17 Bijbelverzen over verbinding met God en met anderen

Johannes 15:5

“Ik ben de Wijnstok, u de ranken. Wie in Mij blijft, en Ik in hem, die draagt veel vrucht, want zonder Mij kunt u niets doen.”

Reflectie: Jezus spreekt tot zijn discipelen op de avond van zijn arrestatie, voordat hij met hen vertrekt naar de tuin aan de overkant van het Kidrondal (Johannes 18:1). Het beeld is dat van een wijnstok en zijn ranken: een rank draagt alleen vrucht zolang deze verbonden blijft, en vers 4 zegt: “Een rank kan uit zichzelf geen vrucht dragen; hij moet in de wijnstok blijven.” Het woord “blijven” loopt door de verzen 4 tot 7, en vers 7 voegt eraan toe dat zijn woorden ook in hen moeten blijven.

1 John 4:15

“Wie belijdt dat Jezus de Zoon van God is, God blijft in hem en hij in God.”

Reflectie: De verbinding loopt hier in beide richtingen: God blijft in de persoon, en de persoon in God. In dit vers volgt dit uit het belijden dat Jezus de Zoon van God is. Vers 12 verbindt hetzelfde inwonen aan de liefde tussen gelovigen, en vers 16 aan de liefde zelf: “Wie in de liefde blijft, blijft in God, en God blijft in hem.”

Jakobus 4:8

“Nader tot God, en Hij zal tot u naderen. Reinig de handen, zondaars, en zuiver de harten, dubbelhartigen!”

Reflectie: Jakobus schrijft aan mensen die hij “overspeligen” noemt omdat ze vriendschap met de wereld zoeken (vers 4). Dicht bij God komen staat in een reeks geboden: onderwerp u aan God, weersta de duivel, was uw handen, reinig uw harten, verneder u (verzen 7-10). De belofte die eraan verbonden is, is dat God als antwoord dichtbij komt.

Psalm 145:18

“De HEERE is nabij allen die Hem aanroepen, allen die Hem aanroepen in waarheid.”

Reflectie: Het opschrift noemt dit “Een loflied. Van David.” Gods nabijheid in dit vers is voor “allen die hem aanroepen,” met één voorwaarde: dat ze hem “in waarheid” aanroepen. Het volgende vers zegt wat uit die nabijheid voortvloeit: “hij hoort hun hulpgeroep en verlost hen.”

1 Korintiërs 12:27

“Samen bent u het lichaam van Christus, en ieder van u afzonderlijk is een lid daarvan.”

Reflectie: Paulus sluit een lange vergelijking (verzen 12-26) tussen de kerk en een menselijk lichaam af. Een voet houdt niet op bij het lichaam te horen door te zeggen dat hij geen hand is, en het oog kan niet tegen de hand zeggen: “Ik heb je niet nodig!” Vers 26 geeft het resultaat: “Als één lichaamsdeel lijdt, lijden alle lichaamsdelen mee; als één lichaamsdeel wordt geëerd, delen alle lichaamsdelen in de vreugde.”

Romeinen 12:5

“zo zijn wij, hoewel met velen, één lichaam in Christus en zijn wij, ieder voor zich, elkaars lichaamsdelen.”

Reflectie: Paulus gebruikt dezelfde vergelijking in Romeinen, nadat hij elke lezer heeft gezegd: “denk niet hoger over uzelf dan u moet denken” (vers 3). De leden zijn verbonden met Christus, en het vers voegt eraan toe dat “ieder lid bij alle anderen hoort.” De verzen 6-8 sommen vervolgens de verschillende gaven op die de leden hebben, van onderwijzen tot barmhartigheid tonen.

Efeziërs 4:16

“Van Hem uit wordt het hele lichaam, goed samengevoegd en ondersteund door elk gewricht, door de werking van elk afzonderlijk deel naar zijn maat, groot en bouwt het zichzelf op in liefde.”

Reflectie: In Efeziërs groeit het lichaam vanuit zijn hoofd, Christus (vers 15), en wordt het “samengevoegd en bijeengehouden door elk ondersteunend gewricht.” Het groeit naarmate elk deel zijn werk doet, en het groeit “in liefde.” De verzen 11-12 noemen de mensen die Christus gaf om zijn volk voor dat werk toe te rusten: apostelen, profeten, evangelisten, herders en leraren.

Efeziërs 4:3

“en u beijvert om de eenheid van de Geest te bewaren door de band van de vrede.”

Reflectie: Paulus schrijft als “een gevangene van de Heer” (vers 1). De eenheid wordt “de eenheid van de Geest” genoemd, en de lezers wordt verteld deze te bewaren; vers 2 zegt hoe: door nederig, zachtmoedig en geduldig te zijn, “elkaar verdragend in liefde.” De verzen 4-6 sommen vervolgens op wat alle gelovigen delen: één lichaam, één Geest, één hoop, één Heer, één geloof, één doop, één God en Vader van allen.

Kolossenzen 3:14

“En draag bovenal deze deugden: de liefde, de band die alles tot een eenheid maakt.”

