De Bijbel verwacht strijd en benoemt deze duidelijk. Jezus zei tegen zijn discipelen: “In de wereld zult u verdrukking hebben” (Johannes 16:33), en Job noemt het menselijk leven “vol moeite” (Job 14:1).
De strijd die het beschrijft omvat het conflict in een mens tussen wat men wil doen en wat men doet (Romeinen 7:15, 19; Galaten 5:17), een gevecht tegen geestelijke machten (Efeziërs 6:12), en Jakobs nacht van worstelen bij de Jabbok, waarna hij werd hernoemd tot Israël (Genesis 32:28). Daarnaast stelt het Gods aanwezigheid in de strijd (Psalm 23:4; Jesaja 43:2), wat volharding voortbrengt (Jakobus 1:2-4; Romeinen 5:3-5; Hebreeën 12:11), en een beloofd einde aan rouw, geschreeuw en pijn (Openbaring 21:4).
Moeite als onderdeel van het leven in deze wereld

Johannes 16:33
“Deze dingen heb Ik tot u gesproken, opdat u in Mij vrede zult hebben. In de wereld zult u verdrukking hebben, maar heb goede moed: Ik heb de wereld overwonnen.”
Reflectie: Jezus zegt dit tegen de discipelen aan het einde van zijn lange gesprek met hen voor zijn arrestatie, direct nadat hij hen had gewaarschuwd dat ze verstrooid zouden worden en hem alleen zouden laten (Johannes 16:32). De vrede die hij aanbiedt is “in mij”, afgezet tegen de verdrukking die ze zullen hebben “in deze wereld”. Hij spreekt over het overwinnen van de wereld als iets dat al volbracht is, terwijl het kruis nog voor hem ligt.

Job 14:1
“De mens, uit een vrouw geboren, is kort van dagen en verzadigd van onrust.”
Reflectie: Job spreekt deze woorden tot God, zoals de volgende regels laten zien: “Slaat U Uw oog op zo iemand? Brengt U mij voor Uw rechterstoel?” (Job 14:3). Hij vergelijkt mensen met bloemen die verwelken en met schaduwen die niet blijven (14:2), en vraagt God om “zijn blik van hem af te wenden en hem met rust te laten” (14:6). Het vers is Jobs klacht, gesproken vanuit zijn eigen lijden.

Prediker 2:22-23
“Want wat krijgt de mens voor al zijn zwoegen en voor het streven van zijn hart, waarmee hij zwoegt onder de zon? Want al zijn dagen zijn smarten, en zijn bezigheid is verdriet; zelfs 's nachts rust zijn hart niet. Ook dit is vluchtig.”
Reflectie: De Prediker heeft net gezegd dat hij zijn werk haatte omdat hij alles wat hij had opgebouwd moest achterlaten voor iemand die misschien een dwaas blijkt te zijn (Prediker 2:18-19). Slapeloze nachten en verdriet op het werk zijn onderdeel van wat hij zinloos noemt. Het volgende vers keert het om: “Er is niets beters voor de mens dan dat hij eet en drinkt en zijn ziel het goede laat genieten bij zijn zwoegen. Ook dit heb ik gezien, dat dit uit de hand van God is” (2:24).

Romans 8:22
“Want wij weten dat heel de schepping tot nu toe gezamenlijk zucht en als in barensnood verkeert.”
Reflectie: Paulus breidt de strijd uit naar de hele schepping, die “aan de zinloosheid onderworpen” werd en wacht om “bevrijd te worden van de slavernij van het verderf” (Romeinen 8:20-21). Het beeld is dat van barensweeën, en het volgende vers betrekt gelovigen erbij: “ook wijzelf, die de eerstelingen van de Geest hebben, zuchten in onszelf in de verwachting van onze aanneming tot kinderen, de verlossing van ons lichaam” (8:23).

