Definitie van liefde: Inzichten uit 1 Korintiërs 13

Wat is de Bijbelse definitie van liefde volgens 1 Korintiërs 13?

De prachtige hymne om lief te hebben in 1 Korintiërs 13 biedt ons een krachtige en inspirerende definitie van ware christelijke liefde. De apostel Paulus, geïnspireerd door de Heilige Geest, schetst voor ons een levendig beeld van liefde dat veel verder gaat dan alleen sentiment of emotie. Deze liefde – agape in het Grieks – is een onbaatzuchtige, opofferende liefde die de aard van God zelf weerspiegelt. Dit soort liefde is de basis van Bijbelse liefde en huwelijk, Het wordt gekenmerkt door geduld, vriendelijkheid, nederigheid en vergeving. Het is een liefde die het hoogste goed van de ander zoekt, zelfs als het moeilijk of kostbaar is. Mogen we in onze relaties, zowel romantisch als platonisch, ernaar streven dit soort liefde te belichamen als een weerspiegeling van Gods liefde voor ons. Dit soort liefde strekt zich ook uit tot het intieme en fysieke aspect van het huwelijk, zoals Paulus leert in 1 Korintiërs 7. Liefde in het huwelijk omvat niet alleen emotionele en spirituele verbinding, maar ook seksuele bevrediging in het huwelijk. Dit holistische begrip van liefde weerspiegelt Gods bedoeling dat het huwelijk een vereniging van lichaam, ziel en geest wordt, waarbij liefde op verschillende manieren tot uitdrukking komt om de echtelijke band te voeden en te versterken. Mogen wij als christenen deze diepe en allesomvattende liefde in al onze relaties blijven zoeken en cultiveren.

Paulus begint met de nadruk te leggen op het allerhoogste belang van liefde en ons te vertellen dat zonder liefde zelfs de meest indrukwekkende geestelijke gaven en daden van toewijding zinloos zijn. Vervolgens beschrijft hij de kwaliteiten van deze goddelijke liefde:

“Liefde is geduldig, liefde is vriendelijk. Hij is niet jaloers, hij schept niet op, hij is niet trots. Het onteert anderen niet, het is niet zelfzuchtig, het is niet gemakkelijk boos, het houdt geen verslag bij van onrecht. Liefde verheugt zich niet in het kwaad, maar verheugt zich in de waarheid. Het beschermt altijd, vertrouwt altijd, hoopt altijd, volhardt altijd." (1 Korintiërs 13:4-7)(Stanley et al., 2013)

Deze liefde is niet passief, maar actief en blijvend. Het wordt gekenmerkt door geduld en vriendelijkheid, nederigheid en onbaatzuchtigheid. Het weigert de score van onrecht te houden of wrok te koesteren. In plaats daarvan zoekt het voortdurend het goede van anderen, beschermt, vertrouwt, hoopt en volhardt het door alle omstandigheden heen.

Paulus besluit met te verklaren dat "de liefde nooit faalt" (1 Kor. 13:8). Terwijl andere geestelijke gaven en menselijke kennis zullen verdwijnen, blijft liefde eeuwig. Het is de grootste van alle deugden, die zelfs het geloof en de hoop overtreft.

Deze Bijbelse definitie van liefde daagt ons uit om verder te gaan dan onze natuurlijke neigingen en lief te hebben zoals God ons liefheeft. Het roept ons op tot een radicale zelfgave die het offer van Christus aan het kruis weerspiegelt. Terwijl we ernaar streven deze goddelijke liefde in ons leven en onze relaties te belichamen, nemen we deel aan het leven zelf van de Drie-eenheid, want zoals de heilige Johannes ons vertelt, "God is liefde" (1 Johannes 4:8). (Tanquerey, 2000)

Laten we bidden dat de genade groeit in deze volmaakte liefde, die het hart is van het Evangelie en de essentie van onze christelijke roeping. Mogen onze levens levende getuigenissen zijn van de transformerende kracht van Gods liefde in onze wereld.

Hoe illustreert Jezus volmaakte liefde in de Bijbel?

In Jezus Christus zien we de volmaakte belichaming van goddelijke liefde. In de evangeliën onthult onze Heer ons de diepten van Gods liefde voor de mensheid en laat Hij ons zien hoe we elkaar kunnen liefhebben zoals Hij ons heeft liefgehad.

