Dutch 
English 
Chinese 
Arabic 
Spanish 
Portuguese 
Russian 
French 
Italian 
German 
Japanese “Ik ben tegen alles bestand door Hem die mij kracht geeft” (Filippenzen 4:13). Paulus schreef dit vanuit de gevangenis om een kerk te bedanken voor een gift, en hij bedoelt dat Christus hem kracht geeft voor wat het leven ook brengt, honger net zo goed als overvloed. De “alle dingen” zijn de zaken die hij zojuist in vers 11 en 12 heeft genoemd.
Lees het vers samen met de twee regels ervoor, en de betekenis wordt duidelijk. “Ik heb geleerd tevreden te zijn in de omstandigheden waarin ik verkeer,” schrijft Paulus. “Ik weet wat het is om vernederd te worden en ik weet wat het is om overvloed te hebben. In alles en in alle omstandigheden ben ik ingewijd: zowel in verzadigd zijn als in honger lijden, zowel in overvloed hebben als in gebrek lijden” (Filippenzen 4:11–12). Dan volgt de zin die we uit ons hoofd kennen, en nu horen we hem zoals hij bedoeld was. Een man in ketenen vertelt zijn vrienden dat Christus genoeg voor hem is geweest aan de lege tafel en aan de volle tafel.
Wat betekent “alle dingen” in Filippenzen 4:13?
De “alle dingen” zijn de toestanden die Paulus zojuist heeft opgesomd: vernederd worden en overvloed hebben, verzadigd zijn en honger lijden, overvloed hebben en gebrek lijden. De Nieuwe Bijbelvertaling maakt het verband duidelijk: “Ik ben tegen alles bestand door Hem die mij kracht geeft.” De kracht waarover hij spreekt, is de kracht om in elk van die toestanden trouw te blijven en er vrede in te hebben.
Twee van zijn woorden laten zien hoe zwaar die vrede bevochten was. “Tevreden” in vers 11 vertaalt autarkēs, een woord dat Griekse schrijvers gebruikten voor een persoon die “zichzelf genoeg is”, “onafhankelijk van externe omstandigheden”, zoals het lexicon van Thayer het definieert. De stoïcijnse filosofen prezen dat soort zelfgenoegzaamheid als een ideaal. Paulus neemt hun woord en geeft het een nieuwe bron: zijn toereikendheid komt van Christus. En “ik ben ingewijd” in vers 12 komt van mueō, het werkwoord voor het ingewijd worden in een mysterie, en daarom zeggen moderne vertalingen “ik heb het geheim geleerd”. Vers 13 vertelt ons wat het geheim is, en het geheim is een persoon.
Waar was Paulus toen hij Filippenzen 4:13 schreef?
Hij zat in de gevangenis, en waar dat was, is minder zeker dan het lijkt. Hij vertelt de Filippenzen dat zijn “boeien in Christus bekend zijn geworden in het hele paleis” (Filippenzen 1:13), en hij stuurt groeten van gelovigen uit “het huis van de keizer” (Filippenzen 4:22). Die details passen bij Rome, het traditionele antwoord, en de Katholieke Encyclopedie van 1911 dateerde de brief daar, 62–64 n.Chr. De inleiding van de Amerikaanse katholieke bisschoppen op de New American Bible noemt de plaats en datum “onzeker”: één visie stelt Caesarea voor, en “veel recent wetenschappelijk onderzoek geeft de voorkeur aan Efeze”, rond 55 n.Chr. Als het Rome was, laat Handelingen ons het tafereel zien, met Paulus bewaakt door een soldaat en twee jaar lang levend “in zijn eigen gehuurde woning” (Handelingen 28:16, 30).
De kerk aan wie hij schreef, kende de gevangenissen van Paulus goed. Paulus predikte voor het eerst in Filippi bij een rivier, waar een verkoopster van purper genaamd Lydia tot geloof kwam en met haar huisgezin werd gedoopt (Handelingen 16:13–15). Kort daarna werden hij en Silas geslagen en in de blokken geslagen, “en rond middernacht baden Paulus en Silas en zongen lofliederen voor God: en de gevangenen hoorden hen” (Handelingen 16:25). Voor de ochtend had de gevangenbewaarder gevraagd: “Heren, wat moet ik doen om behouden te worden?” en hij “werd gedoopt, hij en al de zijnen, onmiddellijk” (Handelingen 16:30, 33). De Filippenzen hadden Paulus al lang voordat hij het woord schreef, tevreden in ketenen gezien. Nu, vanuit een andere gevangenis, bedankt hij hen voor de gift die ze stuurden met Epafroditus, die bijna stierf in zijn dienst (Filippenzen 2:25–30; 4:18).