Psalm 34:19
“De rechtvaardige kan vele moeilijkheden hebben, maar de HEER bevrijdt hem uit ze allemaal.”
Reflectie: Het opschrift van de psalm verbindt het met de tijd dat David zich krankzinnig voordeed voor Abimelech en werd weggejaagd. Het vers gaat ervan uit dat de rechtvaardige “vele moeilijkheden” zal hebben en belooft verlossing “uit die alle”. Het vers ervoor voegt toe waar de HEERE ondertussen is: “De HEERE is nabij de gebrokenen van hart en Hij verlost de verbrijzelden van geest” (Psalm 34:18).
De strijd in een mens

Romeinen 7:15, 19
“Want wat ik doe, begrijp ik niet; want wat ik wil, dat doe ik niet, maar wat ik haat, dat doe ik… Want het goede dat ik wil, doe ik niet, maar het kwade dat ik niet wil, dat doe ik.”
Reflectie: Paulus schrijft in de eerste persoon en de tegenwoordige tijd over het willen doen van het goede en het tegenovergestelde doen, en hij wijt de oorzaak aan “de zonde die in mij woont” (Romeinen 7:17, 20). Hij beschrijft “een andere wet in mijn leden, die strijd voert tegen de wet van mijn verstand” (7:23). Tegen het einde van het hoofdstuk komt een roep en een antwoord: “Ik ellendig mens, wie zal mij verlossen uit het lichaam van deze dood? Ik dank God, door Jezus Christus, onze Heere!” (7:24-25). Hetzelfde vers 25 sluit het hoofdstuk af met “dien ik met mijn vlees de wet van de zonde”.

Galaten 5:17
“Want het vlees begeert tegen de Geest in, en de Geest tegen het vlees in; en die staan tegenover elkaar, zodat u niet doet wat u zou willen.”
Reflectie: Het vers ervoor geeft de instructie die dit vers uitlegt: “Wandel door de Geest en breng de begeerten van het vlees niet teweeg” (Galaten 5:16). Paulus somt vervolgens de werken van het vlees en de vrucht van de Geest naast elkaar op (5:19-23). Hij voegt eraan toe dat “zij die van Christus zijn, het vlees gekruisigd hebben met de hartstochten en de begeerten” (5:24).

Jakobus 1:14-15
“…maar ieder mens wordt verzocht wanneer hij door zijn eigen begeerte wordt meegesleurd en verlokt. Daarna, wanneer de begeerte bevrucht is, baart zij zonde; en wanneer de zonde volgroeid is, brengt zij de dood voort.”
Reflectie: Jakobus antwoordt iedereen die zegt “God verzoekt mij”; God “kan door het kwade niet verzocht worden en Hijzelf verzoekt niemand” (Jakobus 1:13). De bron van verzoeking is iemands “eigen begeerte”, en Jakobus volgt de groei ervan als een leven: begeerte ontvangt, baart zonde, en zonde groeit op en baart de dood. Twee verzen eerder zegent hij “de man die verzoeking verdraagt” en belooft die persoon “de kroon van het leven” (1:12).

1 Korintiërs 10:13
“U bent niet beproefd boven uw menselijk vermogen. En God is getrouw; Hij zal niet toestaan dat u boven uw vermogen wordt beproefd. Maar Hij zal bij de beproeving ook de uitkomst geven, zodat u die kunt verdragen.”
Reflectie: Paulus heeft net de mislukkingen van de generatie in de woestijn opgesomd (afgoderij, seksuele immoraliteit, het verzoeken van Christus en mopperen) en gewaarschuwd: “wie denkt te staan, laat hij oppassen dat hij niet valt!” (1 Korinthe 10:7-12). Dit vers volgt de waarschuwing met een belofte die rust op Gods trouw. De uitweg die God biedt, wordt gegeven “zodat u het kunt verdragen”.
Een strijd tegen geestelijke machten

