18 Bijbelverzen over karakter, en hoe de Schrift zegt dat het wordt gevormd



  • Het woord dat in Romeinen 5:4 vertaald wordt als karakter, dokimē, betekent bewezen waarde, de kwaliteit van iets dat getest is.
  • Paulus' volgorde in Romeinen 5:3-4 is lijden, volharding, karakter, hoop.
  • De vrucht van de Geest in Galaten 5:22-23 is één vrucht met negen eigenschappen, waarvan er vele naar anderen toe worden getoond.
  • Psalm 15 beantwoordt een vraag over de heilige berg met een lijst van alledaags gedrag, waarvan niets in de tent gebeurt.
  • Het werkwoord achter “bekleed u met nederigheid” verwijst naar het ombinden van een dienerschort.

De Bijbel behandelt karakter als iets dat in de loop van de tijd wordt gevormd, vaak door ontberingen, en dat zichtbaar wordt in hoe iemand anderen behandelt.

In Romeinen 5:3-4 beschrijft Paulus een volgorde: lijden brengt volharding voort, volharding brengt karakter voort, en karakter brengt hoop voort. Het woord dat hij gebruikt voor karakter, dokimē, betekent bewezen waarde, de kwaliteit van iets dat getest is. De achttien verzen hieronder behandelen dat woord, waar het werk plaatsvindt, hoe integriteit wordt gemeten, wat de lijsten met deugden bevatten en wat een goede naam waard is.

Het woord zelf

Romeinen 5:3-4

“En niet alleen dat, maar wij roemen ook in de verdrukkingen, omdat wij weten dat de verdrukking volharding teweegbrengt, en de volharding ondervinding, en de ondervinding hoop.”

Reflectie: De volgorde begint met lijden, en elke fase brengt de volgende voort. Paulus zegt niet dat karakter eerst komt; het is het resultaat van volharding.

Jakobus 1:2-4

“Beschouw het als een bron van vreugde, mijn broeders en zusters, wanneer u allerlei beproevingen ondergaat, want u weet dat de beproeving van uw geloof volharding voortbrengt.”

Reflectie: Beschouwen betekent als zodanig zien. Jakobus vertelt zijn lezers hoe ze beproevingen moeten beschouwen vanwege wat testen voortbrengt: volharding, en uiteindelijk volwassenheid (1:4).

1 Petrus 1:6-7

“…opdat de beproefde echtheid van uw geloof—van grotere waarde dan goud, dat vergaat ook al wordt het door vuur gelouterd— mag resulteren in lof, heerlijkheid en eer.”

Reflectie: Petrus vergelijkt geloof dat beproefd is als echt met goud dat door vuur gelouterd is, en zegt dat het geloof meer waard is, aangezien zelfs gelouterd goud vergaat.

Waar het werk plaatsvindt

Spreuken 4:23

“Bescherm je hart boven alles wat te behoeden is, want daaruit zijn de uitingen van het leven.”

Reflectie: Het vers zegt dat je het hart “boven alles” moet bewaken en geeft de reden: alles wat je doet vloeit eruit voort.

Romeinen 12:2

“En word niet aan deze wereld gelijkvormig, maar word veranderd door de vernieuwing van uw denken.”

Reflectie: Word veranderd is passief in het Grieks: de verandering wordt aan de persoon gedaan terwijl het denken wordt vernieuwd.

Filippenzen 4:8

“Al wat waar is, al wat edel is, al wat rechtvaardig is, al wat rein is, al wat lieflijk is, al wat welluidend is—als er enige deugd is en als er iets prijzenswaardigs is—denk daaraan.”

Reflectie: Verschillende van deze woorden waren gebruikelijk in Griekse morele geschriften, waaronder aretē, voortreffelijkheid, wat Paulus alleen hier gebruikt. Hij vertelt de Filippenzen om aan dergelijke dingen te denken.

2 Korintiërs 4:16-17

“Daarom verliezen wij de moed niet. Ook al vergaat ons uiterlijk, innerlijk worden wij van dag tot dag vernieuwd.”

Reflectie: Verderop in de brief somt Paulus afranselingen, een steniging en schipbreuken op (11:23-25), dus het uiterlijke verval is letterlijk. De innerlijke vernieuwing gebeurt tegelijkertijd.

Hoe het wordt gemeten

Spreuken 10:9

“Wie in integriteit wandelt, wandelt veilig, maar wie kronkelpaden bewandelt, zal worden ontmaskerd.”

Reflectie: Het contrast is tussen veilig wandelen en ontmaskerd worden. Kromme paden worden uiteindelijk blootgelegd.

