Bijbelse mysteries: Hoe ziet Jezus eruit in de hemel?

Wat zegt de Bijbel over de verschijning van Jezus in de hemel?

Terwijl we onderzoeken wat de Bijbel ons vertelt over de verschijning van Jezus in de hemel, moeten we dit onderwerp nederig en eerbiedig benaderen. De Schrift biedt ons een glimp, maar geen volledig beeld.

In het boek Openbaring beschrijft Johannes een visioen van de verheerlijkte Christus. Hij ziet Jezus met haar “wit als wol, zo wit als sneeuw” en ogen “als laaiend vuur” (Openbaring 1:14). Deze beelden spreken van zuiverheid, wijsheid en goddelijk oordeel.

Johannes beschrijft de voeten van Jezus ook als “als brons dat gloeit in een oven” en Zijn stem als “het geluid van stromend water” (Openbaring 1:15). Deze beschrijvingen brengen macht en autoriteit over. Het gezicht van Jezus wordt beschreven als “als de zon die in al haar schittering schijnt” (Openbaring 1:16), wat een stralende heerlijkheid suggereert.

In een andere passage ziet Johannes Jezus als een Lam, "alsof het geslacht was" (Openbaring 5:6). Dit beeld herinnert ons aan de offerdood en opstanding van Christus.

De evangeliën geven ons een glimp van de verheerlijkte verschijning van Jezus in de Transfiguratie. Mattheüs vertelt ons dat het gezicht van Jezus "schudde als de zon, en zijn kleren zo wit werden als het licht" (Mattheüs 17:2). Dit evenement is een voorbode van de hemelse glorie van Jezus.

Paulus spreekt in zijn brieven over onze toekomstige verheerlijkte lichamen als die van Christus (Filippenzen 3:21). Dit suggereert dat de hemelse verschijning van Jezus ons huidige aardse begrip te boven zal gaan.

Deze beschrijvingen gebruiken vertrouwde beelden om ons te helpen onbekende concepten te begrijpen. Zij wijzen eerder op kwaliteiten van de aard van Jezus dan op een nauwkeurige fysieke beschrijving.

Historisch gezien hebben christenen deze passages op verschillende manieren geïnterpreteerd. Sommigen nemen ze letterlijk, terwijl anderen ze zien als symbolische weergaven van de goddelijke eigenschappen van Christus.

Het is belangrijk om te onthouden dat deze beschrijvingen worden beperkt door menselijke taal en begrip. Ze geven ons een gevoel van de majesteit en glorie van Jezus, maar de volledige werkelijkheid kan ons huidige begrip te boven gaan.

Laten we ons bij onze reflectie hierop richten op de essentie van deze beschrijvingen – ze onthullen Jezus als glorieus, krachtig en waardig voor aanbidding. Hoewel we misschien niet precies weten hoe Jezus er in de hemel uitziet, kunnen we erop vertrouwen dat Zijn verschijning ontzagwekkend en volmaakt zal zijn.

Zal Jezus er in de hemel hetzelfde uitzien als op aarde?

Deze vraag raakt aan het mysterie van het verheerlijkte lichaam van Christus en de aard van ons herrezen bestaan. Om het te beantwoorden, moeten we zowel de Schrift als de leer van de Kerk overwegen.

Tijdens Zijn aardse bediening had Jezus een fysiek lichaam zoals het onze. Hij had honger, dorst en vermoeidheid. Na Zijn opstanding verscheen Jezus aan Zijn discipelen in een herkenbare vorm. Toch had Zijn opgestane lichaam nieuwe eigenschappen. Hij kon naar believen verschijnen en verdwijnen en door gesloten deuren gaan (Johannes 20:19).

In de hemel behoudt Jezus zijn menselijke natuur, maar in een verheerlijkte staat. De Catechismus van de Katholieke Kerk leert dat het lichaam van Christus in heerlijkheid hetzelfde lichaam is dat gekruisigd en opgewekt is, maar nu “begiftigd met de nieuwe eigenschappen van een glorieus lichaam” (CKK 645).

