Vergelijk christelijke denominaties

De Drie-eenheid is Eén. Wij belijden niet drie goden, maar één God in drie personen, de ‘consubstantiële Drie-eenheid’.

De eeuwige drie-enige God openbaart Zichzelf aan ons als Vader, Zoon en Heilige Geest, met onderscheiden persoonlijke eigenschappen, maar zonder verdeling van natuur, wezen of zijn.

Het is dus duidelijk dat in Gods hoogst wijze beschikking de heilige Overlevering, de heilige Schrift en het Leergezag van de Kerk zo met elkaar verbonden en samengevoegd zijn, dat de een niet zonder de anderen kan bestaan.

Dat het enige gezag voor geloof en praktijk onder baptisten de Schriften van het Oude en het Nieuwe Testament is. Belijdenissen zijn slechts hulpmiddelen bij de uitleg en hebben geen gezag over het geweten.

‘De christelijke bedeling, die het nieuwe en definitieve Verbond is, zal dus nooit voorbijgaan; en geen nieuwe openbare openbaring is te verwachten vóór de glorieuze verschijning van onze Heer Jezus Christus.’

Het gehele raadsbesluit van God aangaande alle dingen die nodig zijn voor Zijn eigen eer, het heil van de mens, geloof en leven, is hetzij uitdrukkelijk in de Heilige Schrift neergelegd, hetzij daaruit noodzakelijk af te leiden: waaraan te geen tijde iets moet worden toegevoegd, hetzij door nieuwe openbaring van de Geest, hetzij door overleveringen van mensen.

De Kerk aanvaardt en vereert als geïnspireerd de 46 boeken van het Oude Testament en de 27 boeken van het Nieuwe.

De boeken die gewoonlijk apocriefen worden genoemd, zijn, daar zij niet goddelijk geïnspireerd zijn, geen deel van de canon of regel van de Schrift en hebben daarom geen gezag voor de kerk van God, noch mogen zij anders worden goedgekeurd of gebruikt dan andere menselijke geschriften.

God heeft de menselijke auteurs van de heilige boeken geïnspireerd. ‘Om de heilige boeken samen te stellen, koos God bepaalde mensen die Hij, terwijl Hij hen voor deze taak gebruikte, hun eigen vermogens en krachten ten volle liet benutten, zodat zij, hoewel Hij in hen en door hen handelde, als ware auteurs alles te boek stelden wat Hij geschreven wilde hebben, en niets meer.’

Het Oude Testament in het Hebreeuws (de moedertaal van het volk van God van weleer) en het Nieuwe Testament in het Grieks (dat ten tijde van het schrijven het meest algemeen bekend was onder de volken), zijnde rechtstreeks door God geïnspireerd en door Zijn bijzondere zorg en voorzienigheid in alle tijden zuiver bewaard, zijn daarom authentiek; zodat de kerk in alle godsdienstige geschillen uiteindelijk op hen een beroep moet doen.

Maar omdat het woord van God te allen tijde toegankelijk moet zijn, zorgt de Kerk met haar gezag en met moederlijke zorg ervoor dat passende en juiste vertalingen in de verschillende talen worden gemaakt, vooral van de oorspronkelijke teksten van de heilige boeken.

Zuidelijke baptisten geloven dat de Bijbel waarheid is zonder enige vermenging met dwaling en zijn diep toegewijd aan het behoud van de Schriften

De geïnspireerde boeken leren de waarheid. ‘Aangezien dus alles wat de geïnspireerde auteurs of heilige schrijvers beweren, als door de Heilige Geest beweerd moet worden beschouwd, moeten wij belijden dat de boeken van de Schrift vast, getrouw en zonder dwaling die waarheid leren die God omwille van ons heil in de heilige Schriften opgetekend wilde zien.’

De Heilige Bijbel is geschreven door goddelijk geïnspireerde mensen en is Gods openbaring van Zichzelf aan de mens. Zij is een volmaakte schat van goddelijk onderricht. God is haar auteur, het heil haar doel en de waarheid, zonder enige vermenging met dwaling, haar inhoud. Daarom is de gehele Schrift volkomen waar en betrouwbaar.

De evolutie in de natuur staat niet op gespannen voet met het begrip schepping, want de evolutie veronderstelt de schepping van wezens die evolueren.