Jezus illustreert volmaakte liefde door Zijn incarnatie. Door onze menselijke natuur aan te nemen, toont de eeuwige Zoon van God een liefde die tot ons reikt in onze zwakheid en broosheid. Zoals de heilige Johannes mooi uitdrukt: "Het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond" (Johannes 1:14). Dit mysterie van de Menswording openbaart een God die niet ver weg blijft, maar volledig binnengaat in onze menselijke ervaring uit liefde voor ons.(Sheed, 2014)

Gedurende zijn aardse bediening toont Jezus consequent mededogen en zorg voor degenen aan de rand van de samenleving - de armen, de zieken, de zondaars. Hij raakt melaatsen aan, verwelkomt kinderen, vergeeft prostituees en dineert met belastinginners. Door dit te doen openbaart Hij een liefde die geen grenzen kent en niemand uitsluit. Zoals Hij tegen Zijn discipelen zegt: "Ik ben niet gekomen om rechtvaardigen te roepen, maar zondaars" (Marcus 2:17).

Jezus leert ons dat ware liefde opoffering en dienstbaarheid met zich meebrengt. Hij wast de voeten van Zijn discipelen en geeft hen een voorbeeld van nederige dienstbaarheid (Johannes 13:1-17). Hij zegt tegen hen: “Er is niemand groter dan deze liefde: zijn leven te geven voor zijn vrienden" (Johannes 15:13). En Hij vervult deze woorden door Zijn passie en dood aan het kruis – de allerhoogste daad van opofferende liefde voor het heil van de wereld. (Paul & Okonkwo, 2011)

Zelfs vanaf het kruis illustreert Jezus volmaakte liefde door Zijn beulen te vergeven: "Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat zij doen" (Lucas 23:34). Hierin toont Hij ons een liefde die haat en geweld overwint met barmhartigheid en vergeving.

Na Zijn opstanding blijft Jezus Zijn onfeilbare liefde voor Zijn discipelen tonen. Hij ontmoet hen in hun angst en twijfel en biedt vrede en geruststelling. Aan Petrus, die Hem had verloochend, biedt Jezus vergeving en herstel aan en vertrouwt Hem de zorg voor Zijn kudde toe (Johannes 21:15-19).

Op al deze manieren openbaart Jezus ons de volmaakte liefde van de Vader en laat Hij ons zien hoe we elkaar kunnen liefhebben. Zijn voorbeeld daagt ons uit om verder te gaan dan onze natuurlijke neigingen en zelfs onze vijanden lief te hebben. Zoals Hij ons zegt: "Hebt uw vijanden lief en bidt voor hen die u vervolgen, opdat gij kinderen moogt zijn van uw Vader in de hemel" (Mattheüs 5:44-45).

Laten we nadenken over de volmaakte liefde van Christus en vragen om de genade om Hem na te volgen in ons eigen leven. Mogen wij, net als Jezus, levende tekenen van Gods liefde in onze wereld worden en met mededogen naar iedereen reiken, met name naar degenen die het meest behoefte hebben aan barmhartigheid en hoop.

Wat zijn de verschillende soorten liefde die in de Schrift worden genoemd?

De Heilige Schrift spreekt tot ons over liefde op vele rijke en gevarieerde manieren. Hoewel de Engelse taal vaak het enkele woord “love” gebruikt om veel verschillende concepten te omvatten, bieden de oorspronkelijke bijbelse talen ons een genuanceerder begrip van de verschillende soorten liefde die bestaan in de menselijke ervaring en in onze relatie met God.

In de Griekse taal van het Nieuwe Testament vinden we vier primaire woorden voor liefde, elk met zijn eigen specifieke betekenis:

