Wat is het "teken van Jona" zoals vermeld in de Bijbel?

Wat is precies het "teken van Jona" waarnaar Jezus verwijst?

Om dit teken te begrijpen, moeten we teruggaan naar het verhaal van Jona. God zei tegen hem dat hij tot Ninevé moest prediken, maar Jona zei: "Nah, ik ben weg!" Hij sprong op een boot, maar God was er niet bij. Er kwam een storm en Jona werd overboord gegooid. Maar hier is de kicker – een grote vis heeft hem opgeslokt!

Drie dagen en drie nachten lag Jona in de buik van die vis. Het was donker, het was smerig, het was als de dood zelf. Maar op de derde dag spuugde die vis hem uit op het droge. Jona ging van dood naar leven, van duisternis naar licht!

Snel vooruit naar de tijd van Jezus. De religieuze leiders vroegen Hem altijd om een teken om te bewijzen dat Hij de Messias was. In Mattheüs 12:39-40 zegt Jezus: "Een boos en overspelig geslacht zoekt een teken, maar het zal geen teken ontvangen dan het teken van de profeet Jona. Want zoals Jona drie dagen en drie nachten in de buik van de grote vis was, zo zal de Mensenzoon drie dagen en drie nachten in het hart van de aarde zijn.

Zie je het? Jezus zegt dat net zoals Jona drie dagen in die vis was, Hij drie dagen in het graf zou zijn. Maar net zoals Jona levend naar buiten kwam, zou Jezus uit de dood opstaan!

Dit teken gaat over dood en opstanding. Het gaat over Gods kracht om leven uit de dood te halen, hoop uit wanhoop. Jezus zegt hun: "Wilt u een teken? Ik ga sterven en weer opstaan. Dat is uw teken!”

Maar er is meer aan de hand. In Lukas' verslag voegt Jezus nog een laag toe. Hij zegt: "Want zoals Jona een teken is geworden voor het volk van Ninevé, zo zal de Mensenzoon zijn voor dit geslacht" (Lucas 11:30). Jona's prediking bracht berouw naar Ninevé. Op dezelfde manier zou de bediening van Jezus – Zijn dood en opstanding – een oproep tot bekering voor alle mensen zijn (Sechrest, 2024).

Het teken van Jona is dus veelzijdig. Het gaat over de dood en opstanding van Jezus. Het gaat over Zijn oproep tot berouw. En het gaat over Gods kracht om te redden, zelfs in de meest hopeloze situaties.

Dit teken was toen niet alleen voor die religieuze leiders. Het is ook voor ons vandaag. Het is een herinnering dat hoe duister dingen ook worden, God ons naar buiten kan brengen. Hoe dood we ons ook voelen, Hij kan ons nieuw leven inblazen. En het is een oproep tot berouw, om ons af te keren van onze oude wegen en het nieuwe leven te omarmen dat Christus ons biedt.

Het teken van Jona is een bewijs van Gods verlossende kracht en Zijn meedogenloze liefde voor Zijn volk. Het is een teken dat ons naar het kruis en het lege graf wijst en ons eraan herinnert dat onze God bezig is met de opstanding!

Hoe verhoudt het teken Jona zich tot de dood en opstanding van Jezus?

Jezus zei: "Zoals Jona drie dagen en drie nachten in de buik van de grote vis was, zo zal de Mensenzoon drie dagen en drie nachten in het hart van de aarde zijn" (Matteüs 12:40). Ziet u de parallel die Hij tekent? (Waters, 2020)

Jona's tijd in de vis was als een levende dood. Hij werd afgesneden van de wereld, omringd door duisternis, zonder hoop op ontsnapping. Maar na drie dagen werd hij uitgespuwd op het droge - het was als een opstanding! Hij ging van de dood naar het leven, van de duisternis naar het licht.

Op dezelfde manier vertelde Jezus hen dat Hij de dood zou ervaren. Hij zou worden afgesneden van het land van de levenden, Zijn lichaam zou in een graf worden gelegd – het “hart van de aarde”. Maar net als Jona zou Hij na drie dagen levend tevoorschijn komen!

Deze verbinding gaat diep. In het oude Nabije Oosten werden drie dagen beschouwd als de tijd dat de dood definitief was. Door te zeggen dat Hij na drie dagen zou opstaan, verklaarde Jezus Zijn macht over de dood zelf!

Maar het gaat niet alleen om het tijdsbestek. Het gaat om de transformatie. Jona ging de vis in als een ongehoorzame profeet die vluchtte voor de roep van God. Hij was klaar om zijn missie te volbrengen. Jezus ging naar het graf om de zonden van de wereld te dragen. Hij kwam naar buiten na de zonde en de dood voor ons allemaal te hebben overwonnen!

