20 Bijbelverzen over autoriteit



  • 1 Kronieken 29:11, Psalm 103:19 en Daniël 4:35 plaatsen het koninkrijk bij God, en in Daniël komen de woorden van een Babylonische koning nadat hij vernederd was.
  • Het Griekse exousia wordt gebruikt voor Jezus' autoriteit om zonden te vergeven en te oordelen (Marcus 2:10, Johannes 5:27), voor de “Alle macht” van Mattheüs 28:18, en voor de overheden van Romeinen 13:1.
  • Marcus 10:42 en 1 Petrus 5:3 gebruiken hetzelfde werkwoord, katakurieuo, voor de overheersende heerschappij die Jezus en Petrus verbieden onder zijn volgelingen.
  • Romeinen 13:1 zegt dat elke autoriteit door God is ingesteld, en Handelingen 5:29 vermeldt dat de apostelen een bevel van een raad weigerden met: “Men moet God meer gehoorzamen dan mensen.”
  • Complementaire en egalitaire christenen lezen Efeziërs 5:21-33 verschillend; de eersten voor het leiderschap van de echtgenoot en de tweeden voor wederzijdse onderwerping.

De Bijbel plaatst alle autoriteit bij God en behandelt elke andere autoriteit als door Hem gegeven en aan Hem verantwoording schuldig. David bidt: “Van U is het koninkrijk, o HEERE” (1 Kronieken 29:11), de opgestane Jezus claimt: “Alle macht in hemel en op aarde” (Mattheüs 28:18), en Paulus schrijft dat “er geen macht is dan van God” (Romeinen 13:1).

Andere passages beperken degenen die haar bezitten. Heersers van de heidenen “heersen over” anderen, “Maar zo zal het onder u niet zijn” (Marcus 10:42-43), en de apostelen antwoordden op het bevel van een raad met: “Men moet God meer gehoorzamen dan mensen” (Handelingen 5:29). Het gebruikelijke woord in het Nieuwe Testament is exousia, de macht of het recht om te handelen, gebruikt voor de autoriteit die Jezus claimt om zonden te vergeven (Marcus 2:10) en te oordelen (Johannes 5:27), voor de centurio die “onder autoriteit” staat (Mattheüs 8:9), en voor de overheden van Romeinen 13:1.

Gods heerschappij over alles

1 Kronieken 29:11

“Van U, HEERE, is de grootheid, de kracht, de heerlijkheid, de roem en de majesteit, want alles wat in de hemel en op de aarde is, is van U. Van U is het koninkrijk, HEERE, en U bent als hoofd boven alles verheven.”

Reflectie: David zegt dit voor de hele vergadering, nadat het volk goud, zilver en steen heeft gegeven voor de tempel die zijn zoon Salomo zal bouwen. Het gebed gaat verder: “Rijkdom en eer zijn van U, en U heerst over alles” (29:12), en eindigt met de gaven van het volk beschreven als Gods eigen bezit: “uit Uw hand hebben wij het U gegeven” (29:14). Een regerende koning van Israël noemt God als degene die het koninkrijk bezit.

Psalm 103:19

“De HEER heeft zijn troon in de hemel gevestigd, zijn koningschap strekt zich uit over alles.”

Reflectie: De regel komt bijna aan het einde van een psalm met het opschrift “Van David”, en gaat direct over in een oproep tot aanbidding. Engelen, “sterke helden die Zijn woord uitvoeren”, al Zijn legermachten en “al Zijn werken, op alle plaatsen van Zijn heerschappij” worden opgeroepen de HEERE te loven (103:20-22). De troon is in de hemel, en het bereik van het koninkrijk is “over alles”.

Daniel 4:35

“alle bewoners van de aarde worden als niets geacht, en Hij doet naar Zijn wil met het leger van de hemel en de bewoners van de aarde; en er is niemand die Zijn hand kan tegenhouden of tegen Hem kan zeggen: ‘Wat doet U?’”

Reflectie: De spreker is Nebukadnezar, koning van Babylon, nadat een stem uit de hemel zijn koninkrijk van hem had afgenomen en hij als een dier leefde “totdat u zult weten dat de Allerhoogste heerschappij voert over het koninkrijk van de mensen en dat geeft aan wie Hij wil” (4:32). Wanneer zijn verstand terugkeert, looft hij God en zegt dat niemand “Zijn hand kan tegenhouden”. Zijn eigen koninkrijk wordt dan teruggegeven, en hij sluit af door te zeggen dat God “in staat is te vernederen” wie in hoogmoed wandelen (4:37).

