Onder bescherming van de H. Jozef hervat de pastoor het onderwijs voor leerlingen in Gaza

[ad_1]

Bron

Enkele jongeren uit Gaza tijdens studiehulpactiviteiten in een tuinhuisje op het terrein van de Latijnse parochie van de Heilige Familie. Vanaf 10 juni 2024 hebben ongeveer 150 kinderen en tieners in de leeftijd van 4 tot 17 jaar, die schuilen in de Latijnse parochie en de orthodoxe parochie, hun boeken en schriften weer opgepakt om hun studie te hervatten. Drie tuinhuisjes in de tuin bieden ruimte aan studiegroepen. Ze waren open, maar zijn inmiddels afgesloten om de jongeren te helpen afleiding te voorkomen, aangezien er altijd mensen in de buurt zijn. / Bron: Foto met dank aan pater Gabriel Romanelli

Jeruzalem, 20 juli 2024 / 10:00 uur (CNA).

Ongeveer 150 kinderen en tieners in de leeftijd van 4 tot 17 jaar, die schuilen in de Latijnse parochie van de Heilige Familie in Gaza, hebben in juni voor het eerst sinds het begin van de Israël-Hamasoorlog afgelopen oktober hun boeken en schriften weer opgepakt, dankzij een initiatief van hun pastoor, pater Gabriel Romanelli.

Het programma moest eerder deze maand twee weken worden opgeschort vanwege Israëlische militaire acties, maar werd op 19 juli weer hervat.

Nadat hij medio mei was teruggekeerd naar Gaza, nadat hij de eerste zeven maanden van de Israël-Hamasoorlog in Jeruzalem vastzat, verspilde Romanelli geen tijd. Binnen enkele weken lanceerde hij het Sint-Jozefproject om kinderen te helpen hun studie weer op te pakken nadat ze door het aanhoudende conflict een heel schooljaar hadden gemist.

“Ik dacht er al over na sinds de oorlog uitbrak, en toen ik terugkwam, zag ik dat er een grote behoefte aan was”, vertelde hij. “Het is goed voor kinderen en tieners om hun tijd nuttig te besteden. Als ze zonder studie en zonder structuur blijven, zijn ze overgeleverd aan wat er om hen heen gebeurt.”

Het is geen typische school en er zijn geen formele curricula om te volgen. Het idee is eerder om de jongeren te helpen hun fysieke en mentale energie in iets constructiefs te steken en klaar te zijn voor wanneer de school weer begint.

“Want deze oorlog zal op een dag eindigen, en wij zullen klaar zijn om opnieuw te beginnen”, zei Romanelli met overtuiging. 

“Studeren helpt om niet alleen aan de oorlog te denken en erover te praten, en om je niet uitsluitend op het conflict te concentreren. Het is een klein zaadje van hoop”, legde hij uit aan CNA.

“Het project”, legde Romanelli uit, “is opgedragen aan de heilige Jozef, omdat het dankzij hem is dat de Heilige Familie redding vond in Egypte, terwijl ze hier langskwamen, en later terugkeerden naar Nazareth. We vragen hem om onze kinderen te beschermen en hen te helpen groeien.”

De aanvallen waren in het gebied heel dicht bij de parochie geïntensiveerd. De priester vertelde dat “bommen en raketten op enkele tientallen of honderden meters afstand vielen, en dat scherven van bommen en raketten op het terrein bleven neerkomen”, waardoor het “zeer gevaarlijk was om buiten te blijven.”

Enkele christenen van de Latijnse parochie raakten vorige week lichtgewond na een explosie op een nabijgelegen markt. De Sacred Family School van het Latijns Patriarchaat, gelegen op ongeveer vijf kilometer afstand van de Latijnse parochie, werd op 8 juli getroffen, maar dat incident was niet van invloed op het besluit om de activiteiten op te schorten.

Het organiseren van het project was niet eenvoudig. Er is geen vrije ruimte in het katholieke complex. Maar Romanelli heeft geen gebrek aan initiatief.

De kapel, de keuken, de woonkamer en het balkon van het huis van de Zusters van het Mensgeworden Woord zijn allemaal "klaslokalen" geworden; drie tuinpaviljoens in de tuin bieden onderdak aan studiegroepen.

