20 Bijbelverzen over de antichrist



  • Het Griekse antichrist komt vijf keer voor in het Nieuwe Testament, allemaal in 1 en 2 Johannes.
  • Johannes definieert de antichrist als eenieder die ontkent dat Jezus de Christus is (1 Johannes 2:22) en zegt dat er al vele antichristen waren gekomen, mensen die de gemeente hadden verlaten (1 Johannes 2:18-19).
  • Paulus' mens der wetteloosheid neemt plaats in de tempel van God en verklaart zichzelf tot God, en de Here Jezus doodt hem “door de adem van zijn mond” (2 Tessalonicenzen 2:4, 8).
  • Het beest uit Openbaring 13 wordt beschreven met woorden die dicht bij die van de hoorn in Daniël 7:20-21 liggen, en zijn autoriteit komt van de draak, die in Openbaring 12:9 wordt aangeduid als Satan.
  • Irenaeus toetste verschillende namen aan 666 in Openbaring 13:18 en weigerde de Antichrist bij naam te noemen.

De antichrist is in de brieven van Johannes iedereen die ontkent dat Jezus de Christus is, en er waren al vele antichristen gekomen toen die brieven werden geschreven.

Het woord zelf hoort bij die brieven: het Griekse antichrist komt voor in 1 en 2 Johannes en nergens anders in het Nieuwe Testament (1 Johannes 2:18-22; 4:3; 2 Johannes 7). Andere passages beschrijven figuren die zich tegen God verzetten of de plaats van Christus opeisen, zonder het woord te gebruiken: Paulus' “mens der wetteloosheid” (2 Tessalonicenzen 2:3-4), koningen in Daniël 7:25, 8:25 en 11:36, de “valse christussen en valse profeten” van Matteüs 24:24, en het beest van Openbaring 13, dat zijn autoriteit ontvangt van de draak.

Waar het woord antichrist wordt gebruikt

1 John 2:18

“Kinderen, het is het laatste uur, en zoals u gehoord hebt dat de antichrist komt, zijn er nu ook al vele antichristen gekomen. Hierdoor weten wij dat het het laatste uur is.”

Reflectie: Johannes schrijft aan kerken die hij zijn “kleine kinderen” noemt (2:1). Hij erkent wat zij “gehoord hebben”, dat de antichrist komt, en wijst dan op het heden: er zijn al vele antichristen gekomen, en hij ziet dat als het teken dat het het laatste uur is. De verwachte figuur is enkelvoudig en de aanwezigen zijn meervoudig, in hetzelfde vers.

1 John 2:19

“Zij zijn uit ons midden weggegaan, maar zij waren uit ons niet; want als zij uit ons geweest waren, zouden zij bij ons gebleven zijn. Maar het moest openbaar worden dat zij allen niet uit ons zijn.”

Reflectie: De vele antichristen uit het vorige vers waren leden van de gemeenten van Johannes geweest. “Zij zijn uit ons weggegaan,” schrijft hij, en hij leest hun vertrek als bewijs dat zij nooit bij hen hoorden. Het volgende vers richt zich tot degenen die bleven: “Maar u hebt een zalving van de Heilige, en u weet alles.”

1 John 2:22

“Wie is de leugenaar anders dan hij die loochent dat Jezus de Christus is? Dat is de antichrist, die de Vader en de Zoon loochent.”

Reflectie: Hier definieert Johannes de antichrist door wat hij ontkent: dat Jezus de Christus is. Vers 23 trekt de conclusie voor zowel de Vader als de Zoon: “Ieder die de Zoon loochent, heeft ook de Vader niet. Wie de Zoon belijdt, heeft ook de Vader.”

1 John 4:3

“en elke geest die niet belijdt dat Jezus Christus in het vlees gekomen is, is niet uit God. En dit is de geest van de antichrist, waarvan u gehoord hebt dat hij komt, en die nu al in de wereld is.”

Reflectie: Het hoofdstuk opent met een bevel om “de geesten te beproeven”, omdat “vele valse profeten in de wereld zijn uitgegaan” (4:1). De test is of een geest belijdt “dat Jezus Christus in het vlees gekomen is” (4:2). Johannes behandelt de antichrist hier als een geest die al aan het werk is, en in vers 4 vertelt hij zijn lezers dat zij “hen overwonnen hebben, want Hij die in u is, is groter dan hij die in de wereld is.”

