Wat betekent de naam "Charles" bijbels?

Is Charles een naam die in de Bijbel te vinden is?

Na zorgvuldig onderzoek van de bijbelteksten in hun oorspronkelijke talen – Hebreeuws, Aramees en Grieks – kan ik met zekerheid zeggen dat de naam Charles niet in de Bijbel voorkomt.

Deze afwezigheid doet echter niets af aan de betekenis van de naam of zijn potentiële spirituele resonantie. We moeten niet vergeten dat de Bijbel, hoewel goddelijk geïnspireerd, geen uitputtende lijst van alle namen bevat. Vele mooie en betekenisvolle namen zijn ontstaan in de eeuwen sinds de Bijbelse canon werd opgericht, vaak geïnspireerd door schriftuurlijke thema's en waarden. Dit opent de deur voor moderne namen om hun eigen gewicht te houden in spirituele contexten, als gevolg van een mix van cultuur, traditie en hedendaags begrip. Terwijl sommigen de vraag kunnen stellen Bijbelse betekenis van de naam Leroy, Het is essentieel om te erkennen dat namen betekenissen hebben die historische grenzen kunnen overstijgen, waardoor individuen hun eigen identiteit kunnen smeden. Door zowel het verleden als het heden te omarmen, kunnen we het gevarieerde tapijt van namen waarderen die onze spirituele reizen verrijken.

Psychologisch zouden we kunnen overwegen hoe het ontbreken van een naam in heilige teksten iemands persoonlijke band daarmee kan verdiepen. Wanneer we een naam tegenkomen die niet in de Schrift voorkomt, worden we uitgenodigd om na te denken over de betekenis en betekenis ervan in ons eigen leven en in het bredere menselijke verhaal. Dit proces van persoonlijke interpretatie en betekenisgeving kan diep spiritueel zijn.

Historisch gezien zien we dat veel namen aan populariteit en spirituele betekenis wonnen lang na het bijbelse tijdperk. De naam Charles, met zijn Germaanse wortels, ontstond in een culturele context gevormd door eeuwen van christelijke traditie. Hoewel het niet direct bijbels is, draagt het echo's van het geloof dat door generaties is doorgegeven.

Als we de afwezigheid van Charles in de Bijbel beschouwen, laten we het dan niet zien als een gebrek, maar als een kans. Het herinnert ons eraan dat Gods creativiteit en liefde verder reiken dan de bladzijden van de Schrift en voortdurend nieuwe uitingen van geloof en identiteit inspireren. De naam Charles vertegenwoordigt, net als vele anderen, de voortdurende dialoog tussen ons oude geloof en het steeds evoluerende tapijt van de menselijke cultuur.

In dit licht zijn we geroepen om de goddelijke vonk in alle namen te zien, in het besef dat elk het potentieel heeft om Gods liefde en genade op unieke manieren weer te geven. Laten we de diversiteit van namen omarmen als een weerspiegeling van de rijke diversiteit van Gods schepping, waarbij we altijd proberen de diepere betekenissen en verbanden te begrijpen die ons allemaal verenigen in onze gedeelde menselijkheid.

Wat is de betekenis van de naam Charles?

De naam Charles heeft zijn wortels in de Germaanse taal, afgeleid van het woord “karl”, dat “man” of “vrije man” betekent. In het Oud-Engels evolueerde het tot “ceorl”, dat verwijst naar een man van adellijke afkomst. Deze taalreis weerspiegelt de historische context waarin de naam is ontstaan, een tijd waarin concepten van vrijheid en adel nauw verweven waren met iemands identiteit en sociale status.

Psychologisch is de betekenis van "vrije mens" van groot belang. Het spreekt over het fundamentele menselijke verlangen naar autonomie en zelfbeschikking, kwaliteiten die diep resoneren met ons christelijke begrip van de vrije wil en de waardigheid van de menselijke persoon. Voor degenen die de naam Charles dragen, kan deze betekenis dienen als een constante herinnering aan hun inherente waarde en de verantwoordelijkheid die gepaard gaat met vrijheid.

Historisch gezien is de naam Charles in verband gebracht met kracht en leiderschap, gedragen door talrijke koningen en keizers in de Europese geschiedenis. Deze koninklijke verbinding heeft de naam doordrenkt met connotaties van autoriteit en verantwoordelijkheid, thema's die goed aansluiten bij christelijke concepten van dienend leiderschap en rentmeesterschap.

