Dutch 
English 
Chinese 
Arabic 
Spanish 
Portuguese 
Russian 
French 
Italian 
German 
Japanese 
Een fototentoonstelling over vervolgde christenen in Irak en Nigeria is tot 8 februari 2026 te zien in het Saint John Paul II National Shrine in Washington, D.C. / Credit: Madalaine Elhabbal/CNA
Washington, D.C., 3 december 2025 / 13:50 uur (CNA).
Een discussie met pater Atta Barkindo en pater Karam Shamasha bracht op dinsdag een fototentoonstelling met de “vergeten gezichten” van vervolgde christenen in Nigeria en Irak tot leven.
De fototentoonstelling is tot 8 februari 2026 te zien in het Saint John Paul II National Shrine in Washington, D.C. Stephen Rasche, hoogleraar theologie aan de Franciscan University of Steubenville en senior fellow bij het Religious Freedom Institute, die jarenlang vervolgde christenen in Irak en Nigeria heeft gediend, zei dat hij hoopt dat mensen “de vonk van menselijke waardigheid” zullen zien in zijn tentoongestelde foto's van Iraakse en Nigeriaanse christenen.
De discussie van 2 december, getiteld “Seeing the Persecuted and Displaced: Experts Tell Their Stories” (De vervolgden en ontheemden zien: experts vertellen hun verhalen), mede georganiseerd door de Knights of Columbus, vindt plaats te midden van oproepen aan de VS om concrete actie te ondernemen tegen de Nigeriaanse regering nadat president Donald Trump zijn besluit aankondigde om Nigeria aan te wijzen als een land van bijzondere zorg (CPC).
Rasche was in 2014 een van de oprichters van de Katholieke Universiteit in Erbil. Volgens zijn biografie heeft hij gediend als officieel vertegenwoordiger bij het Vaticaanse Dicasterie voor de Dienst aan de Integrale Menselijke Ontwikkeling (afdeling voor vluchtelingen en migranten) en maakt hij officieel deel uit van de historische commissie van de Vaticaanse postulator voor de zaak van Father Ragheed Ganni, een dienaar Gods, en drie Iraakse diakens die in juni 2007 werden vermoord.
Naast Rasche's foto's van Nigeriaanse christenen zei Barkindo dat de vervolging van zijn gemeenschap in Nigeria op twee niveaus plaatsvindt. “Het eerste niveau is het niveau van het overheidsbeleid,” zei hij, “en het tweede niveau is het fysieke geweld dat we in Nigeria hebben gezien en blijven zien.”
Barkindo zei dat er voordat Nigeria een land werd, twee bestaande islamitische kalifaten in het noorden waren: het Kanem-Bornu-rijk en het Sokoto-kalifaat, die beide diplomatieke betrekkingen onderhielden met het Ottomaanse Rijk en “volledig waren gevestigd als een puur islamitisch gebied.” Nadat de Britten deze rijken vernietigden en een constitutionele democratie installeerden, zei hij, “is het verdriet dat volgde op de ontmanteling van de islamitische rijken eigenlijk nooit uit Noord-Nigeria verdwenen.”
Op beleidsniveau, zei hij, voerde de regering vervolgens de sharia in, sloot christelijke zendingsscholen en andere instellingen, en maakte het voor christenen in het noorden “steeds moeilijker” om deel te nemen aan het maatschappelijk leven.
“De ideologie was zeer gevestigd, en dat is wat nu heeft geleid tot het fysieke geweld dat we nu in Nigeria zien,” zei Barkindo.
“Het belangrijkste is dat het geweld in de loop van de tijd is geëvolueerd,” zei hij. “Het is geëvolueerd omdat er sprake was van een volledig en massaal falen van de regering om de onveiligheid en de situatie aan te pakken.”
Als directeur van The Kukah Centre heeft Barkindo grassroots-initiatieven geleid om de veiligheid in Nigeria te versterken. Hij heeft een licentiaat in de politieke islam en interreligieuze dialoog van het Pauselijk Instituut voor Arabische en Islamitische Studies in Rome en een doctoraat van de SOAS University of London.
In een interview met CNA beschreef Barkindo zijn inspanningen met The Kukah Centre om vrede te bevorderen in de 36 staten van Nigeria. “We hebben het Nationaal Vredescomité dat bemiddelt bij verkiezingen, maar zij hebben niet de gave van bilocatie,” zei hij, terwijl hij uitlegde hoe het centrum naar staten gaat die het Vredescomité niet kan bereiken en burgers traint in bemiddeling en gegevensverzameling voor vroegtijdige waarschuwing en snelle respons op veiligheidsdreigingen.
“Als ze ernstige problemen waarnemen en inlichtingen verzamelen, kunnen ze dat bij ons op nationaal niveau melden. Wij nemen contact op met de regering en zij zijn in staat de situatie te sussen voordat deze in een crisis ontaardt,” zei hij. The Kukah Centre heeft dit tot nu toe in 23 staten gedaan en hoopt zijn bereik uit te breiden naar alle 36 staten vóór de verkiezingen van volgend jaar.
Terugblikkend op de discussie van de avond zei Barkindo dat “de bereidheid van het Amerikaanse volk om gewoon te luisteren” hem had getroffen.
“Amerika, ik wil niet te politiek klinken, is op dit moment wereldwijd zo'n belangrijk land: toen Trump sprak, schudde heel Nigeria op zijn grondvesten,” zei hij geëmotioneerd. “Het is alsof christenen voor het eerst ergens heen kunnen vluchten, omdat we al jaren roepen en spreken.”
Vervolging in Irak
Tijdens zijn getuigenis merkte Shamasha ook de diepgewortelde aanwezigheid van islamistische ideologie in Irak op, waar hij zei: “we sterven vandaag niet op straat zoals in 2014, maar onze vervolging is vandaag anders … er is veel discriminatie tegen christenen in dit land.”
Shamasha vertelde over zijn ervaring met vervolging, die begon in 2003 tijdens zijn studie aan een seminarie in Bagdad, dat tijdens zijn studententijd verschillende keren werd gesloten. Hij werd uiteindelijk in 2005 gedwongen te vertrekken naar Erbil, in de Koerdische regio van Irak. Hij werd parochiepriester in de Vlakte van Nineve en vluchtte in 2014 opnieuw naar Erbil bij de invasie van ISIS.
Het was in deze tijd dat de Katholieke Universiteit van Erbil werd opgericht. Terwijl de Knights of Columbus hielpen bij het ondersteunen en voeden van de Iraakse christelijke gemeenschap, zei Shamasha, probeerde de universiteit jonge mensen te helpen om niet alleen te overleven, maar ook “om in waardigheid te leven” en uiteindelijk leiders te worden, zei hij.
“Godzijdank zijn we er nog steeds,” zei de Iraakse priester. “We vechten om niet slechts nummers in deze landen te blijven, maar we vechten om in feite een echt lid te zijn dat kan schitteren, dat licht kan geven aan alle mensen die zij zijn.”
Shamasha heeft een doctoraat en een masterdiploma in moraaltheologie van de Pauselijke Alfonsiaanse Academie in Rome, evenals diploma's in kerkelijk recht, interreligieuze studies en priesteropleiding van de Gregoriaanse Universiteit, de Lateraanse Universiteit en de Congregatie voor de Clerus.