Bijbelstudie: Mattheüs 22:14 – "Velen worden geroepen, weinigen worden gekozen"

Wat betekent "velen worden geroepen, weinigen worden gekozen" in de Bijbel?

In het evangelie van Mattheüs ontmoeten we de diepe en uitdagende woorden van onze Heer: "Velen zijn geroepen, maar weinigen zijn uitverkoren" (Mattheüs 22:14). Deze zin sluit de parabel van het bruiloftsfeest af, een parabel die ons uitnodigt om diep na te denken over ons antwoord op Gods genereuze uitnodiging aan het Koninkrijk der hemelen.

In de gelijkenis bereidt een koning een bruiloftsmaal voor zijn zoon en stuurt zijn dienaren om de gasten uit te nodigen. Aanvankelijk weigerden de uitgenodigden te komen, sommigen mishandelden en doodden zelfs de bedienden. De koning nodigt dan iedereen uit die zijn dienaren kunnen vinden, zowel goede als slechte, om de feestzaal te vullen. Wanneer de koning echter binnenkomt om de gasten te zien, vindt hij een man die geen trouwkleding draagt en beveelt hem in de duisternis te worden geworpen. 

Deze parabel leert ons een aantal belangrijke lessen:

1. Gods universele uitnodiging:Â De uitnodiging van de koning vertegenwoordigt Gods oproep aan de hele mensheid om het Koninkrijk der hemelen binnen te gaan. Deze oproep is zonder uitzondering tot iedereen gericht en toont de grenzeloze vrijgevigheid van Gods liefde en barmhartigheid.
2. Menselijke reactie:De uiteenlopende reacties op de uitnodiging van de koning illustreren hoe mensen reageren op Gods roeping. Sommigen negeren het, anderen verwerpen het ronduit, terwijl sommigen het accepteren, maar het niet serieus nemen.
3. Bereidheid en voorbereiding:De trouwkleding symboliseert de gerechtigheid en het nieuwe leven dat we geroepen zijn om te omarmen als volgelingen van Christus. De man zonder huwelijkskleding vertegenwoordigt degenen die gehoor geven aan Gods roeping, maar zich niet adequaat voorbereiden door naar Gods wil te leven.
4. Goddelijk oordeel:De inspectie van de gasten door de koning en de uitzetting van de onvoorbereide gast herinneren ons eraan dat de toegang tot het Koninkrijk der hemelen meer vereist dan alleen een eerste positieve reactie; Het vereist een leven getransformeerd door genade en toegewijd aan de leer van Christus.

De zinsnede “Velen worden geroepen, maar weinigen worden gekozen” onderstreept de realiteit dat, hoewel Gods roeping tot iedereen wordt uitgebreid, de keuze een oprecht antwoord en een echte transformatie vereist. Het is een oproep om ons geloof met integriteit, nederigheid en liefde uit te leven, in het besef dat onze deelname aan het goddelijke banket zowel een geschenk als een verantwoordelijkheid is.

Terwijl we nadenken over deze woorden van Jezus, vragen we ons af hoe we reageren op Gods roeping. Bereiden we ons voor met de "bruiloftskleren" van rechtvaardigheid en heiligheid? Leven we ons geloof op een manier die onze toewijding aan Christus en Zijn leringen weerspiegelt? Laten we de uitnodiging met vreugde en ernst omarmen, wetende dat we door Gods genade tot de uitverkorenen kunnen behoren.

Samenvatting:

• De zin sluit de gelijkenis van het bruiloftsfeest af (Mattheüs 22:14).
• Het vertegenwoordigt Gods universele oproep aan de hele mensheid om het Koninkrijk der hemelen binnen te gaan.
• De uiteenlopende reacties onderstrepen het belang van gereedheid en echte transformatie.
• Het benadrukt het leven van ons geloof met integriteit, nederigheid en liefde.

—

Hoe interpreteren theologen de zinsnede “Velen worden geroepen, weinigen worden gekozen”?

De zinsnede “Velen worden genoemd, maar weinigen worden gekozen” heeft geleid tot diepgaande reflectie en uiteenlopende interpretaties onder theologen. Deze verkenning helpt ons het samenspel te begrijpen tussen goddelijke genade en menselijke reactie op de reis van het geloof.

1. Goddelijke soevereiniteit en genade:

Sommige theologen, met name uit de gereformeerde traditie, benadrukken Gods soevereiniteit en genade. Zij suggereren dat, hoewel Gods roeping tot redding tot velen wordt uitgebreid, slechts enkelen volgens Zijn goddelijke wil worden gekozen. Deze visie benadrukt het mysterie van Gods genade en de realiteit dat onze redding uiteindelijk een geschenk van God is en niet iets dat we kunnen verdienen.