Interessant is dat sommige geleerden een mogelijk verband hebben gesuggereerd tussen Charles en de Hebreeuwse naam “Karshena”, wat “illuster” betekent. Hoewel dit verband zwak is en niet algemeen wordt aanvaard, biedt het een intrigerend reflectiepunt over de mogelijke resonanties tussen verschillende culturele naamgevingstradities.

In de context van het geloof kunnen we in de naam Charles een uitnodiging zien om na te denken over wat echte vrijheid betekent in een christelijke context. Het doet denken aan de woorden van Paulus in Galaten 5:13: "Want jullie zijn geroepen tot vrijheid, broeders. Gebruik je vrijheid alleen niet als een kans voor het vlees, maar dien elkaar door liefde.”

Heeft Charles een Hebreeuwse oorsprong?

Charles heeft zijn primaire wortels in Germaanse talen, niet in het Hebreeuws. De naam is afgeleid van het Oudduitse woord “karl”, dat “mens” of “vrij mens” betekent. Deze etymologie is goed ingeburgerd en algemeen aanvaard onder taalkundigen en historici.

Maar in onze zoektocht naar dieper begrip hebben sommige geleerden een ijle verbinding voorgesteld tussen Charles en de Hebreeuwse naam "Karshena" (×›Ö·Ö1⁄4× ְ̈שְ×× Ö ̧× ⁇ ). Karshena verschijnt in het boek Esther (1:14) als een van de zeven vorsten van Perzië en Medië. Aangenomen wordt dat de naam “illuster” of “onderscheidend” betekent. Hoewel dit verband speculatief is en in academische kringen niet algemeen wordt aanvaard, biedt het een interessant reflectiepunt.

Psychologisch gezien is het menselijke verlangen om verbindingen en betekenissen te vinden in verschillende culturen en talen krachtig. Het spreekt tot onze aangeboren behoefte aan samenhang en ons vermogen om betekenis te creëren, zelfs in het licht van taalkundige diversiteit. Deze neiging kan zowel een bron van rijk inzicht zijn als, soms, een potentieel voor misverstanden als het niet met zorgvuldig onderscheidingsvermogen wordt benaderd.

Historisch gezien zien we veel gevallen waarin namen opnieuw zijn geïnterpreteerd of nieuwe betekenissen hebben gekregen terwijl ze over culturele grenzen heen gaan. Dit proces van culturele aanpassing en herinterpretatie is een bewijs van de dynamische aard van menselijke taal en identiteit.

In de context van ons geloof worden we eraan herinnerd dat God tot ons spreekt door vele talen en culturen. Het verhaal van Pinksteren (Handelingen 2) illustreert prachtig hoe de Heilige Geest taalbarrières overstijgt, waardoor mensen met verschillende achtergronden de evangelieboodschap kunnen begrijpen.

Zijn er bijbelse personages met namen die lijken op die van Charles?

Een naam die in je opkomt is Carshena (×›Ö·Ö1⁄4× ְ̈שְ×Â× Ö ̈×Â), genoemd in het boek Esther (1:14) als een van de zeven vorsten van Perzië en Medië. Hoewel de fonetische gelijkenis met Charles beperkt is, hebben sommige geleerden een potentiële etymologische verbinding gesuggereerd, omdat beide namen connotaties van adel of onderscheid dragen.

Een andere bijbelse naam die de moeite van het overwegen waard is, is Cornelius (ÎšÎ¿Ï ⁇ Î1⁄2ήλÎ1ος), die in het Nieuwe Testament voorkomt (Handelingen 10). Cornelius was een Romeinse centurio die een van de eerste heidense bekeerlingen tot het christendom werd. Hoewel fonetisch verschillend van Charles, beide namen delen een verbinding met concepten van adel en leiderschap.

We kunnen ook nadenken over de naam Caleb (×›Ö ÕÖ1⁄4לÖμב), een van de twaalf spionnen die Mozes stuurde om Kanaän te verkennen. De naam Caleb wordt vaak geïnterpreteerd als “getrouw” of “geheel van hart”, wat resoneert met de nobele kwaliteiten die verbonden zijn met Charles.

