Worden de Amish besneden? Sommigen wel, maar niet als religieus ritueel

Sommige Amish-jongens worden besneden, maar niet als religieus ritueel. Geen enkele Amish-belijdenis of kerkregel roept op tot besnijdenis, en de weinige wetenschappelijke bronnen die het noemen, behandelen het als een beslissing voor ouders, hun arts of hun verloskundige. Geen enkele studie heeft gemeten hoeveel Amish-mannen besneden zijn.

Is besnijdenis onderdeel van het Amish-geloof?

Nee. Het Young Center for Anabaptist and Pietist Studies aan het Elizabethtown College noemt de doop en de communie als de twee belangrijke religieuze rituelen van het Amish-leven. Kandidaten voor de doop bestuderen de achttien artikelen van de Dordtse Geloofsbelijdenis, een Nederlandse wederdopersbelijdenis uit 1632 die de Amish onderschrijven. Deze behandelt de doop, het Heilig Avondmaal, voetwassing, het huwelijk en de kerkelijke tucht, en maakt geen melding van besnijdenis. Dat geldt ook voor de Confession of Faith in a Mennonite Perspective van de Mennonite Church USA.

De Amish en de mennonieten delen een wederdopersoorsprong en zijn sinds 1693 gescheiden groepen. Wederdopers dopen volwassenen die ervoor kiezen zich bij de kerk aan te sluiten, geen zuigelingen. Toen Menno Simons, de voormalige katholieke priester wiens volgelingen de mennonieten werden, zocht naar gronden voor de kinderdoop, wees de Zwitserse hervormer Heinrich Bullinger hem op de besnijdenis, die Gods verbond met Abraham vereiste voor jongens van acht dagen oud (Genesis 17:12). Menno wees het argument af. Bullinger, schreef hij, "verwees mij naar het Oude Verbond en de besnijdenis. Ook dit bleek volgens mij niet door de Schrift te kunnen worden onderbouwd."

In het Nieuwe Testament werd de kwestie van besnijdenis voor christenen beslecht tijdens het concilie in Jeruzalem. Sommige leraren hadden gezegd: "Indien gij u niet besnijdt naar de wijze van Mozes, kunt gij niet zalig worden" (Handelingen 15:1), en het concilie oordeelde "dat wij hen, die uit de heidenen tot God bekeerd worden, niet in verlegenheid brengen" (Handelingen 15:19). Paulus schreef: "De besnijdenis is niets, en de voorhuid is niets, maar het onderhouden van de geboden Gods" (1 Korintiërs 7:19), en "in Christus Jezus heeft noch besnijdenis, noch voorhuid enige kracht, maar het geloof, werkende door de liefde" (Galaten 5:6).

Hoe gebruikelijk is besnijdenis onder de Amish?

Niemand die het weet. Geen enkele gepubliceerde studie heeft besneden Amish-mannen geteld, en het wetenschappelijke archief is dun. Een onderzoek uit 1968 naar baarmoederhalskanker onder de Amish van Holmes County, Ohio, door H. E. Cross en collega's in het tijdschrift Kanker, rapporteerde dat volgens artsen die vele jaren in de gemeenschap hadden gepraktiseerd, "weinig Amish tot voor kort besneden waren." De observatie kwam van lokale artsen, niet van een telling van Amish-mannen, en het suggereert dat de praktijk tegen de jaren zestig al aan het veranderen was.

Natalie Jolly, die twee jaar lang Amish-verloskunde en thuisbevallingen bestudeerde, beschrijft in haar proefschrift uit 2007 aan Penn State een verloskundige die "zeer uitgesproken was over de kwestie van besnijdenis en Amish-gezinnen aanmoedigde om hun jongens niet te laten besnijden." In haar verslag behoort de vraag tot elk gezin en kan een verloskundige beide kanten op adviseren.

Dat past bij de Amish-praktijk in de geneeskunde in het algemeen. Het Young Center zegt dat "Er geen expliciete religieuze verboden zijn tegen bepaalde soorten medicijnen," en dat het gebruik van moderne geneeskunde "sterk varieert van gezin tot gezin en van groep tot groep." Old Order, New Order, Swartzentruber en andere Amish-groeperingen volgen elk hun eigen Ordnung, de regels van het kerkdistrict, en medische keuzes verschillen per gezin binnen elk daarvan. Besnijdenis kan daarom in sommige nederzettingen gebruikelijker zijn dan in andere, maar geen enkele studie heeft ze vergeleken.

Gerelateerde artikelen

• Amish religieuze praktijken
• Hoe de Amish en joden zich verhouden
• Hoe de Amish en mennonieten verwant zijn