2. Vrije wil en verantwoordelijkheid van de mens:

Andere theologen benadrukken de rol van de menselijke vrije wil en verantwoordelijkheid. Zij betogen dat Gods roeping werkelijk universeel is en dat de keuze ervan afhangt hoe individuen op deze roeping reageren. Deze interpretatie benadrukt de noodzaak van berouw, geloof en een verbintenis om te leven volgens Gods geboden. Het roept ons op om actief deel te nemen aan onze redding door onze keuzes en acties.

3. De Kerk en de Sacramenten:

In de katholieke theologie wordt de uitdrukking vaak begrepen binnen de context van de Kerk en de sacramenten. De Kerk leert dat door de sacramenten, in het bijzonder de doop, allen geroepen zijn om deel uit te maken van het Lichaam van Christus. Uitverkoren worden brengt echter een diepere toewijding met zich mee om de ontvangen sacramentele genade te beleven. Het gaat om voortdurende bekering en trouw aan de leer van de Kerk.

4. Continu Conversie en Heiligheid:

Hedendaagse theologen benadrukken vaak de noodzaak van voortdurende bekering en heiligheid. Ze zien de zin als een oproep tot voortdurende transformatie, waarbij gekozen worden geen eenmalige gebeurtenis is, maar een levenslange reis om dichter bij God te komen. Dit perspectief resoneert met de leringen van paus Franciscus, die vaak spreekt over het belang van een dynamisch en levend geloof, gekenmerkt door barmhartigheid, mededogen en een toewijding aan rechtvaardigheid.

In al deze interpretaties komt een rode draad naar voren: de oproep om met een oprecht en getransformeerd hart op Gods uitnodiging te reageren. Het herinnert ons eraan dat, hoewel Gods genade vrijelijk wordt gegeven, ons antwoord op die genade er een moet zijn van actief geloof en toewijding.

Als we nadenken over deze zin, laten we ons dan bewust zijn van hoe we onze roeping om discipelen van Christus te zijn uitleven. Omarmen we Gods genade en laten we die ons leven veranderen? Zijn we toegewijd aan het pad van voortdurende bekering en heiligheid? Laten we proberen te behoren tot degenen die niet alleen geroepen zijn, maar ook uitverkoren, en ons geloof met integriteit en liefde beleven.

Samenvatting:

• Theologen bieden gevarieerde interpretaties, met de nadruk op goddelijke genade en menselijke reactie.
• Sommigen benadrukken Gods soevereiniteit en het mysterie van genade.
• Anderen richten zich op de menselijke vrije wil en de noodzaak van berouw en geloof.
• Hedendaagse opvattingen benadrukken voortdurende bekering en heiligheid.

—

Wat betekent het om "geroepen" te worden volgens de Bijbel?

In de Bijbel betekent "geroepen worden" een uitnodiging van God om een relatie met Hem aan te gaan en deel te nemen aan Zijn goddelijke missie. Dit concept is rijk verweven in de hele Schrift en benadrukt zowel de universaliteit van Gods roeping als het persoonlijke antwoord dat daarvoor nodig is.

1. Universele oproep tot redding:

De Bijbel openbaart dat Gods roeping tot redding zich uitstrekt tot de hele mensheid. In het Oude Testament spraken de profeten vaak over Gods roeping tot Zijn volk en nodigden hen uit om naar Hem terug te keren en volgens Zijn verbond te leven. Jesaja 55:1-3 is bijvoorbeeld een mooie uitnodiging van God om vrijelijk Zijn zegeningen te komen ontvangen. In het Nieuwe Testament breidt Jezus deze oproep uit door middel van Zijn leringen en gelijkenissen, waarbij Hij benadrukt dat het Koninkrijk der Hemelen openstaat voor allen die met geloof antwoorden.

2. Persoonlijke oproep tot discipelschap:

Genoemd worden heeft ook een persoonlijke dimensie. De oproep van Jezus aan zijn discipelen is hier een goed voorbeeld van. Toen Jezus Petrus, Andreas, Jakobus en Johannes riep, nodigde Hij hen uit om hun vorige levens te verlaten en Hem te volgen (Matteüs 4:18-22). Deze oproep tot discipelschap was niet slechts een uitnodiging om een reeks leringen te volgen, maar om een persoonlijke relatie met Jezus aan te gaan, van Hem te leren en door Zijn liefde te worden getransformeerd.

3. Oproep tot Heiligheid en Missie:

De roeping van God omvat een uitnodiging tot heiligheid en deelname aan Zijn missie. In de brieven spreekt Paulus vaak over geroepen worden tot heiligheid. Zo schrijft Paulus in 1 Thessalonicenzen 4:7: “Want God heeft ons niet geroepen tot onreinheid, maar tot heiligheid.” Deze oproep tot heiligheid is een oproep om te leven op een manier die het Koninkrijk van God waardig is, en weerspiegelt Zijn liefde en genade in ons leven.