Efeziërs 6:12
“Want wij hebben de strijd niet tegen vlees en bloed, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de wereldbeheersers van de duisternis van dit tijdperk, tegen de geestelijke machten van het kwaad in de hemelse gewesten.”
Reflectie: Het Griekse woord dat vertaald wordt als strijd is bleek, een worstelwedstrijd. Paulus noemt de tegenstanders overheden, machten en geestelijke machten van het kwaad, en zijn antwoord is de wapenrusting van God, aangetrokken zodat de lezer “stand kan houden, en nadat u alles gedaan hebt, stand kunt houden” (Efeziërs 6:13). Na de wapenrusting komt gebed “bij elke gelegenheid” voor “al de heiligen” (6:18), en dan vraagt Paulus om gebed voor zichzelf, opdat hij het evangelie “vrijmoedig” bekend mag maken (6:19-20).
Worstelen met God

Genesis 32:28
“Toen zei hij: Uw naam zal voortaan niet Jakob heten, maar Israël, want u hebt geworsteld met God en met mensen en hebt overwonnen.”
Reflectie: Jakob had zijn familie en bezittingen over de doorwaadbare plaats van de Jabbok gestuurd en was alleen achtergebleven, en “een Man worstelde met hem tot het aanbreken van de dageraad” (Genesis 32:22-24). Zijn heup werd ontwricht, maar hij liet niet los: “Ik zal U niet laten gaan, tenzij U mij zegent” (32:26). De nieuwe naam komt met deze reden, en Jakob noemt de plaats Pniël omdat “ik God gezien heb van aangezicht tot aangezicht, en mijn leven is gered” (32:30). Hij vertrok mankend vanwege zijn heup (32:31).

Psalm 42:11
“Waarom ben je zo bedroefd, mijn ziel, en ben je zo onrustig in mij? Vestig je hoop op God, want ik zal Hem nog loven, mijn Heiland en mijn God.”
Reflectie: Deze regel komt tweemaal voor in de psalm, in vers 5 en opnieuw aan het slot, en daarin spreekt de psalmist tot zijn eigen ziel. Tussen de twee in vraagt hij aan God: “Waarom hebt U mij vergeten? Waarom moet ik in het zwart gehuld rondgaan, onderdrukt door de vijand?” (Psalm 42:10), terwijl mensen hem vragen “Waar is uw God?” (42:4) en zijn vijanden hem met dezelfde vraag bespotten (42:11). Hij herinnert zich hoe hij naar het huis van God ging “met gejuich en lofzang in de feestelijke menigte” (42:5), en de psalm eindigt met hoop die nog steeds wordt aangemoedigd voor een neerslachtige ziel.

2 Korintiërs 12:9-10
“Maar Hij heeft tegen mij gezegd: Mijn genade is voor u genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht. Daarom zal ik veel liever roemen in mijn zwakheden, opdat de kracht van Christus in mij komt wonen. Daarom heb ik welbehagen in zwakheden, in smaad, in noden, in vervolgingen, in benauwdheden, om Christus' wil. Want wanneer ik zwak ben, dan ben ik machtig.”
Reflectie: Paulus had “een doorn in het vlees” gekregen, “een engel van de satan, om mij met vuisten te slaan”, en “driemaal heb ik de Heere gebeden dat hij van mij zou wijken” (2 Korinthe 12:7-8). Hij zegt niet wat die doorn was. Het antwoord dat hij optekent, zegt niets over het wegnemen ervan: het belooft genade en kracht in zwakheid, en in vers 10 somt Paulus de beproevingen op waar hij nu zijn welbehagen in stelt.
God met mensen in de strijd

Psalm 23:4
“Al gaat mijn weg door een dal vol schaduw van de dood, ik vrees geen kwaad, want U bent bij mij; Uw stok en Uw staf, die vertroosten mij.”
Reflectie: De Statenvertaling vertaalt het dal als “het dal van de schaduw van de dood”. In de eerste drie verzen spreekt David over de HEERE (“Hij verkwikt mijn ziel”); bij dit vers begint hij tot Hem te spreken (“U bent bij mij”). De stok en de staf zijn het gereedschap van een herder, en in het volgende vers zijn de vijanden nog steeds aanwezig terwijl de tafel wordt aangericht “voor de ogen van mijn tegenstanders” (Psalm 23:5).