Staat het woord “Christus” in de Griekse tekst van Filippenzen 4:13?
Niet in de Griekse tekst die de meeste moderne vertalingen volgen. De edities van Westcott en Hort, Nestle en SBL lezen panta ischuō en tō endunamounti me: voor alle dingen heb ik kracht, in degene die mij kracht geeft. De Textus Receptus achter de King James Version, net als de Byzantijnse meerderheidstekst, voegt Christō, “Christus”, toe. Dat is de reden waarom de NIV en de English Standard Version “hem” zeggen en de King James “Christus”.
De betekenis is in beide gevallen dezelfde. Het werkwoord endunamoō betekent “sterk maken, met kracht begiftigen, versterken”, en degene die dit doet is de Heer in wie Paulus zich sinds vers 10 verheugt. De kracht is van Hem, en Hij geeft deze aan een mens die zelf niets meer over heeft.
Is Filippenzen 4:13 een belofte van succes?
Het is gemakkelijk om dit vers te horen als een garantie dat we zullen slagen in alles wat we ondernemen. Paulus' eigen lijst laat dat niet toe, want die bevat honger lijden en gebrek hebben, en hij zegt dat Christus hem door beide heen heeft geholpen. Johannes Chrysostomus merkte in zijn vijftiende homilie over Filippenzen op hoe snel Paulus van zijn eigen verslag overschakelt naar Christus: “Het succes is niet van mij, maar van Hem die mij kracht heeft gegeven.”
Paulus kende zwakheid maar al te goed. Hij was drie keer met roeden geslagen, één keer gestenigd en drie keer schipbreuk geleden, “in honger en dorst, dikwijls in vasten, in koude en naaktheid” (2 Korintiërs 11:25–27). De Heer had tegen hem gezegd: “Mijn genade is u genoeg: want mijn kracht wordt in zwakheid volbracht,” en Paulus had geleerd te zeggen: “wanneer ik zwak ben, dan ben ik machtig” (2 Korintiërs 12:9–10). Filippenzen 4:13 zegt hetzelfde: de kracht die Paulus heeft is van Christus, aan hem gegeven in zijn zwakheid. Jezus vatte het samen in één zin: “zonder Mij kunt gij niets doen” (Johannes 15:5).
Dit is hoe velen van Gods beloften in de Bijbel lezen wanneer we ze in hun context houden. Ze beloven Zijn aanwezigheid en Zijn kracht in onze omstandigheden, wat die ook mogen zijn.
Hoe kan ik Filippenzen 4:13 toepassen op mijn leven?
Paulus zegt twee keer dat hij dit heeft geleerd (Filippenzen 4:11–12). Tevredenheid kwam niet in één keer tot hem, en dat hoeft ook niet bij ons. We leren het daar waar ons leven ons werkelijk brengt: de magere maand, de diagnose, de deur die niet open wil, en ook het goede jaar, dat ons op zijn eigen manier test. Chrysostomus zag dat overvloed net zozeer Christus' kracht nodig heeft als gebrek: “Want zoals gebrek ons ertoe aanzet veel slechte dingen te doen, zo doet overvloed dat ook.” Dus het vers hoort net zozeer bij de goede tijden als bij de slechte, en dat geldt ook voor het overvloedige leven dat Jezus kwam geven, dat met Hem in beide wordt geleefd.
De regels vlak daarvoor laten ons de weg naar binnen zien. “Weest bezorgd om niets; maar laat in alles door bidden en smeken met dankzegging uw verzoeken bekend worden bij God. En de vrede van God, die alle verstand te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten bewaren in Christus Jezus” (Filippenzen 4:6–7). We brengen de nood bij God, we danken Hem voor wat we al in handen hebben, en we laten Zijn vrede over ons waken. Wanneer de kracht komt, komt ze zoals ze bij Paulus kwam, genoeg voor de dag. Meer woorden uit de Schrift hierover zijn verzameld in 18 Bijbelverzen over kracht en sterk zijn in de Heer.
Hij eindigt het gedeelte door de belofte naar zijn vrienden te richten. Zij hadden gegeven vanuit hun eigen nood, en hij antwoordt hen: “Maar mijn God zal al uw behoefte vervullen naar zijn rijkdom in heerlijkheid door Christus Jezus” (Filippenzen 4:19).
Een reactie plaatsen