Bijbelse droominterpretatie70 artikelen

Dromen over puppy's of honden: Geen enkele droom in de Bijbel bevat een hond



  • De Bijbel geeft geen betekenis aan dromen over puppy's of honden, en in geen van de 21 dromen die erin worden beschreven, komt een hond voor.
  • Vijf dromen in de Bijbel bevatten dieren, en in elk geval kwam de betekenis van God of iemand die Hij stuurde, en was deze uitsluitend op die droom van toepassing.
  • Jakob had zijn slaap verloren door het hoeden van Labans kudden, en in een droom over rammen vertelde God hem dat Hij alles had gezien en stuurde hem naar huis.
  • Farao's schenker en bakker droomden in dezelfde nacht over hetzelfde getal, en Jozef gaf hen tegengestelde uitkomsten, omdat interpretaties aan God toebehoren.
  • Het dichtst bij een puppy in de Schrift is het "hondje" onder de tafel, dat een Griekse moeder veranderde in een gebed dat Jezus verhoorde.
  • Christenen hechten vandaag de dag verschillend gewicht aan dromen, van de Assemblies of God tot Johannes Climacus en de Westminster Confessie, maar we kunnen allemaal een droom toetsen aan de Schrift.
  • Wat er ook in onze slaap opkomt, de God die Jakob ontmoette bij Bethel slaapt nooit.
Bijbelse droominterpretatieBekijk alle 70 artikelen in deze reeks

De Bijbel geeft geen betekenis aan dromen over puppy's of over honden van welke leeftijd dan ook. Geen enkele droom in de Bijbel bevat een hond, en de Schrift houdt geen lijst bij van wat droombeelden betekenen. Waar een Bijbelse droom dieren bevat, gaf God of iemand die Hij stuurde de betekenis, en deze was uitsluitend op die droom van toepassing.

Jakob laat ons zien hoe dat werkte. Twintig jaar lang hoedde hij de kudden van zijn oom Laban in Haran, door droogte overdag en vorst 's nachts, totdat, zoals hij zei, "de slaap van mijn ogen week." En al die tijd "veranderde Laban mijn loon tienmaal" (Genesis 31:40–41). Jakobs loon bestond uit de gevlekte en gestreepte jongen van de kudde. Toen, in het seizoen dat de kudden paarden, droomde Jakob van de rammen, "gestreept, gevlekt en gespikkeld." De engel van God riep hem bij zijn naam en vertelde hem waarom hij ze zag: "want Ik heb alles gezien wat Laban u aandoet. Ik ben de God van Bethel ... sta nu op, trek weg uit dit land" (Genesis 31:12–13). Jakob begreep het. "God heeft het vee van uw vader weggenomen," zei hij tegen Rachel en Lea, "en aan mij gegeven" (Genesis 31:9). Denk er eens over na. Een man verloor zijn slaap over de schapen van een ander, en in zijn slaap vertelde God hem: Ik heb het allemaal gezien.

Komt er een hond of een puppy voor in een droom in de Bijbel?

Nee. We hebben elke droom in de King James Bijbel bekeken om zeker te zijn. Het gebruikt "droom" en de andere vormen ervan 123 keer, in 87 verzen. Als we alleen tellen wat de Schrift zelf een droom noemt, en Farao's twee dromen en Jozefs twee dromen in Genesis 37 afzonderlijk tellen, spreekt het over 21 dromen. In twaalf daarvan wordt ons verteld wat de dromer zag: een ladder, rammen in een kudde, korenschoven in een veld, de zon, de maan en de sterren, een wijnstok, manden, koeien, korenaren, een gerstebrood, een groot standbeeld, een boom en vier beesten uit de zee. In de rest spreekt God of een engel simpelweg, of, zoals bij de vrouw van Pilatus, komen we nooit te weten wat er werd gezien. Honden komen voor in 40 verzen van de King James Bijbel, en geen van die verzen vertelt een droom. Dus als een pagina je vertelt wat een puppy in een droom in de Bijbel betekent, kun je vragen welk vers dat zegt. Er is geen vers dat dat geeft.