De mens is Gods bijzondere schepping, gemaakt naar Zijn eigen beeld. Hij schiep hen man en vrouw als kroon op Zijn schepping.

De Latijnse traditie van de geloofsbelijdenis belijdt dat de Geest ‘uitgaat van de Vader en de Zoon (filioque)’.

de Vader is uit niemand, niet verwekt noch uitgaand; de Zoon is eeuwig verwekt uit de Vader; de Heilige Geest gaat uit van de Vader en de Zoon;

De rechtvaardigmaking wordt geschonken in de doop, het sacrament van het geloof. Zij maakt ons gelijkvormig aan Gods gerechtigheid, die ons door de kracht van zijn barmhartigheid innerlijk rechtvaardig maakt.

Rechtvaardigmaking is Gods genadige en volledige vrijspraak, op grond van de beginselen van Zijn gerechtigheid, van alle zondaars die zich bekeren en in Christus geloven. De rechtvaardigmaking brengt de gelovige in een verhouding van vrede en gunst met God.

De doodzonde is een radicale mogelijkheid van de menselijke vrijheid, zoals de liefde zelf. Zij heeft het verlies van de liefde en de beroving van de heiligmakende genade tot gevolg, dat wil zeggen van de staat van genade.

Alle ware gelovigen volharden tot het einde. Zij die God in Christus heeft aangenomen en door Zijn Geest geheiligd, zullen nooit uit de staat van genade vallen, maar zullen tot het einde volharden.

Voor God zijn alle tijdstippen in hun onmiddellijkheid aanwezig. Wanneer Hij dus zijn eeuwige plan van ‘predestinatie’ vaststelt, neemt Hij daarin het vrije antwoord van elke mens op zijn genade op

Uitverkiezing is het genadige voornemen van God, waarnaar Hij zondaars wedergeboren laat worden, rechtvaardigt, heiligt en verheerlijkt. Zij is verenigbaar met de vrije handelwijze van de mens en omvat alle middelen die met het doel samenhangen.

Zij die buiten hun eigen schuld het Evangelie van Christus of zijn Kerk niet kennen, maar toch met een oprecht hart God zoeken en, door de genade bewogen, in hun daden zijn wil proberen te doen zoals zij die door de stem van hun geweten kennen – ook zij kunnen het eeuwig heil bereiken.

Het heil omvat de verlossing van de hele mens en wordt vrijelijk aangeboden aan allen die Jezus Christus aannemen als Heer en Heiland, die door Zijn eigen bloed de eeuwige verlossing voor de gelovige verworven heeft. In de ruimste zin omvat het heil wedergeboorte, rechtvaardigmaking, heiliging en verheerlijking. Er is geen heil buiten het persoonlijk geloof in Jezus Christus als Heer.

Het verhaal van de val in Genesis 3 gebruikt een beeldspraak, maar bevestigt een oergebeurtenis, een daad die aan het begin van de geschiedenis van de mens heeft plaatsgevonden. De Openbaring geeft ons de zekerheid van het geloof dat heel de menselijke geschiedenis getekend is door de oorspronkelijke fout die onze eerste ouders vrijwillig hebben begaan.

Door de verleiding van Satan overtrad de mens het gebod van God en viel hij uit zijn oorspronkelijke onschuld, waardoor zijn nageslacht een natuur en een omgeving erft die tot zonde geneigd zijn. Daarom worden zij, zodra zij tot morele handelingen in staat zijn, overtreders en staan zij onder veroordeling.

De Kerk leert dat elke geestelijke ziel rechtstreeks door God wordt geschapen – zij wordt niet door de ouders ‘voortgebracht’ – en ook dat zij onsterfelijk is: zij vergaat niet wanneer zij bij de dood van het lichaam wordt gescheiden, en zij zal bij de eindopstanding weer met het lichaam worden verenigd.

In het begin was de mens vrij van zonde en door zijn Schepper begiftigd met keuzevrijheid. Door zijn vrije keuze zondigde de mens tegen God en bracht hij de zonde in het menselijk geslacht.

De weg der volmaaktheid loopt via het Kruis. Er is geen heiligheid zonder verzaking en geestelijke strijd.