2 John 1:7

“Want er zijn veel misleiders uitgegaan in de wereld, die de komst van Jezus Christus in het vlees niet belijden. Dat is de misleider en de antichrist.”

Reflectie: De oudste schrijft aan “de uitverkoren vrouw en haar kinderen” (vers 1) over reizende leraren die de komst van Jezus Christus in het vlees niet belijden. Hij noemt ieder van hen “de misleider en de antichrist.” Zijn instructie volgt in vers 10: zo'n leraar mag niet in huis worden ontvangen of worden begroet.

Paulus' mens der wetteloosheid

2 Thessalonians 2:3

“Laat niemand u op enigerlei wijze misleiden. Want die dag komt niet, tenzij eerst de afval gekomen is en de mens van de wetteloosheid geopenbaard is, de zoon van het verderf,”

Reflectie: Paulus vraagt de Thessalonicenzen om zich niet “snel van hun stuk te laten brengen of in verwarring te laten raken” door een geest, een gesproken woord of een brief “die van ons afkomstig zou zijn” waarin wordt beweerd dat de dag van de Heer is aangebroken (2:2). Paulus antwoordt dat er eerst twee dingen gebeuren: de afval en de openbaring van “de mens van de wetteloosheid.” De ESV noemt hem “de zoon van het verderf”, de uitdrukking die Jezus in Johannes 17:12 gebruikt voor de ene discipel die verloren ging.

2 Thessalonians 2:4

“die zich verzet tegen en zich verheft boven al wat God genoemd of als god vereerd wordt, zodat hij in de tempel van God gaat zitten en zichzelf als God presenteert.”

Reflectie: De mens van de wetteloosheid stelt zich boven “al wat God genoemd of als godsdienstig voorwerp vereerd wordt” en neemt plaats in de tempel van God. De bewoordingen komen dicht in de buurt van Daniël 11:36, waar een koning “zichzelf verheft en groot maakt boven elke god.” Paulus herinnert de Thessalonicenzen in vers 5 eraan dat hij hen dit persoonlijk heeft verteld.

2 Thessalonians 2:8

“En dan zal de wetteloze geopenbaard worden, die de Heere Jezus zal doden door de adem van Zijn mond en door de verschijning van Zijn komst tenietdoen.”

Reflectie: “En dan” volgt op de verzen 6-7, die spreken over iets, en iemand, die hem nu tegenhoudt; Paulus zegt dat de Thessalonicenzen “weten wat hem tegenhoudt” maar noemt het niet bij naam. Dezelfde zin die de openbaring van de wetteloze aankondigt, kondigt ook zijn einde aan: de Heer Jezus doodt hem “door de adem van Zijn mond” bij de verschijning van Zijn komst.

2 Thessalonians 2:9-10

“De komst van de wetteloze is overeenkomstig de werking van de satan, met allerlei kracht en tekenen en wonderen van de leugen, en met allerlei misleiding van de ongerechtigheid in hen die verloren gaan, omdat zij de liefde voor de waarheid niet hebben aangenomen om zalig te worden.”

Reflectie: Vers 9 geeft de wetteloze een eigen “komst”, afgezet tegen “de verschijning van Zijn komst” in vers 8. De bron ervan is de activiteit van de satan, en de middelen zijn valse tekenen, wonderen en misleiding. Degenen die erin trappen zijn degenen die “de liefde voor de waarheid niet hebben aangenomen,” en vers 11 voegt eraan toe dat God hen dan “een krachtige dwaling zendt.”

Koningen in Daniël die zich tegen God verzetten

Daniel 7:25

“Hij zal woorden spreken tegen de Allerhoogste, en hij zal de heiligen van de Allerhoogste te gronde richten. Hij zal er zijn zinnen op zetten tijden en wet te veranderen, en zij zullen in zijn hand worden overgegeven voor een tijd, tijden en een halve tijd.”