Psychologisch weerspiegelt de zoektocht naar bijbelse parallellen met moderne namen onze diepe menselijke behoefte aan verbinding en continuïteit met ons spirituele erfgoed. Het spreekt tot ons verlangen om persoonlijke relevantie te vinden in de heilige teksten en om onszelf te zien als onderdeel van het voortdurende verhaal van het geloof.

Historisch gezien zien we hoe namen zijn geëvolueerd en aangepast in verschillende culturen en perioden. De transformatie van oude bijbelse namen naar moderne namen zoals Charles illustreert de dynamische aard van taal en naamgevingspraktijken. Het herinnert ons eraan dat onze geloofstraditie niet statisch is, maar voortdurend nieuwe uitdrukkingen vindt terwijl ze geworteld blijft in oude waarheden.

Hoe is de naam Charles gebruikt in de christelijke geschiedenis?

De naam Charles kreeg voor het eerst bekendheid in christelijke contexten door Karel de Grote, ook bekend als Karel de Grote, die een groot deel van West-Europa regeerde in de late 8e en vroege 9e eeuw. Als eerste keizer van het Heilige Roomse Rijk speelde Karel de Grote een cruciale rol in de verspreiding en consolidatie van het christendom in Europa. Zijn bewind markeerde een periode van culturele en educatieve opleving bekend als de Karolingische Renaissance, die een blijvende impact op de christelijke wetenschap en kunst had.

Psychologisch gezien heeft de associatie van de naam Charles met zo'n krachtige en invloedrijke christelijke heerser waarschijnlijk bijgedragen aan de populariteit en positieve connotaties binnen christelijke gemeenschappen. De naam symboliseerde leiderschap, wijsheid en toewijding aan het geloof.

Door de eeuwen heen hebben talrijke monarchen met de naam Charles hun stempel gedrukt op de christelijke geschiedenis. Bijvoorbeeld, Charles I van Engeland, hoewel controversieel, werd heilig verklaard door de Anglicaanse Kerk voor zijn verdediging van het geloof. Karel V, keizer van het Heilige Roomse Rijk, speelde een belangrijke rol in de Contrareformatie en het Concilie van Trente.

In meer recente tijden is de naam Charles gedragen door vele invloedrijke christelijke denkers en leiders. Charles Spurgeon, de beroemde 19e-eeuwse Baptistenprediker, en Charles Wesley, de productieve hymneschrijver en medeoprichter van het Methodisme, zijn slechts twee voorbeelden van hoe de naam is geassocieerd met belangrijke bijdragen aan het christelijke denken en de praktijk.

De naam is ook gekozen door verschillende pausen, waaronder de huidige paus Charles, die zijn plaats in het christelijke leiderschap verder heeft versterkt. Dit pauselijk gebruik weerspiegelt de voortdurende associatie van de naam met gezag en geestelijke leiding binnen de Kerk.

Op het gebied van de christelijke wetenschap hebben figuren als Charles Hodge, een prominente 19e-eeuwse gereformeerde theoloog, en Charles Ryrie, een 20e-eeuwse dispensationalistische theoloog, belangrijke bijdragen geleverd aan Bijbelse interpretatie en systematische theologie.

Welke spirituele kwaliteiten worden geassocieerd met de naam Charles?

De naam Charles, afgeleid van de Germaanse naam Karl, betekent “vrij mens” of “mannelijk”. Deze etymologie nodigt ons uit om na te denken over de krachtige spirituele kwaliteit van vrijheid – niet alleen in wereldse zin, maar in het diepere, christelijke begrip van vrijheid in Christus. Zoals de heilige Paulus ons eraan herinnert: "Het is voor de vrijheid dat Christus ons heeft bevrijd" (Galaten 5:1). Deze vrijheid is geen licentie, maar eerder de vrijheid om het goede te kiezen, om onze wil af te stemmen op Gods wil.

Psychologisch kunnen we zien hoe de kwaliteit van vrijheid geassocieerd met Charles individuen zou kunnen inspireren om hun door God gegeven agentschap te omarmen, om keuzes te maken die hun waardigheid als kinderen van God weerspiegelen. Deze geestelijke vrijheid roept ons op om ons te bevrijden van de ketenen van de zonde en volledig te leven in de genade van onze Heer.

