19 Bijbelverzen over vooruitgaan, en wat Paulus bedoelde met vergeten

Filippenzen 3:13-14

“Broeders en zusters, ik beschouw mezelf nog niet als iemand die het al gegrepen heeft. Maar één ding doe ik: vergeten wat achter is en me uitstrekken naar wat voor is, ik jaag naar het doel.”

Reflectie: Paulus zegt dat hij er nog niet is. “Eén ding doe ik” beperkt zijn inspanning tot een enkel doel, het doel dat hij in vers 14 noemt; de verzen uit de Bijbel over gefocust blijven keer ernaar terug.

Jesaja 43:18-19

“Denk niet aan de dingen van vroeger; let niet op het verleden. Zie, Ik maak iets nieuws! Nu ontkiemt het; merken jullie het niet op? Ik maak een weg in de woestijn.”

Reflectie: De woorden werden gesproken tot ballingen in Babel, voordat er iets veranderd was. Jesaja zegt dat het nieuwe al ontkiemt en vraagt of zij het zien.

2 Korintiërs 5:17

“Daarom, als iemand in Christus is, dan is hij een nieuwe schepping: het oude is voorbijgegaan, zie, alles is nieuw geworden!”

Reflectie: Paulus beschrijft wat waar is voor iedereen in Christus. Het volgende vers schrijft het toe aan God: “Dit alles is uit God” (5:18).

Hebreeën 12:1-2

“Laten wij daarom, nu wij door zo’n grote wolk van getuigen omringd zijn, alles afleggen wat ons hindert en de zonde die ons zo gemakkelijk verstrikt, en laten wij met volharding de wedloop lopen die voor ons ligt.”

Reflectie: Twee dingen worden afgelegd: de zonde die verstrikt en “alles wat hindert”, wat helemaal niet zondig hoeft te zijn. De lopers moeten hun ogen gericht houden op Jezus (12:2).

Jeremia 29:11

“Want Ik weet welke plannen Ik voor jullie heb, spreekt de Heer, plannen voor voorspoed en niet voor onheil, plannen om jullie hoop en een toekomst te geven.”

Reflectie: Het vers ervoor bepaalt de timing: de ballingen zouden na zeventig jaar in Babel terugkeren (29:10). De hoop was reëel en het tijdschema was van God.

Jeremia 31:17

“Er is dus hoop voor uw nakomelingen, spreekt de HEERE. Uw kinderen zullen terugkeren naar hun eigen land.”

Reflectie: De belofte beantwoordt aan Rachel die weent om haar kinderen (31:15-16). De hoop is voor de volgende generatie.

Efeziërs 2:10

“Want wij zijn Zijn maaksel, geschapen in Christus Jezus om goede werken te doen, die God van tevoren bereid heeft, opdat wij daarin zouden wandelen.”

Reflectie: God heeft de goede werken van tevoren bereid. Paulus zegt dit direct nadat hij erop heeft aangedrongen dat redding niet door werken komt (2:8-9).

Spreuken 16:9

“Het hart van de mens overdenkt zijn weg, maar de Heer bestuurt zijn voetstappen.”

Reflectie: Mensen plannen de route en de Heer bevestigt de stappen. Het spreekwoord laat ruimte voor beide.

Spreuken 3:5-6

“Vertrouw op de Heere met heel je hart en steun op je eigen inzicht niet. Ken Hem in al je wegen, dan zal Hij je paden rechtmaken.”

Reflectie: Het Hebreeuwse werkwoord achter “vertrouw” betekent je gewicht op iets laten rusten. De belofte is een recht pad, niet een overzicht van de hele weg.

Psalm 32:8

“Ik zal u onderwijzen en u de weg wijzen die u moet gaan; Ik zal u raad geven, mijn oog op u gericht.”

Reflectie: God is de spreker en het Hebreeuws leest letterlijk: “Ik zal u raad geven met mijn oog op u.” Het volgende vers waarschuwt ervoor niet te zijn als een paard of muildier dat met bit en toom moet worden beheerst (32:9).

Romeinen 12:2

“En word niet aan deze wereld gelijkvormig, maar word veranderd door de vernieuwing van uw denken.”

Reflectie: Beide Griekse werkwoorden zijn passief: gelijkvormig worden, veranderd worden. De vraag is welke invloed iemand toelaat om hem te vormen.

Kolossenzen 1:9

“Daarom houden wij, sinds de dag dat wij over u hoorden, niet op voor u te bidden. Wij vragen God voortdurend u te vervullen met de kennis van zijn wil.”

Reflectie: Paulus en Timotheüs bidden dat de Kolossenzen vervuld zullen worden met de kennis van Gods wil. Anderen vragen dit namens hen.

Jozua 1:9

“Heb Ik het u niet geboden? Wees sterk en moedig, wees niet bevreesd en wees niet ontsteld, want de HEERE, uw God, is met u, overal waar u heen gaat.”

Reflectie: God geeft dit bevel in de verzen 6, 7 en 9, na de dood van Mozes (1:1-2). Jozua nam een taak over die Mozes niet had voltooid.

2 Timoteüs 1:7

“Want de Geest die God ons gegeven heeft, maakt ons niet timide, maar geeft ons kracht, liefde en zelfbeheersing.”

Reflectie: Paulus koppelt kracht en liefde aan zelfbeheersing, het vermogen om gestaag door te gaan. Het vers daarvoor vraagt Timotheüs om de gave van God aan te wakkeren (1:6).

Jesaja 40:31

“maar wie de HEERE verwachten, zullen hun kracht vernieuwen, zij zullen hun vleugels uitslaan als arenden, zij zullen rennen en niet afgemat worden, zij zullen lopen en niet moe worden.”

Reflectie: De volgorde is: opstijgen, rennen, lopen. De laatste belofte, lopen zonder flauw te vallen, is wat gewone dagen vereisen.

Zacharia 4:6

“Niet door kracht of door geweld, maar door Mijn Geest, zegt de Heere van de legermachten.”

Reflectie: Het woord was voor Zerubbabel, die de tempel herbouwde na de ballingschap. Later in het hoofdstuk vraagt God: “Want wie veracht de dag van de kleine dingen?” (4:10).

2 Korintiërs 12:9

“Maar Hij zei tegen mij: ‘Mijn genade is voor u genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht.’”

Reflectie: Paulus kreeg dit antwoord nadat hij drie keer had gevraagd om zijn doorn te verwijderen (12:8). Hij ging verder met genade in plaats van de verwijdering.

Romeinen 8:37

“Nee, in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars door Hem die ons heeft liefgehad.”

Reflectie: “Al deze dingen” zijn de beproevingen die Paulus zojuist heeft opgesomd: verdrukking, benauwdheid, vervolging, honger, naaktheid, gevaar en zwaard (8:35). De overwinning vindt plaats in deze dingen.

Johannes 16:33

“Deze dingen heb Ik tot u gesproken, opdat u in Mij vrede zult hebben. In de wereld zult u verdrukking hebben, maar heb goede moed: Ik heb de wereld overwonnen.”

Reflectie: Jezus noemt de beproeving en de vrede in hetzelfde vers, op de avond voor zijn arrestatie.