Laten we even psychologisch doen. De menselijke geest heeft vaak concrete beelden nodig om spirituele waarheden te begrijpen. Door Zijn dood en opstanding te koppelen aan het bekende verhaal van Jona, gaf Jezus Zijn discipelen een krachtig mentaal beeld om aan vast te houden. Toen zij Hem gekruisigd zagen, toen de hoop verloren leek, konden zij Jona gedenken en vasthouden aan de belofte van de opstanding.

Historisch gezien zien we hoe dit teken zich afspeelde. Jezus werd vrijdagmiddag gekruisigd. Hij lag tot zaterdag in het graf. En zondagochtend vroeg – op de derde dag – stond hij zegevierend op! Het teken van Jona werd vervuld in glorieuze werkelijkheid.

Het teken Jona gaat niet alleen over de gebeurtenis van de opstanding, maar ook over het doel ervan. Nadat Jona was uitgespuwd, ging hij naar Ninevé en predikte berouw. Zijn "opstanding" leidde tot de redding van een hele stad.

Op dezelfde manier was de opstanding van Jezus niet alleen voor Hem. Het was voor ons! Zijn opstanding uit het graf bracht een wereldwijde reddingsmissie op gang. Net zoals Ninevé de kans kreeg om zich te bekeren en gered te worden, heeft nu de hele mensheid dezelfde kans door Christus.

Het teken van Jona herinnert ons eraan dat het kruis en het lege graf onafscheidelijk zijn. Het ene kan niet zonder het andere. De dood van Jezus betaalt voor onze zonden, maar het is Zijn opstanding die ons nieuw leven geeft.

Elke keer als we de communie vieren, elke keer als we op zondag aanbidden – de dag van de opstanding – leven we de vervulling van het teken Jona uit. We verkondigen dat onze God sterker is dan de dood, dat Hij leven kan brengen uit de donkerste situaties en dat ook wij door Christus de opstandingskracht in ons leven kunnen ervaren!

Waarom gebruikt Jezus Jona als metafoor voor zijn eigen bediening?

Toen Jezus Jona als metafoor voor Zijn bediening koos, trok Hij niet alleen een willekeurig verhaal uit het Oude Testament. Nee, Hij maakte een krachtige verklaring over Zijn missie en identiteit die door de eeuwen heen zou resoneren!

Ten eerste, laten we niet vergeten wie Jona was. Hij was een profeet die geroepen was om te prediken tot Ninevé, een stad van heidenen. Dit hier is belangrijk. Jezus toonde aan dat Zijn missie, net als die van Jona, niet alleen voor de Joden was, maar voor alle mensen. Hij doorbrak barrières en breidde Gods liefde uit naar iedereen! (Sechrest, 2024)

Psychologisch gebruik van Jona als metafoor was een briljante zet. Jezus nam een bekend verhaal en gaf het een nieuwe betekenis. Deze techniek, bekend als reframing, helpt mensen oude waarheden in een nieuw licht te zien. Het daagt hun aannames uit en opent hun geest voor nieuwe mogelijkheden.

Maar Jezus was niet alleen slim. Hij onthulde diepe waarheden over Zijn bediening. Laten we het opsplitsen:

1. Onwillige gehoorzaamheid: Jona liep aanvankelijk weg van Gods roeping. Op dezelfde manier worstelde Jezus in de hof van Getsemane met de beker die Hij moest drinken. Beiden onderwierpen zich uiteindelijk aan de wil van God. Hieruit blijkt dat gehoorzaamheid niet altijd gemakkelijk is, maar dat het altijd goed is.
2. Dood en opstanding: Jona's tijd in de vis was als een dood en opstanding. Dit was een voorbode van Jezus' eigen dood en opstanding, de centrale gebeurtenissen van Zijn bediening.
3. Verlossing brengen aan de heidenen: Jona's prediking bracht redding voor Ninevé. De bediening van Jezus zou redding brengen voor de hele wereld, zowel Joden als heidenen.
4. Gods barmhartigheid triomfeert over het oordeel: Het boek Jona eindigt met Gods barmhartigheid aan Ninevé. De bediening van Jezus is de ultieme uitdrukking van Gods genade die triomfeert over het oordeel.
5. De kracht van berouw: De prediking van Jona leidde tot het berouw van Nineve. De hele bediening van Jezus was een oproep tot bekering en nieuw leven.

Historisch gezien zien we hoe krachtig deze metafoor was. De vroege mensen die worstelden met het al dan niet aanvaarden van heidense gelovigen, konden naar het teken van Jona kijken en zien dat Gods plan altijd alle naties omvatte.

Maar er is meer! Door Jona te gebruiken, legde Jezus ook een verklaring af over Zijn goddelijk gezag. In de Joodse traditie werd Jona gezien als een type van de Messias. Door Zichzelf met Jona te vergelijken, claimde Jezus subtiel Zijn messiaanse rol.

