Veel van de bekendste identiteitsverzen beschrijven een groep in plaats van een persoon: een uitverkoren volk, een koninklijk priesterschap, een heilig volk, ambassadeurs.
Dat maakt ze niet minder waar voor een individuele lezer. Het betekent dat ze geschreven zijn aan gemeenten en dat ze een positie beschrijven in plaats van een gemoedstoestand. De negentien verzen hieronder beginnen voordat iemand iets heeft gedaan, met het beeld van God in Genesis, en behandelen vervolgens wat er veranderde en wanneer, de familiewoorden, de collectieve woorden en wat de Schrift zegt dat we kunnen doen.
Voordat er iets is gedaan

Genesis 1:27
“Zo schiep God de mens naar zijn beeld; naar het beeld van God schiep Hij hem; man en vrouw schiep Hij hen.”
Reflectie: Het beeld wordt toegewezen voordat er enig gedrag wordt beschreven, en aan iedereen zonder uitzondering. Genesis maakt het tot het eerste wat over een mens wordt gezegd en maakt het nooit voorwaardelijk.

Psalmen 139:14
“Ik loof u, omdat ik ontzagwekkend wonderbaarlijk gemaakt ben; wonderbaarlijk zijn uw werken, dat weet mijn ziel zeer wel.”
Reflectie: De psalm is gericht aan God in plaats van aan een lezer. Wat we lezen is een man die aan God vertelt wat hij van Gods werk vindt.

Jeremia 1:5
“Voordat Ik u in de schoot vormde, kende Ik u, voordat u werd geboren, heb Ik u apart gezet; Ik heb u aangesteld als profeet voor de volken.”
Reflectie: Gezegd tegen één man over één taak. Jeremia's antwoord in het volgende vers is dat hij niet kan spreken en te jong is.

Jesaja 43:1
“Wees niet bevreesd, want Ik heb u verlost; Ik heb u bij uw naam geroepen; u bent van Mij.”
Reflectie: Bij uw naam geroepen, gezegd tegen een volk. Jesaja gebruikt in dit gedeelte het enkelvoud voor Israël, wat laat zien hoe het collectieve en het persoonlijke hier samenkomen.
Wat er veranderde, en wanneer

Romeinen 5:8
“God echter bewijst zijn liefde voor ons doordat Christus voor ons gestorven is toen wij nog zondaars waren.”
Reflectie: Terwijl wij nog. De timing draagt het argument, en Paulus' betoog hangt ervan af dat er eerst niets verbeterd is.

Romeinen 8:1
“Dus is er nu geen veroordeling voor hen die in Christus Jezus zijn.”
Reflectie: Daarom wijst terug naar het vorige hoofdstuk, waar Paulus beschrijft dat hij doet wat hij haat en nalaat te doen wat hij wil. De verlichting is geschreven door iemand die zojuist heeft toegegeven dat hij het niet aankon.

2 Korinthiërs 5:17
“Daarom, als iemand in Christus is, dan is hij een nieuwe schepping: het oude is voorbijgegaan, zie, alles is nieuw geworden!”
Reflectie: Paulus schrijft dit in een brief die grotendeels gaat over zijn eigen uitputting en de afranselingen die hij heeft ondergaan. Hij bevestigt de vernieuwing vanuit het midden van een zware periode.

Galaten 2:20
“Ik ben met Christus gekruisigd; en niet meer ik leef, maar Christus leeft in mij.”
Reflectie: Een van de weinige plaatsen waar Paulus dit in het enkelvoud zet, en het komt voor in een brief waarin hij zichzelf verdedigt. De uitspraak komt voort als onderdeel van een argument.
De familiewoorden

Johannes 1:12
“Maar allen die Hem aangenomen hebben, hun heeft Hij macht gegeven om kinderen van God te worden, namelijk die in Zijn Naam geloven.”
Reflectie: Het recht, wat een juridisch woord is. Johannes beschrijft een positie die werd verleend in plaats van een positie die werd verdiend of gevoeld.

Romeinen 8:15-16
“Want u hebt niet de Geest van slavernij ontvangen, die opnieuw tot angst leidt, maar u hebt de Geest van aanneming tot kinderen ontvangen, door Wie wij roepen: Abba, Vader! De Geest Zelf getuigt met onze geest dat wij kinderen van God zijn.”
Reflectie: Paulus plaatst adoptie tegenover slavernij, en de zin eindigt met de Geest die getuigt met onze geest. Abba is het Aramese woord dat een kind thuis gebruikt.