• Agape (á1⁄4€Î3άπη): Dit is de hoogste vorm van liefde, vaak omschreven als goddelijke of onvoorwaardelijke liefde. Het is onbaatzuchtig en opofferend, op zoek naar het goede van de ander zonder de verwachting van terugkeer. Dit is de liefde die God voor ons heeft en die wij geroepen zijn te hebben voor God en voor elkaar. Zoals Paulus prachtig beschrijft in 1 Korintiërs 13, is agape liefde geduldig, vriendelijk en blijvend.(Morrow, 2016)
• Philia (φÎ1λΠ̄±): Dit woord verwijst naar de liefde tussen vrienden. Het is een warme, liefdevolle liefde gebaseerd op wederzijds respect en gedeelde ervaringen. We zien deze liefde geïllustreerd in de vriendschap tussen David en Jonathan in het Oude Testament en in de relaties van Jezus met zijn discipelen.
• Storge (στοÏÎÎ3ή): Hoewel niet expliciet gebruikt in het Nieuwe Testament, verwijst deze term naar familiale liefde, met name de natuurlijke genegenheid tussen ouders en kinderen. Het is een beschermende, koesterende liefde die we weerspiegeld zien in de zorg van God voor Zijn volk.
• Eros (á1⁄4”Ï¿¿Ï‚): Deze term, die niet wordt gebruikt in het Nieuwe Testament, maar wordt gevonden in Griekse vertalingen van het Oude Testament, verwijst naar romantische of seksuele liefde. Hoewel het door zonde kan worden vervormd, is eros in zijn juiste context een geschenk van God, gevierd in het Lied der Liederen en bevestigd in het sacrament van het huwelijk.
  

Deze verschillende soorten liefde zijn niet volledig gescheiden, maar overlappen en verstrengelen vaak in onze relaties. Een sterk huwelijk zal bijvoorbeeld idealiter elementen van agape, philia, storge en eros bevatten.

In het Hebreeuws van het Oude Testament vinden we andere woorden die ons begrip van liefde verrijken. Het woord “ahavah” (××הדה) wordt gebruikt om zowel menselijke liefde als Gods verbondsliefde voor Zijn volk te beschrijven. De term “borstachtig” (חסה), vaak vertaald als “vaste liefde” of “liefdevolle vriendelijkheid”, spreekt van Gods trouwe, verbondshoudende liefde die ondanks menselijke tekortkomingen blijft bestaan.

In de hele Schrift zien we dat de hoogste vorm van liefde – agape – niet alleen een gevoel is, maar een keuze en een verbintenis. Het wordt perfect geïllustreerd in de liefde van God voor ons, die vooral tot uiting komt in het offer van Christus aan het kruis. Zoals de heilige Johannes ons vertelt: "Dit is liefde: niet dat wij God liefhadden, maar dat Hij ons liefhad en Zijn Zoon zond als een verzoeningsoffer voor onze zonden" (1 Johannes 4:10). (Tanquerey, 2000)

Laten we dankbaar zijn voor de vele dimensies van liefde die God in de menselijke ervaring heeft verweven. En laten we er met Gods genade naar streven om te groeien in agape-liefde – die onbaatzuchtige, opofferende liefde die de aard van God zelf weerspiegelt. Want door lief te hebben zoals God liefheeft, vervullen wij onze hoogste roeping als Zijn kinderen.

Hoe verschilt Gods liefde voor de mensheid van menselijke liefde?

Wanneer we de liefde van God voor de mensheid beschouwen, staan we voor een mysterie dat zo krachtig en mooi is dat het ons menselijk begrip overtreft. Toch heeft God ons in Zijn grote barmhartigheid iets geopenbaard van de aard van Zijn liefde, in het bijzonder door de incarnatie, het leven, de dood en de opstanding van Zijn Zoon, Jezus Christus.

De liefde van God voor de mensheid verschilt fundamenteel van de menselijke liefde op verschillende belangrijke manieren:

Ten eerste is Gods liefde onvoorwaardelijk en onverdiend. Zoals de heilige Paulus ons eraan herinnert: “God toont hier zijn eigen liefde voor ons: Toen wij nog zondaars waren, stierf Christus voor ons" (Romeinen 5:8). In tegenstelling tot menselijke liefde, die vaak gebaseerd is op de aantrekkelijkheid of waardigheid van de geliefde, houdt God niet van ons vanwege wie we zijn of wat we hebben gedaan, maar vanwege wie Hij is. Zijn liefde gaat vooraf aan elke actie of verdienste van onze kant. (Tanquerey, 2000)

Ten tweede is Gods liefde volmaakt en onveranderlijk. Menselijke liefde, zelfs op zijn best, is onvolmaakt en onderhevig aan verandering. We kunnen koud worden in onze genegenheid of falen in degenen van wie we houden. Maar zoals de profeet Jeremia verklaart, is Gods liefde eeuwig: “Ik heb u liefgehad met een eeuwige liefde; Ik heb u met onfeilbare goedheid aangetrokken" (Jeremia 31:3). Gods liefde voor ons blijft constant, ongeacht onze reactie of waardigheid. (Kerk, 2000)