Laten we even echt zijn. Jonah was niet perfect. Hij was gebrekkig, terughoudend, soms zelfs ongehoorzaam. En dat maakt deel uit van de schoonheid van deze metafoor. Jezus liet zien dat God onvolmaakte mensen kan gebruiken om Zijn volmaakte wil te volbrengen. Dat is goed nieuws voor ons allemaal!

De metafoor van Jona spreekt ook over de transformerende kracht van Gods roeping. Jona ging de ene kant op in de vis en kwam er weer uit. Op dezelfde manier verandert een ontmoeting met Jezus ons. Wij gaan in zondaars en komen er uit, gaan er gebroken uit en komen er geheel uit!

Door Jona als metafoor te gebruiken, benadrukte Jezus ook het belang van tweede kansen. Jona kreeg een tweede kans na de vis. Nineveh kreeg een tweede kans om zich te bekeren. En door Jezus krijgen we allemaal een tweede kans in het leven!

Jezus gebruikte Jona als metafoor omdat het Zijn missie van dood, opstanding en wereldwijde redding perfect inkapselde. Het toonde Zijn goddelijke autoriteit, Zijn oproep tot bekering en Zijn aanbod van transformatie. En het herinnert ons eraan dat hoe ver we ook zijn gerend, Gods liefde ons altijd kan bereiken en ons weer tot leven kan brengen!

Wat is het belang van de genoemde “drie dagen en drie nachten”?

Toen Jezus sprak over “drie dagen en drie nachten”, gaf Hij ons niet alleen een tijdsbestek – Hij liet een geestelijke waarheidsbom vallen die de fundamenten van de dood zelf zou schudden!

Jezus zei: "Zoals Jona drie dagen en drie nachten in de buik van een enorme vis was, zo zal de Zoon des mensen drie dagen en drie nachten in het hart van de aarde zijn" (Matteüs 12:40). Dit is niet zomaar een willekeurig getal – het zit boordevol betekenis! (Waters, 2020)

Ten eerste, in het Joodse denken, kon elk deel van een dag als een hele dag worden geteld. Dus “drie dagen en drie nachten” betekent niet noodzakelijkerwijs precies 72 uur. Het is een manier om te zeggen “op de derde dag”. Dit is belangrijk omdat het aansluit bij de werkelijke tijd van Jezus in het graf – van vrijdagmiddag tot zondagochtend.

Maar de betekenis gaat dieper dan alleen het tellen van dagen. In het oude Nabije Oosten werden drie dagen beschouwd als de tijd dat de dood definitief was. Na drie dagen was er geen hoop op opwekking. Door te zeggen dat Hij na drie dagen zou opstaan, verklaarde Jezus Zijn macht over de dood zelf!

Psychologisch gezien is deze periode van drie dagen ook belangrijk. Het vertegenwoordigt een complete breuk met het oude en het begin van iets geheel nieuws. Het is alsof de geest die tijd nodig heeft om een grote verandering volledig te verwerken. Jezus zei: "Wat komen gaat, zal zo radicaal anders zijn, dat je tijd nodig hebt om je hoofd eromheen te wikkelen!"

Laten we het historisch bekijken. In de hele Bijbel zien we dit patroon van drie dagen opduiken in belangrijke gebeurtenissen:

• Abrahams reis om Isaak te offeren duurde drie dagen (Genesis 22:4)
• Jona was drie dagen in de vis (Jona 1:17)
• Esther vastte drie dagen voordat ze bij de koning kwam (Esther 4:16)
• Het eerste wonder van Jezus in Kana gebeurde op de derde dag (Johannes 2:1)

Elk van deze gebeurtenissen betrof een belangrijk keerpunt, een goddelijke interventie. Jezus plaatste Zijn dood en opstanding in hetzelfde patroon van goddelijke actie.

Maar er is meer! Het getal drie in de Schrift vertegenwoordigt vaak volledigheid of goddelijke perfectie. Door drie dagen in het graf te zijn, liet Jezus zien dat Zijn offer compleet, volmaakt en goddelijk verordend was.

Laten we even praktisch zijn. Deze “drie dagen en drie nachten” spreken ook over onze eigen ervaringen met transformatie. Hoeveel van ons hebben donkere tijden doorgemaakt die voelden alsof ze in de buik van een vis of het hart van de aarde zaten? Maar net als bij Jona, net als bij Jezus, hebben die donkere tijden niet het laatste woord!

De “drie dagen en drie nachten” herinneren ons eraan dat er altijd hoop is, zelfs in de donkerste situaties. Het voelt misschien als vrijdag, wanneer alle hoop verloren is. Maar zondag komt eraan! De opstanding is onderweg!