De autoriteit die aan Jezus is gegeven

Matthew 7:29

“want hij onderwees hen als iemand met gezag, en niet zoals hun schriftgeleerden.”

Reflectie: Dit zijn de slotwoorden van de Bergrede, die de reactie van de menigte weergeven. Gedurende de preek citeert Jezus wat “gezegd is” en beantwoordt dit met “Maar Ik zeg u” (Mattheüs 5:21-22, 27-28), sprekend op Zijn eigen gezag.

Matthew 8:9

“Want ook ik ben een mens die onder autoriteit staat, en ik heb soldaten onder mij. En ik zeg tegen de een: ‘Ga’, en hij gaat, en tegen de ander: ‘Kom’, en hij komt, en tegen mijn dienaar: ‘Doe dit’, en hij doet het.”

Reflectie: Een centurio in Kapernaüm vraagt Jezus om zijn verlamde dienaar te genezen en zegt Hem niet naar het huis te komen: “spreek slechts één woord” (8:8). Hij redeneert vanuit zijn eigen plaats in een bevelstructuur, als een man die bevelen ontvangt en geeft. Jezus verwondert zich en zegt: “Ik heb zelfs in Israël zo’n groot geloof niet gevonden” (8:10).

John 5:27

“En hij heeft hem de macht gegeven om recht te spreken, omdat hij de Mensenzoon is.”

Reflectie: Jezus zegt dit in Zijn antwoord aan degenen die bezwaar maakten tegen een genezing op de sabbat (5:16-18). De Vader heeft de Zoon gegeven “om het leven in Zichzelf te hebben” (5:26) en autoriteit om te oordelen, en de volgende verzen zeggen dat allen die in de graven zijn Zijn stem zullen horen (5:28-29). De titel Zoon des mensen herinnert aan Daniël 7:13-14, waar aan “iemand als een mensenzoon” “heerschappij, eer en koninkrijk” wordt gegeven. Marcus 2:10 gebruikt dezelfde titel en hetzelfde woord voor Zijn “macht op aarde om zonden te vergeven”.

Mattheüs 28:18

“En Jezus kwam naar hen toe en zei: ‘Mij is alle macht gegeven in hemel en op aarde.’”

Reflectie: De opgestane Jezus spreekt tot de elf discipelen op een berg in Galilea, waar sommigen van hen Hem aanbaden “maar sommigen twijfelden” (28:17). Het bevel dat volgt rust op deze claim: “Ga dan heen, onderwijs al de volken” (28:19). De autoriteit beslaat hemel en aarde, en de passage eindigt met een belofte: “Ik ben met u al de dagen, tot aan de voleinding van de wereld.”

Filippenzen 2:9-11

“Daarom heeft God hem ook uitermate verhoogd en hem de naam gegeven die boven alle naam is, opdat in de naam van Jezus elke knie zich zou buigen, in de hemel en op de aarde en onder de aarde, en elke tong zou belijden dat Jezus Christus de Heer is, tot heerlijkheid van God de Vader.”

Reflectie: Het “daarom” kijkt terug naar de verzen 6-8, waar Christus “Zichzelf ontledigd heeft door de gestalte van een slaaf aan te nemen” en gehoorzaam was “tot de dood, ja, de dood aan het kruis”. De verhoogde naam volgt op die gehoorzaamheid. De buigende knie en belijdende tong lenen van Jesaja 45:23, waar God zegt: “Voor Mij zal elke knie buigen”, en passen dit toe op Jezus. Paulus introduceert de passage met “Laat die gezindheid in u zijn die ook in Christus Jezus was” (2:5), dus het wordt ook aan de kerk in Filippi gegeven als een patroon voor hoe haar leden met elkaar omgaan.

Grootheid als dienstbaarheid

Mark 10:42-44

“En Jezus riep hen bij zich en zei tegen hen: ‘Jullie weten dat degenen die als heersers over de heidenen worden beschouwd, hen overheersen, en hun groten oefenen gezag over hen uit. Maar zo zal het onder jullie niet zijn. Maar wie onder jullie groot wil zijn, moet jullie dienaar zijn, en wie onder jullie de eerste wil zijn, moet de slaaf van allen zijn.’”

Reflectie: Jakobus en Johannes hadden gevraagd om aan Jezus’ rechter- en linkerhand in zijn heerlijkheid te mogen zitten, en de andere tien waren verontwaardigd (10:35-41). Jezus antwoordt alle twaalf door twee soorten heerschappij tegenover elkaar te stellen. Het werkwoord voor “overheersen” is katakurieuo, hetzelfde woord dat Petrus gebruikt wanneer hij oudsten vertelt niet “heerszuchtig” te zijn (1 Petrus 5:3). Het volgende vers geeft de reden: “want ook de Zoon des mensen is niet gekomen om gediend te worden, maar om te dienen, en zijn leven te geven als losprijs voor velen” (10:45).