Jesaja 43:2
“Wanneer u door het water trekt, zal Ik bij u zijn; wanneer u door rivieren trekt, zullen zij u niet overspoelen. Wanneer u door het vuur gaat, zult u niet verbranden; de vlammen zullen u niet verteren.”
Reflectie: De HEERE spreekt tot Jakob en Israël, en het vers daarvoor geeft de grondslag van de belofte: “Wees niet bevreesd, want Ik heb u verlost; Ik heb u bij uw naam geroepen, u bent van Mij” (Jesaja 43:1). De wateren, rivieren en het vuur zijn dingen waar het volk doorheen zal gaan, en de belofte is dat God daar bij hen zal zijn. Het volgende vers geeft de reden: “Want Ik ben de HEERE, uw God, de Heilige van Israël, uw Heiland” (43:3).

2 Korintiërs 4:8-9
“Wij worden van alle kanten verdrukt, maar wij worden niet in het nauw gebracht; wij zijn in twijfel, maar wij raken niet in wanhoopgegeven; wij worden vervolgd, maar wij worden niet verlaten; wij worden neergeworpen, maar wij komen niet om.”
Reflectie: Vier paren beschrijven de bediening van Paulus, waarbij elk een druk benoemt en de grens die deze niet overschreed. Het vers daarvoor zegt dat de schat wordt bewaard “in aarden vaten, opdat de uitnemendheid van de kracht van God zou zijn en niet uit ons” (2 Korinthe 4:7). Later in het hoofdstuk schrijft hij: “Daarom verliezen wij de moed niet”, en noemt hij de beproevingen “licht en van korte duur” in vergelijking met “een eeuwig gewicht van heerlijkheid dat alles ver te boven gaat” (4:16-17).
Wat volharding voortbrengt

Jakobus 1:2-4
“Acht het enkel vreugde, mijn broeders, wanneer u in allerlei verzoekingen terechtkomt, want u weet dat de beproeving van uw geloof volharding teweegbrengt. Maar laat de volharding haar werk volkomen hebben, opdat u volmaakt en in alle opzichten integer bent en in niets tekortschiet.”
Reflectie: Jakobus zegt zijn lezers om beproevingen als vreugde te beschouwen vanwege wat beproeving voortbrengt: volharding, en daardoor volmaaktheid, “zodat u in niets tekortschiet”. Het volgende vers pakt hetzelfde woord op: “En als iemand van u in wijsheid tekortschiet, laat hij die dan vragen aan God, Die aan ieder overvloedig geeft en geen verwijten maakt” (Jakobus 1:5). Hij keert terug naar het thema in vers 12, waar degene die volhardt onder beproeving “de kroon van het leven” ontvangt.

Romeinen 5:3-5
“En niet alleen dat, maar wij roemen ook in de verdrukkingen, omdat wij weten dat de verdrukking volharding teweegbrengt, en de volharding beproefdheid, en de beproefdheid hoop. En de hoop beschaamt niet, omdat de liefde van God in onze harten uitgestort is door de Heilige Geest, Die ons gegeven is.”
Reflectie: De keten begint bij vrede met God door het geloof (Romeinen 5:1) en roemen “in de hoop op de heerlijkheid van God” (5:2). Paulus voegt daar vervolgens het roemen in verdrukkingen aan toe en traceert wat deze voortbrengen, eindigend bij hoop. Vers 5 geeft de reden waarom de hoop niet beschaamd maakt: de liefde van God is in hun harten uitgestort door de Heilige Geest.