4. Oproep om te dienen en lief te hebben:

Geroepen worden betekent ook uitgenodigd worden om anderen te dienen en de liefde van Christus uit te leven. In de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan (Lucas 10:25-37) illustreert Jezus dat onze roeping inhoudt dat we onze naasten liefhebben als onszelf en handelen met mededogen en barmhartigheid. Deze oproep tot dienstbaarheid is een essentieel aspect van het christelijk leven, aangezien wij geroepen zijn om instrumenten van Gods liefde in de wereld te zijn.

In wezen betekent "geroepen" worden in de bijbelse zin dat je een uitnodiging van God ontvangt die verlossing, discipelschap, heiligheid en dienstbaarheid omvat. Het is een oproep om een transformatieve relatie met God aan te gaan en deel te nemen aan Zijn verlossingswerk in de wereld.

Laten we, als we naar onze eigen roeping kijken, nadenken over hoe we op Gods uitnodiging reageren. Omarmen we de volheid van deze oproep in ons leven, streven we ernaar om in heiligheid te leven en dienen we anderen met liefde? Laten we proberen Gods oproep met open hart te beantwoorden, zodat Zijn genade ons kan transformeren en ons kan leiden in Zijn missie.

Samenvatting:

• "geroepen" zijn betekent Gods uitnodiging tot een relatie en Zijn missie.
• Het omvat een universele oproep tot verlossing en een persoonlijke oproep tot discipelschap.
• Het gaat om een oproep tot heiligheid, die de liefde en genade van God weerspiegelt.
• Het omvat een oproep om anderen te dienen en de liefde van Christus te beleven.

—

Wat betekent het om "gekozen" te zijn volgens de Bijbel?

"Gekozen" zijn in de Bijbel verwijst naar door God gekozen worden voor een specifiek doel, een specifieke missie of een specifieke relatie. Dit concept is geworteld in Gods soevereiniteit en genade en heeft aanzienlijke gevolgen voor degenen die worden gekozen.

1. Gekozen door Grace:

In de hele Schrift is het idee om gekozen te worden nauw verbonden met Gods genade. In het Oude Testament wordt Israël beschreven als Gods uitverkoren volk, niet vanwege hun eigen verdiensten, maar vanwege Gods liefde en belofte (Deuteronomium 7:6-8). Deze verkiezing door genade is een fundamenteel thema en benadrukt dat Gods keuze een daad van goddelijke liefde en gunst is.

2. Gekozen voor missie:

Gekozen worden betekent vaak apart gezet worden voor een bepaalde missie of doel. In het Nieuwe Testament werden de apostelen door Jezus uitgekozen om Zijn naaste volgelingen te zijn en Zijn missie uit te voeren (Johannes 15:16). Deze keuze omvatte een oproep om te getuigen, om het Evangelie te prediken en om anderen te dienen in de naam van God.

van Christus. De uitverkorenen zijn niet alleen ontvangers van Gods gunst, maar ook deelnemers aan Zijn verlossingsplan.

3. Gekozen voor Heiligheid:

De uit te kiezen oproep omvat een oproep tot heiligheid en heiliging. Paulus schrijft aan de Efeziërs: "Hij heeft ons in Hem uitverkoren vóór de grondlegging der wereld, opdat wij heilig en onberispelijk zouden zijn voor Hem" (Efeziërs 1:4). Dit vers benadrukt dat gekozen worden een transformatie inhoudt naar de gelijkenis van Christus, een leven leiden dat de heiligheid en rechtvaardigheid van God weerspiegelt.

4. Gekozen voor de gemeenschap:

Uitverkoren worden plaatst ook individuen binnen een gemeenschap van gelovigen. Petrus schrijft: "Maar gij zijt een uitverkoren ras, een koninklijk priesterschap, een heilige natie, een volk tot Zijn eigen bezit" (1 Petrus 2:9). Dit collectieve aspect van de keuze onderstreept dat Gods selectie individuen in een gemeenschappelijke identiteit brengt met een gedeeld doel om Zijn lof te verkondigen en Zijn Koninkrijkswaarden na te leven.

5. Uitgekozen temidden van uitdagingen:

Het bijbelse verhaal laat ook zien dat gekozen worden iemand niet vrijstelt van beproevingen en uitdagingen. Jozef, door God uitverkoren om zijn gezin en vele anderen te redden, verdroeg groot lijden voordat hij zijn doel vervulde (Genesis 37-50). Op dezelfde manier werden de apostelen geconfronteerd met vervolging en martelaarschap. Uitverkoren worden houdt vaak een pad in dat wordt gekenmerkt door zowel goddelijk doel als menselijke ontberingen.

Uitverkoren worden is daarom een diepgaande en nederige ervaring. Het is een oproep om Gods genade te omarmen, deel te nemen aan Zijn missie, heiligheid na te streven, zich aan te sluiten bij een geloofsgemeenschap en de uitdagingen die deze goddelijke selectie met zich meebrengt getrouw aan te gaan.

