Dutch 
English 
Chinese 
Arabic 
Spanish 
Portuguese 
Russian 
French 
Italian 
German 
Japanese 
Het Brompton Oratory in Londen, waarmee de London Oratory School is verbonden. / Bron: James Grey via Flickr (CC BY-NC-ND 2.0)
Dublin, Ierland, 8 juli 2025 / 15:38 uur (CNA).
Tijdens de zondagsmis in het Brompton Oratory in Knightsbridge, Londen, riep proost pater Julian Large parlementsleden (MP's) die voor abortus tot aan de geboorte of voor hulp bij zelfdoding hadden gestemd, op om niet ter communie te gaan.
Tijdens zijn homilie op 6 juli in de Church of the Immaculate Heart of Mary verwees Large naar de recente en breed uitgemeten situatie waarin Chris Coghlan, een katholiek parlementslid, voor hulp bij zelfdoding stemde en vervolgens publiekelijk kritiek uitte op zijn pastoor omdat deze hem de communie weigerde.
Voorafgaand aan de stemming over de Terminally Ill Adults Bill was het liberaal-democratische parlementslid door zijn pastoor, pater Ian Vane, verteld dat hij, als hij voor hulp bij zelfdoding zou stemmen, een hardnekkige openbare zondaar zou zijn en de communie geweigerd zou krijgen.
Vervolgens kondigde Vane tijdens de mis in het weekend na de stemming in Westminster publiekelijk aan dat Coghlan het canoniek recht had geschonden en dat hem de communie werd geweigerd.
Coghlan wendde zich daarna tot sociale media en klaagde bij de pers dat zijn pastoor hem had geprobeerd te dwingen, terwijl hij naar eigen zeggen alleen de standpunten van zijn kiezers vertegenwoordigde.
Een kerkganger van het Oratory vertelde aan de Catholic Herald dat Large zijn waardering uitsprak voor de moed en naastenliefde van Vane door het parlementslid op te roepen tot bekering. En hoewel de proost erkende dat hij geen van de namen herkende van de katholieke parlementsleden die voor een van de wetsvoorstellen hadden gestemd, en hij daarom niet in de positie zou zijn om hen de communie te weigeren, pleitte hij ervoor dat als er enkelen bij de mis aanwezig waren, zij eerst berouw zouden tonen voor hun zonden en absolutie zouden ontvangen in het sacrament van boete en verzoening voordat zij zich bij de communiebank zouden melden.
Large moedigde katholieken in bredere zin ook aan om na te denken over de vraag of zij de communie waardig ontvingen en om de communie te benaderen alsof het hun eerste en hun laatste keer was.
Inderdaad, op 30 juni parish newsletter, betreurde Large het gebrek aan vroomheid en ernst onder de ouders van jonge katholieken die hun eerste heilige communie ontvingen in het oratorium.
“Afgaande op de houding van veel volwassenen in de kerk tijdens de eerste heilige communiemissen, lijkt het er echter in veel gevallen op dat het aan de kinderen zal zijn om het goede voorbeeld te geven aan de volwassenen. Het lawaai van geklets en het heen en weer lopen voor het hoofdaltaar voor en na de mis, zonder enig teken van erkenning voor de Koning der Koningen die aanwezig is in het tabernakel, wekt de indruk dat veel van de volwassenen (inclusief degenen die ooit op dure katholieke scholen zijn opgeleid) het evenement meer als een zomerse cocktailparty behandelen.”
Coghlan schreef op X: “Ik dacht dat een parlementslid zijn religie privé kon houden, maar er is wat discussie geweest over de mijne. Als er in de katholieke kerk geen ruimte is voor degenen die niet alles onderschrijven, dan is dat jammer.”
Het Brompton Oratory in Londen is een gemeenschap van 10 priesters die deel uitmaken van de Congregatie van het Oratorium van de H. Philippus Neri. Het is naar voren gekomen als een belangrijk middelpunt en locatie voor de vernieuwing van het katholicisme in het Verenigd Koninkrijk. Duizenden mensen wonen daar elk weekend de mis bij, waaronder veel jongeren. Deze trend weerspiegelt een groeiende belangstelling voor traditionele praktijken binnen de Kerk.