1 Johannes 3:1
“Zie welke grote liefde de Vader ons gegeven heeft, dat wij kinderen van God genoemd worden! En dat zijn wij ook!”
Reflectie: De bijzin die Johannes daarna schrijft, is dat de wereld ons niet kent. Hij stelt het lidmaatschap van de familie vast voor een publiek dat het zou ontkennen.

Johannes 15:15
“Ik noem u niet meer slaven, want een slaaf weet niet wat zijn heer doet. Maar Ik heb u vrienden genoemd.”
Reflectie: De reden die hij geeft is informatie: een slaaf weet niet wat zijn heer doet. Een vriend is, volgens zijn definitie, iemand aan wie verteld is wat er aan de hand is.
De woorden in het meervoud

1 Petrus 2:9
“Maar u bent een uitverkoren geslacht, een koninklijk priesterschap, een heilig volk, een volk dat God Zichzelf als eigendom verworven heeft.”
Reflectie: Vier zinsneden, allemaal collectief, en allemaal ontleend aan wat God tegen Israël zei bij de Sinaï. Petrus geeft die woordenschat door aan verspreide lezers.

Colossenzen 3:12
“Bekleed u dan, als uitverkorenen van God, heiligen en geliefden, met innige gevoelens van ontferming, vriendelijkheid, nederigheid, zachtmoedigheid en geduld.”
Reflectie: De identiteit komt eerst en de instructie volgt daaruit. Paulus vraagt niemand om uitverkoren te worden door zich goed te gedragen; hij vraagt mensen die dat al zijn om zich dienovereenkomstig te kleden.

2 Korinthiërs 5:20
“Wij zijn dan gezanten namens Christus, alsof God door ons een beroep op u doet.”
Reflectie: Een ambassadeur draagt geen eigen autoriteit, maar volledige autoriteit namens iemand anders. De oproep wordt beschreven als God die het door hen heen doet.

Filippenzen 3:20
“Maar ons burgerrecht is in de hemelen. En wij verwachten vurig een Heiland van daar, de Heere Jezus Christus.”
Reflectie: Burgerrecht van de ene plaats terwijl men in een andere woont. Paulus schrijft het aan een stad in het Romeinse rijk, en het wachten is het deel dat hij benadrukt.
Waarvan gezegd wordt dat we ertoe in staat zijn

Romeinen 8:37
“Nee, in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars door Hem die ons heeft liefgehad.”
Reflectie: Deze dingen zijn de hongersnood, naaktheid en het zwaard die Paulus zojuist heeft opgesomd. De overwinning wordt in de problemen geplaatst en toegeschreven aan Hem die ons heeft liefgehad.

Efeziërs 2:10
“Want wij zijn Zijn maaksel, geschapen in Christus Jezus om goede werken te doen, die God van tevoren bereid heeft, opdat wij daarin zouden wandelen.”
Reflectie: Vooraf bereid. Paulus beschrijft de werken als reeds klaargelegd in plaats van overhandigd als een lijst.

Galaten 5:1
“Christus heeft ons bevrijd opdat wij in vrijheid zouden leven. Houd dus stand en laat je niet opnieuw een slavenjuk opleggen.”
Reflectie: Het juk waar Paulus voor waarschuwt is het naleven van regels: het volgende vers gaat over de besnijdenis (5:2). De weg terug naar slavernij die hij benoemt, loopt via harder proberen.
Deze lezen zoals ze geschreven zijn
Deze werden geschreven aan gemeenten. Een koninklijk priesterschap is niet iets wat één persoon kan zijn, een ambassadeur vertegenwoordigt iemand, en een burgerrecht behoort toe aan een plaats met andere mensen erin. De grammatica is collectief, zelfs waar de belofte elke lezer bereikt.
Ze beschrijven ook eerder een stand dan vooruitgang. Paulus bevestigt de nieuwe schepping in een brief over zijn eigen uitputting, en Johannes schrijft dat dit is wat we zijn, recht tegenover een wereld die anders beweert. Geen van beide is een verslag van hoe het met iemand ging. Zie voor het gerelateerde materiaal Bijbelverzen over jezelf verbeteren.

Een reactie plaatsen