13 Bijbelverzen over vervloeken



  • In Numeri 22-24 betaalt Balak Bileam om Israël te vervloeken, maar Bileam zegent Israël in plaats daarvan en vraagt: “Hoe kan ik vervloeken wie God niet vervloekt heeft?” (23:8).
  • De wet van Israël verbood het vervloeken van God (Leviticus 24:15-16), de leider van het volk (Exodus 22:28), een ouder (Exodus 21:17) en doven (Leviticus 19:14).
  • Jobs vrouw zegt tegen hem: “Vervloek God en sterf!”, en Job 2:10 vermeldt dat hij “in dit alles niet zondigde met zijn lippen.”
  • Lucas 6:28 vertelt de toehoorders van Jezus om hen te zegenen die hen vervloeken, en in 1 Korintiërs 4:12 zegt Paulus over de apostelen: “Worden wij vervloekt, wij zegenen.”
  • De Schleitheim-belijdenis leest het gebod van Christus als een verbod op alle eden; Artikel XXXIX van de Kerk van Engeland staat een eed toe die een magistraat vereist, “in een zaak van geloof en naastenliefde”, afgelegd “in gerechtigheid, oordeel en waarheid.”

In de Bijbel betekent vervloeken het afsmeken van onheil over iemand, en een vloek die niet door God wordt ondersteund, heeft geen kracht. Bileam, ingehuurd om Israël te vervloeken, vraagt: “Hoe kan ik vervloeken wie God niet vervloekt heeft?” (Numeri 23:8), en Spreuken 26:2 zegt dat een onverdiende vloek “niet aankomt.”

De wet van Israël verbood het vervloeken van God, een leider, een ouder of doven (Leviticus 24:15-16; Exodus 22:28; Exodus 21:17; Leviticus 19:14), en Jezus zegt tegen zijn volgelingen: “zegen wie jullie vervloeken” (Lucas 6:28). Het zweren van een eed bij de naam van God wordt geregeld door Leviticus 19:12, en zowel Jezus als Jakobus zeggen “zweer niet” (Matteüs 5:34; Jakobus 5:12).

Wanneer een vloek geen kracht heeft

Genesis 12:3

“Ik zal zegenen wie u zegenen, en wie u vervloekt, zal Ik vervloeken; en in u zullen alle geslachten van de aardbodem gezegend worden.”

Reflectie: De HEERE spreekt deze woorden tot Abram wanneer Hij hem roept om zijn land en zijn familie te verlaten (12:1). Zegenen en vervloeken blijven beide in de handen van de HEERE: Hij zal zegenen wie Abram zegent en vervloeken wie hem vervloekt. Balak, de koning van Moab, schrijft die macht echter toe aan een mens en zegt tegen Bileam: “wie u zegent, is gezegend, en wie u vervloekt, is vervloekt” (Numeri 22:6), en Numeri 22-24 laat zien dat hij ongelijk heeft.

Numbers 23:8

“Hoe kan ik vervloeken wie God niet vervloekt heeft? En hoe kan ik verfoeien wie de HEERE niet verfoeid heeft?”

Reflectie: Balak stuurde oudsten naar Bileam met “het loon voor waarzeggerij” om Israël te laten vervloeken (22:7). God zei tegen Bileam: “U mag hen niet vervloeken, want zij zijn gezegend” (22:12). Deze regel komt uit de boodschap die Bileam vanaf de hoogten uitsprak, en Balak klaagde uiteindelijk dat Bileam Israël “al drie keer” had gezegend (24:10). Deuteronomium 23:5 herinnert eraan dat de HEERE “de vloek voor u in een zegen veranderde.”

Proverbs 26:2

“Zoals een mus opvliegt, zoals een zwaluw wegvlucht, zo komt een onverdiende vloek niet uit.”

Reflectie: Het spreekwoord vergelijkt een onverdiende vloek met een mus of zwaluw die blijft vliegen en nooit landt. De vloek waarover gesproken wordt, is er een zonder oorzaak. De verzen aan weerszijden gaan over dwazen (26:1, 26:3).