Vijf van de twaalf dromen bevatten inderdaad dieren. Hier zijn ze, met degene die de betekenis gaf:

Droom Wat werd gezien Wie gaf de betekenis Wat het betekende
Jakob in Haran (Genesis 31:10–13) Gevlekte en gestreepte rammen in de kudde De engel van God God had Labans bedrog gezien en gaf de kudde aan Jakob; ga naar huis
Farao's bakker (Genesis 40:16–19) Vogels die brood aten uit een mand op zijn hoofd Jozef Binnen drie dagen zou Farao hem ophangen
Farao (Genesis 41:1–7, 25–30) Zeven vette koeien opgegeten door zeven magere Jozef, die zei dat God het had laten zien Zeven jaar van overvloed in Egypte, daarna zeven jaar van hongersnood
Nebukadnezar (Daniël 4:10–22) Een grote boom die beschutting bood aan dieren en vogels Daniël De boom was de koning zelf
Daniël (Daniël 7:1–17) Vier beesten uit de zee, het eerste als een leeuw Een van de omstanders Vier koningen die nog moesten komen

Lees de laatste kolom door. Elke betekenis hoort bij zijn eigen droom: Jakobs kudde, het leven van de bakker, de oogsten van Egypte, de koning zelf, de koningen die nog moeten komen. Er komt in geen enkele rij een hond voor.

De duidelijkste les komt uit een gevangenis in Egypte. De schenker en de bakker van Farao droomden elk “in één nacht” (Genesis 40:5). De schenker zag een wijnstok met drie ranken. De bakker zag drie manden op zijn hoofd. Jozef vertelde beide mannen dat hun drie stond voor drie dagen, en hij gebruikte zelfs dezelfde woorden voor beiden: Farao zou hun hoofd opheffen. Voor de schenker betekende dat dat Farao hem “in zijn ambt zou herstellen” (Genesis 40:13). Voor de bakker betekende het dat hij “zijn hoofd van hem zou opheffen en hem aan een paal zou hangen” (Genesis 40:19). Dezelfde nacht, dezelfde gevangenis, hetzelfde getal, dezelfde woorden. De ene man kreeg te horen dat hij zijn positie terug zou krijgen, en de andere dat hij opgehangen zou worden. Hoe wist Jozef welke welke was? Hij had hen al verteld voordat zij hem hun dromen vertelden: “Zijn de uitleggingen niet van God?” (Genesis 40:8). Het beeld bepaalde de betekenis niet. God deed dat.

Hetzelfde geldt voor de beroemdste dieren in welke droom dan ook. “De zeven goede koeien zijn zeven jaar,” vertelde Jozef aan Farao (Genesis 41:26), en die koeien stonden voor veertien jaar in Egypte en niets daarbuiten. De Schrift neemt nooit de betekenis van de droom van de ene persoon en geeft die aan die van een ander. Het maakt van een koe, een vogel of een ram nooit een teken voor iedereen die erover droomt. Als de Bijbel dat niet doet met de koeien van Farao, hebben wij geen reden om dat met onze puppy's te doen.

Petrus' visioen is het dichtst dat het Nieuwe Testament bij een droom vol dieren komt. Hij was rond het middaguur op een dak in Joppe aan het bidden toen hij “in een vervoering raakte” en een groot laken uit de hemel zag neerdalen, vol met “allerlei viervoetige dieren van de aarde en wilde beesten” (Handelingen 10:10–12). Hij hoefde de betekenis niet zelf uit te puzzelen. “Terwijl Petrus over het visioen nadacht, zei de Geest tegen hem: Zie, drie mannen zoeken u” (Handelingen 10:19). Terwijl hij zich nog afvroeg wat het betekende, was het antwoord al naar hem op zoek. Een visioen vol dieren ging al die tijd over mensen. Petrus vertelde de vrienden en verwanten die de centurio Cornelius had verzameld wat God hem had laten zien: “dat ik geen mens onheilig of onrein mag noemen” (Handelingen 10:28).

Waar komen honden en dromen samen in de Bijbel?