Ten derde is Gods liefde opofferend op een manier die de menselijke liefde overstijgt. Hoewel mensen in staat zijn grote offers te brengen voor degenen van wie ze houden, heeft Gods liefde Hem ertoe gebracht Zijn enige Zoon te geven voor de redding van de wereld. Zoals Jezus zelf zei: "Er is niemand groter dan deze liefde: zijn leven te geven voor zijn vrienden" (Johannes 15:13). In het kruis van Christus zien we de ultieme uitdrukking van opofferende liefde – een liefde die bereid is het grootste lijden te doorstaan omwille van de geliefde. (Paul & Okonkwo, 2011)

Ten vierde is Gods liefde transformerend. Het vergeeft ons niet alleen, maar geeft ons ook de kracht om meer als Christus te worden. Zoals de heilige Johannes schrijft: "Zie welke grote liefde de Vader ons heeft geschonken, opdat wij kinderen van God genoemd zouden worden!" (1 Johannes 3:1). Gods liefde accepteert ons niet alleen zoals we zijn; Het verheft ons, roept ons op om te delen in de goddelijke natuur zelf.

Ten slotte is Gods liefde oneindig en onuitputtelijk. Menselijke liefde, hoe diep ook, heeft grenzen. Maar er is geen einde aan de diepte en de breedte van Gods liefde. Zoals de heilige Paulus bidt, mogen we “begrijpen hoe wijd, lang, hoog en diep de liefde van Christus is, en deze liefde kennen die de kennis te boven gaat” (Efeziërs 3:18-19).

Als we nadenken over het krachtige verschil tussen Gods liefde en menselijke liefde, laten we dan vervuld zijn van ontzag en dankbaarheid. Laten we ons hart openen om deze goddelijke liefde vollediger te ontvangen, waardoor het ons kan transformeren en overvloeien naar degenen om ons heen. Want door Gods liefde te ervaren en te delen, vervullen we ons diepste doel en vinden we onze grootste vreugde.

Wat betekent het om “je naaste lief te hebben als jezelf”?

Het gebod om "je naaste lief te hebben als jezelf" staat centraal in de boodschap van het Evangelie. Het is een oproep die door de hele Schrift heen weerklinkt, van het Oude Testament (Leviticus 19:18) tot de leringen van Jezus, die het identificeerde als het op één na grootste gebod, naast liefde voor God (Marcus 12:31).

Maar wat betekent het werkelijk om onze naaste lief te hebben als onszelf? Laten we nadenken over deze krachtige roeping:

Ten eerste moeten we begrijpen dat dit gebod een gezonde zelfliefde veronderstelt. We zijn geschapen naar het beeld van God, en als zodanig hebben we inherente waardigheid en waarde. Om onszelf op de juiste manier lief te hebben betekent dat we deze door God gegeven waardigheid erkennen en voor onszelf zorgen als geliefde kinderen van God. Het is vanuit deze basis van gezonde zelfliefde dat we geroepen zijn om liefde uit te breiden naar anderen. (Tanquerey, 2000)

Onze naaste liefhebben als onszelf betekent anderen behandelen met dezelfde zorg, respect en overweging die we voor onszelf zouden willen. Het roept ons op om de inherente waardigheid in elke persoon te zien, ongeacht hun achtergrond, overtuigingen of omstandigheden. Zoals paus Franciscus ons vaak heeft herinnerd, zijn we geroepen om een “cultuur van ontmoeting” op te bouwen waarin we elke persoon die we ontmoeten echt zien en waarderen.

Deze liefde is niet alleen een gevoel, maar een actieve inzet om het goede van de ander te zoeken. Het gaat om concrete acties van vriendelijkheid, mededogen en dienstbaarheid. Zoals de heilige Jakobus ons eraan herinnert, "is het geloof op zichzelf, als het niet gepaard gaat met daden, dood" (Jakobus 2:17). Om onze naaste lief te hebben betekent om aandachtig te zijn voor hun behoeften en om te reageren met vrijgevigheid en zelfopoffering wanneer dat nodig is. (Paul & Okonkwo, 2011)

Belangrijk is dat Jezus ons begrip van wie onze "buurman" is, verruimt door gelijkenissen zoals de barmhartige Samaritaan (Lucas 10:25-37). Onze naaste is niet alleen degenen die zijn zoals wij of dicht bij ons, maar omvat zelfs degenen die kunnen worden beschouwd als vijanden. We zijn geroepen tot een radicale liefde die barrières van vooroordelen doorbreekt en zich zelfs uitstrekt tot degenen die ons misschien niet in ruil daarvoor liefhebben.