"Ze waren open aan de zijkanten, maar we hebben ze dichtgemaakt om de kinderen te helpen afleiding te voorkomen, aangezien er altijd mensen in de buurt zijn," zei Romanelli. Zelfs de parochiekerk herbergt een groep.

De schoolbenodigdheden die de leerlingen gebruiken, zijn in de loop van de tijd door Romanelli verzameld.

"Ik heb jarenlang altijd geprobeerd te anticiperen op het ergste scenario en heb altijd voorraden schrijfwaren aangelegd voor diverse school- en oratoriumactiviteiten," vertelde hij aan CNA. "Ook aan het begin van de oorlog heb ik zoveel mogelijk van dit soort materiaal laten kopen."

Jonge vluchtelingen van de nabijgelegen orthodoxe parochie van Sint-Porphyrius nemen ook deel aan de schoolactiviteiten. De leerlingen zijn ingedeeld op leeftijd. De jongere kinderen komen op maandag, woensdag en vrijdag samen om te studeren, terwijl de oudere kinderen op dinsdag, donderdag en zaterdag samenkomen.

Elke dag van 10.00 tot 13.00 uur worden er kleine herhalingslessen gegeven in de belangrijkste vakken: wiskunde, Arabisch, natuurwetenschappen en Engels. Godsdienstonderwijs en catechismus zijn gereserveerd voor de middag en oratoriumactiviteiten.

"De [leerlingen] zijn blij, ze hebben een verlangen om te leren," zei Romanelli. "Natuurlijk is er geen huiswerk, want ze hebben niet eens een huis. Er is ook een positieve impact op de gezinnen. Ouders moedigen hun kinderen aan om te lezen, te herhalen en op tijd voor de lessen te zijn."

Ongeveer 40 leraren hebben zich vrijwillig aangemeld om de kinderen te helpen. "Ook voor hen is het voorbereiden en omgaan met de jongeren erg belangrijk," zei Romanelli. 

Vóór de oorlog gaven de leraren les op de vijf christelijke scholen — de school van het Latijns Patriarchaat, de school van de Rozenkranszusters, de protestantse school, de Grieks-orthodoxe school en de school van de Heilige Familie — evenals op enkele openbare scholen. Vandaag de dag zijn ze allemaal vluchteling in de katholieke en orthodoxe complexen.

Hoewel het misschien vreemd lijkt om over onderwijs en studie te praten terwijl raketten en bommen blijven neerdalen, betoogde Romanelli dat er niets is dat juister is om te doen.

“Onderwijs is voeding voor de ziel; het is essentieel,” zei hij. “In de eerste plaats vanuit een spiritueel perspectief. Als het leven niet in verbondenheid met God wordt geleefd, zonder het leven van genade, zijn mensen als levende doden. Zonder dit zullen mensen nooit innerlijke vrede vinden. Maar daarnaast is het belangrijk om het intellectuele aspect, het denken, te voeden.”

Romanelli vervolgde: “Waar kunnen we het over hebben na acht maanden zonder lessen, zonder lezen? Als men niet zorgt voor het vormende, intellectuele aspect, als men zichzelf niet voedt met goede, interessante dingen die over de toekomst spreken, als men niet leest en studeert, kwijnt de ziel weg, en daarmee kwijnt het leven weg.”

Met het St. Jozefproject heeft Romanelli geprobeerd “jongeren de kans te bieden hun ziel te voeden, zowel intellectueel als spiritueel. Om hen betrokken te houden bij constructieve activiteiten, ook al dient het lawaai van de oorlog als achtergrond voor hun dagen.”

Op dit moment is het niet mogelijk om je voor te stellen of en hoe een nieuw schooljaar zou kunnen beginnen, maar, zo zei Romanelli, “de ervaring van deze lessen laat ons zien dat er de wil en morele kracht is, er is de wens om opnieuw te beginnen, om oplossingen te vinden.”

“God zal ons helpen,” zei Romanelli. “De tijd van de goddelijke voorzienigheid is perfect. Van onze kant blijven we het verlangen naar vrede, rechtvaardigheid en verzoening zaaien, en goed doen aan iedereen die we kunnen, te beginnen bij degenen die dicht bij ons staan.”

[ad_2]