Dit tijdsbestek benadrukt ook de realiteit van de dood van Jezus. Hij was niet alleen bewusteloos of in coma. Hij is echt gestorven. En door werkelijk te sterven, kon Hij werkelijk de dood voor ons allen overwinnen.

Ten slotte verbindt deze “drie dagen en drie nachten” de opstanding van Jezus met de schepping zelf. In Genesis sprak God licht in de duisternis op de derde dag. Op dezelfde manier bracht Jezus op de derde dag het licht van nieuw leven uit de duisternis van het graf. Het is als een nieuwe creatie!

De “drie dagen en drie nachten” zijn belangrijk omdat ze Jezus’ dood en opstanding verbinden met bijbelse patronen, Zijn macht over de dood benadrukken, in overeenstemming zijn met historische en psychologische realiteiten, en ons eraan herinneren dat hoe duister dingen ook worden, opstandingskracht altijd aan het werk is! Het is een belofte dat de dood niet het laatste woord heeft – het leven wel! En dat leven is beschikbaar voor allen die hun vertrouwen in Jezus stellen!

Hoe verschilt het verslag van Matteüs over het teken Jona van de versie van Lucas?

Als we zien hoe Matteüs en Lucas het teken Jona presenteren, zien we twee kanten van dezelfde glorieuze munt! Beide zijn geïnspireerd door de Heilige Geest, beide zijn waar, maar elk brengt verschillende facetten van dit krachtige teken naar voren.

In het verslag van Matteüs lezen we: "Want zoals Jona drie dagen en drie nachten in de buik van een enorme vis was, zo zal de Zoon des mensen drie dagen en drie nachten in het hart van de aarde zijn" (Mattheüs 12:40). Mattheüs gaat helemaal over die parallel tussen de tijd van Jona in de vis en de tijd van Jezus in het graf. (Waters, 2020)

Maar als we naar Luke gaan, zien we iets anders. Lukas schrijft dat Jezus zei: "Want zoals Jona een teken was voor de Ninevieten, zo zal ook de Zoon des mensen zijn voor dit geslacht" (Lucas 11:30). Lucas richt zich op de prediking van Jona en de reactie van de Ninevieten (Sechrest, 2024).

Dus wat is hier aan de hand? Is dit een tegenstrijdigheid? Absoluut niet! Het is een mooi voorbeeld van hoe God verschillende perspectieven gebruikt om ons een vollediger beeld van de waarheid te geven.

Psychologisch weerspiegelt dit verschil in focus twee verschillende manieren waarop onze geest informatie verwerkt. Het verslag van Matthew doet een beroep op onze behoefte aan concrete parallellen en patronen. De versie van Lucas spreekt over ons begrip van oorzaak en gevolg, van boodschap en reactie.

Historisch gezien kunnen we zien waarom deze verschillende accenten belangrijk kunnen zijn geweest. Matthew, die voornamelijk aan een Joods publiek schrijft, gebruikt de driedaagse parallel om Jezus te verbinden met Joodse verwachtingen over de Messias. Lucas, met zijn focus op de universele aard van het evangelie, benadrukt de impact van de boodschap op heidenen zoals de Ninevieten.

Maar laten we dieper graven! Deze twee rekeningen spreken elkaar niet tegen, maar vullen elkaar aan. Samen geven ze ons een volledig beeld van wat het teken van Jona betekent:

1. Het gaat over de dood en opstanding van Jezus (de focus van Matteüs)
2. Het gaat over de oproep tot berouw en het aanbod van redding aan alle mensen (de focus van Lukas)

Het verslag van Matteüs herinnert ons eraan dat de kracht van het evangelie ligt in de dood en opstanding van Jezus. In de versie van Lucas wordt benadrukt dat dit evangelie moet worden verkondigd en beantwoord.

Laten we even praktisch zijn. In ons eigen leven hebben we beide aspecten van het teken Jona nodig. We hebben de verzekering nodig dat Jezus de dood heeft overwonnen en we hebben de oproep nodig om dit goede nieuws aan anderen te verkondigen.

Het verschil tussen Matteüs en Lucas laat ons ook iets belangrijks zien over hoe God werkt. Hij doet dingen niet altijd op dezelfde manier of benadrukt dezelfde aspecten bij iedereen. Hij ontmoet ons waar we zijn, sprekend naar onze individuele behoeften en perspectieven.

Maar er is meer! Beide rekeningen zijn het eens over één cruciaal punt: het volk van Ninevé zal in het oordeel opstaan tegen de generatie van Jezus. Waarom? Omdat zij berouw hadden over de prediking van Jona, maar Jezus' generatie weigerde berouw te tonen, ook al was er iemand die groter was dan Jona onder hen.

Dit gedeelde element herinnert ons eraan dat het uiteindelijke doel van het teken Jona – of we ons nu richten op de drie dagen of de prediking – is om mensen tot bekering te roepen.