Als we nadenken over wat het betekent om gekozen te worden, laten we dan overwegen hoe we deze roeping in ons eigen leven leven. Omarmen we de genade, missie, heiligheid, gemeenschap en doorzettingsvermogen die gekozen worden met zich meebrengt? Laten we proberen te leven als Gods uitverkoren volk, trouw aan Zijn doel en getransformeerd door Zijn liefde.

Samenvatting:

• Uitverkoren worden houdt in dat je door God geselecteerd wordt voor een specifiek doel of een specifieke relatie.
• Het is een daad van goddelijke genade, niet gebaseerd op menselijke verdienste.
• Het omvat een oproep tot missie, heiligheid en deelname aan Gods verlossingsplan.
• Het plaatst individuen binnen een gemeenschap van gelovigen en brengt vaak blijvende uitdagingen met zich mee.

—

Hoe verhoudt het begrip “gekozen” zijn zich tot Gods genade en redding?

Het concept “uitverkoren” is nauw verweven met de thema’s van Gods genade en redding en onthult de diepe diepten van Gods liefde en barmhartigheid. Het benadrukt de dynamische relatie tussen goddelijk initiatief en menselijke reactie op de reis van het geloof.

1. Grace als stichting:

In het hart van de uitverkorenen ligt de onverdiende genade van God. Efeziërs 2:8-9 herinnert ons eraan: "Want door genade zijt gij behouden door het geloof. En dit is niet jouw eigen doen; het is de gave van God, niet het resultaat van werken, zodat niemand kan roemen.” Deze genade is het fundament waarop onze uitverkorenheid is gebouwd. Het is Gods initiatief, Zijn liefdevolle oproep aan ons, dat ons in een relatie met Hem brengt. We zijn niet uitverkoren vanwege onze verdiensten, maar vanwege Zijn oneindige liefde en barmhartigheid.

2. Verlossing als geschenk:

Verlossing wordt in de Bijbel gepresenteerd als een geschenk dat voortkomt uit Gods genade. Uitverkoren worden door God betekent uitgenodigd worden om deze gave van verlossing te ontvangen. Romeinen 8:29-30 spreekt over Gods voorbestemde werk: “Voor hen die Hij van tevoren kende, heeft Hij ook voorbestemd om gelijkvormig te worden aan het beeld van Zijn Zoon... en degenen die Hij voorbestemd had, heeft Hij ook geroepen, en degenen die Hij noemde, heeft Hij ook gerechtvaardigd, en degenen die Hij rechtvaardigde, heeft Hij ook verheerlijkt.” Deze passage toont de naadloze verbinding tussen uitverkoren zijn en het heilsproces, culminerend in verheerlijking met Christus.

3. Transformatie door genade:

Uitverkoren worden houdt een transformatie in die mogelijk wordt gemaakt door Gods genade. In 2 Korintiërs 5:17 schrijft Paulus: "Daarom, als iemand in Christus is, is hij een nieuwe schepping. Het oude is voorbijgegaan; zie, het nieuwe is gekomen.” Deze transformatie is zowel een voorrecht als een verantwoordelijkheid. Als uitverkoren mensen zijn we geroepen om levens te leiden die de genade weerspiegelen die we hebben ontvangen, en die de liefde, het mededogen en de heiligheid van God belichamen.

4. Een oproep tot missie:

Onze uitverkorenheid brengt ook een oproep tot missie met zich mee. Zoals Jezus de apostelen uitkoos om Zijn werk op aarde uit te voeren, zo zijn ook wij uitverkoren om Zijn handen en voeten in de wereld te zijn. Mattheüs 28:19-20, de Grote Opdracht, breidt deze missie uit tot alle gelovigen: “Ga daarom en maak alle naties tot discipelen, doop hen... leer hen alles wat Ik u geboden heb in acht te nemen.” Uitverkoren worden betekent actief deelnemen aan Gods verlossende missie.

5. Verzekering en hoop:

Het concept van gekozen worden geeft gelovigen zekerheid en hoop. Weten dat we door God zijn uitverkoren, door Hem geliefd en geroepen, geeft ons vertrouwen in onze redding. Het verzekert ons van Zijn voortdurende aanwezigheid en Zijn inzet om Zijn werk in ons tot voltooiing te brengen (Filippenzen 1:6).

Als we nadenken over de relatie tussen uitverkoren zijn, Gods genade en redding, laten we dan vervuld zijn van dankbaarheid en een hernieuwde inzet om onze roeping met trouw en vreugde uit te leven. Laten we de gave van verlossing met nederigheid omarmen en Gods genade toestaan ons te transformeren en ons te begeleiden in onze missie om Zijn liefde met de wereld te delen.