Heiliging is de ervaring, beginnend in de wedergeboorte, waardoor de gelovige wordt afgezonderd voor Gods doeleinden en in staat wordt gesteld vooruitgang te boeken naar morele en geestelijke rijpheid door de aanwezigheid en kracht van de Heilige Geest die in hem woont. Groei in genade moet gedurende het hele leven van de wedergeboren mens voortduren.

Omdat zij de fundamentele plichten van de mens tegenover God en zijn naaste uitdrukken, openbaren de Tien Geboden in hun oorspronkelijke inhoud zware verplichtingen. Zij zijn in wezen onveranderlijk, en zij verplichten altijd en overal.

Behalve deze wet, gewoonlijk de morele genoemd, heeft God het behagen gehad aan het volk Israël ceremoniële wetten te geven, die verscheidene voorbeeldige verordeningen bevatten, deels van de eredienst, die Christus, Zijn genaden, handelingen, lijden en weldaden voorafbeelden, en deels verschillende onderrichtingen over morele plichten voorhoudend; al deze ceremoniële wetten, die slechts tot de tijd van hervorming waren verordend, zijn door Jezus Christus, de ware Messias en enige wetgever, die daartoe van de Vader met macht was toegerust, afgeschaft en weggenomen.

De doop wordt toegediend op de meest veelzeggende wijze door drievoudige onderdompeling in het doopwater. Van oudsher kan hij echter ook worden toegediend door het water driemaal over het hoofd van de dopeling uit te gieten.

De christelijke doop is het onderdompelen van een gelovige in water in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

Het vormsel voltooit de doopgenade; het is het sacrament dat de Heilige Geest geeft om ons dieper te verankeren in de goddelijke kindschap, ons vaster in te lijven in Christus, onze band met de Kerk te versterken, ons nauwer te betrekken bij haar zending en ons te helpen het christelijk geloof te getuigen in woorden die vergezeld gaan van daden.

Hij roept mensen tot de Heiland en bewerkt de wedergeboorte. Op het moment van de wedergeboorte doopt Hij elke gelovige in het Lichaam van Christus.

Wat de kinderen betreft die zonder de doop zijn gestorven, kan de Kerk niet anders dan hen aan Gods barmhartigheid toevertrouwen, zoals zij doet in haar uitvaartliturgie voor hen.

De christelijke doop is het onderdompelen van een gelovige in water in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Zij is een daad van gehoorzaamheid die het geloof van de gelovige symboliseert in een gekruisigde, begraven en opgestane Heiland, het sterven van de gelovige voor de zonde, de begrafenis van het oude leven en de opstanding om te wandelen in een nieuw leven in Christus Jezus.

In het allerheiligste sacrament van de eucharistie ‘zijn het lichaam en het bloed, samen met de ziel en de goddelijkheid, van onze Heer Jezus Christus en dus de gehele Christus waarlijk, werkelijk en wezenlijk aanwezig.’

Het avondmaal des Heren is een symbolische daad van gehoorzaamheid waarbij de leden van de kerk, door deel te nemen aan het brood en de vrucht van de wijnstok, de dood van de Verlosser gedenken en Zijn wederkomst verwachten.

Omdat katholieken geloven dat de viering van de eucharistie een teken is van de werkelijkheid van de eenheid van geloof, leven en eredienst, worden leden van die kerken waarmee wij nog niet volledig verenigd zijn gewoonlijk niet tot de heilige communie toegelaten.

Zoals eerder gesteld bij andere vragen over de zelfstandigheid van de plaatselijke kerk, worden de eisen voor wie aan het avondmaal des Heren mag deelnemen behandeld en bepaald door de plaatselijke kerk.

Volgens de oude traditie van de Latijnse Kerk gebruikt de priester ongedesemd brood bij de eucharistieviering telkens wanneer hij die opdraagt.

Het avondmaal des Heren is een symbolische daad van gehoorzaamheid waarbij de leden van de kerk, door deel te nemen aan het brood en de vrucht van de wijnstok, de dood van de Verlosser gedenken en Zijn wederkomst verwachten.

Christus heeft de sacramenten van de nieuwe wet ingesteld. Er zijn er zeven: de doop, het vormsel (of chrismatie), de eucharistie, de boete, de ziekenzalving, de wijding en het huwelijk.

