De oorsprong van St. Agnes, kind heilige en martelaar

[ad_1]

Een lam wordt gekroond in bloemen tijdens een speciale mis voor het feest van St. Agnes in de basiliek van St. Agnes buiten de muur op 21 januari 2014. / Krediet: Paul Badde/CNA

Personeel van het CNA, 21 januari 2025 / 04:00 uur (CNA).

De verhalen rond het leven en de dood van St. Agnes zijn gevarieerd. We weten de plaats van haar begrafenis, haar geschatte leeftijd, en de plaats waar ze werd gemarteld. Er is veel minder bekend over haar leven, hoewel er veel verhalen zijn doorgegeven sinds haar martelaarschap in de vierde eeuw.

De rooms-katholieke kerk viert haar feestdag elke 21 januari, de dag van haar dood. Ze was pas ongeveer 12 of 13 jaar oud toen ze in 304 na Christus werd gemarteld, maar ze is al meer dan 1700 jaar door de kerk geëerd.

Tegenwoordig bevindt de schedel van de heilige zich in een zijkapel van de kerk Sant’Agnese in Agone op het Piazza Navona, Rome. Haar lichaam werd begraven in wat nu bekend staat als de catacomben van St. Agnes, en haar botten zijn nog steeds bewaard in de kerk van St. Agnes Buiten de Muren, die werd gebouwd over de catacomben waar ze oorspronkelijk werd begraven.

De naam St. Agnes betekent “kuis” in het Grieks en “lam” in het Latijn. Beide betekenissen voorspelden haar dood als een maagdelijke martelaar die stierf omdat ze haar kuisheid verdedigde en weigerde haar geloof op te geven. 

Agnes (heilige) Hij werd geboren in adellijke christelijke ouders in 291 na Christus in het Romeinse Rijk. Ze leefde in een tijd van christelijke vervolging onder het bewind van keizer Diocletianus.

In het jaar 302 besloot de keizer het christendom uit te roeien. Terwijl Agnes opgroeide, riep Diocletianus samen met zijn medeheerser Galerius in 303 op tot de vernietiging van kerken en het verbranden van boeken. De geestelijken en leken werden gevangengezet en gemarteld omdat ze weigerden de keizer te aanbidden. 

Er zijn verslagen van haar leven dat teruggaat tot het einde van de vierde en het begin van de vijfde eeuw, waaronder een door de Romeinse christelijke dichter Prudentius genaamd “De passie van Agnes.” Heilige Ambrosius en Paus Damasus schreef accounts Ook van haar martelaarschap. Hoewel er kleine verschillen zijn, is het algemene verhaal vrij gelijkaardig.

Een anonieme auteur heeft haar verhaal gepopulariseerd door middel van een biografie, “Het leven van de heilige Agnes van Rome: Maagd en martelaar,”, in het Frans geschreven in de jaren 1800 en kort daarna in het Engels vertaald.

Het verhaal gaat dat toen ze op een dag naar huis terugkeerde, Procopius, de zoon van de Romeinse prefect Symphronius, verliefd op haar werd en met haar wilde trouwen. Hij bracht haar vele geschenken en bood haar rijkdom aan, maar ze weigerde en zei dat ze gebonden was aan haar echtgenoot - Christus.

Toen Symphronius hoorde dat ze een christen was, zette hij haar terecht.

“Mijn leven behoort toe aan hem die mij als eerste heeft gekozen”, stond ze erop als reactie op zijn dreigementen en weigerde ze haar gelofte aan Christus te verraden.

Hoewel de prefect haar eerst een kans bood om haar maagdelijkheid te behouden door priesteres te worden van de godin Vesta, weigerde ze, en dus stuurde hij haar naar een bordeel. Toen hij beval haar ontdaan van haar kleding, het verhaal gaat dat haar haar ongevlochten en groeide om haar te bedekken. Terwijl ze door de straten werd geparadeerd, zouden de toeschouwers weggekeken hebben. 

Toen ze bij het bordeel kwam, omsingelde een engel van de Heer haar met een helder licht en verduisterde haar voor de ogen van degenen die haar wilden verkrachten. Hoewel velen in het bordeel vielen in aanbidding, toen de zoon van de prefect haar benaderde en de anderen lafaards riep, stierf hij.

De prefect beschuldigde haar van de dood van zijn zoon, maar toen ze zichzelf verdedigde tegen zijn beschuldigingen van hekserij, zei de prefect dat hij zou geloven als ze de engel vroeg om hem terug te brengen. Nadat ze zich in gebed op de grond had neergebogen, kwam de zoon weer tot leven.

In Een andere versie, de zoon werd blind geslagen, niet dood.

Priesters en gezagsdragers maakten zich zorgen over de aandacht die Agnes kreeg en veroordeelden haar ter dood. De prefect liet haar in de steek en ze werd in een brand geworpen in een openbare ruimte.

Maar de vlam, zo gaat het verhaal, verdeeld in tweeën en raakte haar niet aan. In een andere versie zou de paal waaraan ze vastgebonden was niet branden. Ze prees God en werd vervolgens geëxecuteerd door onthoofding.

Vanwege de aard van haar martelaarschap eert de Kerk de heilige Agnes als patroonheilige van meisjes, kuisheid, maagden en slachtoffers van verkrachting.

Op de dag van haar feestdag worden twee lammeren gezegend. De lammeren worden dan geschoren en de wol wordt gebruikt om palliums te maken, liturgische gewaden gedragen door aartsbisschoppen.

Dit verhaal werd voor het eerst gepubliceerd op 21 januari 2024 en is bijgewerkt.

[ad_2]

Bronlink