Luke 22:25-26

“En hij zei tegen hen: ‘De koningen van de heidenen oefenen heerschappij over hen uit, en degenen die gezag over hen hebben, worden weldoeners genoemd. Maar zo niet bij jullie. Laat integendeel de grootste onder jullie worden als de jongste, en de leider als iemand die dient.’”

Reflectie: Lukas plaatst deze uitspraak bij de paasmaaltijd, waar “ook een twist ontstond” onder de discipelen over wie van hen de grootste was (22:24). Heersers, zegt Jezus, oefenen heerschappij uit en worden “weldoeners” genoemd. Hij wijst naar de tafel voor hen: degene die aanligt is groter dan degene die dient, “Maar Ik ben in jullie midden als degene die dient” (22:27).

Johannes 13:14-15

“Als Ik dan, de Heer en de Meester, jullie voeten heb gewassen, behoren ook jullie elkaar de voeten te wassen. Want Ik heb jullie een voorbeeld gegeven, opdat ook jullie zouden doen zoals Ik voor jullie heb gedaan.”

Reflectie: Na het wassen van de voeten van de discipelen behoudt Jezus zijn titel: “Jullie noemen Mij Meester en Heere, en jullie hebben gelijk, want dat ben Ik” (13:13). De titel wordt de grondslag van het gebod. Als de Heere voeten wast, hebben degenen onder Hem geen recht om hetzelfde werk te weigeren, omdat “een dienaar niet groter is dan zijn meester” (13:16).

Leiders in de kerk

1 Petrus 5:2-3

“Hoed de kudde van God die bij u is, en houd toezicht, niet uit dwang, maar vrijwillig, zoals God het wil; niet uit schandelijke winzucht, maar uit bereidwilligheid; niet als heersers over degenen die aan u toevertrouwd zijn, maar als voorbeelden voor de kudde.”

Reflectie: Petrus schrijft aan de oudsten “als mede-oudste en getuige van het lijden van Christus” (5:1). Hij stelt drie paren op: vrijwillig in plaats van gedwongen, bereidwillig in plaats van om winstbejag, door een voorbeeld te zijn in plaats van door heerszucht. De oudsten leggen verantwoording af aan “de opperherder” (5:4), en de jongere leden wordt verteld zich aan hen te onderwerpen, waarbij nederigheid vereist is van “u allen” (5:5).

Hebreeën 13:17

“Wees gehoorzaam aan uw voorgangers en wees hun onderdanig, want zij waken over uw zielen, omdat zij rekenschap moeten afleggen. Laat hen dat met vreugde doen en niet zuchtend, want dat zou u geen nut brengen.”

Reflectie: De reden die voor gehoorzaamheid wordt gegeven, is de eigen verantwoordelijkheid van de leiders: zij houden toezicht “als degenen die rekenschap zullen moeten afleggen.” Eerder in het hoofdstuk wordt de lezers verteld de leiders te gedenken “die het Woord van God tot u gesproken hebben” en hun geloof na te volgen (13:7). Het vers vraagt de gemeente ook om hun werk tot een vreugde te maken, aangezien zuchtende leiders “geen nut voor u” hebben.

1 Tessalonicenzen 5:12-13

“Wij vragen u, broeders, erken hen die onder u arbeiden, die uw voorgangers zijn in de Heere en u vermanen, en acht hen in liefde zeer hoog om hun werk. Houd vrede onder elkaar.”

Reflectie: Paulus baseert het respect op het werk: degenen die “onder u arbeiden” moeten worden gewaardeerd “om hun werk.” “Over u zijn in de Heere” wordt gekoppeld aan vermanen, dus het deel van de leiders omvat ook correctie. 1 Timotheüs 5:17-18 doet een soortgelijk verzoek, “dubbele eer” voor oudsten die goed leidinggeven, ondersteund door het gezegde “De arbeider is zijn loon waard.”

Heersers en overheden

Romeinen 13:1

“Ieder mens moet zich onderwerpen aan de overheden die boven hem staan. Want er is geen overheid dan van God, en de bestaande overheden zijn door God ingesteld.”

Reflectie: Paulus schrijft aan de christenen in Rome dat elk gezag door God is ingesteld, en de verzen die volgen noemen de heerser “Gods dienaar voor uw bestwil,” die “het zwaard niet tevergeefs draagt” (13:4). Hij past dit toe op belastingen en op het geven van “respect aan wie respect verschuldigd is” (13:7). De passage beschrijft een heerser die het kwade straft en het goede prijst (13:3), en spreekt niet over een heerser die het kwade beveelt. Jezus vertelt Pilatus tijdens zijn proces dat zijn gezag ook van God komt: “U zou helemaal geen macht over Mij hebben als het u niet van boven gegeven was” (Johannes 19:11).

