekte behoorde, verzekerde Monica dat het “onmogelijk was dat de zoon van dergelijke tranen zou omkomen”.

Deze tranen en gebeden werden intenser toen Augustinus, op 29-jarige leeftijd, Monica zonder waarschuwing verliet terwijl ze de nacht doorbracht met bidden in een kapel. Zonder afscheid te nemen van zijn moeder, stapte Augustinus aan boord van een schip op weg naar Rome. Maar zelfs deze pijnlijke gebeurtenis zou Gods grotere doel dienen, aangezien Augustinus vertrok om leraar te worden op de plaats waar hij voorbestemd was katholiek te worden.

Onder invloed van de heilige bisschop Ambrosius van Milaan, Augustinus afstand gedaan van de leer van de Manicheeën rond 384. Monica volgde haar zoon naar Milaan en werd aangemoedigd door de groeiende belangstelling van haar zoon voor de prediking van Ambrose. Na drie jaar strijd tegen zijn verlangens en verbijsteringen bezweek Augustinus aan Gods genade en werd in 387 gedoopt.

Kort voor haar dood deelde Monica een diepgaande mystieke ervaring van God met Augustinus, die de gebeurtenis in zijn “Bekentenissen” optekende. Tot slot vertelde ze hem: "Zoon, voor mezelf heb ik nergens meer plezier in in dit leven. Nu mijn hoop op deze wereld is vervuld, weet ik niet meer wat ik hier wil en waarom ik hier ben.”

"Het enige wat ik van jullie beiden vraag," zei ze tegen Augustinus en zijn broer Nagivius, "is dat jullie mij gedenken aan het altaar van de Heer, waar jullie ook zijn."

St. Monica overleed op 56-jarige leeftijd in het jaar 387. In de moderne tijd is ze de inspiratie geworden voor de St. Monica Sodality, die gebed en boete aanmoedigt onder katholieken wier kinderen het geloof hebben verlaten.

[ad_2]

Bronlink