Reflectie: In de interpretatie van Daniëls visioen is het vierde beest een vierde koninkrijk en zijn de tien hoorns tien koningen; een andere koning komt na hen op en werpt er drie omver (7:23-24). Hij spreekt tegen de Allerhoogste, put de heiligen uit en probeert de tijden en de wet te veranderen voor “een tijd, tijden en een halve tijd.” Dan “zal de rechtszitting plaatsvinden en zal zijn heerschappij worden ontnomen” (7:26). Openbaring 12:14 gebruikt dezelfde tijdsduur, “een tijd, en tijden, en een halve tijd.”

Daniel 8:25

“Door zijn sluwheid zal hij bedrog onder zijn hand doen slagen, en in zijn eigen geest zal hij groot worden. Zonder waarschuwing zal hij velen vernietigen. En hij zal zelfs opstaan tegen de Vorst der vorsten, en hij zal gebroken worden—maar niet door mensenhanden.”

Reflectie: Daniël 8 noemt zijn eigen onderwerpen: de ram is “de koningen van Medië en Perzië” en de geitenbok “de koning van Griekenland” (8:20-21). Deze “koning met een onbeschaamd gezicht” komt op aan het einde van de vier koninkrijken die uit Griekenland voortkomen (8:22-23). Hij staat op “tegen de Vorst van de vorsten” en wordt “zonder toedoen van mensenhanden” verbroken.

Daniel 11:36

“En de koning zal doen wat hij wil. Hij zal zichzelf verheffen en verheerlijken boven elke god, en hij zal verbazingwekkende dingen spreken tegen de God der goden. Hij zal voorspoedig zijn totdat de verontwaardiging voorbij is; want wat besloten is, zal geschieden.”

Reflectie: Het vers komt voor in een lang verslag van oorlogen tussen de koning van het noorden en de koning van het zuiden. Vers 31 zegt dat troepen van de noordelijke koning de tempel zullen ontheiligen en “de verwoestende gruwel zullen opstellen”, waar Jezus in Mattheüs 24:15 naar verwijst als “waarover gesproken is door de profeet Daniël.” Deze koning verheft zichzelf boven elke god, maar hij is slechts voorspoedig “totdat de verbolgenheid voorbij is; want wat vastgesteld is, zal gebeuren.”

Jezus waarschuwt voor valse christussen

Matthew 24:5

“Want velen zullen komen onder Mijn Naam en zeggen: Ik ben de Christus, en zij zullen velen misleiden.”

Reflectie: Op de Olijfberg vroegen de discipelen naar “het teken van Uw komst en van de voleinding van de wereld” (24:3). Jezus begint Zijn antwoord met een waarschuwing: “Pas op dat niemand u misleidt” (24:4), en het eerste gevaar dat Hij noemt, is mensen die Zijn naam en Zijn titel gebruiken.

Matthew 24:24

“Want er zullen valse christussen en valse profeten opstaan en zij zullen grote tekenen en wonderen doen, om zo mogelijk ook de uitverkorenen te misleiden.”

Reflectie: De valse christussen en valse profeten verrichten “grote tekenen en wonderen” om, “indien mogelijk, ook de uitverkorenen” te misleiden. Jezus vertelt de discipelen dat ze berichten dat de Christus in de woestijn of in de binnenkamers is, niet moeten geloven, “want zoals de bliksem vanuit het oosten komt en zichtbaar is tot in het westen, zo zal de komst van de Zoon des mensen zijn” (24:26-27).

Het beest in Openbaring 13

Revelation 13:4

“En zij aanbaden de draak, omdat hij zijn gezag aan het beest had gegeven, en zij aanbaden het beest, zeggende: ‘Wie is aan het beest gelijk, en wie kan ertegen strijden?’”

Reflectie: Openbaring 12:9 noemt de draak “de oude slang, die de duivel en de satan wordt genoemd.” Hij geeft het beest uit de zee “zijn kracht en zijn troon en grote macht” (13:2), en de mensen aanbidden zowel de draak als het beest. De vraag van de menigte, “Wie is aan het beest gelijk?”, neemt de vorm aan van Israëls lied in Exodus 15:11: “Wie is als U, o Heere, onder de goden?”

Revelation 13:5-6

“En het beest kreeg een mond die hoogmoedige en godslasterlijke woorden sprak, en het kreeg de macht om gedurende tweeënveertig maanden gezag uit te oefenen. Het opende zijn mond om godslasteringen tegen God te uiten, om Zijn naam en Zijn woning te lasteren, dat wil zeggen, degenen die in de hemel wonen.”

