De meeste bloemen in de Bijbel staan voor de kortheid van het menselijk leven. Jesaja zegt: “Het gras verdort, de bloem valt af” (40:7-8), en Job, de Psalmen, Jakobus en Petrus gebruiken hetzelfde beeld.
De Schrift plaatst die kortstondigheid naast Gods zorg: Jezus wees naar de leliën van het veld en Salomo liet open bloemen snijden op de muren van de tempel. De achttien verzen hieronder behandelen bloemen als een beeld van kortstondigheid, de leliën waar Jezus naar wees, bloemen als een belofte van herstel, planten in de schepping en in de tempel, en de liefdespoëzie van het Hooglied.
Waar een bloem voor dient, in de Schrift

Isaiah 40:6-8
“De stem zei: ‘Roep!’ En hij zei: ‘Wat zal ik roepen?’ ‘Alle vlees is gras, en al zijn schoonheid is als de bloem van het veld. Het gras verdort, de bloem valt af, omdat de adem van de Heere eroverheen blaast; voorwaar, het volk is gras. Het gras verdort, de bloem valt af, maar het woord van onze God houdt eeuwig stand.’”
Reflectie: Jesaja 40 opent met Gods bevel om Zijn volk te troosten (40:1). Het contrast in vers 8 is het punt: mensen verdorren als gras, maar “het woord van onze God houdt eeuwig stand.”

Psalm 103:15-16
“Wat de mens betreft, zijn dagen zijn als het gras; hij bloeit als een bloem van het veld; want de wind trekt eroverheen, en hij is er niet meer, en zijn plaats kent hem niet meer.”
Reflectie: “Zijn plaats kent hem niet meer”: nadat de bloem verdwenen is, vergeet zelfs de grond waarin ze groeide haar. Het volgende vers gaat over naar de standvastige liefde van de Heere, die “van eeuwigheid tot eeuwigheid” is (103:17).

Job 14:1-2
“De mens, uit een vrouw geboren, is kort van dagen en vol onrust. Hij komt voort als een bloem en verwelkt; hij vlucht als een schaduw en houdt geen stand.”
Reflectie: Job zegt dit in zijn verdriet, nadat hij zijn kinderen, zijn rijkdom en zijn gezondheid heeft verloren. Een paar verzen later zegt hij dat er meer hoop is voor een boom die omgehakt is, omdat die weer kan uitlopen (14:7).

1 Peter 1:24
“Want alle vlees is als gras, en al de heerlijkheid van de mens als de bloem van het gras. Het gras verdort, en de bloem daarvan valt af.”
Reflectie: Petrus citeert Jesaja 40 voor gelovigen die verschillende beproevingen ondergingen (1:6). Het volgende vers maakt het citaat compleet: “Maar het woord van de Heere blijft in eeuwigheid” (1:25).

James 1:10-11
“Maar de rijke, in zijn vernedering: want als de bloem van het gras zal hij voorbijgaan. Want de zon is nog niet opgekomen met een brandende hitte, of zij doet het gras verdorren, en de bloem daarvan valt af, en de schoonheid van haar uiterlijk vergaat: zo zal ook de rijke in zijn wegen vergaan.”
Reflectie: Jakobus past het beeld toe op rijkdom. De rijke zal vergaan als een wilde bloem onder de brandende hitte van de zon, en het vers eindigt met: “zo zal ook de rijke in zijn wegen vergaan.”
Degenen naar wie Jezus wees

Matteüs 6:28-29
“En waarom maakt u zich zorgen over kleding? Kijk naar de lelies van het veld, hoe ze groeien: ze werken niet en spinnen niet, en toch zeg Ik u dat zelfs Salomo in al zijn heerlijkheid niet gekleed was als een van hen.”
Reflectie: Het Griekse woord voor lelie, krinon, kan verwijzen naar wilde bloemen in het algemeen in plaats van naar één soort. Jezus vergelijkt ze met Salomo, die “groter was in rijkdom en wijsheid dan alle andere koningen van de aarde” (1 Koningen 10:23), en de bloemen zijn beter gekleed.

Matthew 6:30
“Als God nu het gras van het veld, dat er vandaag is en morgen in de oven geworpen wordt, zo bekleedt, zal Hij u niet veel meer bekleden, kleingelovigen?”
Reflectie: Droog gras werd gebruikt als brandstof voor ovens. Jezus redeneert van het mindere naar het meerdere: als God gras bekleedt dat morgen verbrand zal worden, zal Hij zeker Zijn volk bekleden.

Luke 12:27-28
“Kijk naar de leliën, hoe ze groeien: ze werken niet en spinnen niet, en toch zeg Ik u: zelfs Salomo in al zijn heerlijkheid was niet bekleed als een van deze. Als God nu het gras, dat vandaag op het veld staat en morgen in de oven geworpen wordt, zo bekleedt, hoeveel te meer zal Hij u bekleden, kleingelovigen!”
Reflectie: Lukas noteert hetzelfde onderwijs na de gelijkenis van de rijke man die zijn oogst opsloeg en diezelfde nacht stierf (12:16-21).
Bloemen als belofte

Isaiah 35:1-2
“De woestijn en de dorre plaatsen zullen vrolijk zijn, en de wildernis zal zich verheugen en bloeien als een roos. Zij zal welig bloeien en zich verheugen, ja, zij zal juichen en zingen.”
Reflectie: Het Hebreeuwse woord dat hier vertaald is als “roos”, chabatstseleth, is hetzelfde woord als de “roos van Saron” in Hooglied 2:1, en de ESV vertaalt het als krokus. Jesaja schildert de woestijn in bloei wanneer God Zijn volk herstelt.

