Dutch 
English 
Chinese 
Arabic 
Spanish 
Portuguese 
Russian 
French 
Italian 
German 
Japanese 
Paus Leo XIV spreekt bisschoppen, priesters, religieuzen, pastorale werkers en leken toe in de kathedraal van de Heilige Geest in Istanbul, Turkije, op 28 november 2025. / Krediet: Vaticaanse media
ACI MENA, 28 november 2025 / 10:05 uur (CNA).
Paus Leo XIV begon de tweede dag van zijn apostolische reis naar Turkije in de kathedraal van de Heilige Geest in Istanbul, een vitaal geestelijk tehuis voor een diverse katholieke gemeenschap die grotendeels bestaat uit immigranten uit de hele wereld. De kathedraal — lang een gebruikelijke stop voor pausen die Turkije bezoeken — verwelkomde de Heilige Vader met diepe emotie en levendige hoop.
Bij de ingang werd paus Leo ontvangen door pater Nicola Masedu, een Sardijnse priester die meer dan 15 jaar in Turkije heeft gediend en een leven heeft geleid dat gekenmerkt werd door missie in het Midden-Oosten. Hij verhuisde eerst op zeventienjarige leeftijd naar Libanon, later naar Iran — waar hij kort werd gearresteerd —, vervolgens naar het Heilige Land en ten slotte naar Istanbul.
In een interview met ACI MENA, de Arabischtalige nieuwspartner van CNA, herinnerde Masedu eraan dat de eerste paus die hij ontmoette paus Paulus VI was, die hij begroette op de luchthaven van Beiroet tijdens een korte tussenstop op weg van de paus naar India. Later ontmoette hij Johannes Paulus II in Castel Gandolfo nadat hij gedwongen was Iran te verlaten, en paus Benedictus XVI in Bethlehem in 2008.
Masedu verwelkomde ook paus Leo met hetzelfde kruisbeeld dat hij ooit aan paus Franciscus presenteerde. Hij legde uit dat het kruisbeeld oorspronkelijk toebehoorde aan de Zusters van Liefde in het Oostenrijkse ziekenhuis, die het aan de parochie schonken toen ze een aantal van hun kamers opruimden. "Dat kruisbeeld heeft een geschiedenis van gebed en bescherming", zei hij, en voegde er een persoonlijke herinnering aan toe: “Het was een referentiepunt voor Kamila, onze kleine papegaai, die — wanneer ze bang was — naar mijn kantoor zou vliegen en er zijn toevlucht zou zoeken.”
Masedu deelde ook met ACI MENA het symbolische geschenk dat de gemeenschap voorbereidde voor paus Leo: Een zilveren kelk gemaakt door een Armeense kunstenaar, gegraveerd met de zes apostelen die het christendom naar dit land brachten.
Vanuit dit diep symbolische offer reflecteerde de priester op de oude christelijke wortels van Turkije, nadenkend over het feit dat dit land ooit in het hart van de vroege kerk stond. Hij benadrukte de geest van oecumenische eenheid die de verschillende kerken samenbindt in hun inspanningen, zoals hij zei, “om dicht bij elkaar te blijven”.
Hij sprak openhartig over de uitdagingen waarmee zijn gemeenschap wordt geconfronteerd, met name immigranten die worstelen met financiële ontberingen, verblijfsvergunningen en soms discriminatie. Toch werkt de parochie onvermoeibaar om hen zowel geestelijk als materieel te begeleiden, door onderwijs, sociale ondersteuning, medische hulp waar nodig, evenals retraites en psychologische begeleiding aan te bieden.
Nadenkend over het verschil tussen het christelijke leven in Libanon en Turkije, merkte Masedu op dat hij zich in Libanon “thuis” voelde, omringd door zichtbare christelijke symbolen, terwijl kerken in Turkije grotendeels aan het zicht onttrokken blijven, waarbij de Sint-Antoniusbasiliek op İstiklal Street een opmerkelijke uitzondering is. Tot slot spreekt hij de hoop uit dat het bezoek van paus Leo de christelijke gemeenschap zal versterken en hen zal aanmoedigen om vol te houden en te blijven werken aan vrede.
Verbannen vanwege zijn geloof
Onder de parochianen die vanmorgen aanwezig waren, was Suhail, een 36-jarige Iraniër die zeven jaar geleden in Turkije aankwam nadat hij zich tot het christendom had bekeerd. Gedwongen om Iran te verlaten vanwege zijn geloof, werkt hij nu nauw samen met een gemeenschap van katholieke Iraniërs die ook hun toevlucht hebben gezocht in Turkije.
Suhail bevestigde dat het beoefenen van het christendom in Turkije “onmetelijk veiliger” is dan in Iran, waar hij eerder werd gearresteerd. Toch, bewust van het gevaar waarmee christenen nog steeds in zijn thuisland worden geconfronteerd, koos hij ervoor om geen details over de vervolging daar te delen, om niemand verder in gevaar te brengen.
In plaats daarvan sprak hij met dankbaarheid over de religieuze vrijheid die hij in Istanbul heeft gevonden, en over de waardigheid om openlijk te kunnen leven en aanbidden: “Ik kan bidden, ik kan de mis bijwonen en ik kan groeien in mijn geloof. Daar ben ik dankbaar voor", zei hij.
Suhail helpt al maanden in de kathedraal ter voorbereiding van het pauselijk bezoek, en hij beschreef de gelegenheid om paus Leo te verwelkomen als “een zegen die geen woorden kent”.