Proverbs 21:1

“Het hart van de koning is als waterstromen in de hand van de HEERE; Hij neigt het waarheen Hij wil.”

Reflectie: Het spreekwoord plaatst zelfs de koning onder de hand van de Heere. Een waterstroom kan worden geleid waar degene die het stuurt wil, en het hart van de koning wordt op dezelfde manier beschreven.

1 Petrus 2:13-14

“Wees ter wille van de Heere onderdanig aan elke menselijke verordening, hetzij aan de koning als de hoogste macht, hetzij aan de stadhouders als aan hen die door hem gezonden worden tot straf van de kwaaddoeners en tot lof van hen die goeddoen.”

Reflectie: Petrus geeft de reden als “omwille van de Heere,” en beschrijft gouverneurs als gezonden “om hen die kwaad doen te straffen en hen die goed doen te prijzen.” De volgende verzen vertellen zijn lezers om te leven “als vrije mensen,” als “dienstknechten van God” (2:16). De paragraaf eindigt met “Eer iedereen. Heb de broederschap lief. Vrees God. Eer de keizer” (2:17), waarbij aan God vrees wordt gegeven en aan de keizer dezelfde eer als aan iedereen.

Acts 5:29

“Maar Petrus en de apostelen antwoordden: ‘Men moet God meer gehoorzamen dan mensen.’”

Reflectie: De hogepriester en de raad hadden de apostelen “streng verboden” om in Jezus’ naam te onderwijzen (5:28), en dit is hun antwoord. Petrus en Johannes hadden dezelfde raad al verteld om te oordelen “of het recht is in de ogen van God om naar u te luisteren in plaats van naar God” (Handelingen 4:19). De apostelen werden gegeseld en vrijgelaten, en “hielden niet op met onderwijzen” in de tempel en van huis tot huis (5:40-42).

Autoriteit in het gezin

Ephesians 5:21

“…en wees elkaar onderdanig in de vreze Gods.”

Reflectie: De zin loopt direct door in “Vrouwen, wees onderdanig aan uw eigen mannen” (5:22), en de mannen wordt verteld hun vrouwen lief te hebben “zoals Christus de gemeente heeft liefgehad en Zich voor haar heeft overgegeven” (5:25). Christenen lezen de passage verschillend. De Danvers Statement van de Council on Biblical Manhood and Womanhood citeert Efeze 5:21-33 voor het leiderschap van de man en de onderdanigheid van de vrouw daaraan. Christians for Biblical Equality citeert 5:21 voor wederzijdse onderdanigheid en leest de rol van de man als “hoofd” als zelfopofferende liefde en dienstbaarheid.

Efeziërs 6:1-3

“Kinderen, wees gehoorzaam aan uw ouders in de Heere, want dat is recht. ‘Eer uw vader en moeder’ (dat is het eerste gebod met een belofte), ‘opdat het u goed zal gaan en u lang zult leven op de aarde.’”

Reflectie: Paulus citeert het gebod uit Exodus 20:12 en wijst op de belofte ervan. Het volgende vers beperkt de kant van de ouders: “Vaders, wek uw kinderen niet tot toorn op, maar voed hen op in de onderwijzing en de vermaning van de Heere” (6:4). Kolossenzen 3:20-21 geeft hetzelfde paar, kinderen die “in alles” gehoorzaam moeten zijn en vaders die hen niet mogen opwekken tot toorn, “opdat zij niet moedeloos worden.”

De grenzen gesteld aan menselijke autoriteit

Verschillende van deze passages stellen een grens aan de persoon die gezag uitoefent. De heerser is “Gods dienaar voor uw bestwil” (Romeinen 13:4), oudsten mogen niet heerszuchtig zijn en leggen verantwoording af aan de opperherder (1 Petrus 5:3-4), kerkleiders “zullen rekenschap moeten afleggen” (Hebreeën 13:17), mannen moeten liefhebben zoals Christus de gemeente heeft liefgehad (Efeze 5:25), en vaders mogen hun kinderen niet tot toorn opwekken (Efeze 6:4).

Handelingen 5:29 is het geval dat de andere passages openlaten: een autoriteit die beveelt wat God verbiedt. De apostelen weigerden en accepteerden de geseling die volgde (Handelingen 5:40-41).




Reacties

Een reactie plaatsen

Share to...