Hosea 14:5
“Ik zal voor Israël zijn als de dauw: hij zal bloeien als een lelie en zijn wortels uitslaan als de Libanon.”
Reflectie: De lelie groeit boven de grond en de wortels reiken diep, als de ceders van de Libanon. Het boek Hosea eindigt met deze belofte van herstel voor Israël na het oordeel.

Isaiah 61:11
“Want zoals de aarde haar gewas voortbrengt, zoals een tuin het gezaaide doet opspruiten, zo zal de Heere God gerechtigheid en lof doen opspruiten voor alle volken.”
Reflectie: Jesaja vergelijkt gerechtigheid met zaden die opkomen in een tuin. De groei is geleidelijk en God is degene die het bewerkt.

Psalm 85:11
“De waarheid zal uit de aarde opspruiten, en de gerechtigheid zal uit de hemel neerzien.”
Reflectie: Het vers ervoor zegt: “Goedertierenheid en trouw zullen elkaar ontmoeten, gerechtigheid en vrede zullen elkaar kussen” (85:11). Trouw zal uit de aarde opspruiten en gerechtigheid zal uit de hemel neerzien.
In de tuin, en op de muren

Genesis 1:11-12
“En God zei: ‘Laat de aarde groen voortbrengen, zaadgevend gewas, vruchtbomen die naar hun soort vrucht dragen, waarin hun zaad is, op de aarde.’ En het was zo. De aarde bracht groen voort, zaadgevend gewas naar zijn soort en bomen die vrucht dragen, waarin hun zaad is, naar hun soort. En God zag dat het goed was.”
Reflectie: Planten verschijnen op de derde dag, voordat de zon, de maan en de sterren op de vierde dag worden gemaakt (1:14-19), en God ziet dat ze goed zijn.

Psalm 104:14
“Hij laat het gras groeien voor het vee, en het gewas ten dienste van de mens, om brood uit de aarde voort te brengen.”
Reflectie: Psalm 104 beschrijft Gods zorg voor de gehele schepping. Hier laat Hij gras groeien voor het vee en planten voor menselijk gebruik, dezelfde voorzienigheid die ten grondslag ligt aan vele van de Bijbelverzen over dankbaarheid.

1 Kings 6:18
“Het cederhout van het huis was vanbinnen gesneden met knoppen en opengewerkte bloemen; alles was cederhout, er was geen steen te zien.”
Reflectie: “Knopwerk” zijn kalebassen, uitgesneden ornamenten in de vorm van wilde kalebassen. De binnenkant van de tempel was bekleed met cederhout, uitgesneden met kalebassen en opengewerkte bloemen, zodat er geen steen te zien was.

1 Koningen 6:29
“Hij sneed alle wanden van het huis rondom uit met snijwerk van cherubs, palmbomen en opengewerkte bloemen, vanbinnen en vanbuiten.”
Reflectie: “Binnen en buiten” verwijst naar de binnenste en buitenste ruimten van de tempel, zoals de NIV-vertaling aangeeft. Cherubs, palmbomen en opengewerkte bloemen waren overal uitgesneden en de deuren van olijfhout droegen dezelfde ontwerpen (6:32).
Het gedicht dat er simpelweg van geniet

Hooglied 2:1-2
“Ik ben een roos van Saron, een lelie van de dalen. Als een lelie tussen de doornen, zo is mijn geliefde onder de jonge vrouwen.”
Reflectie: De vrouw noemt zichzelf een roos van Saron, een bloem van de kustvlakte, en de man antwoordt dat zij als een lelie tussen de doornen is. Dit is liefdespoëzie en de bloemen maken deel uit van hoe de twee elkaar beschrijven.

Proverbs 27:25
“Het hooi verschijnt, het jonge gras laat zich zien en de kruiden van de bergen worden verzameld.”
Reflectie: Dit behoort tot een kort gedeelte over de zorg voor kudden en vee (27:23-27). Wanneer het nieuwe gras verschijnt en het hooi wordt binnengehaald, zal een boer die goed voor zijn dieren heeft gezorgd, genoeg hebben.
Wat te doen met een bloem
Voor een kaartje is Mattheüs 6:28-29 een natuurlijke keuze. Lees het samen met vers 30, want de troost erin rust op het feit dat God het gras bekleedt dat morgen verbrand zal worden.
Samen genomen zeggen deze verzen dat mensen en bloemen beide vergankelijk zijn, en dat God toch het veld kleedt en zorgt voor degenen die voorbijgaan. Salomo liet overal in de tempel opengewerkte bloemen uitsnijden, inclusief het binnenste heiligdom, dat slechts één keer per jaar door de hogepriester werd betreden (Hebreeën 9:7).

Een reactie plaatsen