Een Afrikaanse stem
Ook het delen van zijn vreugde was Philip Tata, oorspronkelijk uit Kameroen en nu dienen als voorzitter van de jeugdgroep in de kathedraal van de Heilige Geest.
Nadat hij vier jaar geleden in Gabon woonde voordat hij naar Turkije verhuisde, sprak Tata over de opmerkelijke diversiteit die de parochiegemeenschap vormt. Hij legde uit dat de mis wordt gevierd in het Engels, Turks en Frans, als gevolg van de aanwezigheid van een grote Afrikaanse gemeenschap, van wie velen afkomstig zijn uit Franstalige landen.
Tata herinnerde zich hoe paus Franciscus eerder vluchtelingen ontmoette in deze kerk, en hij gelooft dat paus Leo doorgaat op hetzelfde pastorale pad, waarbij hij speciale nadruk legt op migranten, ontheemden en degenen die in de marge leven. Paus Leo noemde vanmorgen expliciet vluchtelingen en immigranten in zijn boodschap, een moment dat de congregatie diep ontroerde.
Nadenkend over de katholieke jeugd in Turkije, zei hij dat veel jongeren hopen te vertrekken, niet vanwege religieuze vervolging, maar vanwege de beperkte economische kansen en schaarste aan banen, die hen ertoe aanzetten elders naar een stabielere toekomst te zoeken. Toch sprak hij de hoop uit dat het pauselijk bezoek hernieuwde steun en aanmoediging voor de jongere generatie zou kunnen inspireren.
Libanese stemmen zingen voor de paus in Istanbul
Onder de gelovigen die zich in de kathedraal verzamelden, bevonden zich ook Libanese katholieken die nu in Turkije wonen en niet in Libanon zullen zijn wanneer de paus zondag hun vaderland bezoekt. Toch ontmoetten ze hem hier voorzienig, in wat hun tweede thuis is geworden, en hadden ze zelfs de kans om voor hem te zingen als onderdeel van het koor.
Sleiman Saikali, die al 30 jaar in Turkije woont, reist naar İznik om voor de paus te zingen tijdens de historische herdenking van het Concilie van Nicea. Hij deelde zijn diepe vreugde bij het verwelkomen van paus Leo op een plaats die zowel zijn wortels als zijn huidige leven symboliseert. Hij zei dat hij zich maandenlang heeft voorbereid, niet alleen door zijn stem te trainen, maar ook geestelijk door gebed.
Hij sprak hartstochtelijk over de missie achter deze pauselijke reis en drong erop aan dat elk land een eigen roeping heeft. Hij herinnerde zich dat hij aanwezig was bij de bezoeken van paus Benedictus XVI en paus Franciscus aan Turkije. “Benedict was een man van buitengewone theologische diepgang en zijn bezoek aan Patriarch Bartholomeüs was een onvergetelijk oecumenisch moment. Franciscus was als een positieve revolutie, hij gaf de Kerk terug aan de armen en de eenvoudigen, aan rechtvaardigheid en nederigheid.”
Toen hij naar paus Leo keek, sprak hij diepe hoop uit: “In hem zie ik een mix van Benedictus, Franciscus en Johannes Paulus II. Sinds Johannes Paulus heeft God de kerkpausen gegeven die met de tekenen van de tijd wandelen, en dit is Gods werk, niet het onze.” Voor christenen in Turkije zijn pauselijke bezoeken van vitaal belang. “Als zeer kleine minderheid dragen we de schoonheid van het geloof, maar het gevaar van isolatie is reëel. We mogen ons niet isoleren.”
Ook maakt het koor deel uit van Lili El-Helou, een Libanese student die twee jaar geleden naar Turkije kwam. Ze had nooit gedacht dat ze op een dag voor de paus zou zingen, maar vandaag stond ze tussen degenen die optreden in de kathedraal van de Heilige Geest. Ze zal ook de Kyrie Eleison zingen in de Maronitische melodie, op zaterdag in de Arena.
Lili beschreef hoe haar spirituele leven is verdiept sinds ze naar Istanbul verhuisde en portretteerde de parochie als actief, verenigd en levendig, ondanks het kleine aantal katholieken. Ze zei dat ze zich in vrede voelt en haar geloof in Istanbul leeft. Zij merkte echter op dat de situatie “moeilijker” kan zijn in andere steden, zoals İzmir, waar religieuze zusters soms aarzelen om in hun gewoonten op te treden, niet vanwege wettelijke beperkingen, maar vanwege reacties, opmerkingen en opdringerige blikken.
Een Chaldeeuwse aanwezigheid
De sfeer in de kathedraal werd vrijdag opgetild door een meertalig koor, wiens stemmen de kerk vulden met hymnen in verschillende talen, waaronder het Syrisch, een herinnering aan het oude christelijke erfgoed geworteld in dit land.
Onder hen was zuster Sandra, een Chaldeeuwse non van de nonnen van het Heilig Hart, die de gelegenheid om in het Syrisch te zingen — de taal die door Jezus wordt gesproken en door de Oosterse Kerken wordt bewaard — beschreef als “een diepe genade en een moment van grote schoonheid”.
Ze vroeg alle gelovigen om te bidden voor Turkije, de paus en de christelijke gemeenschap in Turkije en sprak de hoop uit dat het bezoek de eenheid en vrede zal versterken.