21 Bijbelverzen over duisternis en kwaad



  • Johannes 3:19-20 en Efeziërs 5:11 verbinden beide duisternis met verborgen kwade daden, en beide spreken over het feit dat die daden door het licht aan het licht worden gebracht.
  • De Bijbel herleidt het kwaad tot menselijke begeerte (Jakobus 1:14-15, Romeinen 7:19) en tot geestelijke machten (Efeziërs 6:12, 1 Petrus 5:8), en 2 Korintiërs 11:14 zegt dat Satan zich voordoet als een engel van het licht.
  • Psalm 139:11-12 en Daniël 2:22 zeggen dat duisternis niets voor God verbergt.
  • Johannes 1:5 zegt dat de duisternis het licht niet heeft overwonnen; de King James Version leest “the darkness comprehended it not.”
  • Openbaring 21:25 en 21:27 beschrijven het nieuwe Jeruzalem als een stad zonder nacht en zonder iets onreins erin.

In de Bijbel staat duisternis voor het kwaad: mensen “hielden meer van de duisternis dan van het licht, want hun daden waren slecht” (Johannes 3:19). De Schrift herleidt het kwaad zowel tot menselijke begeerte (Jakobus 1:14-15) als tot “de geestelijke machten van het kwaad in de hemelse gewesten” (Efeziërs 6:12).

Psalm 139:12 en Daniël 2:22 zeggen dat duisternis niets voor God verbergt, Johannes 1:5 zegt dat het licht “schijnt in de duisternis, en de duisternis heeft het niet overwonnen,” en Openbaring 21:25 zegt dat het nieuwe Jeruzalem “geen nacht” zal hebben. De brieven vertellen gelovigen hoe ze tot die tijd moeten leven: “leg de werken van de duisternis af” (Romeinen 13:12) en “overwin het kwade door het goede” (Romeinen 12:21).

Waar het kwaad vat krijgt op mensen

Genesis 3:5

“Want God weet dat wanneer u daarvan eet, uw ogen geopend zullen worden en u als God zult zijn, kennend goed en kwaad.”

Reflectie: De slang zegt dit tegen de vrouw direct nadat hij Gods waarschuwing heeft tegengesproken met “Jullie zullen zeker niet sterven” (Genesis 3:4). Hij belooft dat eten hun ogen zal openen en hen “als God” zal maken, “kennis hebbend van goed en kwaad.” Hun ogen worden geopend, zoals hij zei, maar vers 7 vermeldt dat wat ze zagen was dat ze naakt waren, en ze naaiden vijgenbladeren aan elkaar om zich te bedekken.

Jakobus 1:14-15

“maar ieder wordt verzocht, wanneer hij door zijn eigen begeerte wordt meegesleept en verlokt. Daarna, wanneer de begeerte bevrucht is, baart zij zonde; en wanneer de zonde volgroeid is, brengt zij de dood voort.”

Reflectie: Jakobus antwoordt iedereen die zegt “God verzoekt mij” (1:13), en zijn antwoord is dat “God niet door het kwaad verzocht kan worden, en hijzelf verzoekt ook niemand.” Verzoeking komt voort uit iemands “eigen begeerte,” en hij beschrijft het verloop ervan als een geboorte: begeerte wordt zwanger, zonde wordt geboren, en de volgroeide zonde brengt de dood voort. Een paar regels later plaatst hij God aan de andere kant als “de Vader van de hemelse lichten, bij wie geen verandering is of schaduw van omkeer” (1:17).

Romeinen 7:19

“Want het goede dat ik wil, doe ik niet, maar het kwade dat ik niet wil, dat doe ik.”

Reflectie: Paulus beschrijft het willen van het goede en het doen van het kwade, en hij noemt de oorzaak “de zonde die in mij woont” (7:20). Twee verzen later verwoordt hij het als een wet die hij aan het werk heeft gevonden: “Hoewel ik het goede wil doen, is het kwade bij mij aanwezig” (7:21). Tegen het einde van het hoofdstuk roept hij: “Wie zal mij verlossen uit dit lichaam dat aan de dood onderworpen is?” en antwoordt: “God zij dank, door Jezus Christus, onze Heer!” (7:24-25).