Een nieuwtestamentische kerk van de Heer Jezus Christus is een zelfstandige plaatselijke gemeente van gedoopte gelovigen, door een verbond verbonden in het geloof en de gemeenschap van het evangelie; zij onderhoudt de twee verordeningen van Christus, wordt bestuurd door Zijn wetten, oefent de gaven, rechten en voorrechten uit die haar door Zijn Woord zijn verleend, en tracht het evangelie te verbreiden tot de einden der aarde.

De paus, bisschop van Rome en opvolger van Petrus, ‘is het blijvende en zichtbare beginsel en fundament van de eenheid van zowel de bisschoppen als van de hele schare der gelovigen.’

Een nieuwtestamentische kerk van de Heer Jezus Christus is een zelfstandige plaatselijke gemeente van gedoopte gelovigen, door een verbond verbonden in het geloof en de gemeenschap van het evangelie; zij onderhoudt de twee verordeningen van Christus, wordt bestuurd door Zijn wetten, oefent de gaven, rechten en voorrechten uit die haar door Zijn Woord zijn verleend, en tracht het evangelie te verbreiden tot de einden der aarde. Elke gemeente werkt onder het Heerschap van Christus via democratische processen.

‘Alleen een gedoopte man (vir) ontvangt geldig de heilige wijding.’ De Heer Jezus koos mannen (viri) om het college van de twaalf apostelen te vormen, en de apostelen deden hetzelfde toen zij medewerkers kozen om hen in hun bediening op te volgen.

Elke gemeente werkt onder het Heerschap van Christus via democratische processen. In zulk een gemeente is ieder lid verantwoordelijk en rekenschapsplichtig aan Christus als Heer. De twee ambten uit de Schrift zijn die van predikant/ouderling/opziener en van diaken. Hoewel zowel mannen als vrouwen begaafd zijn voor dienst in de kerk, is het ambt van predikant/ouderling/opziener beperkt tot mannen die voldoen aan de eisen van de Schrift.

Opdat dus elke twijfel wordt weggenomen over een zaak van groot belang, een zaak die tot de goddelijke inrichting van de Kerk zelf behoort, verklaar ik krachtens mijn taak om de broeders te sterken (vgl. Lc 22,32) dat de Kerk geen enkele bevoegdheid heeft om aan vrouwen de priesterwijding te verlenen en dat dit oordeel door alle gelovigen van de Kerk definitief moet worden gehouden.

Hoewel zowel mannen als vrouwen begaafd zijn voor dienst in de kerk, is het ambt van predikant/ouderling/opziener beperkt tot mannen die voldoen aan de eisen van de Schrift.

Volgens het gebod van de Kerk is ‘iedere gelovige, nadat hij de jaren des onderscheids heeft bereikt, gehouden getrouw zijn zware zonden ten minste eenmaal per jaar te biechten.’

Hij is opgevaren naar de hemel en is nu verheven aan de rechterhand van God, waar Hij de enige Middelaar is, volledig God, volledig mens, in wiens Persoon de verzoening tussen God en mens tot stand komt.

De zondag wordt uitdrukkelijk onderscheiden van de sabbat, die hij elke week chronologisch volgt; voor christenen vervangt de viering ervan de viering van de sabbat.

De eerste dag van de week is de dag des Heren. Zij is een christelijke instelling voor regelmatige onderhouding. Zij herdenkt de opstanding van Christus uit de doden en moet oefeningen van aanbidding en geestelijke toewijding omvatten, zowel openbaar als persoonlijk.

De Kerk erkent het gregoriaans als bijzonder geschikt voor de Romeinse liturgie: daarom moet het, onder overigens gelijke omstandigheden, in de liturgische diensten de eerste plaats innemen. Maar andere soorten gewijde muziek, vooral de polyfonie, zijn in geen geval uitgesloten van liturgische vieringen, mits zij overeenstemmen met de geest van de liturgische handeling, zoals bepaald in art. 30.

De christelijke vereering van beelden is niet in strijd met het eerste gebod, dat de afgoden verbiedt. Immers, ‘de eer die aan een beeld wordt bewezen, gaat over op het oorspronkelijke’, en ‘wie een beeld vereert, vereert de persoon die erin is afgebeeld’.

de aanvaardbare wijze van aanbidding van de ware God is door Hemzelf ingesteld en door Zijn eigen geopenbaarde wil zodanig begrensd, dat Hij niet mag worden aanbeden naar de verbeelding en bedenksels van mensen, noch naar de ingevingen van Satan, onder enige zichtbare voorstelling of op enige andere wijze die niet in de Heilige Schrift is voorgeschreven.