God en gezagsdragers vervloeken

Leviticus 24:15-16

“Zeg tegen de Israëlieten: Ieder die zijn God vervloekt, zal zijn zonde dragen; wie de naam van de HEERE lastert, moet zeker ter dood gebracht worden. De hele gemeenschap moet hem zeker stenigen. Of het nu een vreemdeling of een ingezetene is, wanneer hij de Naam lastert, moet hij ter dood gebracht worden.”

Reflectie: De uitspraak kwam voort uit een rechtszaak. Tijdens een gevecht in het kamp “lasterde de zoon van een Israëlitische vrouw en een Egyptische man de Naam met een vloek” (24:11), en hij werd in hechtenis gehouden totdat de wil van de HEERE duidelijk werd (24:12). De wet die volgde, was van toepassing op zowel vreemdelingen als ingezetenen.

Exodus 22:28

“U mag God niet lasteren en een leider van uw volk niet vervloeken.”

Reflectie: De wet noemt God en de leider van het volk in één regel als twee die niet vervloekt mogen worden. Paulus citeert de tweede helft in Handelingen 23:5. Hij had de hogepriester Ananias een “witgepleisterde wand” genoemd omdat hij hem liet slaan, en toen hem werd verteld wie de man was, antwoordde hij: “Ik wist niet, broeders, dat hij hogepriester is; want er staat geschreven: ‘U mag niet kwaadspreken over een leider van uw volk.’”

Job 2:9-10

“Zijn vrouw zei tegen hem: ‘Houd je nog vast aan je oprechtheid? Vervloek God en sterf!’ Hij antwoordde haar: ‘Je spreekt zoals een van de dwaze vrouwen spreekt. Zullen wij het goede van God aannemen en het kwade niet aannemen?’ In dit alles zondigde Job niet met zijn lippen.”

Reflectie: Satan had tot twee keer toe tegen de HEERE gezegd dat Job “U zeker in Uw gezicht zal vervloeken”, eerst als hij zijn bezittingen zou verliezen (1:11) en daarna als hij zijn gezondheid zou verliezen (2:5). Job had ooit offers gebracht voor het geval zijn kinderen “God in hun hart vervloekt hadden” (1:5). Zijn vrouw dringt nu aan op wat Satan voorspelde, en Job weigert.

Een ouder of naaste vervloeken

Exodus 21:17

“Ieder die zijn vader of moeder vervloekt, moet zeker ter dood gebracht worden.”

Reflectie: In de wetten die volgen op de Tien Geboden wordt het vervloeken van een vader of moeder genoemd naast het slaan van een ouder (21:15) en ontvoering (21:16) als misdrijven die met de dood worden bestraft. Leviticus 20:9 herhaalt de wet en voegt eraan toe: “hun bloed is op hen.” Jezus citeert Exodus 21:17 in Matteüs 15:4, tegen Farizeeën die een zoon lieten zeggen dat wat zijn ouders had kunnen helpen “een offergave aan God” was, om het zo voor hen achter te houden (15:5).

Leviticus 19:14

“U mag een dove niet vervloeken en voor een blinde geen struikelblok leggen, maar u moet voor uw God vrezen. Ik ben de HEERE.”

Reflectie: Het gebod staat tussen wetten over de omgang met een naaste, naast verboden op het bedriegen van hem en het achterhouden van het loon van een dagloner tot de volgende morgen (19:13). Het plaatst een vloek over iemand die het niet kan horen naast een struikelblok voor iemand die het niet kan zien.

Wanneer iemand je vervloekt

Lucas 6:28

“zegen wie jullie vervloeken, bid voor wie jullie slecht behandelen.”