Psychologisch kunnen we overwegen hoe onze perceptie van iemands uiterlijk wordt beïnvloed door onze relatie met hen en ons begrip van hun aard. In de hemel kan onze waarneming van Jezus worden getransformeerd door onze volmaakte kennis en liefde voor Hem.

Historisch gezien hebben christelijke denkers met deze vraag geworsteld. Thomas van Aquino voerde aan dat het verheerlijkte lichaam van Christus zijn wezenlijke kenmerken zou behouden, maar vrij zou zijn van alle onvolkomenheden en beperkingen van het aardse bestaan.

De Bijbel geeft ons enkele aanwijzingen over het verschijnen van verheerlijkte lichamen. Paulus vertelt ons dat onze opgestane lichamen "geestelijke lichamen" zullen zijn (1 Korintiërs 15:44). Hij zegt ook dat Christus "onze nederige lichamen zal veranderen, zodat zij zullen zijn als Zijn heerlijk lichaam" (Filippenzen 3:21).

Maar we moeten oppassen dat we deze passages niet te letterlijk of materieel interpreteren. De realiteit van het hemelse bestaan kan onze huidige categorieën van fysiek en spiritueel overstijgen.

In Zijn verschijningen na de opstanding werd Jezus soms niet onmiddellijk herkend door Zijn discipelen (Lucas 24:16, Johannes 20:14). Dit suggereert dat Zijn verschijning zowel bekend als op de een of andere manier anders kan zijn geweest.

Hoewel Jezus in de hemel dezelfde persoon zal zijn die op aarde wandelde, kan zijn verschijning anders zijn op manieren die we nu niet volledig kunnen begrijpen. Waar we zeker van kunnen zijn, is dat Zijn verschijning volmaakt en glorieus zal zijn en zowel Zijn goddelijke natuur als Zijn menselijke natuur zal weerspiegelen.

Als we dit mysterie overdenken, moeten we ons herinneren dat het belangrijkste aspect van het zien van Jezus in de hemel niet Zijn fysieke verschijning zal zijn, maar de perfecte gemeenschap die we met Hem zullen hebben. Zoals Johannes schrijft: "Wij weten dat wanneer Christus verschijnt, wij als Hem zullen zijn, want wij zullen Hem zien zoals Hij is" (1 Johannes 3:2).

Laat deze hoop ons inspireren om te leven op een manier die ons voorbereidt op die glorieuze ontmoeting. Mogen we ernaar streven om onze harten te zuiveren, zodat we op een dag God van aangezicht tot aangezicht mogen zien (Mattheüs 5:8).

Hoe zien verschillende christelijke denominaties Jezus' hemelse verschijning?

In de katholieke en orthodoxe tradities is er een rijke geschiedenis van iconografie die Christus in glorie afbeeldt. Deze beelden tonen Jezus vaak met een halo of mandorla, die Zijn goddelijke natuur symboliseert. Hij wordt vaak afgebeeld met een boek of boekrol, die Zijn rol als het Woord van God vertegenwoordigt. Deze tradities benadrukken de continuïteit tussen de aardse en hemelse verschijning van Jezus en brengen tegelijkertijd Zijn goddelijke glorie over.

Veel protestantse denominaties, met name die uit de Reformatie, zijn voorzichtiger geweest met visuele voorstellingen van Jezus. Dit komt voort uit bezorgdheid over afgoderij en een verlangen om zich te concentreren op het Woord van God. Dientengevolge benadrukken deze tradities vaak de geestelijke en niet de fysieke aspecten van Jezus’ hemelse verschijning.

Sommige evangelische en charismatische christenen hebben visioenen of dromen van Jezus in de hemel gemeld. Deze verslagen beschrijven Jezus vaak in termen die vergelijkbaar zijn met de Bijbelse beschrijvingen in Openbaring, met wit haar en stralende verschijning. Maar deze persoonlijke ervaringen worden niet beschouwd als gezaghebbende doctrine.

Psychologisch zouden we kunnen opmerken dat hoe verschillende denominaties Jezus' hemelse verschijning zien, vaak hun bredere theologische nadruk en culturele context weerspiegelt.