Samenvatting:

• Uitverkoren worden is geworteld in Gods onverdiende genade.
• Verlossing is een geschenk dat voortkomt uit Gods genade en onze uitverkorenheid.
• Transformatie door genade is een belangrijk aspect van het gekozen worden.
• Gekozen worden houdt een oproep tot missie in en biedt zekerheid en hoop.

—

Wat zijn enkele veel voorkomende misvattingen over Mattheüs 22:14?

De zinsnede “Velen worden geroepen, maar weinigen worden gekozen” (Mattheüs 22:14) leidt vaak tot verschillende misvattingen die de ware betekenis ervan kunnen verdoezelen. Deze misverstanden kunnen voortvloeien uit culturele, theologische en persoonlijke interpretaties die niet in overeenstemming zijn met de bredere bijbelse context of de bedoelingen van de leer van Jezus.

1. Goddelijk Favoritisme:

Een veel voorkomende misvatting is dat de zin suggereert goddelijk favoritisme, waar God willekeurig kiest sommige individuen voor redding, terwijl het uitsluiten van anderen. Deze interpretatie kan leiden tot de overtuiging dat Gods liefde en uitnodiging beperkt zijn. De gelijkenis van het bruiloftsfeest, waar deze zin voorkomt, illustreert echter Gods inclusieve oproep aan de hele mensheid. De uitnodiging van de koning is voor iedereen bestemd en symboliseert Gods verlangen dat iedereen deel uitmaakt van Zijn Koninkrijk. Het onderscheid tussen geroepenen en uitverkorenen benadrukt de menselijke verantwoordelijkheid bij het beantwoorden van Gods uitnodiging.

2. Predestinatie zonder menselijk agentschap:

Een andere misvatting is dat de uitdrukking een deterministische kijk op predestinatie ondersteunt, waar de menselijke vrije wil geen rol speelt in redding. Sommigen interpreteren “weinig mensen worden gekozen” misschien als een manier om alleen een voorbestemde groep te redden, ongeacht hun acties of keuzes. De parabel benadrukt echter het belang van individuele respons en paraatheid. De man zonder trouwkleding, die wordt uitgeworpen, vertegenwoordigt degenen die er niet in slagen om hun geloof op authentieke en verantwoorde wijze uit te leven.

3. Oppervlakkige acceptatie:

Een ander misverstand is het idee dat alleen het accepteren van de uitnodiging voldoende is om gekozen te worden. In deze visie wordt voorbijgegaan aan de noodzaak van een echte en transformatieve aanvaarding van Gods roeping. Het bruiloftskleed in de gelijkenis symboliseert de rechtvaardigheid en het nieuwe leven dat gelovigen moeten omarmen. Gekozen worden houdt meer in dan alleen een eerste acceptatie; Het vereist voortdurende inzet en een leven dat de waarden van het Koninkrijk der Hemelen weerspiegelt.

4. Exclusiviteit van de oproep:

Sommigen geloven dat de oproep zelf exclusief is, beperkt tot een specifieke groep of gekozen mensen. De gelijkenis onderstreept echter het universele karakter van Gods roeping. De uitnodiging wordt uitgebreid tot “zowel goed als slecht”, wat aangeeft dat iedereen wordt uitgenodigd om deel te nemen aan Gods Koninkrijk. De uitdaging ligt in hoe individuen reageren op deze oproep, of ze zich voldoende voorbereiden om deel uit te maken van het goddelijke banket.

5. Verkeerde interpretatie van gereedheid:

Ten slotte is er een misvatting over wat het betekent om voorbereid te zijn of de uitnodiging waardig te zijn. Sommigen interpreteren de trouwkleding letterlijk en missen de symbolische betekenis. Het huwelijkskleed vertegenwoordigt een leven dat door Gods genade is veranderd en gekenmerkt wordt door rechtvaardigheid en gehoorzaamheid. Het gaat niet om uiterlijke verschijningen, maar om de innerlijke transformatie en toewijding om volgens Gods wil te leven.

Het begrijpen van deze misvattingen helpt ons de ware boodschap van Jezus in Mattheüs 22:14 te begrijpen. Het roept ons op tot een oprecht en oprecht antwoord op Gods universele uitnodiging en benadrukt de noodzaak van een leven dat Zijn genade en rechtvaardigheid weerspiegelt.

Samenvatting:

• Misvatting van goddelijk favoritisme gaat voorbij aan Gods universele roeping.
• Predestinatie zonder menselijke tussenkomst negeert het belang van individuele respons.
• Oppervlakkige acceptatie verwaarloost de noodzaak van voortdurende inzet en transformatie.
• Geloof in de exclusiviteit van de oproep negeert de universele uitnodiging.
• Letterlijke interpretatie van gereedheid mist de symbolische betekenis van rechtvaardigheid en innerlijke transformatie.

—

Hoe interpreteren verschillende christelijke benamingen de zinsnede “Velen worden geroepen, weinigen worden gekozen”?