Het “mannelijke” aspect van de betekenis van Charles kan niet in enge, genderbewuste zin worden begrepen, maar als een oproep tot spirituele kracht en moed. We worden herinnerd aan de aansporing van de heilige Paulus aan de Korinthiërs: “Wees op uw hoede; standvastig zijn in het geloof; Wees moedig; sterk zijn" (1 Korintiërs 16:13). Deze geestelijke mannelijkheid is een eigenschap die alle christenen, ongeacht hun geslacht, moeten belichamen – een kracht die geworteld is in nederigheid en dienstbaarheid.

Historisch gezien zien we deze kwaliteiten geïllustreerd in het leven van vele opmerkelijke christenen genaamd Charles. De heilige Karel Borromeo toonde bijvoorbeeld grote geestelijke vrijheid en moed in zijn onvermoeibare inspanningen om de Kerk in de 16e eeuw te hervormen. Zijn leven dient als een bewijs van hoe de spirituele kwaliteiten geassocieerd met de naam kunnen worden beleefd in dienst van God en de naaste.

Ik moedig al degenen die Charles heten en alle gelovigen aan om na te denken over deze spirituele kwaliteiten van vrijheid en kracht. Mogen ze ons inspireren om vollediger in Christus te leven, om onze geestelijke vrijheid op verantwoorde wijze uit te oefenen en om standvastig in ons geloof te staan met moed en overtuiging.

Zijn er heiligen die Charles heten?

Misschien wel de meest bekende onder hen is Saint Charles Borromeo (1538-1584), een centrale figuur in de contrareformatie. Als aartsbisschop van Milaan belichaamde hij de kwaliteiten van spirituele vrijheid en moed die inherent zijn aan zijn naam. Zijn onvermoeibare inspanningen om zijn toewijding aan de armen tijdens de pest te hervormen, en zijn nadruk op klerikaal onderwijs laten zien hoe men de betekenis van hun naam ten volle kan beleven in dienst van God en de naaste (Edwards, 2024).

Een andere lichtbron is de heilige Karel van Sezze (1613-1670), een franciscaanse lekenbroeder die bekend staat om zijn mystieke ervaringen en krachtige nederigheid. Ondanks zijn gebrek aan formele opleiding blijven de spirituele inzichten en geschriften van Charles of Sezze ons inspireren en herinneren ze ons eraan dat ware wijsheid afkomstig is van een hart dat openstaat voor Gods genade.

We moeten ook denken aan de heilige Charles Lwanga (1860-1886), een Oegandese martelaar die, samen met zijn metgezellen, de dood koos in plaats van afstand te doen van zijn geloof of zich te onderwerpen aan de immorele eisen van de koning. Zijn moed in het gezicht van vervolging illustreert de spirituele kracht geassocieerd met de naam Charles.

Psychologisch kunnen we zien hoe deze elk op hun unieke manier de betekenis van hun naam in hun spirituele identiteit hebben geïntegreerd. Zij omarmden de vrijheid die voortvloeit uit de volledige overgave aan Gods wil, en toonden de moed om standvastig te blijven in hun overtuigingen, zelfs in het licht van grote tegenspoed.

Historisch gezien weerspiegelt de prevalentie van heiligen met de naam Charles ook de populariteit van de naam onder Europese royalty’s, met name na Karel de Grote. Dit herinnert ons eraan dat heiligheid niet voorbehouden is aan een bepaalde sociale klasse, maar een universele oproep is aan alle gelovigen.

Ik moedig jullie aan om naar deze heiligen te kijken als modellen van geloof en deugd. Hun leven toont aan dat de spirituele kwaliteiten van de naam Charles – vrijheid, moed en kracht – op verschillende manieren kunnen worden beleefd, altijd in dienst van Christus en Zijn Kerk.

Laten we niet vergeten, lieve broeders en zusters, dat hoewel we deze eren, we allemaal geroepen zijn tot heiligheid in ons eigen leven. Moge het voorbeeld van deze heilige mannen genaamd Charles ons allen inspireren, ongeacht onze namen, om onze christelijke vrijheid te omarmen, om moedig voor ons geloof te staan en om God en de naaste te dienen met onwrikbare toewijding.

Mogen wij op onze geloofsreis, zoals deze, ernaar streven het volledige geestelijke potentieel van onze namen te beleven, niet voor onze eigen glorie, maar voor de grotere glorie van God en de opbouw van Zijn Koninkrijk op aarde.

Hoe kunnen christenen betekenis vinden in niet-Bijbelse namen zoals Charles?