Reflectie: Het gebod hoort bij de Bergrede, uitgesproken “tegen jullie die luisteren” (6:27), en komt als derde in een reeks van vier: heb je vijanden lief, doe goed aan wie jullie haten, zegen wie jullie vervloeken, bid voor wie jullie slecht behandelen. De verzen daarna gaan van woorden naar daden, de andere wang toekeren en het hemd afstaan naast de mantel (6:29), en eindigen met “Behandel anderen zoals je wilt dat zij jullie behandelen” (6:31).

1 Corinthians 4:12-13

“Wij zwoegen door met onze eigen handen te werken. Worden wij vervloekt, wij zegenen; worden wij vervolgd, wij verdragen het; worden wij belasterd, wij antwoorden vriendelijk. Wij zijn geworden als het uitvaagsel van de wereld, het afval van allen—tot op dit moment.”

Reflectie: Paulus beschrijft de apostelen als “een schouwspel voor de hele wereld” (4:9), hongerig, in lompen, wreed behandeld en dakloos (4:11). Het zegenen van hen die hen vervloeken is onderdeel van die lijst, afgezet tegen de Korintiërs, over wie hij ironisch schrijft: “Jullie zijn geëerd, wij zijn onteerd!” (4:10).

2 Samuel 16:11-12

“David zei vervolgens tegen Abisai en al zijn dienaren: ‘Mijn zoon, mijn eigen vlees en bloed, probeert mij te doden. Hoeveel te meer dan deze Benjaminiet! Laat hem met rust; laat hem vloeken, want de HEER heeft het hem gezegd. Misschien zal de HEER mijn ellende aanzien en mij vandaag zijn verbondszegen teruggeven in plaats van zijn vloek.’”

Reflectie: Toen David tijdens de opstand van Absalom uit Jeruzalem vluchtte, volgde Simeï, een man uit de clan van Saul, hem langs de heuvelhelling, waarbij hij met stenen gooide en hem een moordenaar noemde (16:5-8). Abisai bood aan zijn hoofd af te hakken (16:9). David weigerde en zei dat de HEER tegen Simeï had gezegd dat hij hem moest vervloeken. In zijn laatste opdracht aan Salomo herinnerde David zich dat Simeï “bittere vloeken over mij uitsprak” en zei hij tegen Salomo dat hij hem niet als onschuldig moest beschouwen (1 Koningen 2:8-9).

Eedzwering

Leviticus 19:12

“‘Zweer niet vals bij mijn naam en ontheilig zo de naam van je God. Ik ben de HEER.’”

Reflectie: Het vers volgt op “Steel niet. Lieg niet. Bedrieg elkaar niet” (19:11). Een valse eed bij de naam van God wordt tussen die leugens geplaatst, en er een zweren is “de naam van uw God ontheiligen.”

James 5:12

“Zweer bovenal, mijn broeders en zusters, niet — niet bij de hemel, niet bij de aarde en niet bij iets anders. Het enige wat u hoeft te zeggen is een eenvoudig ‘Ja’ of ‘Nee’. Anders zult u veroordeeld worden.”

Reflectie: Jakobus herhaalt het verbod van Jezus uit Matteüs 5:34-37, noemt de hemel en de aarde, en voegt een waarschuwing toe: “Anders zult u veroordeeld worden.” De wederdopers-belijdenis van Schleitheim leest het gebod van Christus als een verbod op elke eed, “of deze nu waar of onwaar is.” Artikel XXXIX van de Articles of Religion van de Kerk van Engeland zegt dat “ijdel en overhaast zweren door onze Heer Jezus Christus en zijn apostel Jakobus aan christenen verboden is,” en staat een eed toe “wanneer de magistraat dit vereist, in een zaak van geloof en naastenliefde, mits dit geschiedt volgens het onderwijs van de profeet, in rechtvaardigheid, oordeel en waarheid.” De profeet is Jeremia, wiens 4:2 in de King James Version luidt: “gij zult zweren, de Heer leeft, in waarheid, in oordeel en in gerechtigheid.”




Reacties

Een reactie plaatsen

Share to...