Er zijn bovendien bijzondere genaden, ook charisma’s genoemd naar de Griekse term die Sint Paulus gebruikt en die ‘gunst’, ‘ongevraagde gave’, ‘weldaad’ betekent. Wat hun aard ook is – soms is die buitengewoon, zoals de gave van wonderen of van tongen – charisma’s zijn gericht op de heiligmakende genade en bedoeld voor het algemeen welzijn van de Kerk.

De meesten geloven waarschijnlijk dat de ‘gave van tongen’ zoals beschreven in de Bijbel is opgehouden toen de Bijbel voltooid was. Sommigen beschouwen het spreken in tongen misschien als een geestelijke gave die aan sommige christenen is gegeven om hen in staat te stellen het evangelie aan vreemde culturen te verkondigen in een taal die de spreker eerder niet kende.

Charisma’s moeten met dankbaarheid worden aanvaard door degene die ze ontvangt en ook door alle leden van de Kerk. Ze zijn een wonderbaar rijke genade voor de apostolische levenskracht en voor de heiligheid van het hele Lichaam van Christus, op voorwaarde dat het werkelijk echte gaven van de Heilige Geest zijn en dat ze worden gebruikt in volledige overeenstemming met de echte ingevingen van dezelfde Geest, dat wil zeggen in overeenstemming met de liefde, de ware maatstaf van alle charisma’s.

Als u de zuidelijke baptistenkerken in het hele land zou ondervragen over het onderwerp van ‘charismatische’ praktijken, zou u waarschijnlijk een verscheidenheid van opvattingen aantreffen. De meesten geloven waarschijnlijk dat de ‘gave van tongen’ zoals beschreven in de Bijbel is opgehouden toen de Bijbel voltooid was.

Het exorcisme is gericht op de verdrijving van demonen of op de bevrijding van demonische bezetenheid door het geestelijk gezag dat Jezus aan zijn Kerk heeft toevertrouwd. Ziekte, vooral psychische ziekte, is een heel andere zaak; deze te behandelen is de zorg van de medische wetenschap.

De Schrift leert dat de voornaamste vijand van de biddende gelovige Satan is (Daniël 10:10–14; Efeziërs 6:10–18; 1 Petrus 5:8)

Jezus Christus is het hoofd van de plaatselijke kerk, wij niet. Elke kerk is verantwoordelijk voor God voor het beleid dat zij vaststelt en de besluiten die zij neemt.

In feite was Hij die zij als mens door de Heilige Geest ontving, die waarlijk haar Zoon werd naar het vlees, niemand anders dan de eeuwige Zoon van de Vader, de tweede persoon van de Heilige Drie-eenheid. Daarom belijdt de Kerk dat Maria waarlijk ‘Moeder van God’ is (Theotokos).

Christus is de eeuwige Zoon van God. In Zijn menswording als Jezus Christus werd Hij ontvangen van de Heilige Geest en geboren uit de maagd Maria.

De allerzaligste Maagd Maria is, vanaf het eerste ogenblik van haar ontvangenis, door een bijzondere genade en voorrecht van de almachtige God en met het oog op de verdiensten van Jezus Christus, de Heiland van het menselijk geslacht, vrijgehouden van elke smet van de erfzonde.

In Zijn menswording als Jezus Christus werd Hij ontvangen van de Heilige Geest en geboren uit de maagd Maria. Jezus openbaarde en deed volmaakt de wil van God; Hij nam de menselijke natuur met haar eisen en behoeften op Zich en vereenzelvigde Zich volledig met de mensheid, doch zonder zonde.

In het gebed is de pelgrimerende Kerk verbonden met die van de heiligen, wier voorspraak zij inroept.

Godsdienstige aanbidding moet worden gegeven aan God de Vader, de Zoon en de Heilige Geest, en aan Hem alleen; niet aan engelen, heiligen of enig ander schepsel; en sinds de val niet zonder middelaar, noch door de bemiddeling van enig ander dan Christus alleen.

Het Nieuwe Testament spreekt over het oordeel in de eerste plaats in zijn aspect van de laatste ontmoeting met Christus bij zijn wederkomst, maar bevestigt ook herhaaldelijk dat ieder onmiddellijk na de dood zal worden beloond naar zijn werken en geloof.