Reflectie: Het beest “werd gegeven” zijn mond en “werd toegestaan” zijn gezag, en het gezag heeft een limiet van tweeënveertig maanden. Een mond die hoogmoedige woorden spreekt, grijpt terug op de hoorn in Daniël 7:20, die “een mond had die grote dingen sprak.” De godslastering is gericht tegen Gods naam en zijn woning, “hen die in de hemel wonen.”

Revelation 13:7

“Ook werd het toegestaan om oorlog te voeren tegen de heiligen en hen te overwinnen. En hem werd macht gegeven over elke stam, elk volk, elke taal en elke natie.”

Reflectie: De woorden echoën Daniël 7:21, waar de hoorn “oorlog voerde tegen de heiligen en hen overwon.” Openbaring verbreedt het bereik tot “elke stam, taal, volk en natie.” Vers 10 volgt met “Hier is de volharding en het geloof van de heiligen.”

Revelation 13:16-17

“Ook dwingt het alle mensen, kleinen en groten, rijken en armen, vrijen en slaven, een merkteken te geven op hun rechterhand of op hun voorhoofd, zodat niemand kan kopen of verkopen behalve hij die het merkteken heeft, dat is de naam van het beest of het getal van zijn naam.”

Reflectie: Het onderwerp hier is het tweede beest, uit de aarde, dat “twee hoorns had als die van het Lam en sprak als een draak” (13:11) en de aarde het eerste beest laat aanbidden. Zijn merkteken, op de rechterhand of het voorhoofd, bepaalt wie mag kopen en verkopen. Openbaring 14:1 toont de andere groep: de 144.000 met het Lam, die “zijn naam en de naam van zijn Vader op hun voorhoofden geschreven” hebben.

Openbaring 13:18

“Hier is wijsheid voor nodig: wie verstand heeft, laat die het getal van het beest berekenen, want het is een getal van een mens, en zijn getal is 666.”

Reflectie: Johannes roept op tot wijsheid om het getal te “berekenen”, waarvan hij zegt dat het “het getal van een mens” is. In Tegen de ketterijen 5.30 testte Irenaeus namen tegen 666, waaronder Evanthas, Lateinos en Teitan, en stopte voordat hij een oordeel velde: “Wij zullen echter niet het risico lopen om stellig uitspraken te doen over de naam van de antichrist.”

Revelation 19:20

“En het beest werd gegrepen, en met hem de valse profeet, die in zijn tegenwoordigheid de tekenen had gedaan waardoor hij hen misleid had die het merkteken van het beest ontvangen hadden en die zijn beeld aanbeden hadden. Deze twee werden levend geworpen in de poel van vuur die van zwavel brandt.”

Reflectie: De valse profeet is het tweede beest uit hoofdstuk 13, hier geïdentificeerd door de tekenen die het deed en het merkteken dat het oplegde. Het beest en de koningen van de aarde verzamelen zich “om oorlog te voeren tegen Hem die op het paard zat” (19:19), en het volgende dat wordt opgetekend is de gevangenname van het beest. De rest wordt gedood door “het zwaard dat uit de mond kwam” van de ruiter (19:21).

Wat Johannes, Paulus en Jezus hun toehoorders opdragen te doen

Johannes past het woord antichrist toe op leraren die zijn eigen gemeenten hadden verlaten en op een geest die “al in de wereld” is (1 Johannes 4:3), terwijl Paulus’ mens van de wetteloosheid nog niet geopenbaard was toen hij schreef, en het beest van Openbaring tweeënveertig maanden krijgt. Noch 1 Johannes, 2 Tessalonicenzen, noch Openbaring 13 zegt of deze figuur dezelfde is als de anderen.

1 Johannes 4:1 zegt de geesten te beproeven aan wat zij belijden over Jezus, 2 Johannes 10 zegt geen leraar te ontvangen die Hem loochent, Mattheüs 24:26 zegt niet uit te gaan na berichten over een verborgen Christus, en 2 Tessalonicenzen 2:2 zegt niet “snel van uw stuk gebracht of in verwarring” te raken door beweringen dat de dag van de Heere is aangebroken.




Reacties

Een reactie plaatsen

Share to...