Reflectie: De verzen 12-13 sommen op waarmee Gods volk zich moet bekleden: innerlijke ontferming, goedheid, nederigheid, zachtmoedigheid en geduld, samen met het verdragen en vergeven van elkaar. Liefde gaat boven alles uit en “verbindt hen allen tot een volmaakte eenheid.” Vers 15 geeft de reden voor vrede onder hen: “als leden van één lichaam bent u tot vrede geroepen.”

Psalm 133:1

“Hoe goed en hoe aangenaam is het dat broeders eensgezind samenwonen!”

Reflectie: Het opschrift luidt “Een pelgrimslied. Van David.” De psalm vergelijkt Gods volk dat in eenheid samenleeft met de zalfolie die langs Aarons baard naar beneden loopt en met de dauw van de Hermon die op de berg Sion valt. Het eindigt op de plaats waar “de Heer zijn zegen gebiedt, en leven tot in eeuwigheid.”

1 Johannes 4:7

“Geliefden, laten wij elkaar liefhebben, want de liefde is uit God. Ieder die liefheeft, is uit God geboren en kent God.”

Reflectie: Liefde tussen gelovigen wordt herleid tot haar bron: “de liefde is uit God.” Liefhebben wordt genoemd als een kenmerk van uit God geboren zijn en hem kennen, en vers 8 stelt het omgekeerde: “Wie niet liefheeft, kent God niet, want God is liefde.” Vers 11 herhaalt het gebod: “aangezien God ons zo heeft liefgehad, moeten ook wij elkaar liefhebben.”

Hebreeën 10:24-25

“En laten wij op elkaar letten door elkaar aan te vuren tot liefde en goede werken. Laten wij het onderling samenkomen niet nalaten, zoals sommigen de gewoonte hebben, maar elkaar bemoedigen, en dat zoveel te meer naarmate u de dag ziet naderen.”

Reflectie: Vers 22 heeft zojuist aangespoord: “laten wij dicht bij God komen,” en deze verzen wenden zich van God tot elkaar. Sommigen waren gestopt met samenkomen, en de schrijver noemt waar het samenkomen voor is: elkaar aansporen “tot liefde en goede werken” en elkaar bemoedigen. De urgentie groeit “naarmate u de dag ziet naderen.”

Prediker 4:9-10

“Twee zijn beter dan één, want zij hebben een goede beloning voor hun zwoegen: als zij vallen, kan de een de ander overeind helpen. Maar wee de eenzame die valt en geen tweede heeft om hem overeind te helpen!”

Reflectie: De Prediker heeft zojuist een man alleen beschreven, met “noch zoon noch broer,” die eindeloos werkt en vraagt: “Voor wie zwoeg ik?” (vers 8). De verzen die volgen sommen op wat gezelschap geeft: hulp na een val, warmte bij het liggen, en verdediging tegen een aanvaller. De passage eindigt: “Een drievoudig snoer wordt niet snel verbroken” (vers 12).

Spreuken 27:17

“IJzer scherpt ijzer, zo scherpt de ene mens de andere.”

Reflectie: Het spreekwoord gebruikt een beeld uit de metaalbewerking: het ene ijzeren lemmet slijpt het andere, en de ene persoon slijpt de andere. Het hoofdstuk eromheen bevat verschillende uitspraken over vrienden, waaronder “Wonden van een vriend zijn betrouwbaar” (vers 6) en “beter een buurman dichtbij dan een broer ver weg” (vers 10).

Galaten 6:2

“Draag elkaars lasten, en vervul zo de wet van Christus.”

Reflectie: Vers 1 vraagt degenen die door de Geest leven om iemand die in een zonde is gevallen zachtmoedig te herstellen, en dit vers verbreedt dat naar het dragen van elkaars lasten. Paulus noemt dit het vervullen van “de wet van Christus.” Vers 5 stelt daar tegenover dat “ieder zijn eigen vracht moet dragen.”

Jakobus 5:16

“Belijd elkaar de zonden en bid voor elkaar, opdat u gezond wordt. Een krachtig gebed van een rechtvaardige brengt veel teweeg.”

Reflectie: Het vers sluit de instructies van Jakobus over ziekte af, waarin de zieken de oudsten van de kerk roepen om over hen te bidden en hen met olie te zalven (vers 14). Belijdenis en gebed gaan dan tussen gelovigen over en weer, “aan elkaar” en “voor elkaar,” met genezing als het gestelde doel.

Romeinen 12:13

“Deel met de heiligen die in nood zijn. Beoefen gastvrijheid.”

Reflectie: Het gebod staat in een lijst met korte instructies die begint met “Laat de liefde ongeveinsd zijn” (vers 9) en “Wees hartelijk voor elkaar in liefde” (vers 10) bevat. Hier gaat de lijst over naar twee dingen die voor anderen worden gedaan: delen met gelovigen in nood en gastvrijheid beoefenen, en het gaat verder met “Wees eensgezind onder elkaar” (vers 16).