In slechts één vers, en het is een lastige. Het gaat over de leiders van Israël, niet over iemands droom. Jesaja noemt de wachters van Gods volk “stomme honden, zij kunnen niet blaffen; dromend, liggend, zij hebben lief te sluimeren” (Jesaja 56:10). Het Hebreeuwse woord achter “dromend” komt nergens anders in de Bijbel voor. Het betekent dromen of ijlen, en daarom hebben verschillende moderne Bijbelvertalingen de honden daar “dromend” liggen. Stel je voor: waakhonden die dromen terwijl ze zouden moeten blaffen. Het vers is een waarschuwing aan de herders van Gods volk, en aan ieder van ons die geacht wordt over anderen te waken. Het vertelt ons niets over de honden in onze eigen slaap.

Wat zijn puppy's en honden in de Bijbel?

Meestal zijn het aaseters op straat, en is “hond” een belediging; wat honden symboliseren in de Bijbel loopt door elk tekstgedeelte heen. Als er ergens in de Schrift een puppy is, dan is het onder een tafel bij Tyrus. Een Griekse vrouw smeekte Jezus om haar jonge dochter van een demon te bevrijden, en hij antwoordde haar met een beeld uit een familiemaaltijd: “het is niet goed om het brood van de kinderen te nemen en aan de honden te werpen.” Het woord dat Marcus optekent is een kleintje, “hondje”, het soort dat onder de tafel wacht. Ze nam zijn woord direct over: “Ja, Heere: toch eten de honden onder de tafel van de kruimels van de kinderen.” Ze maakte van het hondje een gebed, en Jezus verhoorde het. Ze ging naar huis en vond haar dochter op bed liggen, de demon was weg (Marcus 7:27–30).

In het boek Tobit, dat de katholieke Oude Testament bevat, houdt een hond een jongeman simpelweg gezelschap. Toen Tobias aan zijn lange reis begon, “liep de hond met hem mee” (Tobit 6:1, Douay-Rheims). Iedereen die een hond aan zijn hielen heeft gehad, kent dat vers.

Geen van deze passages gaat over een droom. De Schrift vertelt ons niet wat het zou betekenen om te dromen van een puppy, een nestje of een hond die ons achtervolgt. Waar de Bijbel zwijgt, doen wij er goed aan ook stil te zijn.

Waar komen onze dromen vandaan?

Velen van hen komen uit onze eigen dagen, en de Schrift zegt dat duidelijk. “Want een droom komt door de veelheid van bezigheden,” zegt de Prediker (Prediker 5:3). Jesaja beschrijft een droom die iedereen die met honger naar bed is gegaan zal herkennen: “zoals wanneer een hongerige droomt, en zie, hij eet; maar hij wordt wakker, en zijn ziel is leeg” (Jesaja 29:8). Onze dagen komen op dezelfde manier 's nachts bij ons terug. Een nieuw nestje in huis, een puppy waar een kind om heeft gesmeekt, of een hond die we hebben begraven, kunnen allemaal onze slaap binnenwandelen. We hebben geen lijst met betekenissen nodig om ze bij God te brengen.

Spreekt God nog steeds door dromen?

Dat deed Hij, vele malen, en op de dag van Pinksteren kondigde Petrus aan dat Hij dat weer zou doen: “uw ouderen zullen dromen dromen” (Handelingen 2:17). Of God nog steeds op die manier spreekt, en hoeveel waarde een droom moet hebben, is waar christenen van mening verschillen.

Onze pinkster-buren in de Assemblies of God nemen Petrus op zijn woord. Zij onderwijzen dat de belofte die hij citeerde voor elke gelovige is, en dat de uitstorting van de Geest die hij beschrijft “resulteert in profeteren, dromen en visioenen.” Voor hen kan een droom nog steeds een van de manieren zijn waarop God tot Zijn volk spreekt.