Historisch gezien hebben deze verschillen soms tot meningsverschillen geleid. De iconoclastische controverses in het Byzantijnse Rijk, bijvoorbeeld, gericht op de geschiktheid van religieuze beelden, met inbegrip van afbeeldingen van Christus.

Ondanks deze verschillen zijn de meeste christelijke denominaties het eens over bepaalde belangrijke punten:

1. Jezus behoudt Zijn menselijke natuur in de hemel, samen met Zijn goddelijke natuur.
2. De hemelse verschijning van Jezus is glorieus en volmaakt.
3. Ons begrip van de hemelse verschijning van Jezus wordt beperkt door ons huidige menselijke perspectief.

Veel hedendaagse christenen uit verschillende denominaties houden zich minder bezig met de bijzonderheden van Jezus’ fysieke verschijning in de hemel. In plaats daarvan richten ze zich op het relationele aspect – de vreugde om in Christus' aanwezigheid te zijn en Hem "van aangezicht tot aangezicht" te zien (1 Korintiërs 13:12).

Wat leerden de vroege kerkvaders over Jezus’ verschijning in de hemel?

Veel kerkvaders waren voorzichtig om te veel te speculeren over de hemelse verschijning van Christus. Ze erkenden de beperkingen van menselijke taal en begrip als het gaat om hemelse realiteiten. Augustinus schreef bijvoorbeeld: "In de opstanding van het lichaam zal het vlees van die kwaliteit zijn die past bij een hemelse bewoning."

Maar verschillende vaders hebben over dit onderwerp nagedacht, vaak op basis van bijbelse beschrijvingen. De heilige Irenaeus, die in de 2e eeuw schreef, benadrukte de continuïteit tussen het aardse en het hemelse lichaam van Jezus. Hij leerde dat Christus in het vlees naar de hemel opsteeg en Zijn menselijke natuur naast Zijn goddelijke natuur handhaafde.

Johannes van Damascus schreef in de 8e eeuw uitgebreid over de aard van het verheerlijkte lichaam van Christus. Hij leerde dat het lichaam van Christus in de hemel hetzelfde lichaam is dat heeft geleden en is opgewekt, maar nu in een verheerlijkte staat bestaat, vrij van corruptie en de beperkingen van het aardse bestaan.

Psychologisch kunnen we opmerken dat de leer van de Vaders vaak de wens weerspiegelde om zowel de goddelijkheid van Christus als Zijn voortdurende solidariteit met de mensheid te bevestigen. Zij trachtten de transcendente heerlijkheid van de verrezen Christus in evenwicht te brengen met de geruststellende zekerheid van Zijn voortdurende menselijke natuur.

Historisch gezien ontwikkelden deze leringen zich in de context van verschillende theologische debatten, met name die over de aard van Christus en de opstanding van het lichaam. De reflecties van de Vaders over de hemelse verschijning van Christus maakten vaak deel uit van hun bredere inspanningen om de orthodoxe christelijke leer te verwoorden.

In de leer van de Vaders komen verschillende gemeenschappelijke thema’s naar voren:

1. Het hemelse lichaam van Christus is verheerlijkt en onvergankelijk.
2. Jezus behoudt de tekenen van Zijn kruisiging, nu als tekenen van overwinning in plaats van lijden.
3. De verschijning van Christus in de hemel is stralend en ontzagwekkend en weerspiegelt Zijn goddelijke natuur.
4. De volledige realiteit van de hemelse verschijning van Christus gaat in onze huidige staat het volledige menselijke begrip te boven.

De Vaders richtten zich in het algemeen meer op de theologische betekenis van het hemelse bestaan van Christus dan op speculatieve details over Zijn verschijning. Zij benadrukten dat de verheerlijkte staat van Christus het model en de belofte is voor onze eigen toekomstige opstanding.

Zullen we Jezus in de hemel kunnen herkennen?

Deze vraag raakt de diepste verlangens van ons hart - het verlangen om onze Verlosser volledig te zien en te kennen. Terwijl we dit onderzoeken, laten we naderen met zowel de gretigheid van het geloof als de nederigheid van degenen die weten dat hemelse realiteiten ons huidige begrip kunnen overstijgen.