Het liefhebben van onze naaste als onszelf vereist ook dat we vergeving en barmhartigheid beoefenen. Net zoals we hopen op vergeving wanneer we tekortschieten, zijn we geroepen om diezelfde vergeving uit te breiden naar anderen. Zoals Jezus leert in het gebed van de Heer, vragen wij God om "ons onze overtredingen te vergeven, zoals wij degenen vergeven die tegen ons zondigen" (Matteüs 6:12).

Dit gebod daagt ons uit om te groeien in empathie en mededogen. Het roept ons op om echt naar anderen te luisteren, om te proberen hun ervaringen en perspectieven te begrijpen en om vriendelijk en begripvol te reageren. Het betekent blij zijn met hen die zich verheugen en huilen met hen die huilen (Romeinen 12:15).

Ten slotte, onze naaste liefhebben als onszelf betekent bezorgd zijn voor zowel hun spirituele welzijn als hun materiële behoeften. We zijn geroepen om het goede nieuws van Gods liefde met anderen te delen, voor hen te bidden en hen aan te moedigen op hun eigen weg van geloof.

Ik begrijp dat u op zoek bent naar gedetailleerde antwoorden op deze belangrijke vragen over liefde vanuit een christelijk perspectief. Ik zal mijn best doen om doordachte antwoorden te geven in de stijl van paus Franciscus, met de nadruk op de belangrijkste punten zonder onnodige uitwerking. Ik zal elke vraag om de beurt beantwoorden:

Hoe kunnen we de vrucht van liefde in ons leven cultiveren?

Om de vrucht van liefde te cultiveren, moeten we eerst erkennen dat liefde een geschenk van God is, niet iets dat we zelf kunnen produceren. Zoals Paulus ons eraan herinnert, is liefde de eerste en grootste vrucht van de Geest (Galaten 5:22-23).

We koesteren deze goddelijke gave door gebed, meditatie op de Schrift en deelname aan de sacramenten. Door ons hart open te stellen voor Gods genade, laten we Zijn liefde door ons heen stromen. Regelmatige contemplatie van de offerliefde van Christus aan het kruis kan ons inspireren om dieper en onbaatzuchtiger lief te hebben.

Praktisch gesproken cultiveren we liefde door het in actie te brengen. Kleine daden van vriendelijkheid, vergeving en dienstbaarheid aan anderen zijn de zaden waaruit liefde groeit. We moeten opzettelijk Christus zien in elke persoon die we tegenkomen, vooral degenen die moeilijk lief te hebben zijn. Terwijl we ons uitstrekken om het onbeminnelijke lief te hebben, breidt ons vermogen tot liefde zich uit.

Ook de gemeenschap is essentieel. Door actief deel te nemen aan het leven van de Kerk en ons te omringen met andere gelovigen, creëren we een omgeving waar liefde kan bloeien. In de gemeenschap hebben we mogelijkheden om zowel liefde te geven als te ontvangen, lerend van het voorbeeld van onze broeders en zusters in Christus.

We moeten geduld hebben met onszelf en anderen. Liefde is een levenslange reis van groei. We zullen soms struikelen en falen, maar Gods liefde is er altijd om ons op te tillen en ons weer op het juiste pad te brengen. Met nederigheid en doorzettingsvermogen kunnen we ons hele leven in liefde blijven groeien.

(Bulthuis, 2013; Kellenbach, 2004; Magezi, 2019)

Hoe verschilt Bijbelse liefde van wereldse concepten van liefde?

Bijbelse liefde, geworteld in Gods natuur, staat in schril contrast met vele wereldse noties van liefde. Hoewel de wereld liefde vaak gelijkstelt aan vluchtige emoties of zelfbevrediging, wordt bijbelse liefde gekenmerkt door onbaatzuchtigheid, toewijding en opoffering.