Christelijke denominaties bieden uiteenlopende interpretaties van “Velen zijn geroepen, maar weinigen zijn gekozen”, die hun theologische kaders en opvattingen over redding, genade en menselijke verantwoordelijkheid weerspiegelen.

1. Rooms-katholieke interpretatie:

De katholieke kerk leert dat, hoewel Gods oproep tot redding universeel is, de keuze een persoonlijk antwoord op Gods genade inhoudt, dat vaak via de sacramenten wordt bemiddeld. Katholieken geloven dat door de doop individuen worden ingewijd in de christelijke gemeenschap en heiligende genade ontvangen. In een staat van genade blijven vereist echter voortdurende bekering en aanhankelijkheid aan de leer van de Kerk. De zin benadrukt de noodzaak om een heilig leven te leiden en deel te nemen aan het sacramentele leven van de Kerk.

2. Oosters-orthodoxe interpretatie:

De Oosters-Orthodoxe Kerk deelt overeenkomsten met het katholicisme en benadrukt de synergie tussen goddelijke genade en menselijke vrije wil. De orthodoxie leert dat Gods roeping tot iedereen wordt uitgebreid, maar dat gekozen worden een continu theoseproces inhoudt, of meer op God gaan lijken door samenwerking met Zijn genade. Dit proces wordt vergemakkelijkt door het sacramentele leven, gebed en ascetische praktijken. De zin onderstreept het belang van spirituele waakzaamheid en het nastreven van heiligheid.

3. Protestantse interpretaties:

Binnen het protestantisme lopen de interpretaties sterk uiteen:

• Gereformeerde traditie (calvinisme):Calvinisten interpreteren de uitdrukking door de leer van de predestinatie, waar God, in Zijn soevereiniteit, de uitverkorenen tot redding heeft gekozen. Deze keuze is niet gebaseerd op menselijke verdienste, maar uitsluitend op Gods wil. De oproep tot redding wordt breed uitgestrekt, maar alleen de uitverkorenen reageren positief en worden uiteindelijk gered.
• Arminiaanse traditie:Arminianen benadrukken de menselijke vrije wil en de universele reikwijdte van Gods roeping. Ze geloven dat terwijl God iedereen tot redding roept, individuen vrijelijk moeten kiezen om deze oproep te accepteren. De keuze hangt af van iemands antwoord op Gods genade, waarbij de rol van menselijke verantwoordelijkheid in het verlossingsproces wordt benadrukt.
• Evangelische en Baptistentradities:Deze tradities benadrukken vaak persoonlijke bekering en een beslissing voor Christus. Zij leren dat velen geroepen worden door de prediking van het Evangelie, maar dat de keuze van een persoon inhoudt dat hij of zij besluit Jezus als Redder en Heer te aanvaarden. Deze acceptatie leidt tot een getransformeerd leven en actief discipelschap.

4. Anglicaanse interpretatie:

De Anglicaanse traditie biedt een evenwichtig beeld en erkent zowel de soevereiniteit van God als de menselijke verantwoordelijkheid. Anglicanen bevestigen dat God alle mensen tot redding roept, maar individuen moeten reageren door geloof en gehoorzaamheid. De zinsnede benadrukt de ernst van discipelschap en de noodzaak van een leven dat een afspiegeling is van iemands geloofsverbintenis.

Deze interpretaties benadrukken allemaal het belang van een oprecht en toegewijd antwoord op Gods roeping. De zinsnede “Velen worden geroepen, maar weinigen worden gekozen” daagt gelovigen uit om hun eigen geloofsreis te onderzoeken en ervoor te zorgen dat zij in overeenstemming met Gods wil leven.

Samenvatting:

• Rooms-katholieke en oosters-orthodoxe tradities benadrukken de synergie tussen genade en vrije wil, wat voortdurende bekering vereist.
• Gereformeerde traditie richt zich op predestinatie, waarbij God de uitverkorenen kiest.
• Arminiaanse traditie benadrukt universele roeping en menselijke vrije wil.
• Evangelische en Baptistentradities benadrukken persoonlijke bekering en beslissing voor Christus.
• De anglicaanse traditie brengt Gods soevereiniteit en menselijke verantwoordelijkheid in evenwicht.

—

Wat zeggen kerkvaders over de betekenis van Mattheüs 22:14?