De Schrift geeft ons reden om te geloven dat we Jezus in de hemel zullen herkennen. Na Zijn opstanding was Jezus herkenbaar voor Zijn discipelen, hoewel soms niet onmiddellijk. Maria Magdalena herkende Hem toen Hij haar naam noemde (Johannes 20:16). De discipelen op weg naar Emmaüs herkenden Hem bij het breken van het brood (Lucas 24:30-31).

Deze verschijningen na de opstanding suggereren dat Jezus in Zijn verheerlijkte staat een herkenbare vorm behield, zelfs als deze op de een of andere manier werd getransformeerd. Zoals Jezus zelf zei: "Kijk naar mijn handen en voeten. Ik ben het zelf!" (Lucas 24:39).

Psychologisch gezien zouden we kunnen overwegen dat herkenning meer inhoudt dan alleen visuele identificatie. Het omvat een diep weten dat ons hele wezen bezig houdt. In de hemel zal ons vermogen tot herkenning en begrip waarschijnlijk worden versterkt, niet verminderd.

Historisch gezien hebben christelijke denkers over het algemeen bevestigd dat we Jezus in de hemel zullen herkennen. Augustinus schreef over de vreugde van het zien van Christus in Zijn verheerlijkte menselijke vorm, wat suggereert dat deze erkenning een bron van groot geluk zal zijn voor de verlosten.

Maar onze herkenning van Jezus in de hemel kan anders zijn dan aardse herkenning. Het kan onmiddellijk en volledig zijn en onze huidige geaardheden van waarneming overstijgen. Zoals de heilige Paulus schrijft: "Nu weet ik het ten dele; Dan zal ik het ten volle weten, zoals ik ten volle gekend ben" (1 Korintiërs 13:12).

Verschillende factoren ondersteunen het geloof dat we Jezus in de hemel zullen herkennen:

1. De menselijke natuur van Jezus is eeuwig. Hij hield niet op mens te zijn na Zijn hemelvaart.
2. Onze opstandingslichamen zullen zijn als het verheerlijkte lichaam van Christus (Filippenzen 3:21).
3. De hemel wordt beschreven als een plaats van relatie en gemeenschap, wat erkenning impliceert.
4. Het boek Openbaring beschrijft Jezus in herkenbare, zij het verheerlijkte, termen.

Maar we moeten ook erkennen dat de volledige realiteit van het hemelse bestaan onze huidige categorieën van begrip kan overtreffen. Onze erkenning van Jezus kan deel uitmaken van een grotere, krachtigere ervaring van Gods aanwezigheid die we nu niet volledig kunnen begrijpen.

Als we dit overdenken, laten we dan niet vergeten dat de essentie van het eeuwige leven niet alleen het zien is, maar het kennen van God. Jezus zei: "Dit is het eeuwige leven: dat zij U kennen, de enige waarachtige God, en Jezus Christus, die Gij gezonden hebt" (Johannes 17:3).

Laten we daarom leven in vreugdevolle hoop op die dag dat we Jezus van aangezicht tot aangezicht zullen zien. Laat deze hoop ons inspireren om nu dichter bij Hem te komen, om Zijn aangezicht te zoeken in gebed, in Zijn Woord en in onze naasten. Want door dit te doen, bereiden we ons voor op dat glorieuze moment van herkenning in de eeuwigheid.

Moge de verwachting van het zien en herkennen van onze Heer Jezus in al Zijn heerlijkheid ons motiveren om een leven te leiden dat onze roeping waardig is, altijd in gedachten houdend dat "wanneer Christus verschijnt, wij als Hem zullen zijn, want wij zullen Hem zien zoals Hij is" (1 Johannes 3:2).

Heeft Jezus een lichaam in de hemel?

De Kerk heeft lang geleerd dat Jezus lichamelijk naar de hemel is opgevaren. Dit geloof is geworteld in het getuigenis van de Schrift en de vroege kerkvaders. De evangeliën vertellen ons dat de verrezen Christus aan Zijn discipelen verscheen in een fysieke vorm. Hij nodigde Thomas uit om zijn wonden aan te raken. Hij at vis met hen mee.