De lichamen van mensen keren na de dood tot stof terug en zien de verderving; maar hun zielen, die noch sterven noch slapen en een onsterfelijk bestaan hebben, keren onmiddellijk terug tot God die ze gegeven heeft.

Allen die sterven in Gods genade en vriendschap, maar nog onvolkomen gelouterd zijn, zijn weliswaar van hun eeuwig heil verzekerd; maar na de dood ondergaan zij een loutering, om de heiligheid te bereiken die nodig is om in te gaan in de vreugde van de hemel.

De zielen van de rechtvaardigen, dan in heiligheid volmaakt gemaakt, worden opgenomen in het paradijs, waar zij bij Christus zijn en het aangezicht van God in licht en heerlijkheid aanschouwen, wachtend op de volledige verlossing van hun lichamen; en de zielen van de goddelozen worden in de hel geworpen, waar zij in kwelling en volstrekte duisternis blijven, bewaard voor het oordeel van de grote dag; behalve deze twee plaatsen erkent de Schrift er geen voor zielen die van hun lichamen gescheiden zijn.

De leer van de Kerk bevestigt het bestaan van de hel en haar eeuwigheid. Onmiddellijk na de dood dalen de zielen van hen die in staat van doodzonde sterven af naar de hel, waar zij de straffen van de hel ondergaan, ‘het eeuwige vuur’. De voornaamste straf van de hel is de eeuwige scheiding van God, in wie alleen de mens het leven en het geluk kan bezitten waarvoor hij geschapen is en waarnaar hij verlangt.

De onrechtvaardigen zullen worden verwezen naar de hel, de plaats van eeuwige straf. De rechtvaardigen zullen in hun opgewekte en verheerlijkte lichamen hun loon ontvangen en voor altijd in de hemel bij de Heer wonen.

Sinds de hemelvaart is de komst van Christus in heerlijkheid nabij, ook al ‘is het niet aan u om tijden of gelegenheden te kennen die de Vader door zijn eigen gezag heeft vastgesteld’. Deze eschatologische komst kan zich elk ogenblik voltrekken, ook al worden zowel zij als de laatste beproeving die haar zal voorafgaan ‘uitgesteld’.

Overeenkomstig Zijn belofte zal Jezus Christus persoonlijk en zichtbaar in heerlijkheid terugkeren naar de aarde; de doden zullen worden opgewekt; en Christus zal alle mensen in gerechtigheid oordelen.

Vóór de wederkomst van Christus moet de Kerk door een laatste beproeving heen die het geloof van vele gelovigen zal doen wankelen. De vervolging die haar pelgrimstocht op aarde vergezelt, zal het ‘mysterie van de boosheid’ onthullen in de vorm van een religieuze misleiding die de mensen een schijnoplossing voor hun problemen biedt tegen de prijs van afval van de waarheid.

God zal op Zijn eigen tijd en op Zijn eigen wijze de wereld tot haar passende einde brengen.

De misleiding van de Antichrist begint al gestalte te krijgen in de wereld telkens wanneer men beweert binnen de geschiedenis die messiaanse hoop te verwezenlijken die slechts voorbij de geschiedenis door het eschatologische oordeel kan worden verwezenlijkt. De Kerk heeft zelfs gewijzigde vormen van deze vervalsing van het komende rijk onder de naam chiliasme verworpen, vooral de ‘intrinsiek perverse’ politieke vorm van een wereldlijk messianisme.

Er is geen officieel standpunt in de SBC buiten wat u vindt in The Baptist Faith and Message. Een artikel dat in 2014 in SBC LIFE is gepubliceerd, kan nuttig zijn bij het bestuderen van de uiteenlopende opvattingen over de eindtijd onder zuidelijke baptisten.

Men treedt in het Volk van God binnen door het geloof en de doop. ‘Alle mensen zijn geroepen om tot het nieuwe Volk van God te behoren’ (LG 13), opdat de mensen in Christus ‘één familie en één Volk van God zouden vormen’ (AG 1).

Er is geen officieel standpunt in de SBC buiten wat u vindt in The Baptist Faith and Message.

Een huwelijk dat ratum et consummatum is, kan door geen enkele menselijke macht worden ontbonden en om geen enkele reden, behalve de dood.