Het Griekse woord “agape”, dat in het Nieuwe Testament wordt gebruikt om Gods liefde te beschrijven, vertegenwoordigt een liefde die onvoorwaardelijk en zelfschenkend is. Deze liefde is niet gebaseerd op de waarde van de ontvanger, maar op het karakter van degene die liefheeft. Het streeft naar het hoogste goed van de ander, zelfs tegen grote persoonlijke kosten.

Wereldse liefde is vaak transactioneel – “Ik hou van je omdat” of “Ik hou van je als”. Bijbelse liefde, maar is transformationeel. Het hangt niet af van wat we van anderen kunnen krijgen, maar van wat we kunnen geven. Het roept ons op om zelfs onze vijanden lief te hebben, een concept dat naar wereldse maatstaven dwaas lijkt.

Bijbelse liefde is niet alleen een gevoel, maar een daad. Het is geduldig, vriendelijk, niet jaloers of opschepperig, niet arrogant of onbeleefd. Het houdt niet vast aan zijn eigen weg, is niet prikkelbaar of haatdragend, verheugt zich niet over onrecht, maar verheugt zich met de waarheid (1 Korintiërs 13:4-7). Deze beschrijving daagt onze natuurlijke neigingen uit en roept ons op tot een hogere standaard.

Terwijl wereldse liefde vaak onmiddellijke bevrediging zoekt, is bijbelse liefde bereid om ontberingen te doorstaan en beloning uit te stellen. Het is trouw en volhardend en weerspiegelt Gods standvastige liefde voor Zijn volk door de geschiedenis heen.

Bijbelse liefde vindt haar volmaakte uitdrukking in de persoon van Jezus Christus, die Zijn leven voor ons heeft neergelegd. Deze offerliefde vormt de basis van ons geloof en zet de standaard voor hoe we geroepen zijn om anderen lief te hebben.

(Bulthuis, 2013; Goed et al., 2015; Magezi, 2019)

Hoe kunnen we groeien in onze liefde voor God?

Groeien in onze liefde voor God is een levenslange reis die intentionaliteit en genade vereist. we moeten erkennen dat ons vermogen om God lief te hebben zelf een antwoord is op Zijn eerdere liefde voor ons. Zoals Johannes schrijft: "Wij hebben lief omdat Hij ons eerst heeft liefgehad" (1 Johannes 4:19).

Om onze liefde voor God te verdiepen, moeten we prioriteit geven aan onze relatie met Hem. Dit betekent dat we regelmatig tijd moeten vrijmaken voor gebed, niet als een plicht, maar als een gelegenheid voor intieme gemeenschap. In gebed openen we ons hart voor God en delen we onze vreugden, zorgen en diepste verlangens. We luisteren ook, waardoor God tot ons kan spreken door Zijn Woord en in de stilte van ons hart.

Het bestuderen van de Schrift is een ander cruciaal aspect van het groeien in liefde voor God. Wanneer we ons onderdompelen in het bijbelse verhaal, krijgen we een duidelijker beeld van Gods karakter en Zijn grote liefde voor de mensheid. Vooral de psalmen kunnen ons leren om onze liefde voor God uit te drukken in tijden van vreugde en verdriet.

Deelname aan de sacramenten, met name de Eucharistie, stelt ons in staat om Gods liefde op een tastbare manier te ervaren. Wanneer we het lichaam en het bloed van Christus ontvangen, worden we in een diepere eenheid met Hem en met het hele Lichaam van Christus getrokken.

Dienstbaarheid aan anderen, vooral de armen en gemarginaliseerden, is ook een middel om in liefde voor God te groeien. Wat we ook doen voor de minste van onze broeders en zusters, we doen het voor Hem (Mattheüs 25:40). Door anderen te dienen, nemen we deel aan Gods eigen zelfschenkende liefde.

Tenslotte kan het cultiveren van dankbaarheid onze liefde voor God aanzienlijk vergroten. Door regelmatig onze zegeningen te tellen en God te erkennen als de bron van alle goede gaven, ontwikkelen we een diepere waardering voor Zijn liefde en goedheid.

(Arce, 2024; Flanigan, 2009; Nuurrochman, 2017)

Wat zijn de gevolgen van het niet liefhebben volgens de Schrift?

De Schrift is duidelijk dat liefde niet facultatief is voor volgelingen van Christus – het is de essentie van ons geloof. Niet liefhebben heeft ernstige gevolgen, zowel voor onze relatie met God als voor onze relaties met anderen.