We moeten echter begrijpen dat het uit de dood opgewekte lichaam van Christus niet alleen maar het herstel van Zijn aardse lichaam was. Het werd getransformeerd. De apostel Paulus spreekt in zijn brief aan de Korinthiërs over een "geestelijk lichaam". Dit is geen tegenstrijdigheid, maar een mysterie van ons geloof.

In de hemel behoudt Jezus zijn menselijke natuur, met inbegrip van zijn lichaam. Maar dit lichaam wordt verheerlijkt, niet langer onderworpen aan de beperkingen van het aardse bestaan. Het is wat theologen een "transfysisch" lichaam noemen. Het is fysiek, maar overstijgt ons begrip van lichamelijkheid.

Psychologisch is dit geloof in de lichamelijke aanwezigheid van Christus in de hemel zeer geruststellend. Het bevestigt de goedheid van onze fysieke natuur. Het belooft dat ook wij lichamelijk opgewekt zullen worden. Onze hoop is niet op een ontlichaamd bestaan, maar op de verlossing van ons hele wezen.

Dit geloof is in de leer van de Kerk constant gebleven. De Catechismus bevestigt dat het lichaam van Christus in de hemel het Zijne is, het lichaam dat geboren is uit de Maagd Maria, die gekruisigd en begraven is.

Maar we moeten oppassen dat we ons dit hemelse lichaam niet in puur aardse termen voorstellen. Het is echt, maar voorbij onze huidige ervaring of begrip. Zoals de heilige Paulus zegt: "Wat geen oog heeft gezien, geen oor heeft gehoord en geen mensenhart heeft ontvangen, heeft God bereid voor hen die Hem liefhebben."

Zal de verschijning van Jezus in de hemel Zijn goddelijke natuur weerspiegelen?

Deze vraag nodigt ons uit om na te denken over het machtige mysterie van de Menswording. Als we nadenken over de verschijning van Jezus in de hemel, moeten we Zijn volledige menselijkheid en volledige goddelijkheid in spanning houden.

In Zijn aardse bediening werd de goddelijke natuur van Jezus versluierd door Zijn menselijke gedaante. Het Evangelie van Johannes vertelt ons dat “het Woord vlees is geworden en onder ons heeft gewoond”. Toch waren er momenten waarop Zijn goddelijke heerlijkheid doorstraalde, zoals bij de Transfiguratie.

In de hemel zal de verschijning van Jezus mijns inziens zijn goddelijke natuur vollediger weerspiegelen. Het boek Openbaring geeft ons hier een glimp van. Johannes beschrijft Jezus met ogen als vuurvlammen, voeten als gebrand brons en een gezicht dat schijnt als de zon.

Toch moeten we oppassen dat we de goddelijke en menselijke natuur van Jezus niet van elkaar scheiden. Het Concilie van Chalcedon bevestigde dat Christus één persoon is met twee naturen, goddelijk en menselijk, verenigd zonder verwarring, verandering, verdeeldheid of afscheiding.

Psychologisch gezien zal ons vermogen om de goddelijke natuur van Jezus in de hemel waar te nemen waarschijnlijk afhangen van onze eigen spirituele groei en transformatie. Naarmate we meer op Christus gaan lijken, zal ons vermogen om Hem te zien zoals Hij werkelijk is, toenemen.

Door de geschiedenis heen hebben mystici en heiligen visioenen van Christus in heerlijkheid gerapporteerd. Deze verhalen beschrijven vaak een overweldigend gevoel van liefde, licht en majesteit dat de fysieke verschijning overstijgt.

Maar we moeten niet vergeten dat Jezus eeuwig geïncarneerd blijft. Zijn menselijke natuur wordt niet geabsorbeerd of overweldigd door Zijn goddelijke natuur. In de hemel zal Jezus herkenbaar dezelfde persoon zijn die in Galilea wandelde, maar toch stralend verheerlijkt werd.

De Catechismus leert ons dat we God in de hemel "van aangezicht tot aangezicht" zullen zien. Dit omvat ook het zien van Christus in Zijn verheerlijkte menselijkheid. Zijn verschijning zal een volmaakte uitdrukking zijn van zowel Zijn menselijke als goddelijke natuur.