Hebreeën 12:11
“Elke tuchtiging lijkt op het moment zelf niet vreugdevol, maar pijnlijk. Later echter brengt het een vrucht van gerechtigheid en vrede voort voor hen die erdoor getraind zijn.”
Reflectie: Het woord strijd verschijnt een paar verzen eerder: “U hebt nog niet tot bloedens toe weerstand geboden in uw strijd tegen de zonde” (Hebreeën 12:4). De schrijver citeert vervolgens Spreuken 3:11-12 over de tuchtiging van de Heere en zegt tegen de lezers dat zij “als tuchtiging moeten verdragen; God behandelt u als kinderen” (12:7). Na dit vers komt het bevel om “de slappe handen en de knikkende knieën weer recht te maken” (12:12).
Hoe de strijd eindigt

Romeinen 8:37-39
“Maar in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars door Hem Die ons heeft liefgehad. Want ik ben ervan overtuigd dat noch dood, noch leven, noch engelen, noch overheden, noch krachten, noch tegenwoordige, noch toekomstige dingen, noch hoogte, noch diepte, noch enig ander schepsel ons zal kunnen scheiden van de liefde van God in Christus Jezus, onze Heere.”
Reflectie: “Dit alles” verwijst naar de lijst twee verzen eerder: “verdrukking, of benauwdheid, of vervolging, of honger, of naaktheid, of gevaar, of zwaard” (Romeinen 8:35), gevolgd door Psalm 44:23, “Want om U worden wij de hele dag gedood”. Paulus zegt dat gelovigen in die dingen meer dan overwinnaars zijn. Zijn afsluitende lijst loopt van dood en leven tot “enig ander schepsel”, en niets daarvan kan hen scheiden van de liefde van God in Christus Jezus.

Openbaring 21:4
“‘Hij zal elke traan uit hun ogen wissen. Er zal geen dood meer zijn, geen rouw, geen geklaag en geen pijn, want de oude orde der dingen is voorbijgegaan.’”
Reflectie: Johannes ziet een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, en een luide stem vanaf de troon kondigt aan dat “de tabernakel van God bij de mensen is” (Openbaring 21:3). De woorden “Hij zal elke traan van hun ogen afwissen” echoën Jesaja 25:8, “De Heere HEERE zal de tranen van alle gezichten afwissen”. Degene die op de troon zit, zegt vervolgens: “Zie, Ik maak alle dingen nieuw!” (21:5).
Een vers voor hoe je je voelt
Kies hoe je je vandaag voelt en lees een vers uit de Bijbel.
En verlustig u in den HEERE, zo zal Hij u geven de begeerten uws harten.
Van onze pagina: 17 Bijbelverzen over gelukkig zijn
Elke week een vers
Dank je. Je eerste vers is onderweg.
Komt er na een paar minuten niets binnen? Kijk dan in je map met spam of reclame.
Bewaar dit voor een andere dag. ‘Een vers voor hoe je je voelt’ heeft een eigen pagina, met onze verzen voor elk gevoel.
Bijbeltekst: De Heilige Schrift 1917.
Strijd die eindigt zonder oplossing
In Romeinen 7, Psalm 42 en 2 Korinthe 12:7-10 is de strijd nog steeds gaande wanneer het gedeelte eindigt. Romeinen 7:25 dankt voor de redding door Jezus Christus en zegt in hetzelfde vers: “met mijn vlees de wet van de zonde dien”. Psalm 42 eindigt met de psalmist die in vers 12 zijn ziel de vraag stelt die hij in vers 6 stelde: “Waarom ben je zo neerslachtig, mijn ziel?” Paulus’ doorn in 2 Korinthe 12 wordt nooit benoemd of gezegd dat deze is weggenomen, en Openbaring 21:4 plaatst het einde van rouw, geschreeuw en pijn in de nieuwe schepping.
Psalm 42:10 en 2 Korinthe 12:8 leggen gebeden vast die midden in een strijd zijn uitgesproken: de psalmist vraagt aan God “Waarom hebt U mij vergeten?”, en Paulus smeekte driemaal of de doorn weggenomen mocht worden. Psalm 23:4 is ook tot God gericht en kan gebeden worden zoals het geschreven staat.

Een reactie plaatsen