Johannes 3:19-20

“Dit is het oordeel: het licht is in de wereld gekomen, maar de mensen hielden meer van de duisternis dan van het licht, want hun daden waren slecht. Ieder die kwaad doet, haat het licht en komt niet naar het licht uit angst dat zijn daden aan het licht komen.”

Reflectie: Het oordeel in Johannes 3 komt twee verzen na de verklaring dat God zijn Zoon “niet naar de wereld heeft gestuurd om de wereld te veroordelen, maar om de wereld door hem te redden” (3:17). Veroordeling volgt uit wat mensen verkiezen: ze hielden van de duisternis omdat hun daden slecht waren, en ze blijven uit de buurt van het licht “uit angst dat hun daden aan het licht komen.” Vers 21 geeft het tegenovergestelde geval: wie leeft naar de waarheid “komt naar het licht.”

Jesaja 5:20

“Wee hun die het kwade goed noemen en het goede kwaad, die duisternis voorstellen als licht en licht als duisternis, die bitter voorstellen als zoet en zoet als bitter.”

Reflectie: Jesaja 5 spreekt een reeks weeën uit, en deze valt op mensen die de namen van dingen verwisselen: kwaad goed noemen, duisternis licht noemen, bitter zoet noemen. De weeën eromheen noemen degenen die Gods plan bespotten (5:19), degenen die “wijs zijn in eigen ogen” (5:21) en degenen die “de schuldige vrijspreken voor een steekpenning” (5:23). Vers 24 geeft de aanklacht achter hen allen: “zij hebben de wet van de Heer van de hemelse machten verworpen.”

De vijand achter de duisternis

Efeziërs 6:12

“Want wij hebben de strijd niet tegen vlees en bloed, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de wereldbeheersers van de duisternis van dit tijdperk, tegen de geestelijke machten van het kwaad in de hemelse gewesten.”

Reflectie: Paulus noemt de tegenstanders “de wereldbeheersers van deze duisternis” en “de geestelijke machten van het kwaad,” dus de strijd is tegen meer dan alleen andere mensen. De verzen aan weerszijden vertellen de lezer om “de volledige wapenrusting van God” aan te trekken tegen “de listen van de duivel” (6:11), zodat ze “wanneer de dag van het kwaad komt” stand kunnen houden (6:13).

2 Korintiërs 11:14

“En geen wonder, want de satan zelf vermomt zich als een engel van het licht.”

Reflectie: Paulus schrijft over rivaliserende leraren die hij “valse apostelen, bedrieglijke arbeiders, die zich voordoen als apostelen van Christus” noemt (11:13). Hun vermomming verrast hem niet, aangezien Satan zelf zich voordoet als een engel van het licht, en “zijn dienaren zich ook voordoen als dienaren van gerechtigheid” (11:15). In dit gedeelte is het gevaar het kwaad dat eruitziet als licht, en Paulus zegt over die leraren: “Hun einde zal zijn naar hun werken.”

1 Petrus 5:8

“Wees nuchter en waakzaam. Uw tegenstander, de duivel, gaat rond als een brullende leeuw, zoekend wie hij zal verslinden.”

Reflectie: Petrus schrijft aan gelovigen die lijden, en hij vertelt hen in het volgende vers dat “de broederschap in de wereld hetzelfde lijden ondergaat” (5:9). Het bevel tegen de rondlopende leeuw is om waakzaam te blijven en dan “weersta hem, standvastig in het geloof.” Het vers ervoor vertelt hen om hun zorgen op God te werpen “want hij zorgt voor u” (5:7), en het vers erna belooft dat God “u zelf zal toerusten” nadat ze een korte tijd hebben geleden (5:10).

Duisternis die niets verbergt voor God

Psalm 139:11-12

“Als ik zeg: ‘Zeker zal de duisternis mij verbergen en het licht om mij heen nacht worden,’ zelfs de duisternis zal voor U niet donker zijn; de nacht zal stralen als de dag, want duisternis is voor U als het licht.”