Hoe zou de hemelse verschijning van Jezus kunnen verschillen van artistieke afbeeldingen?

Veel artistieke afbeeldingen van Jezus worden beïnvloed door de cultuur en tijd waarin ze zijn gemaakt. We zien vaak een Europese Jezus met een lichte huid en blauwe ogen. Of we zien afbeeldingen beïnvloed door andere culturen, die hun eigen begrip van schoonheid en goddelijkheid weerspiegelen.

In werkelijkheid was de aardse verschijning van Jezus die van een Joodse man uit Palestina uit de eerste eeuw. Hij had waarschijnlijk een olijfkleurige huid, donker haar en bruine ogen. Maar Zijn hemelse verschijning kan deze aardse kenmerken volledig overstijgen.

De Schrift geeft ons enkele aanwijzingen over de verheerlijkte verschijning van Jezus. In Openbaring beschrijft Johannes Jezus met wit haar als wol, ogen als vuurvlammen en een gezicht dat schijnt als de zon. Dit is duidelijk symbolische taal, die wijst op de zuiverheid, wijsheid en goddelijke heerlijkheid van Christus.

Psychologisch weerspiegelen onze mentale beelden van Jezus vaak onze eigen behoeften en ervaringen. We kunnen ons Hem voorstellen als een troostende aanwezigheid of een machtige koning. In de hemel kunnen we ontdekken dat Hij beide is, en meer.

Vroegchristelijke kunst gebruikte vaak symbolen in plaats van realistische afbeeldingen van Jezus. De vis, het lam, de goede herder – dit waren manieren om Christus te vertegenwoordigen zonder te beweren Zijn letterlijke verschijning te vangen.

Het is waarschijnlijk dat de hemelse verschijning van Jezus zowel vertrouwd als volkomen nieuw zal zijn. De discipelen herkenden de verrezen Christus, maar Zijn verschijning was ook op de een of andere manier veranderd. In de hemel zal deze transformatie compleet zijn.

We moeten er ook rekening mee houden dat in de hemel onze eigen waarneming zal worden getransformeerd. Zoals de heilige Paulus zegt: “Nu zien we in een spiegel vaag, maar dan van aangezicht tot aangezicht.” Ons vermogen om de glorie van Christus waar te nemen, zal worden versterkt boven onze huidige capaciteiten.

Hoewel we niet precies kunnen weten hoe Jezus in de hemel zal verschijnen, kunnen we erop vertrouwen dat Zijn verschijning een perfecte uitdrukking zal zijn van Zijn liefde, Zijn glorie en Zijn heilswerk voor ons. Laten we met blijde verwachting naar die dag uitkijken.

Zullen de wonden van Jezus na de kruisiging zichtbaar zijn in de hemel?

Deze vraag raakt aan een krachtig mysterie van ons geloof. Het nodigt ons uit om na te denken over de blijvende betekenis van het offer van Christus en de aard van Zijn verheerlijkte lichaam.

In de evangelieverslagen over Jezus' opstandingsverschijningen zien we dat Zijn wonden nog steeds zichtbaar waren. Hij nodigde Thomas uit om de sporen van de nagels en de wond in Zijn zij aan te raken. Deze wonden waren het bewijs van Zijn identiteit en Zijn overwinning op de dood.

Veel theologen en heiligen in de geschiedenis van de Kerk hebben geloofd dat de wonden van Christus zichtbaar blijven in de hemel. Ze worden niet gezien als onvolkomenheden, maar als glorieuze tekenen van Zijn liefde en offer. De heilige Bernardus van Clairvaux schreef prachtig over de “glorierijke littekens” van Christus.

Psychologisch kan het idee van de zichtbare wonden van Christus in de hemel zeer geruststellend zijn. Het herinnert ons eraan dat God ons lijden begrijpt. Het verzekert ons dat onze eigen wonden en littekens betekenis hebben en kunnen worden getransformeerd.

De toewijding aan de wonden van Christus is al eeuwenlang een belangrijk onderdeel van de christelijke spiritualiteit. Het feest van het Heilig Hart richt zich bijvoorbeeld op het gewonde hart van Christus als symbool van Zijn liefde.