Spreuken 11:3

“De oprechtheid van de vromen leidt hen, maar de trouwelozen komen ten val door hun eigen valsheid.”

Reflectie: Integriteit leidt de oprechten, als een richtingsgevoel, terwijl dubbelhartigheid de ontrouwen vernietigt.

Psalm 15:1-2

“HEER, wie mag verblijven in uw heilige tent? Wie mag wonen op uw heilige berg? Wie onberispelijk wandelt, wie rechtvaardig doet en wie de waarheid spreekt vanuit zijn hart.”

Reflectie: De psalm vraagt wie bij God mag wonen en antwoordt met alledaags gedrag: de waarheid spreken, niet lasteren, een eed houden “zelfs als het pijn doet,” en uitlenen “zonder rente” (15:3-5).

Micha 6:8

“Hij heeft u bekendgemaakt, o mens, wat goed is. En wat vraagt de HEERE van u anders dan recht te doen, goedertierenheid lief te hebben en ootmoedig te wandelen met uw God?”

Reflectie: De drie vereisten zijn rechtvaardigheid, barmhartigheid en nederigheid voor God. Micha geeft ze als antwoord op een vraag over offers (6:6-7).

Wat de lijsten werkelijk bevatten

Galaten 5:22-23

“De vrucht van de Geest is echter: liefde, blijdschap, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid, zelfbeheersing.”

Reflectie: Paulus noemt dit de vrucht van de Geest, één vrucht met negen eigenschappen, en eindigt de lijst met “Tegen zulke dingen is de wet niet” (5:23).

Kolossenzen 3:12

“Bekleed u dan, als uitverkorenen van God, heiligen en geliefden, met innige gevoelens van ontferming, vriendelijkheid, nederigheid, zachtmoedigheid en geduld.”

Reflectie: Paulus gebruikt het beeld van kleding aantrekken, nadat hij hen heeft verteld zich te ontdoen van “toorn, woede, slechtheid, laster en vuile taal” (3:8).

Efeziërs 4:32

“Wees vriendelijk voor elkaar en barmhartig, en vergeef elkaar, zoals ook God in Christus u vergeven heeft.”

Reflectie: Vriendelijkheid, mededogen en vergeving zijn allemaal op anderen gericht, en de maatstaf voor vergeving is wat God al in Christus heeft gedaan.

1 Johannes 3:18

“Lieve kinderen, we moeten niet liefhebben met woorden of met onze tong, maar met daden en in waarheid.”

Reflectie: Johannes schrijft dit vlak nadat hij iemand met materiële bezittingen heeft beschreven die een broeder of zuster in nood ziet en geen medelijden heeft (3:17).

Wat het waard is

Spreuken 22:1

“Een goede naam is meer te verkiezen dan grote rijkdom; aanzien is beter dan zilver en goud.”

Reflectie: Een goede naam is het aanzien van andere mensen. Spreuken waardeert het boven zilver en goud.

1 Timoteüs 4:12

“Laat niemand u minachten om uw jeugd, maar wees een voorbeeld voor de gelovigen in woord, in wandel, in liefde, in geest, in geloof en in reinheid.”

Reflectie: Paulus vertelt Timotheüs niet om te argumenteren tegen degenen die op zijn jeugd neerkijken. Hij vertelt hem om een voorbeeld te zijn in woord, wandel, liefde, geloof en reinheid.

1 Peter 5:5-6

“Allen, bekleed u met nederigheid jegens elkaar, want ‘God wederstaat de hoogmoedigen, maar aan de nederigen geeft Hij genade.’”

Reflectie: Het werkwoord voor bekleed u verwijst naar het ombinden van een schort, het kledingstuk van een dienaar. Veel commentatoren verbinden het met Jezus die een handdoek om zich heen wikkelde om de voeten van de discipelen te wassen, inclusief die van Petrus (Johannes 13:4-9).

Wat dit van ons vraagt

In deze passages wordt karakter langzaam gevormd. Paulus plaatst lijden aan het begin van de volgorde die het voortbrengt, en Petrus vergelijkt beproefd geloof met gelouterd goud.

Het wordt ook grotendeels getoond in hoe mensen worden behandeld. Psalm 15 beantwoordt een vraag over wie bij God mag wonen met een lijst van alledaags gedrag: de waarheid spreken, een eed houden, uitlenen zonder rente. Johannes vraagt om liefde “met daden en in waarheid.” Voor meer over groei en verandering, zie Bijbelverzen over jezelf verbeteren.




Reacties

Een reactie plaatsen

Share to...