Reflectie: De psalmist vraagt: “Waarheen zou ik gaan voor uw geest?” (139:7), en probeert de hemel, de diepte, de dageraad en de verste zee. Duisternis is de laatste plek die hij noemt, en die verbergt hem niet beter dan de andere.

Daniël 2:22

“Hij openbaart diepe en verborgen dingen; Hij weet wat in de duisternis ligt, en het licht woont bij Hem.”

Reflectie: Daniël zegt dit in lofprijzing nadat “het geheimenis aan Daniël in een nachtgezicht geopenbaard was” (2:19). Hij en zijn vrienden hadden om barmhartigheid gevraagd zodat ze “niet samen met de rest van de wijzen van Babel omgebracht zouden worden” (2:18). Hij eindigt met God te danken: “u hebt ons de droom van de koning bekendgemaakt” (2:23).

Psalm 23:4

“Al gaat mijn weg door een dal vol schaduw van de dood, ik vrees geen kwaad, want U bent bij mij; Uw stok en Uw staf, die vertroosten mij.”

Reflectie: De King James Version leest “the valley of the shadow of death” waar de NIV “the darkest valley” heeft. De psalm zegt niet dat het dal veilig is of dat het kwaad afwezig is; het volgende vers dekt een tafel “in de tegenwoordigheid van mijn vijanden.” De reden die wordt gegeven om niet te vrezen is het gezelschap van de herder: “want u bent bij mij.”

Het licht dat de duisternis niet kan doven

Johannes 1:5

“Het licht schijnt in de duisternis, en de duisternis heeft het niet overwonnen.”

Reflectie: Het Evangelie van Johannes opent met “In het begin,” de woorden waarmee Genesis opent, waar “duisternis op de afgrond” was totdat God zei: “Laat er licht zijn” (Genesis 1:2-3). Het vers ervoor noemt het leven van het Woord “het licht van de mensen” (Johannes 1:4). Waar de NIV zegt dat de duisternis het licht “niet heeft overwonnen,” leest de King James Version “the darkness comprehended it not.”

Johannes 8:12

“Jezus sprak dan opnieuw tot hen: ‘Ik ben het Licht der wereld. Wie Mij volgt, zal beslist niet in de duisternis wandelen, maar zal het licht van het leven hebben.’”

Reflectie: Jezus zegt dit tegen de mensen. De belofte is verbonden aan het volgen van hem: de volgeling “zal beslist niet in de duisternis wandelen.” De Farizeeën antwoorden onmiddellijk dat zijn getuigenis over zichzelf “niet waar” is (8:13).

2 Korintiërs 4:6

“Want God, die zei: ‘Laat licht uit de duisternis schijnen,’ heeft zijn licht in onze harten laten schijnen om ons het licht van de kennis van Gods heerlijkheid, getoond in het gezicht van Christus, te geven.”

Reflectie: Vers 6 herinnert aan het scheppingsbevel van Genesis 1:3. Twee verzen eerder zegt Paulus dat “de god van deze eeuw de gedachten van de ongelovigen heeft verblind, zodat zij het licht van het evangelie niet zien” (4:4). Vers 6 zegt vervolgens dat God, die zei “Laat het licht uit de duisternis schijnen,” “in onze harten heeft geschenen.”

Kolossenzen 1:13-14

“Want Hij heeft ons gered uit de macht van de duisternis en ons overgebracht naar het koninkrijk van de Zoon van Zijn liefde, in Wie wij de verlossing hebben, de vergeving van de zonden.”

Reflectie: Deze verzen behoren tot Paulus' gebed voor de Kolossenzen, waarin hij de Vader dankt voor een deel “in het koninkrijk van het licht” (1:12). Duisternis wordt een macht genoemd, een rijk met eigen autoriteit, en de werkwoorden staan in de verleden tijd: God heeft gered en heeft overgebracht. De redding wordt vervolgens gedefinieerd als “de verlossing, de vergeving van de zonden.”