Maar we moeten oppassen dat we deze wonden niet op een gruwelijke of pijnlijke manier voorstellen. In de hemel is al het lijden voorbij. Als de wonden van Christus zichtbaar zijn, zullen ze stralende tekenen zijn van Zijn overwinning en liefde.

Het is ook mogelijk dat de wonden van Christus in de hemel zichtbaar zijn op een manier die ons aardse begrip overstijgt. Ze kunnen eerder spiritueel dan fysiek gezien worden, als tekenen van Zijn offerliefde die op de een of andere manier deel uitmaken van Zijn wezen.

Het boek Openbaring beschrijft Jezus als een Lam dat stond alsof het gedood was. Dit beeld suggereert dat het offer van Christus centraal blijft staan in Zijn identiteit, zelfs in Zijn hemelse glorie.

Of we al dan niet de wonden van Christus in de hemel zullen zien, is minder belangrijk dan wat ze betekenen. Het zijn eeuwige herinneringen aan Gods liefde, aan de prijs die voor onze redding is betaald en aan de overwinning van Christus op zonde en dood.

Hoe verhoudt de verschijning van Jezus in de hemel zich tot het opstandingslichaam?

Deze vraag nodigt ons uit om na te denken over het krachtige verband tussen het verheerlijkte lichaam van Christus en de belofte van onze eigen opstanding. Het is een mysterie dat ons vervult met hoop en verwachting.

De Schrift leert ons dat Christus de "eersteling" is van hen die in slaap zijn gevallen. Zijn opstandingslichaam is het model voor wat we kunnen verwachten in onze eigen opstanding. Zoals de heilige Paulus schrijft: "Hij zal ons nederige lichaam veranderen in zijn glorieuze lichaam."

De verschijningen van Jezus na Zijn opstanding geven ons enig inzicht in de aard van dit verheerlijkte lichaam. Hij kon aangeraakt worden en eten, en zijn fysieke realiteit laten zien. Toch kon Hij ook naar believen verschijnen en verdwijnen en gesloten kamers binnengaan, wat eigenschappen suggereert die onze huidige fysieke beperkingen te boven gaan.

In de hemel behoudt het lichaam van Christus deze opstandingskwaliteiten. Het is fysiek, maar niet gebonden aan fysieke beperkingen. Hij is herkenbaar, maar ook getransformeerd. Dit is wat theologen een "transfysisch" lichaam noemen.

Psychologisch gezien kan de belofte dat onze opstandingslichamen als die van Christus zullen zijn, zeer geruststellend zijn. Het bevestigt de goedheid van onze fysieke natuur en belooft vrijheid van zijn huidige beperkingen en lijden.

De vroege Kerk verdedigde sterk de fysieke aard van de opstanding tegen degenen die het zouden vergeestelijken. De geloofsbelijdenis van de apostelen bevestigt het geloof in de "opstanding van het lichaam".

Maar we moeten oppassen dat we ons het opstandingslichaam, of het nu van Christus is of van onszelf, niet in puur aardse termen voorstellen. De heilige Paulus spreekt ervan als een "geestelijk lichaam", niet als een niet-fysiek lichaam, maar als een lichaam dat volledig door de Geest wordt verlevendigd.

In de hemel zal de verschijning van Jezus zowel Zijn menselijke als goddelijke natuur perfect tot uitdrukking brengen. Zijn opstandingslichaam is de volheid van wat de mensheid altijd bedoeld was te zijn. En door Hem te zien, zullen we getransformeerd worden.

De Catechismus leert dat in de opstanding het lichaam zal delen in de glorie van de onsterfelijke ziel. De hemelse verschijning van Christus is de eerste vrucht en belofte van deze heerlijkheid.

Laten we met vreugde uitkijken naar de dag waarop we Christus van aangezicht tot aangezicht zullen zien, en wanneer ook wij gekleed zullen zijn in de heerlijkheid van de opstanding. Want zoals de heilige Johannes schrijft: "Wanneer hij verschijnt, zullen wij zijn zoals hij, want wij zullen hem zien zoals hij is."