De heilige Johannes Chrysostomus herinnert ons er in zijn preken over Mattheüs aan dat dit gezegde aan het einde van de gelijkenis van het bruiloftsfeest komt. Hij legt uit dat de “velen” die worden geroepen, verwijzen naar al degenen die worden uitgenodigd om deel te nemen aan het koninkrijk van God, terwijl de “weinigen” die worden gekozen degenen zijn die van harte op die uitnodiging reageren (Chrysostom, 2004). Chrysostomus benadrukt dat Gods roeping tot iedereen uitgaat, maar dat niet iedereen deze aanneemt of aan zijn eisen voldoet. Hij schrijft: "Want de roeping was van genade; Waarom straft Hij dan? Want zelfs na de roeping en zo'n grote eer, gingen ze nog steeds door met het kwaad." (Chrysostom, 2004)

Sint Augustinus ziet in zijn beschouwingen over predestinatie en genade in dit vers een herinnering aan Gods mysterieuze verkiezing. Hij leert dat terwijl de roeping van het evangelie uitgaat naar velen, het God is die uiteindelijk sommigen kiest en voorbestemt voor redding (Augustinus, 2002). Toch is Augustinus voorzichtig om de menselijke verantwoordelijkheid te bevestigen en schrijft hij dat degenen die niet zijn uitverkoren "tegen de wil van God ten onder gaan, dat niet kan worden gezegd dat God de dood heeft veroorzaakt" (Augustinus, 2002).

Origenes biedt een interessant perspectief en suggereert dat er verschillende niveaus zijn van “geroepen” en “gekozen”. Hij schrijft dat men “geroepen kan worden om een apostel te zijn”, maar niet noodzakelijkerwijs “gekozen om een apostel te zijn”, naar het voorbeeld van Judas (Augustinus, 1968). Dit herinnert ons aan de voortdurende aard van ons antwoord op Gods roeping.

De kerkvaders benadrukken consequent zowel Gods universele oproep tot genade als de noodzaak van een menselijk antwoord. Ze waarschuwen voor vermoedens en herinneren ons eraan dat "geroepen" worden door de doop of het lidmaatschap van de kerk geen garantie is voor definitieve redding. Zoals de heilige Cyrillus van Alexandrië het uitdrukt: “Niet alle Israëlieten behoren echt tot Israël — in plaats daarvan worden de kinderen van de belofte als nakomelingen gerekend” (Jerome, 2010).

In dit alles, beste vrienden, zien we een spanning tussen Gods soevereine keuze en de menselijke vrije wil. De Vaders lossen dit mysterie niet volledig op, maar roepen ons op te vertrouwen op Gods gerechtigheid en barmhartigheid, royaal op Zijn oproep te reageren en in geloof te volharden. Laten we dankbaar zijn voor Gods roeping in ons leven en ernaar streven een van de “uitverkorenen” te zijn door ons trouwe antwoord op Zijn genade.

Hoe verzoenen bijbelgeleerden het concept “velen worden geroepen, weinigen worden gekozen” met het idee van Gods universele liefde en verlangen dat iedereen gered moet worden?

Ten eerste moeten we zonder aarzeling bevestigen dat God werkelijk de redding van alle mensen verlangt. Zoals de heilige Paulus aan Timotheüs schrijft, "verlangt God dat alle mensen gered worden en tot de kennis van de waarheid komen" (1 Tim 2:4). Deze universele heilswil van God is een fundamentele waarheid van ons geloof (Placher, 2015). De uitdaging is om te begrijpen hoe dit zich verhoudt tot de woorden van Jezus over de “weinigen” die worden gekozen.

Veel geleerden benadrukken dat de gelijkenis van het bruiloftsfeest, die met dit gezegde eindigt, niet bedoeld is om het aantal geredde versus verdoemde mensen te specificeren. Het benadrukt veeleer hoe belangrijk het is om op Gods uitnodiging te reageren en ernaar te leven (Chrysostom, 2004). De "uitverkorenen" zijn degenen die niet alleen de roep horen, maar ernaar handelen, zich kleden in het kleed van gerechtigheid (Chrysostom, 2004).

Sommige theologen, zoals Karl Barth, hebben voorgesteld dat in Christus iedereen is gekozen, of ze het nu weten of niet. Deze visie staat echter voor bijbelse en logische uitdagingen (Bray, 2014). Het is belangrijk om zowel Gods universele aanbod van redding als de realiteit van de menselijke vrijheid om het te aanvaarden of te verwerpen, te handhaven.

Andere geleerden wijzen erop dat de begrippen "bellen" en "kiezen" in de Schrift complex zijn. Er zijn verschillende niveaus van roeping en keuze, van de algemene roeping die naar iedereen uitgaat, tot de specifieke roepingen van individuen, tot de uiteindelijke keuze van degenen die volharden in het geloof (Augustinus, 1968; Chrysostomus, 2004). Dit meerlagige begrip kan ons helpen in te zien dat Gods roeping inderdaad universeel is, ook al reageren niet alle mensen op dezelfde manier.

We moeten ook rekening houden met de pastorale context van de leer van Jezus. Zijn woorden over de "weinigen" die worden gekozen, kunnen bedoeld zijn om zelfgenoegzaamheid aan te vechten en ernstig streven in het spirituele leven aan te moedigen, in plaats van een definitieve verklaring af te leggen over het aantal geredde mensen (Chrysostom, 2004).