De Katholieke Kerk houdt twee dingen bij elkaar. Ze heeft door de eeuwen heen enkele privé-openbaringen erkend, en ze leert dat geen daarvan iets toevoegt aan wat Christus heeft geopenbaard; hun werk is om ons te helpen ernaar te leven. Haar Oude Testament bevat ook de waarschuwing van Jezus Sirach. We moeten ons hart niet op dromen zetten “tenzij het een visioen is dat door de Allerhoogste is gezonden,” want “dromen hebben velen misleid, en zij die hun vertrouwen erop stelden, zijn gevallen” (Sirach 34:6–7, Douay-Rheims).

Onder de orthodoxen is de bekendste stem van voorzichtigheid de heilige Johannes Climacus, abt van de Sinaï in de zevende eeuw, die de Orthodoxe Kerk herdenkt op de vierde zondag van de vastentijd. Zijn instructieboek voor monniken heet De Ladder, naar Jakobs droom bij Bethel. Dus een boek dat naar een droom is vernoemd, leert ons voorzichtig te zijn met dromen. Daarin schreef Climacus dat een man die in dromen gelooft “volledig onervaren is,” terwijl “hij die alle dromen wantrouwt een wijs man is.” De enige dromen waarvan hij wilde dat een monnik ze geloofde, waren die welke hem waarschuwden voor het oordeel, en zelfs die niet als ze hem tot wanhoop dreven.

Presbyteriaanse kerken houden vast aan de Westminster Confessie. Deze leert dat zodra God Zijn woord had laten opschrijven, “die vroegere manieren waarop God Zijn wil aan Zijn volk openbaarde” ten einde kwamen, en dat er niets aan de Schrift mag worden toegevoegd “door nieuwe openbaringen van de Geest.” Voor hen is de Bijbel die we al hebben genoeg, en geen enkele droom kan daar iets aan toevoegen.

Dus, broeders en zusters, we hechten niet allemaal hetzelfde gewicht aan een droom. Maar op de ochtend na een droom die ons niet loslaat, staan we allemaal voor dezelfde vraag: hoe toetsen we die?

Hoe kan een christen een droom toetsen?

We houden hem tegen het woord dat God al heeft gegeven. Mozes waarschuwde Israël dat een “dromer van dromen” zelfs een teken zou kunnen geven dat uitkwam, en als hij dan zei: “Laten wij achter andere goden aan gaan,” mochten zij niet luisteren (Deuteronomium 13:1–3). God Zelf stelde dromen onder het duidelijke spreken. Tegen een profeet zei Hij: “Ik, de HEERE, zal Mijzelf in een visioen aan hem bekendmaken en in een droom tot hem spreken,” maar met Mozes sprak Hij “van mond tot mond, zelfs in het openbaar, en niet in duistere toespraken” (Numeri 12:6–8). Via Jeremia verwoordde Hij het in de woorden van een boer: “De profeet die een droom heeft, laat hij een droom vertellen; en hij die Mijn woord heeft, laat hij Mijn woord getrouw spreken. Wat is het kaf bij het koren?” (Jeremia 23:28). Kaf waait weg. Koren wordt brood.

Dus een droom die bij ons blijft, kan worden overgebeden, naast de Schrift worden gelegd en worden besproken met een voorganger of een gelovige die we vertrouwen. Geen enkele droom geeft ons toestemming om te doen wat de Schrift verbiedt, en geen enkele lijst kan ons vertellen wat een droom betekende. Als een droom over een beangstigende hond je wakker houdt, zijn er woorden voor die uren in korte gebeden voor nachtmerries.

De God die tot Jakob sprak tussen de kudden van Laban, had hem voor het eerst ontmoet bij Bethel. Jakob was daar gaan slapen met een steen als hoofdkussen, en hij werd wakker en zei: “Voorwaar, de HEERE is op deze plaats; en ik wist het niet” (Genesis 28:16). Jesaja’s waakhonden sliepen toen ze hadden moeten waken. De God die Jakob ontmoette, slaapt nooit: “Zie, de Bewaarder van Israël zal niet sluimeren en niet slapen” (Psalm 121:4).


Meer uit deze reeksBijbelse droominterpretatieBekijk alle 70 artikelen



Reacties

Een reactie plaatsen

Share to...