Wat leerden de kerkvaders over de betekenis van het teken Jona?

Veel van deze vroegchristelijke denkers zagen het teken Jona als een profetisch symbool van de dood, begrafenis en opstanding van Christus. Net zoals Jona drie dagen in de buik van de grote vis doorbracht, zo zou Jezus ook drie dagen in het hart van de aarde doorbrengen voordat Hij zegevierde over de dood.

Irenaeus, die leeuw van het geloof uit de 2e eeuw, schreef dat de ervaring van Jona een type was van de afdaling van Christus naar de lagere delen van de aarde en Zijn opstanding op de derde dag. Kun je de kracht in die parallel voelen?

De grote Origenes, hij nam het nog dieper. Hij zag de tijd van Jona in de vis als een symbool van de afdaling van Christus in de Hades. Origenes geloofde dat net zoals Jona na zijn bevrijding tot de Ninevieten predikte, Christus na zijn dood tot de zielen in Hades predikte.

Augustinus, die Afrikaanse bisschop met een geest als een stalen val, zag meerdere betekenislagen in het teken Jona. Hij verbond het niet alleen met de opstanding van Christus, maar ook met de roeping van de heidenen. Net zoals de prediking van Jona redding bracht voor de heidense Ninevieten, zo zouden ook de dood en opstanding van Christus de deur van redding openen voor alle naties.

Maar laat me je iets vertellen. Deze kerkvaders waren niet alleen geïnteresseerd in de historische parallellen. Zij zagen in het teken Jona een krachtige boodschap van Gods barmhartigheid en de transformerende kracht van berouw.

John Chrysostomus, die prediker met gouden tong uit Constantinopel, benadrukte hoe het berouw van de Ninevieten de hardvochtige Farizeeën beschaamde. Hij zag in het teken Jona een uitdaging voor alle gelovigen om met oprecht berouw op Gods woord te reageren.

Laat me het voor je mee naar huis nemen. Deze vroege christelijke denkers hielden zich niet alleen bezig met academische oefeningen. Ze zagen in het teken Jona een boodschap van hoop, een belofte van opstanding en een oproep tot berouw die vandaag net zo relevant is als tweeduizend jaar geleden.

De kerkvaders hebben ons geleerd om Christus in het Oude Testament te zien, om de draden van Gods verlossingsplan te herkennen die door de hele Schrift heen geweven zijn. Ze lieten ons zien hoe we de Bijbel konden lezen met ogen van geloof, altijd op zoek naar de diepere spirituele waarheden verborgen in deze oude verhalen.

Dus als je over het teken Jona hoort, denk dan niet alleen aan een man en een vis. Denk aan de dood tartende, grafveroverende kracht van onze verrezen Verlosser. Denk aan de God die leven kan brengen uit de dood, hoop uit wanhoop en redding voor allen die zich bekeren en geloven.

Dat is de erfenis die de kerkvaders ons nalieten. Een rijk, diep begrip van de Schrift dat ons altijd wijst op Christus en Zijn heilswerk. En dat is een erfenis die we vandaag moeten voortzetten.

Hoe verhoudt het teken Jona zich tot de rol van Jezus als Messias?

Het teken van Jona, het is niet zomaar een oud verhaal. Het is een krachtige profetie die rechtstreeks wijst op de rol van Jezus als de Messias. Laat me het voor je opsplitsen.

Het teken Jona houdt verband met de dood en opstanding van Jezus. Zoals Jona drie dagen en drie nachten in de buik van de vis was, zo zou ook de Zoon des mensen drie dagen en drie nachten in het hart van de aarde zijn (Matteüs 12:40). Deze parallel is niet alleen toeval. Het is een goddelijke voorbode van de centrale gebeurtenis van ons geloof – de overwinning van Christus op de dood (Woods, 2009, blz. 133-147).

Maar het gaat dieper dan dat. De Messias werd geprofeteerd om een licht te zijn voor de heidenen (Jesaja 49:6). En wat zien we in het verhaal van Jona? Een onwillige profeet die Gods boodschap naar de heidense stad Nineve brengt. Jezus, onze perfecte Messias, vervult deze rol volledig en breidt redding niet alleen uit naar de verloren schapen van Israël, maar naar alle naties (Stone, 2013).

Men verwachtte dat de Messias een teken van oordeel en verlossing zou zijn. En dat is precies wat we zien in het teken Jona. Aan de berouwvolle Ninevieten bracht Jona's boodschap redding. Maar voor de hardvochtigen in de tijd van Jezus was het een teken van oordeel (Tyson, 1909, blz. 96-101).

