Dutch 
English 
Chinese 
Arabic 
Spanish 
Portuguese 
Russian 
French 
Italian 
German 
Japanese 
Continue reading with a subscription
Get unlimited access to all our premium content and exclusive features.
Enjoy unlimited access, cancel anytime.
Samenvatting
- Er staan geen twee manen in de Bijbel. Er is er één, en de Schrift noemt deze nooit bij naam.
- Genesis 1:16 noemt ze “het grote licht” en “het kleine licht” — waarbij de namen die in omliggende culturen aan goden toebehoorden worden afgewezen — en doet de hele nachtelijke hemel af in vijf woorden.
- Psalm 104:19 geeft de functie van de maan aan: een klok. De feesten van Israël draaien erop. Hij is nuttig en wordt niet geraadpleegd.
- Deuteronomium 4:19 waarschuwt tegen het buigen voor het hemelleger, en Job 31:26-28 rekent het in het geheim verleid worden door de maan tot de dingen die Job niet had gedaan.
- Openbaring 21:23 beëindigt het onderwerp zachtjes: de maan wordt niet vernietigd of veroordeeld, maar wordt overbodig.
Bibliografie (Klik om te tonen)
Bronnen: Bijbelcitaten uit de NIV via BibleGateway (Genesis 1:16; Psalm 104:19; Deuteronomium 4:19; Job 31:26-28; Joël 2:31; Handelingen 2:20; Openbaring 21:23; Genesis 40:8; Daniël 2:27-28). De weigering van Genesis 1 om de zon en maan te benoemen, in een omgeving waar beide als godheden werden benoemd, is standaard in commentaren.