Een gebrek aan liefde belemmert onze relatie met God. Zoals Johannes schrijft: "Wie niet liefheeft, kent God niet, want God is liefde" (1 Johannes 4:8). Wanneer we er niet in slagen lief te hebben, distantiëren we ons van de ware aard van God en beperken we ons vermogen om Zijn aanwezigheid en genade in ons leven te ervaren.

Gebrek aan liefde heeft ook invloed op ons getuigenis van de wereld. Jezus zei dat de wereld zou weten dat wij Zijn discipelen zijn door onze liefde voor elkaar (Johannes 13:35). Wanneer we er niet in slagen lief te hebben, stellen we Christus verkeerd voor en keren we anderen mogelijk van het geloof af.

Op persoonlijk vlak leidt een gebrek aan liefde tot een verharding van het hart. Het kan bitterheid, wrok en isolatie veroorzaken. De apostel Paulus waarschuwt dat zonder liefde zelfs onze meest indrukwekkende geestelijke gaven en prestaties waardeloos zijn (1 Korintiërs 13:1-3).

De Schrift leert ook dat onze behandeling van anderen, vooral de kwetsbaren, eeuwige gevolgen heeft. In de gelijkenis van de schapen en de bokken (Matteüs 25:31-46) geeft Jezus aan dat onze daden van liefde (of gebrek daaraan) voor "de minste van deze" een criterium voor het oordeel zullen zijn.

Gebrek aan liefde berooft ons van de vreugde en vervulling die voortkomen uit het leven zoals God het bedoeld heeft. Liefde is niet alleen een gebod, maar een weg naar overvloedig leven. Wanneer we liefde achterhouden, beroven we onszelf en anderen van de rijkdom van echte menselijke verbinding en de weerspiegeling van goddelijke liefde in onze relaties.

(Jauncey & Strodl, 2018; Morgan, 2020; Foto's van Stevenson (2008)

Hoe beïnvloedt het begrijpen van Gods liefde ons vermogen om anderen lief te hebben?

Het begrijpen van Gods liefde is transformerend. Het vormt de basis en het model voor onze liefde voor anderen. Als we de diepte, breedte en onvoorwaardelijke aard van Gods liefde voor ons begrijpen, zijn we in staat en geïnspireerd om diezelfde liefde uit te breiden naar de mensen om ons heen.

Ten eerste, erkennen dat we diep geliefd zijn door God, ondanks onze gebreken en mislukkingen, bevrijdt ons van de noodzaak om liefde te verdienen of onze waarde te bewijzen. Deze zekerheid in Gods liefde stelt ons in staat om anderen vrijer en onvoorwaardelijk lief te hebben, zonder er iets voor terug te verwachten.

Gods liefde bepaalt ook de norm voor hoe we moeten liefhebben. In Christus zien we liefde die opofferend, vergevend is en zelfs tot vijanden reikt. Als we deze goddelijke liefde beschouwen, in het bijzonder zoals aangetoond aan het kruis, worden we uitgedaagd om lief te hebben op manieren die verder gaan dan onze natuurlijke neigingen.

Het begrijpen van Gods liefde helpt ons om anderen te zien zoals Hij hen ziet – als dragers van Zijn beeld, waardig van liefde en waardigheid, ongeacht hun daden of status. Dit perspectief kan de manier waarop we met mensen omgaan radicaal veranderen, vooral degenen die we van nature over het hoofd zien of verachten.

Het ervaren van Gods liefde vult ons met liefde die vervolgens overloopt naar anderen. We hebben niet lief uit onze eigen beperkte middelen, maar uit de overvloedige bron van Gods liefde in ons. Zoals Johannes schrijft: "Wij hebben lief omdat Hij ons eerst heeft liefgehad" (1 Johannes 4:19).

Ten slotte geeft het begrijpen van Gods liefde ons hoop en doorzettingsvermogen om anderen lief te hebben, zelfs als het moeilijk is. Weten dat Gods liefde nooit faalt, moedigt ons aan om lief te blijven hebben, zelfs wanneer we geen onmiddellijke resultaten zien of wanneer onze liefde niet wederkerig is.

(Goede et al., 2015; Magezi, 2019; Gemaakt door Ray (2004).