Uiteindelijk, beste vrienden, moeten we de waarheid van Gods universele liefde en de realiteit van de menselijke vrijheid onder spanning houden. Gods genade wordt aan iedereen aangeboden, maar gaat niet boven onze vrije wil. Zoals de Catechismus leert: "Voor God zijn alle momenten van de tijd aanwezig in hun onmiddellijkheid. Wanneer hij dus zijn eeuwige plan van „predestinatie” vaststelt, neemt hij daarin ieders vrije antwoord op zijn genade op” (CKK 600).

Laten we vertrouwen op de uitgestrektheid van Gods barmhartigheid en tegelijkertijd onze verantwoordelijkheid serieus nemen om Zijn oproep te beantwoorden. Mogen we zo leven dat we anderen aanmoedigen om Gods uitnodiging tot redding te erkennen en te aanvaarden. En laten we altijd onthouden dat het uiteindelijke oordeel alleen aan God toebehoort, wiens liefde en wijsheid ons begrip ver te boven gaan.

Welke rol speelt de vrije wil in het concept “geroepd” en “gekozen” worden?

Ten eerste moeten we bevestigen dat de vrije wil een kostbaar geschenk van God is, een essentieel onderdeel van wat het betekent om naar Zijn beeld geschapen te worden. Zoals de Catechismus ons eraan herinnert: “Vrijheid is de macht, geworteld in rede en wil, om al dan niet te handelen, om dit of dat te doen, en dus om opzettelijke handelingen te verrichten op eigen verantwoordelijkheid” (CCC 1731)(McBrien, 1994, n.d.). Deze vrijheid is fundamenteel voor onze waardigheid als menselijke personen en voor ons vermogen om God en de naaste lief te hebben.

In de context van “geroepen” en “gekozen” zijn, speelt de vrije wil een cruciale rol. Gods roeping gaat uit naar iedereen – zij is universeel en onvoorwaardelijk. Zoals we zien in de parabel van het bruiloftsfeest, wordt de uitnodiging uitgebreid (Bray, 2014; Placher, 2015). Maar onze vrije wil komt in het spel in hoe we reageren op die oproep. Accepteren we de uitnodiging? Trekken we het bruidskleed aan? Leven we volgens de eisen van het evangelie?

De Kerkvaders erkenden in hun wijsheid dit samenspel tussen goddelijke genade en menselijke vrijheid. De heilige Augustinus, die diep nadacht over deze zaken, benadrukte dat Gods genade weliswaar noodzakelijk is voor redding, maar onze vrije wil niet terzijde schuift. Hij schreef: "Hij die u zonder u geschapen heeft, zal u zonder u niet rechtvaardigen" (Parsons, 2014). Onze samenwerking met genade is essentieel.

Tegelijkertijd moeten we oppassen dat we niet vervallen in de dwaling van het pelagianisme, dat de menselijke bekwaamheid te sterk benadrukt ten koste van de goddelijke genade. Onze vrije wil is verzwakt door de zonde en we hebben voortdurend Gods genade nodig om het goede te kiezen (Placher, 2015). Zoals de heilige Paulus ons eraan herinnert, "is het God die in u werkt, zowel om te willen als om te werken voor zijn welbehagen" (Filippenzen 2:13).

"uitverkoren" zijn in de bijbelse zin gaat er niet om dat God willekeurig sommigen uitkiest en anderen afwijst. Het verwijst veeleer naar degenen die door Gods genade en hun eigen vrije reactie volharden in geloof en liefde (Bray, 2014). Onze vrije wil speelt een rol in dit proces van heiliging, omdat we er voortdurend voor kiezen om in ons leven met Gods genade samen te werken.

Beste vrienden, laten we niet vergeten dat onze vrijheid haar volle uitdrukking vindt niet in het doen wat we willen, maar in de vrije keuze om God lief te hebben en Zijn wil te volgen. Zoals de heilige Augustinus het mooi verwoordde, is echte vrijheid niet het vermogen om te zondigen, maar het gezegende onvermogen om te zondigen dat voortkomt uit het feit dat we zo stevig geworteld zijn in Gods liefde dat we ons niet langer van Hem willen afkeren (Geschiedenis van de christelijke kerk voltooit acht delen in één, n.d.).

Laten we in ons dagelijks leven onze vrije wil uitoefenen door edelmoedig te reageren op Gods roeping. Laten we telkens weer kiezen om het bruiloftskleed van gerechtigheid aan te trekken, naar het evangelie te leven en God en de naaste lief te hebben. En laten we dat nederig doen, altijd bewust van onze behoefte aan Gods genade en barmhartigheid.

Moge de Heilige Geest ons leiden in het goed gebruiken van onze vrijheid, zodat we zowel "geroepen" als "uitverkoren" kunnen worden in Christus, tot eer van God de Vader. Amen.