Jezus, als de ultieme vervulling van het teken van Jona, brengt deze dubbele boodschap tot een climax. Voor hen die geloven is Hij de Weg, de Waarheid en het Leven. Maar voor hen die Hem verwerpen, wordt Hij een steen van struikelen en een rots van belediging.

Het teken Jona wijst ook op de rol van de Messias als degene die groter is dan alle profeten. Jezus zei: "Er is hier iets dat groter is dan Jona" (Matteüs 12:41). Hij was niet zomaar een profeet. Hij was de profeet, waarover Mozes sprak, de laatste en ultieme openbaring van God aan de mensheid (Woods, 2009, blz. 133-147).

Maar er is meer. Het teken van Jona spreekt over de missie van de Messias om mensen tot bekering te roepen. Jona's prediking leidde tot stadsbreed berouw in Nineve. Jezus, de grotere Jona, roept alle mensen overal op om zich te bekeren en het goede nieuws te geloven (Tyson, 1909, pp. 96-101).

Laat me het voor je mee naar huis nemen. Het teken van Jona openbaart de Messias als iemand die door Zijn eigen volk zou worden verworpen (net zoals Jona aanvankelijk zijn missie verwierp), die een doodsachtige staat zou ervaren gevolgd door herstel, die Gods boodschap aan de heidenen zou brengen en die alle mensen tot bekering zou oproepen.

In Jezus zien we al deze elementen volmaakt vervuld. Hij werd door velen van Zijn volk verworpen. Hij stierf en stond weer op. Hij gaf Zijn volgelingen de opdracht om het evangelie naar alle naties te brengen. En Hij blijft mensen oproepen tot berouw en geloof vandaag.

Dus als je aan het teken Jona denkt, zie dan niet alleen een oud verhaal. Zie een profetische verwijzing naar onze Messias. Zie het grote plan van God zich ontvouwen over de bladzijden van de Schrift. Zie Jezus, die groter is dan Jona, groter dan Salomo, groter dan allen.

Dat is de kracht van het teken Jona. Het is niet alleen geschiedenis. Het is zijn verhaal – het verhaal van onze Messias, onze Verlosser, onze Heer. En het is een verhaal dat vandaag de dag nog steeds wordt geschreven in het leven van iedereen die gelooft.

Welke boodschap probeerde Jezus via dit teken over te brengen aan de Farizeeën?

Toen Jezus met die Farizeeën over het teken Jona sprak, gaf Hij hen niet alleen een geschiedenisles. Nee, Hij bracht een krachtige, meerlagige boodschap die recht in het hart van hun geestelijke toestand sneed. Laat me het voor je opsplitsen.

Jezus riep hun geestelijke blindheid uit. Deze Farizeeën vroegen om een teken, alsof alle wonderen die Jezus al had verricht niet genoeg waren. Maar Jezus kende hun hart. Hij wist dat geen teken genoeg zou zijn voor degenen die weigerden te zien. Hij wijst hen dus naar Jona en zegt in feite: "Je hebt al het teken dat je nodig hebt in de Schrift dat je zo goed beweert te kennen." (Tyson, 1909, blz. 96-101)

Maar er is meer aan de hand dan dat. Door Jona aan te roepen, gaf Jezus een strenge waarschuwing over het oordeel. Vergeet niet dat Jona's boodschap aan Ninevé er een was van naderend onheil. "Veertig dagen", zei hij, "en Ninevé zal omvergeworpen worden." Jezus zei tegen deze Farizeeën: "Net zoals Jona een teken was voor de Ninevieten, zo zal de Mensenzoon zijn voor dit geslacht" (Lucas 11:30). Hij bracht hen ervan op de hoogte dat het vonnis zou komen (Tyson, 1909, blz. 96-101).

Jezus daagde ook hun gevoel van geestelijke superioriteit uit. Deze Farizeeën keken neer op heidenen. Maar Jezus herinnert hen eraan dat de heidense Ninevieten zich bekeerden bij de prediking van Jona. Hij zegt: "Kijk, zelfs die heidenen die je veracht, vertoonden meer spirituele gevoeligheid dan je nu laat zien." (Woods, 2009, blz. 133-147)

Maar Jezus oordeelde niet alleen. Hij bood hoop. Want vergeet niet dat het verhaal van Jona niet alleen over oordeel gaat, maar ook over barmhartigheid. Die Ninevieten, zij bekeerden zich, en God berouwde zich van de ramp die Hij had bedreigd. Jezus bood dezelfde gelegenheid aan de Farizeeën en aan allen die wilden luisteren.