Psychologische namen spelen een cruciale rol bij identiteitsvorming. Ze zijn niet louter labels, maar dragen culturele, familiale en vaak spirituele connotaties met zich mee. Voor christenen die niet-bijbelse namen dragen, kan het proces van het vinden van spirituele betekenis een verrijkende reis zijn van persoonlijke en geloofsontwikkeling.

Een benadering is om de etymologie en culturele geschiedenis van de naam te verkennen. Charles, afgeleid van het Germaanse "Karl" dat "vrij mens" betekent, kan aanzetten tot reflectie over het christelijke begrip van vrijheid. Zoals de heilige Paulus leert: "Voor de vrijheid heeft Christus ons bevrijd" (Galaten 5:1). Dit nodigt dragers van de naam uit om na te denken over hoe ze hun door God gegeven vrijheid kunnen gebruiken om Christus en de naaste te dienen (Goh, 2016).

Een andere methode is om te kijken naar de voorbeelden van heiligen en opmerkelijke christenen die de naam hebben gedragen. De heilige Charles Borromeo biedt bijvoorbeeld een model van pastorale ijver en hervorming dat hedendaagse christenen met de naam Charles kan inspireren (Edwards, 2024). Dit verbindt het individu met de grote wolk van getuigen die ons omringt, zoals vermeld in Hebreeën 12:1.

Christenen kunnen ook betekenis vinden door na te denken over hoe de kwaliteiten van hun naam in overeenstemming zijn met bijbelse deugden. Het “mannelijke” aspect van Karel kan worden begrepen in het licht van de aansporing van de heilige Paulus om “te handelen als mensen, sterk te zijn” (1 Korintiërs 16:13), en geestelijke kracht en moed in het geloof aan te moedigen.

We moeten niet vergeten dat elke christen in de doop een nieuwe identiteit in Christus ontvangt die hun gegeven naam overstijgt. Ik moedig u aan om uw naam, Bijbels of niet, te zien als een unieke uitdrukking van uw roeping tot discipelschap.

Historisch gezien heeft de Kerk namen met verschillende culturele achtergronden omarmd, in het besef dat Gods oproep tot heiligheid zich uitstrekt tot alle volkeren en talen. Deze inclusiviteit weerspiegelt de universaliteit van de Kerk en de waarheid dat alle namen geheiligd kunnen worden door een leven in Christus.

Laten we ook de mooie traditie van het kiezen van een bevestiging of religieuze naam niet vergeten, waardoor christenen een persoonlijke band kunnen smeden met een bijbelse figuur of heilige, die hun voornaam aanvult.

Dierbare broeders en zusters, ik dring er bij u op aan om in elke naam, ook in niet-Bijbelse namen zoals Charles, een gelegenheid te zien om God te verheerlijken. Want het is niet de naam zelf, maar het leven dat geleefd wordt als antwoord op Gods liefde, dat er echt toe doet. Mogen alle christenen, ongeacht hun naam, ernaar streven van hun leven een levend bewijs te maken van de liefde van Christus en een weerspiegeling van hun ware identiteit als geliefde kinderen van God.

Wat leerden de vroege kerkvaders over namen als Charles?

Psychologisch kunnen we deze leer begrijpen als het herkennen van de kracht van namen om zelfperceptie en sociale identiteit vorm te geven. De Vaders gaven aan wat de moderne psychologie bevestigt: dat namen van invloed kunnen zijn op hoe individuen worden waargenomen en hoe zij zichzelf waarnemen.

Origenes onderzocht in zijn exegetische werken vaak de etymologische betekenissen van bijbelse namen en zag daarin verborgen geestelijke waarheden. Deze praktijk weerspiegelt de overtuiging dat namen diepere realiteiten over iemands aard of roeping kunnen overbrengen. Hoewel Charles geen bijbelse naam is, nodigt deze benadering ons uit om na te denken over de spirituele betekenis die kan worden gevonden in de betekenis van “vrij mens” of “mannelijk” (Slíz, 2022).

De Vaders onderwezen ook over de transformerende kracht van naamgeving in de doop. De heilige Cyrillus van Jeruzalem sprak over de nieuw gedoopten die een "nieuwe naam" in Christus ontvingen, die hun wedergeboorte en nieuwe identiteit als kinderen van God symboliseerde. Deze leer herinnert ons eraan dat, ongeacht onze voornaam, onze primaire identiteit in Christus wordt gevonden (Edwards, 2024).