Het huwelijk is de vereniging van één man en één vrouw in verbondstrouw voor een heel leven.

Ontucht is de lichamelijke vereniging van een ongehuwde man en een ongehuwde vrouw. Zij is in ernstige mate in strijd met de waardigheid van de personen en van de menselijke seksualiteit, die van nature gericht is op het welzijn van de echtgenoten en op het voortbrengen en opvoeden van kinderen.

Het huwelijk is de vereniging van één man en één vrouw in verbondstrouw voor een heel leven. Het is Gods unieke gave om de eenheid tussen Christus en Zijn kerk te openbaren en om voor man en vrouw in het huwelijk het kader te bieden voor intieme gezamenlijkheid, het kanaal van seksuele uitdrukking volgens bijbelse maatstaven, en het middel tot voortplanting van het menselijk geslacht.

De echtscheiding is een zware overtreding van de natuurwet. Zij pretendeert het contract te verbreken waarmee de echtgenoten vrijwillig hebben ingestemd om tot de dood met elkaar te leven. De echtscheiding doet afbreuk aan het verbond van het heil, waarvan het sacramentele huwelijk het teken is.

Het huwelijk is de vereniging van één man en één vrouw in een verbondstrouw voor een heel leven.

De Kerk houdt vast dat een nieuwe verbintenis niet als geldig kan worden erkend, indien het eerste huwelijk geldig was. Wanneer de gescheidenen burgerlijk hertrouwd zijn, bevinden zij zich in een situatie die objectief strijdig is met Gods wet.

Zelfs de meest ruime opvatting van de bijbelse uitzonderingen die echtscheiding en hertrouwen toelaten zou veel, zo niet de meeste, echtscheidingen in onze kerken uitsluiten

De regeling van de geboorten is een van de aspecten van verantwoord vader- en moederschap. Wettige bedoelingen van de echtgenoten rechtvaardigen niet het gebruik van moreel ontoelaatbare middelen (bijvoorbeeld rechtstreekse sterilisatie of anticonceptie).

Dat wij ons verzetten tegen de verspreiding van middelen voor geboortebeperking aan minderjarigen zonder toestemming van de ouders of voogd.

Sinds de eerste eeuw heeft de Kerk het morele kwaad van iedere opzettelijke abortus bevestigd. Deze leer is niet veranderd en blijft onveranderlijk.

Wij moeten spreken namens het ongeboren leven en strijden voor de onschendbaarheid van alle menselijk leven vanaf de ontvangenis tot de natuurlijke dood.

Na de apostolische tijd achtte de Kerk zich niet verplicht hiervan een grondslag te maken voor het opstellen van nauwkeurige regels voor de slager en de keuken, en nog minder in onze tijd een bloedtransfusie te verbieden.

Orgaandonatie voor onderzoek of transplantatie is een zaak van persoonlijk geweten.

De deugd van de matigheid brengt ons ertoe elke vorm van buitensporigheid te vermijden: het misbruik van voedsel, alcohol, tabak of geneesmiddelen. Zij die door dronkenschap of snelheidsliefde hun eigen veiligheid en die van anderen op de weg, ter zee of in de lucht in gevaar brengen, laden grote schuld op zich.

Dat de afgevaardigden naar de Southern Baptist Convention, bijeen in Greensboro, North Carolina, 13-14 juni 2006, onze volledige afwijzing uitspreken van het vervaardigen, aanprijzen, verspreiden en gebruiken van alcoholische dranken

Zij die gezworen hebben hun land in de strijdkrachten te dienen, zijn dienaren van de veiligheid en de vrijheid van de volken. Als zij hun plicht eervol vervullen, dragen zij waarlijk bij tot het algemeen welzijn van de natie en tot het handhaven van de vrede.

BESLOTEN, dat de afgevaardigden naar de Southern Baptist Convention, bijeen in Indianapolis, Indiana, 11-12 juni 2024, de historische, christelijke beginselen van de traditie van de rechtvaardige oorlog bevestigen; en voorts BESLOTEN, dat een oorlog slechts om een rechtvaardige reden gevoerd mag worden, om de openbare orde, vrede en gerechtigheid te verdedigen, te rechtvaardigen en te herstellen wanneer zij zijn aangevallen;