Hier is de kern ervan: Jezus openbaarde Zijn identiteit als de Messias. Door zichzelf met Jona te vergelijken, beweerde Hij groter te zijn dan Jona. Hij zei: "Ik ben de ultieme profeet, de laatste boodschapper van God. Mijn woord weegt nog zwaarder dan dat van Jona.” (Woods, 2009, blz. 133-147)

En laten we de opstanding niet vergeten. Toen Jezus sprak over het teken van Jona, profeteerde Hij Zijn eigen dood en opstanding. Hij zei tegen deze Farizeeën: "Wilt u een teken? Ik geef je het ultieme teken. Ik leg mijn leven neer en neem het na drie dagen weer op." (Woods, 2009, blz. 133-147)

Jezus daagde de Farizeeën uit om verder te kijken dan hun religieuze tradities en de Messias te herkennen die recht voor hen stond. Hij riep hen op tot hetzelfde berouw dat de Ninevieten toonden, om zich af te keren van hun eigengerechtigheid en Gods barmhartigheid te omarmen.

Jezus zei: "Word wakker! Het Koninkrijk van God is hier. Ik ben hier. Laat je religieuze trots je niet verblinden voor de grootste realiteit in de geschiedenis.”

Dat is de boodschap die Jezus overbracht door het teken Jona. Het was een oproep tot berouw, een waarschuwing van oordeel, een belofte van barmhartigheid en een openbaring van Zijn eigen identiteit en missie. En weet je wat? Diezelfde boodschap klinkt vandaag nog steeds uit naar iedereen die oren heeft om te horen.

Hoe kunnen moderne christenen het teken van Jona toepassen op hun geloof?

Het teken Jona is niet zomaar een oude geschiedenisles. Het is een levende, ademende waarheid die vandaag een revolutie in je geloof teweeg kan brengen. Laat me je laten zien hoe je dit krachtige teken kunt toepassen op je wandel met God.

Het teken van Jona herinnert ons aan de realiteit van de opstanding. Net zoals Jona na drie dagen uit die vis kwam, en net zoals Jezus uit het graf opstond, kunnen ook wij opstandingskracht in ons leven ervaren. Paulus zei het het beste: "Indien de Geest van Hem, die Jezus uit de doden heeft opgewekt, in u woont, zal Hij, die Christus Jezus uit de doden heeft opgewekt, ook uw sterfelijke lichamen levend maken door zijn Geest, die in u woont" (Romeinen 8:11). Dat is niet alleen toekomstig gepraat. Dat geldt voor hier en nu (Woods, 2009, blz. 133-147).

Het teken van Jona roept ons op tot een geloof dat verder gaat dan het zichtbare. Die Farizeeën wilden een teken dat ze met hun fysieke ogen konden zien. Maar waar geloof, het soort dat God behaagt, gelooft zonder te zien. Jezus zei: "Zalig zijn zij die het niet gezien hebben en toch geloven" (Johannes 20:29). Wanneer je voor beproevingen staat, wanneer de stormen van het leven woeden, denk dan aan Jona in die vis. Houd vast aan je geloof, zelfs als je de uitweg niet kunt zien (Tyson, 1909, blz. 96-101).

Maar daar stopt het niet. Het teken Jona daagt ons uit om boodschappers van Gods woord te zijn, zelfs als het ongemakkelijk is. Jona wilde niet naar Ninevé. Het lag buiten zijn comfort zone. Maar God gebruikte hem machtig toen hij gehoorzaamde. Wat is jouw Nineveh? Waar roept God je op om Zijn boodschap te delen die je ongemakkelijk maakt? Stap uit in geloof. Je weet nooit hoe God je zou kunnen gebruiken (Stone, 2013).

Hier is nog een belangrijke toepassing: Het teken van Jona herinnert ons aan de kracht van berouw. Die Ninevieten keerden zich van hun goddeloze wegen af toen ze Gods boodschap hoorden. En God gaf Zich over aan de ramp die Hij had gepland. Hoe ver je ook bent afgedwaald, hoe diep je ook in zonde bent, weet dit: Echt berouw kan alles veranderen. Gods barmhartigheid is elke ochtend nieuw (Tyson, 1909, blz. 96-101).

Het teken Jona leert ons te vertrouwen op Gods timing en methoden. Jona dacht waarschijnlijk dat zijn omweg in de buik van de vis een ramp was. Maar het was allemaal onderdeel van Gods plan. Als je in je eigen “visbuik”-moment bent – een tijd van duisternis, verwarring of wachten – vertrouw er dan op dat God achter de schermen werkt. Zijn wegen zijn hoger dan onze wegen (Woods, 2009, blz. 133-147).

Laten we het aspect van de missies niet vergeten. Jona werd met Gods boodschap naar een vreemd volk gezonden. Als moderne christenen worden we opgeroepen om getuigen te zijn tot aan de uiteinden van de aarde. Het teken van Jona daagt ons uit om culturele grenzen te overschrijden met de liefde van Christus, net zoals Jezus deed in Zijn aardse bediening (Stone, 2013).