Het is vermeldenswaard dat de vroege kerk een multiculturele gemeenschap was, die bekeerlingen met verschillende namen uit verschillende taalkundige en culturele achtergronden omarmde. De leer van de Vaders over namen ging daarom niet over het afdwingen van een beperkte reeks “christelijke” namen, maar over het doordringen van alle namen met christelijke betekenis en doel (Slíz, 2022).

In onze hedendaagse context kunnen we deze patristische inzichten toepassen door na te denken over hoe de naam Charles christelijke deugden zou kunnen inspireren. De associatie met vrijheid zou ons kunnen herinneren aan onze oproep om "vrij in Christus" te zijn (Galaten 5:1), terwijl de connotatie van mannelijkheid moed in geloof en kracht in dienstbaarheid zou kunnen inspireren.

Zijn er Bijbelse thema's of verhalen die betrekking hebben op de betekenis van Charles?

De naam Charles, afgeleid van het oude Engels, draagt connotaties van zowel vrijheid als mannelijkheid. Deze dualiteit in betekenis kan dienen als een krachtige metafoor voor de spirituele reis die in de Bijbel wordt beschreven. We worden herinnerd aan de woorden in het evangelie van Johannes: "De waarheid zal u bevrijden" (Johannes 8:32). Dit concept van geestelijke vrijheid is een terugkerend thema in de Schrift en symboliseert onze bevrijding van zonde en onze kracht om volledig in Christus te leven.

Psychologisch gezien kan het begrip vrijheid in de betekenis van Charles de transformerende kracht van het geloof vertegenwoordigen. Net zoals de Israëlieten in Egypte werden bevrijd van slavernij, zijn ook wij geroepen om de vrijheid te omarmen die voortkomt uit het volgen van Gods wil. Deze vrijheid is geen licentie, maar eerder de mogelijkheid om het goede te kiezen, zoals de heilige Paulus ons eraan herinnert: "Jullie werden opgeroepen om vrij te zijn. Maar gebruik uw vrijheid niet om het vlees te verwennen; Dien elkaar liever nederig in liefde" (Galaten 5:13).

Het “mannelijke” aspect van de betekenis van Charles kan beelden oproepen van geestelijke kracht en moed die overal in de Bijbel te vinden zijn. We worden herinnerd aan de commissie van Jozua: “Wees sterk en moedig. Wees niet bang; Wees niet ontmoedigd, want de HEERE, uw God, zal met u zijn, waar u ook gaat" (Jozua 1:9). Deze oproep tot moed wordt niet beperkt door geslacht, maar is een universele uitnodiging aan alle gelovigen om standvastig in het geloof te staan.

Hoewel niet expliciet bijbels, is de naam Charles gedragen door individuen die diep hebben nagedacht over spirituele zaken. Zo belichaamde de heilige Karel Borromeo het bijbelse beginsel van dienend leiderschap in zijn onvermoeibare werk voor de hervorming van de kerk, in navolging van de woorden van Christus: "Wie onder u groot wil worden, moet uw dienaar zijn" (Matteüs 20:26) (Edwards, 2024).

Laten we in onze spirituele reflecties niet vergeten dat elke naam, inclusief Charles, kan worden doordrenkt met heilige betekenis wanneer hij wordt geleefd in geloof, hoop en liefde. De dualiteit die inherent is aan de betekenis van Charles – vrijheid en kracht – weerspiegelt de complexiteit van onze eigen spirituele reizen.

Ik moedig u aan om in elke naam, inclusief Charles, een gelegenheid te zien om na te denken over deze bijbelse thema's van vrijheid in Christus, moed in geloof en kracht in dienstbaarheid. Denk aan de woorden van Paulus: "Want u was vroeger duisternis, maar nu bent u licht in de Heer. Leven als kinderen van het licht” (Efeziërs 5:8) (Spenciner & Dziemianowicz, 2023).

Mogen allen die de naam Charles dragen, en wij allemaal, ernaar streven om dragers van Gods licht in de wereld te zijn en de duisternis om ons heen te transformeren door daden van liefde, mededogen en geloof. Laten we de geestelijke vrijheid en kracht omarmen die ons geloof biedt, niet voor onze eigen glorie, maar voor de opbouw van Gods koninkrijk op aarde.

—