Het getal 22 heeft geen betekenis in de Bijbel — maar het Hebreeuwse alfabet wel



  • De Bijbel geeft het getal 22 geen betekenis. Waar het voorkomt, is het simpelweg een telling: de jaren van een regering, de mannen in een lijst, de zonen in een huishouden.
  • Het Hebreeuwse alfabet heeft tweeëntwintig letters, en verschillende dichters uit de Bijbel hebben daar bewust op voortgebouwd.
  • Psalm 119 heeft tweeëntwintig secties van acht verzen, waarbij elke sectie begint met de volgende letter van het alfabet, in totaal 176 verzen, en elk daarvan gaat over het woord van God.
  • Klaagliederen 1-4 zijn alfabetische acrostichons, waarbij het verdriet in de ruïnes van Jeruzalem letter voor letter wordt uiteengezet.
  • Een acrostichon is een beperking die de schrijver kiest. In Klaagliederen is het een man die zichzelf bijeenhoudt met een structuur, omdat zijn verdriet anders geen vorm zou hebben.

De Bijbel geeft het getal 22 nooit een eigen betekenis. Geen enkel vers kent er betekenis aan toe, en er is geen patroon op gebaseerd.

Toch telt tweeëntwintig wel degelijk iets reëels, namelijk de letters van het Hebreeuwse alfabet, en die telling heeft verschillende van de mooiste boeken van de Bijbel vormgegeven.

Heeft het getal 22 een betekenis in de Bijbel?

De Schrift geeft sommige getallen wel een betekenis en zet die patronen openlijk uiteen: zeven voor volledigheid, veertig voor een tijd van beproeving, twaalf voor de stammen en de apostelen. Tweeëntwintig hoort daar niet bij.

Waar tweeëntwintig in de tekst voorkomt, is het simpelweg iets aan het tellen: de jaren van de regering van een koning, de mannen in een lijst, de zonen in een huishouden. Het doet het gewone werk dat elk getal doet.

De tweeëntwintig die er werkelijk toe doet

Het Hebreeuwse alfabet heeft tweeëntwintig letters. Daar zit geen numerologie achter, alleen een feit over een schrijfsysteem, en verschillende dichters uit de Bijbel kozen ervoor om daarop voort te bouwen.

We zien dit het duidelijkst in Psalm 119, het langste hoofdstuk in de Bijbel. Het heeft tweeëntwintig secties van elk acht verzen, en elk vers in de eerste sectie begint met alef, elk vers in de tweede met beth, enzovoort door het alfabet heen. Dat maakt honderdzesenzeventig verzen, met enorm geduld gerangschikt, en ze gaan allemaal over het woord van God.

Klaagliederen doet hetzelfde in de eerste vier hoofdstukken, die alfabetische acrostichons zijn. Daar wordt het verdriet in de ruïnes van Jeruzalem op volgorde uiteengezet, letter voor letter.

En Spreuken eindigt met tweeëntwintig verzen die een bekwame vrouw beschrijven, één voor elke letter, van alef tot tav.

Waarom een dichter zoiets zou doen

Een acrostichon is een beperking, en de reden waarom een dichter daarvoor kiest, heeft niets met getallen te maken. De schrijver geeft bewust zijn vrijheid op en accepteert dat de volgende regel met een bepaalde letter moet beginnen, of die letter hem nu uitkomt of niet.

Denk eens aan wat dat betekent in Klaagliederen. Een man kijkt naar een verwoeste stad, naar hongersnood, naar mensen van wie hij hield die worden gedood, en hij schrijft erover in alfabetische volgorde.

Het zou makkelijk zijn om dat koud te noemen, maar hij houdt zichzelf bijeen met een structuur, omdat zijn verdriet anders geen vorm zou hebben. Iedereen die tijdens een rouwproces aan een routine heeft vastgehouden, weet precies wat hij doet.

In Psalm 119 zegt dezelfde beperking iets anders: de psalmist zal met elke letter die hij heeft over Gods woord spreken, van de eerste tot de laatste, en geen enkel deel van zijn taal achterhouden.

Wat dit zegt over het zoeken naar betekenissen

Wat interessant is aan tweeëntwintig in de Schrift, is dus een beslissing van een vakman in plaats van een verborgen betekenis. Het staat duidelijk op de pagina, hoewel onze vertalingen het grotendeels voor ons verbergen, omdat het Nederlands het niet kan dragen.

De schatten van de Bijbel worden meestal op die manier gevonden. Ze zijn niet verborgen in de rekenkunde, maar liggen in de tekst voor het oprapen, en wat ze van ons vragen is zorgvuldig lezen in plaats van slim tellen.

Een afsluitende gedachte

De dichters van Israël namen alle tweeëntwintig letters, een heel alfabet van begin tot eind, en gebruikten ze om God te prijzen en om te rouwen.

Mogen wij hetzelfde doen met welke taal we ook hebben, door alles te gebruiken, zelfs de letters die we liever niet zouden gebruiken.

Veelgestelde vragen

Waarom wordt 22 überhaupt met de Bijbel geassocieerd?

Omdat het Hebreeuwse alfabet tweeëntwintig letters heeft, wat een feit over de taal is in plaats van een betekenis die aan het getal wordt gegeven.

Waar komt dat in de Schrift naar voren?

Het komt naar voren in de acrostichons. Psalm 119 telt tweeëntwintig strofen van acht verzen, één strofe voor elke letter, en de gedichten van Klaagliederen zijn op dezelfde manier opgebouwd.

Welke getallen hebben wel betekenis in de Schrift?

Voornamelijk zeven, veertig, twaalf en drie, en die dragen die betekenis omdat de tekst zelf ze keer op keer op die manier gebruikt, niet omdat iemand ze vanuit een schema heeft toegewezen.




Reactie

  1. Avatar van Josephine Kambu
    Josephine Kambu

    Geachte betrokkene,
    Hallo, heel erg bedankt in de Naam van Jezus voor het meenemen op deze lijn. Ik dacht wat ben ik aan het doen, maar vandaag is ook het feest van het Koningschap van Moeder Maria. Bedankt voor de geweldige Wijsheid, Kennis en Inzicht. HOU ERVAN.

Een reactie plaatsen

Share to...