Ten slotte herinnert het teken van Jona ons eraan dat onze God een God van tweede kansen is. Jona kreeg een do-over na zijn aanvankelijke ongehoorzaamheid. De Ninevieten kregen de kans om zich te bekeren. In Christus krijgen we een nieuw leven. Het maakt niet uit hoe vaak je hebt gefaald, het maakt niet uit hoeveel verkeerde bochten je hebt genomen, weet dit: God is nog niet klaar met je.

Zo passen we het teken Jona vandaag toe op ons geloof. Het gaat over opstandingskracht, ongezien geloof, gehoorzaamheid in ongemak, de kracht van berouw, het vertrouwen op Gods timing, het overschrijden van grenzen met Gods liefde en het omarmen van tweede kansen. Laat dit oude teken een levende werkelijkheid worden in je leven vandaag. Omdat de God van Jona, de God van Jezus, ook jouw God is. En Hij is nog steeds bezig met transformatie en verlossing.

Zijn er andere oudtestamentische parallellen met het teken Jona in Jezus' bediening?

Het teken Jona is niet de enige Oudtestamentische parallel die we in Jezus' bediening zien. Nee, het hele Oude Testament is als een schatkaart, met overal X-tekens die wijzen op onze Verlosser. Laat me je enkele van deze krachtige connecties laten zien.

Laten we het over Mozes hebben. Jezus zelf trok deze parallel toen Hij zei: "Zoals Mozes de slang in de woestijn ophief, zo moet ook de Zoon des mensen worden opgeheven" (Johannes 3:14). Net zoals degenen die door slangen in de woestijn werden gebeten, werden genezen door te kijken naar de bronzen slang die Mozes optilde, vinden we genezing en eeuwig leven door te kijken naar Christus die aan het kruis werd opgetild. Het is een krachtig beeld van redding door geloof (Woods, 2009, blz. 133-147).

Ik zal je iets vertellen over David. Jezus wordt vaak de Zoon van David genoemd, en met goede reden. De overwinning van David op Goliath loopt parallel met de overwinning van Jezus op zonde en dood. Net zoals David de vijand versloeg waar heel Israël bang voor was, veroverde Jezus de ultieme vijanden waar de hele mensheid voor staat. En net zoals David koning werd na zijn overwinning, wordt Jezus gekroond tot Koning der koningen na Zijn opstanding (Stone, 2013).

Maar daar stopt het niet. Herinner je je Joseph nog? Verkocht door zijn broers, valselijk beschuldigd, gevangengezet en vervolgens verheven tot een machtspositie waar hij niet alleen Egypte, maar zijn eigen volk redde. Zie je de parallellen? Jezus, verworpen door Zijn eigen, valselijk beschuldigd, gekruisigd en vervolgens verheven tot de rechterhand van de Vader, van waaruit Hij redding biedt aan alle mensen (Woods, 2009, blz. 133-147).

Hier is nog een krachtige: het Pascha lam. In Exodus beschermde het bloed van het lam aan de deurposten de Israëlieten tegen de dood. Johannes de Doper noemde Jezus "het Lam van God dat de zonde van de wereld wegneemt" (Johannes 1:29). Paulus zegt ons: "Christus, ons Paschalam, is geofferd" (1 Korintiërs 5:7). De parallel is duidelijk: Jezus' bloed beschermt ons tegen geestelijke dood (Stone, 2013).

Herinnert u zich het verhaal van Abraham en Izaäk? Abraham was bereid om zijn geliefde zoon te offeren, en God voorzag in een ram als vervanging. Dit voorspelt hoe God de Vader bereid was om Zijn geliefde Zoon, Jezus, voor ons op te offeren. Maar in het geval van Jezus was er geen vervanging op het laatste moment. Hij was zowel de geliefde Zoon als het offer (Woods, 2009, blz. 133-147).

Laten we Joshua niet vergeten. Zijn naam in het Hebreeuws is dezelfde als die van Jezus in het Grieks – beide betekenen “Yahweh redt”. Net zoals Jozua het volk naar het Beloofde Land leidde, leidt Jezus ons naar de belofte van eeuwig leven (Stone, 2013).

En hoe zit het met Melchizedek? Deze mysterieuze figuur die zowel koning als priester was, wijst op Jezus, onze eeuwige Koning en Hogepriester. Het boek Hebreeën maakt dit verband expliciet en laat zien hoe het priesterschap van Jezus superieur is aan het Levitische priesterschap (Woods, 2009, blz. 133-147).

Zelfs de tabernakel en de tempel zijn typen van Christus. Jezus verwees naar Zijn lichaam als de tempel die in drie dagen vernietigd en opgewekt zou worden. Net zoals Gods aanwezigheid woonde in de tabernakel en de tempel, in Jezus, tabernakelde God onder ons (Stone, 2013).