Openbaring 21:23, 25

“De stad heeft de zon en de maan niet nodig om haar te beschijnen, want de heerlijkheid van God verlicht haar, en het Lam is haar lamp... Haar poorten zullen overdag nooit gesloten worden, want daar zal geen nacht zijn.”

Reflectie: Johannes ziet het nieuwe Jeruzalem, waar geen tempel is “want de Heer, de almachtige God, is de tempel ervan, en het Lam” (21:22), en geen behoefte aan zon of maan. De poorten blijven open omdat er geen nacht is. Twee verzen later wordt het kwaad ook buiten gesloten: “Niets onreins zal er ooit binnengaan” (21:27).

Leven als kinderen van het licht

Efeziërs 5:8, 11

“Want u was voorheen duisternis, maar nu bent u licht in de Heer. Leef als kinderen van het licht… Houd u niet bezig met de onvruchtbare werken van de duisternis, maar ontmasker ze liever.”

Reflectie: Paulus zegt dat zijn lezers “eens duisternis waren,” het ding zelf, en nu “licht in de Heer” zijn. De vrucht van dat licht, zegt hij, “bestaat uit alle goedheid, gerechtigheid en waarheid” (5:9). De werken van de duisternis moeten zowel aan het licht worden gebracht als worden vermeden, en vers 13 voegt eraan toe dat “alles wat door het licht aan het licht wordt gebracht, zichtbaar wordt.”

Romeinen 13:12

“De nacht is bijna voorbij; de dag is nabij. Laten we daarom de werken van de duisternis afleggen en de wapenrusting van het licht aandoen.”

Reflectie: Paulus leest de tijd: “onze redding is nu dichterbij dan toen we voor het eerst geloofden” (13:11). Het volgende vers noemt de werken van de duisternis: “zwelgerij en dronkenschap,” “seksuele immoraliteit en losbandigheid,” “onenigheid en jaloezie” (13:13). Vers 14 voegt eraan toe: “Bekleed u veeleer met de Heer Jezus Christus.” 1 Tessalonicenzen 5:5-8 voegt dezelfde beelden van nacht, ontwaken en wapenrusting samen.

1 John 1:6-7

“Als we zeggen dat we gemeenschap met Hem hebben en toch in de duisternis wandelen, liegen we en doen we de waarheid niet. Maar als we in het licht wandelen, zoals Hij in het licht is, hebben we gemeenschap met elkaar, en reinigt het bloed van Jezus, zijn Zoon, ons van alle zonde.”

Reflectie: De toets rust op het vers ervoor: “God is licht; in Hem is er helemaal geen duisternis” (1:5). Beweren gemeenschap met God te hebben terwijl men in duisternis wandelt, wordt een leugen genoemd. Wandelen in het licht brengt nog steeds zonde met zich mee die reiniging behoeft, aangezien hetzelfde vers zegt dat het bloed van Jezus “ons reinigt van alle zonde,” en het volgende waarschuwt: “Als we beweren dat we geen zonde hebben, misleiden we onszelf” (1:8).

Proverbs 4:18-19

“Het pad van de rechtvaardigen is als de morgenstond, die steeds helderder schijnt tot de volle dag. Maar de weg van de goddelozen is als diepe duisternis; zij weten niet waarover zij struikelen.”

Reflectie: De twee paden sluiten een waarschuwing af die begint met “Zet geen voet op het pad van de goddelozen” (4:14). De goddelozen “kunnen niet rusten totdat ze kwaad hebben gedaan” (4:16). Hun duisternis is een onvermogen om hun eigen gevaar te zien: ze “weten niet waarover ze struikelen,” terwijl het pad van de rechtvaardigen helderder wordt als de morgen.

Romeinen 12:21

“Word niet overwonnen door het kwade, maar overwin het kwade door het goede.”

Reflectie: Deze regel beëindigt een reeks geboden over vijanden. Paulus vertelt de Romeinen om “niemand kwaad met kwaad te vergelden” (12:17), om wraak aan God over te laten, en om een hongerige vijand te voeden en een dorstige te drinken te geven (12:20). Vers 21 stelt het principe achter die geboden vast.




Reacties

Een reactie plaatsen

Share to...